အခန်း ၅၇

အခန်း (၅၇) - ရင့်ခဲမီးဆီ ကုန်သွားပြီ

သံမီးဖိုထဲမှ ထုတ်ယူလာသော ရင့်ခဲမီးဆီသည် မူလက လက်သီးတစ်ဆုပ်စာသာ အရွယ်အစားရှိလေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် အစိုင်အခဲကဲ့သို့ မြင်ရသော်လည်း၊ အနည်းငယ် အားသုံးလိုက်ရုံဖြင့် အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီ တစ်တုံးဖြင့် လှည့်ဖြားမိစ္ဆာ မည်မျှကို သတ်နိုင်မည်ကို ရှဟုန် မသိပေ။

သို့သော် မျက်စိရှေ့ရှိ လူ ၅၀၀၊ ၆၀၀ ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက်တော့ လုံးဝ မလုံလောက်ကြောင်းကို သူ သေချာသိလေသည်။

ရှဟုန်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေချိန်မှာပင်၊ အခန်းများထဲမှ ပြေးထွက်လာသော လူအုပ်သည် သူတို့ ၅ ယောက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပြဿနာမှာ.... ထိုလူများထဲတွင် လူအစစ်များလည်း ရှိသလို၊ အတုများလည်း ရှိနေခြင်းကြောင့် မည်သို့မှ ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ပိုဆိုးသည်မှာ.... လူအစစ်နှင့် အတုတို့မှာ ခွဲခြား၍ မရလောက်အောင် တူညီနေပြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့ ၅ ယောက်ဆီသို့သာ ပြေးလာကာ သူတို့၏ နောက်တွင် ခိုလှုံရန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။

ဤကဲ့သို့ အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် လော်မင်သည် သားအကြီး သေဆုံးသွားခြင်းအတွက်ပင် ဝမ်းနည်းနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူက ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ၊ လူအစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားရင်း၊ အတုများ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက် သတိထားနေခဲ့ရသည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ... ဒီထက် မနီးကပ်လာကြနဲ့..."

မိမိဘက်သို့ ဦးတည်လာသော လူများစွာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ရှဟုန်၏ မျက်နှာထားလည်း တင်းမာလာလေသည်။

သူက ကျောက်ပုဆိန်ကို မြှောက်ကိုင်ကာ ထိုလူများကို နောက်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ ဒီအမိန့်မှာ ရိုဂယ်စခန်းမှ လူများကို စာနာစိတ် မရှိ၍ မဟုတ်ပေ။

အဓိက ပြဿနာမှာ၊ ထိုလူများထဲတွင် သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာ ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးများ ရှိနေပြီး၊ သတိလွတ်သွားသည်နှင့် အသက်ပင် ဆုံးရှုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ သူသည် မိမိအသက်ကို လောင်းကြေးအဖြစ် မထည့်နိုင်ပေ။

လူအစစ်များကတော့ သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သဘာဝအတိုင်း ကြောက်ရွံ့သွားကြလေသည်။

သို့သော် အတုများကတော့ မိမိကိုယ်ကို ဆက်မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

ဝှစ်...

ညာဘက်မှ လေခွင်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှဟုန်၏ မျက်လုံးများ တစ်ချက် လက်သွားပြီး၊ သူက ချက်ချင်း ဘယ်ဘက်သို့ ရှောင်ထွက်ကာ ကျောက်ပုဆိန်ကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်း၍ တိုက်ခိုက်လာသူ၏ လက်နက်ကို ကာလိုက်လေသည်။

ချွမ်း...

ဘက်တစ်ဖက်တွင် သံဓားတိုတစ်လက် ရှိနေခဲ့လေသည်။

ထိုဓားမှာ ရိုဂယ်စခန်းမှ မူလလက်နက် ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှပေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သံဓားတိုသည် ရှဟုန်၏ ကျောက်ပုဆိန်ကို လွယ်လင့်တကူ ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး၊ ထို့နောက် အရှိန်မလျော့ဘဲ သူ၏ မေးစေ့ဆီသို့ ဆက်လက် ထိုးတက်လာလေသည်။

“ဒီရုပ်သေးတွေရဲ့ ခွန်အားက မြေတူးသမားအဆင့်ပဲ..."

ကျောက်ပုဆိန်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှဟုန်၏ မျက်နှာအရောင် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ လက်နက်၏ ထက်မြက်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသော ရုပ်သေး၏ ခွန်အားသည် သူနှင့် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ရှဟုန် အံ့အားသင့်နေရန် အချိန်မရှိပေ။

ရှဟုန်လည်း ဆက်လက် နောက်ဆုတ်ရင်း၊ မေးစေ့ကို ထိုးလာသော သံဓားတိုကို ရှောင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ကာ၊ နောက်ကျောမှ တံခါးပြားကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်အားယူပြီး၊ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြန်တိုးကာ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်သောသူကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ သူ့လက်ထဲရှိ ရင့်ခဲမီးဆီက အာနိသင် ပြသလာလေသည်။

“အား...”

သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသူမှာ အမျိုးသမီးအသွင် ယူထားသော ရုပ်သေး ဖြစ်လေသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီ၏ မီးတောက်များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေသဖြင့်၊ သူမက နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ မီးလောင်နေသည့်တိုင်၊ သူမသည် လက်ထဲရှိ သံဓားတိုကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းကာ ရှဟုန်ကို ထိုးသတ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှဟုန်လည်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း၊ ထိုအမျိုးသမီးကို သစ်သားနံရံဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ၊ သူမ၏ ဓားချက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း အခြားသူများ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း သတိထားနေခဲ့လေသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီ၏ အာနိသင်မှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးရုပ်သေးကို ပြာမှုန့်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့လိုက်သည်။

ရုပ်သေး လုံးဝ ပြာကျသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိသော မီးတောက်များသည် ရှဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့သည့်တိုင် ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားလေသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီသည် လှည့်ဖြားမိစ္ဆာကို ထိသည်နှင့် မီးလောင်သော်လည်း၊ လူသားများအတွက်တော့ အန္တရာယ် လုံးဝ မရှိပေ။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရုပ်အလောင်း ပြာကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ရှဟုန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပေါ်လာဘဲ၊ ယခင်ထက်ပင် ပို၍ လေးနက်လာတော့သည်။

အမျိုးသမီး...

ရက်ဝုဒ်တောင်ကြော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စခန်းများတွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသော ယောက်ျားများပင် ရေခဲသားရဲအသားကို မလုံလောက်ကြသေးရာ၊ အမျိုးသမီးများဆိုလျှင် ပို၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

စခန်းများရှိ အမျိုးသမီးအားလုံးသည် သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော် ယခု သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော အမျိုးသမီးမှာ မြေတူးသမားအဆင့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း...

သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာ ဖန်တီးထားသော ရုပ်သေးများသည် ယခုအခါ မြေတူးသမားအဆင့် ခွန်အားကိုပင် ပိုင်ဆိုင်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။

“ခေါင်းဆောင်ရှ၊ ရင့်ခဲမီးဆီ ကုန်တော့မယ်... နည်းနည်း ထပ်ပေးလို့ ရမလား..."

လော်မင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ ရှဟုန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲ ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားသည်။

ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်သည် လူအစစ်နှင့် အတုကို အသည်းအသန် ခွဲခြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ၃ ယောက်စီက လူ ၁၀ ကျော်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ လက်များနှင့် လက်နက်များပေါ်ရှိ ရင့်ခဲမီးဆီမှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

လော်မင်ကတော့ ရှဟုန်ထံမှ အကူအညီ တောင်းနေချိန်တွင်ပင် လူအုပ်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်။ သူ့ခါးကိုလည်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက် ထိမှန်ထားပြီး၊ သွေးများမှာ မရပ်မနား စီးကျနေလေသည်။

လော်မင်နှင့် ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်သည် မြေတူးသမားအဆင့်ကို တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်းမှ ရောက်ရှိလာသူများ မဟုတ်ပေ။

ရှဟုန် သတိထားမိခဲ့သည်မှာ၊ သူတို့ ၄ ယောက်၏ အခြေခံခွန်အားသည် သူ့ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနေခဲ့သည်။

ထိုသို့သော သူတို့ ၄ ယောက်သည် ရင့်ခဲမီးဆီ၏ အကူအညီ ရှိနေသည့်တိုင် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်နေခြင်းက၊ လူအစစ်များကြား ရောနှောနေသော ရုပ်သေးများသည် သူထင်ထားသည့်အတိုင်း မြေတူးသမားအဆင့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းကိုသာ သက်သေပြနေလေသည်။

“ခေါင်းဆောင်လော်၊ ဖမ်းထား..."

လော်မင် အန္တရာယ်ကြုံနေရသည်ကို မြင်လိုက်သဖြင့်၊ ရှဟုန်က သူ့လက်နက်တွင် အသုံးပြုနေသည့် နောက်ဆုံးကျန်သော ရင့်ခဲမီးဆီတုံးကို လော်မင်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

လော်မင်က ချက်ချင်း ဖမ်းယူပြီး၊ ၄ ပိုင်း ခွဲကာ ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်ကို တစ်ပိုင်းစီ ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ ၄ ယောက်စလုံးသည် မီးဆီကို လက်များနှင့် လက်နက်များပေါ်သို့ အမြန် သုတ်လိမ်းလိုက်ကြသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီ၏ အာနိသင်မှာ အမှန်တကယ် ထူးခြားလှပေသည်။

သူတို့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော ရုပ်သေးများသည် ထိမိသည်နှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့ကြရသည်။

ထိုရုပ်သေးများတွင် မြေတူးသမားအဆင့် ခွန်အား ရှိနေသည့်တိုင်၊ လော်မင်တို့ ၄ ယောက်ကို အသာစီး မရနိုင်တော့ပေ။

ရင့်ခဲမီးဆီ ထပ်မံရရှိပြီးနောက်၊ လော်မင်တို့ ၄ ယောက်လည်း ပြန်လည် အားတက်လာကြတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထပ်မံ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အချိန်တိုလေးအတွင်း သူတို့၏ နောက်တွင် လူအစစ် ၁၀၀ နီးပါးကို ခွဲခြားနိုင်ခဲ့လေသည်။

စခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ မျက်နှာပေါ်တွင် စွဲကပ်နေသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ယခုအချိန်မှသာ အနည်းငယ် လျော့ပါးလာခဲ့သည်။

ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော လူအရေအတွက်သည် စခန်းတစ်ခုလုံး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မရှိသေးသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ အချို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူဦးရေမှာ များလွန်းသဖြင့် ရင့်ခဲမီးဆီကတော့ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

“ခေါင်းဆောင်ရှ၊ ရင့်ခဲမီးဆီ နည်းနည်း ထပ်ပေးပါဦး... ဒါဆို လူတွေကို ပိုပြီး ကယ်နိုင်သေးတယ်..."

မီးဆီ ကုန်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ လော်မင်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှဟုန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ့ထံတွင် နောက်ထပ် ရင့်ခဲမီးဆီ ရှိနေသေးမည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။

သို့သော် ရှဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိုက်ချိုးလိုက်တော့သည်။

“ခေါင်းဆောင်လော်၊ ရင့်ခဲမီးဆီဆိုတာ လွယ်လွယ်ကူကူ ရနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော့်မှာ စုစုပေါင်း ၂ တုံးပဲ ရှိခဲ့တာ... ၁ တုံး သုံးပြီးသွားပြီ... နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ဒီတစ်တုံးကိုလည်း ခင်ဗျားတို့ကို ပေးလိုက်ပြီ...”

“နောက်ထပ် ကျန်နေတဲ့ လူ ၃၀၀၊ ၄၀၀ ကို ဒီမီးဆီနဲ့ ဘယ်လို ခွဲထုတ်နိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာကလည်း အခုထိ မပေါ်လာသေးဘူး..."

လော်မင်က သစ်သားအိမ်အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်ရာ၊ အတွင်းတွင် လူ ၃၀၀ မှ ၄၀၀ ကြား ကျန်နေသေးပေသည်။

သူ့မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားတော့သည်။

ရှဟုန် ပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း သူသိပေသည်။ ရင့်ခဲမီးဆီဖြင့် လူအများကြီးကို တစ်ယောက်ချင်း ခွဲထုတ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာကလည်း မပေါ်လာသေးခြင်းမှာ ရင့်ခဲမီးဆီကို ကြောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရင့်ခဲမီးဆီ ကုန်သွားသည်နှင့် သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာသာ ထပ်ပေါ်လာပါက မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း...

“ခေါင်းဆောင်လော်၊ လက်လျှော့လိုက်ရအောင်... ရင့်ခဲမီးဆီကို သုံးပြီး သစ်သားအိမ်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်... အပြင်မှာရှိတဲ့ လူတွေလည်း အန္တရာယ်ကြားထဲ ရောက်နေတယ်... သူတို့သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်..."

လော်မင်လည်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရင်း၊ သစ်သားအိမ်အတွင်းရှိ လူများနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တွားတွားသွားနေသော သူများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အပြင်းအထန် လွန်ဆွဲနေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ချလိုက်တော့သည်။

“ရှန်ဖင်း၊ ရင့်ခဲမီးဆီကို လက်နက်ပေါ် သုတ်ပြီး သစ်သားအိမ်ကို ဖောက်လိုက်... အရင်ဆုံး ဒီလူတွေကို အန္တရာယ်ကင်းကင်း ထွက်ခွာနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်..."

“နားလည်ပါပြီ၊ ခေါင်းဆောင်..."

လော်မင်၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ရှဟုန်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ၊ လော်မင်က ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘဲ သစ်သားအိမ်ထဲရှိ လူများကို လက်မလွှတ်နိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားမည်ကိုသာ ဖြစ်လေည်။

သစ်သားအိမ်ထဲတွင် လူအများအပြား ရှိသော်လည်း၊ အားလုံးကို ကယ်တင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆက်လက် ကြိုးစားနေခြင်းသည် ရင့်ခဲမီးဆီကိုသာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပြီး၊ အန္တရာယ်လည်း ပိုများလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာ ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေး အရေအတွက် မည်မျှ ရှိနေသည်ကို သူတို့ မသိကြသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် အတွင်းတွင် အချိန်ကြာကြာ နေသရွေ့၊ အပြင်ဘက်ရှိ လူများလည်း ပို၍ အန္တရာယ် ကြုံလာရပေမည်။

ရိုဂယ်စခန်းနှင့် မဟာရှစခန်းမှ သစ်ခုတ်သမားအဆင့်များ၊ ထို့ပြင် ဟွမ်ယုံ၊ ဟုန်ကန်း၊ လုဟဲ၊ ချန်ယင်းတို့ ၄ ဖွဲ့မှ သစ်ခုတ်သမားအဆင့်များ အားလုံးသည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြလေသည်။

ထိုလူများသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက၊ ယနေ့ သစ်သားရုပ်သေးမိစ္ဆာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည့်တိုင် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားသော ဤသစ်သားအိမ်သည် လောလောဆယ်တွင် လူများကို ဖမ်းထားနိုင်သည့် စွမ်းရည်သာ ပြသထားသေးသည်။

သို့သော် အခြား သစ်သားအိမ် ၄ လုံးကတော့ မည်သို့သော စွမ်းရည်များ ရှိနေသေးသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။

ရှဟုန် တွေးတောနေစဉ်တွင်၊ လော်မင်နှင့် ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်သည် ကျန်ရှိသမျှ ရင့်ခဲမီးဆီကို လက်နက်များပေါ် သုတ်လိမ်းပြီး၊ အားကုန်သုံးကာ အသစ်ပိတ်သွားသော သစ်သားနံရံကို တစ်ပြိုင်နက် ခုတ်ချလိုက်ကြသည်။

ခရက်...

ယခင်အတိုင်းပင်၊ ဓားများသည် သစ်သားနံရံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း မဖောက်နိုင်သေးပေ။

သို့သော် ယခင်နှင့် မတူသည်မှာ၊ ဓားများ နံရံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်နှင့် မီးပွားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လှုပ်ရှားနေသော သစ်သားနံရံနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ထိုမီးပွားများသည် ချက်ချင်း အရှိန်ပြင်းလာပြီး၊ မီးတောက်များ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့ကာ သစ်သားနံရံကို အံ့မခန်း အရှိန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

မူလက ပြန်လည် ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားနေသော သစ်သားနံရံသည် ရင့်ခဲမီးဆီ၏ မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ လောင်ကျွမ်းသွားသော အစိတ်အပိုင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရလေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင်၊ အချင်း ၄ မီတာမှ ၅ မီတာခန့် ရှိသော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု နံရံတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“အားလုံး ထွက်ပြေးကြ..."

လော်မင်၏ အမိန့်နှင့်အတူ၊ ကယ်တင်ခံထားရသော လူများသည် မီးလောင်နေသော အပေါက်ကြီးမှ အလုအယက် ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

ရှဟုန်ကတော့ ထိုလူများနှင့်အတူ အလောတကြီး မထွက်သေးပေ။

သူသည် အပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို အရင် ကြည့်လိုက်ရာ၊ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာခဲ့တော့သည်။

“ခေါင်းဆောင်လော်၊ မြန်မြန် လာကူပါ..."

ရှဟုန်သည် သစ်သားအိမ်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသော လူများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး၊ လော်မင်ကို အော်ခေါ်ကာ သာမန်လူများကို ရှောင်လွှဲ၍ အရင်ဆုံး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

လော်မင်က သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်တော့သည်။

မူလက သူသည် သစ်သားအိမ်ထဲတွင် ဆက်နေ၍ လူများကို ကယ်တင်လိုသေးပေသည်။

သို့သော် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာလည်း ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး၊ ထပ်မံ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ရှန်ဖင်းတို့ ၃ ယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ အပြင်သို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့လေသည်။