အခန်း ၂၀၇

အခန်း (၂၀၇) ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလည်း ဖန်လုံအိမ် ရှိပါတယ်…

မူလက လျူအာကျူးသည် သူ့အား စီမံကိန်းမြှင့်တင်ရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကိစ္စပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့သည် ထိုထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များကို အစည်းအဝေးတက်ရန် လူလွှတ်၍ အကြောင်းကြားမည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။ ထို့ပြင် လျူအာကျူးကို မိန့်ခွန်းပြောစေပြီး ဤခန့်အပ်မှုကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာပေးခဲ့သည်။

ကောင်းပြီလေ။ ဤသည်မှာလည်း ကောင်းသောအရာပင် ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံးတော့ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့်ဆိုလျှင် နောင်တွင် ဤလူများ ရမ်းကားရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လျူအာကျူးက ကိစ္စတစ်ခုကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဤအစီအစဉ်ကို သူကိုယ်တိုင် မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် လူများစွာကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် သူ ကူညီပေးနိုင်သင့်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အပြောင်းအလဲလေတိုက်ခတ်လာသောအခါ ထိုလူများသည် သူ့အတွက် စကားမပြောပေးလျှင်တောင်မှ သူတို့ဝမ်းဗိုက်ကို ပြည့်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်ကို ထောက်ထား၍ သူ လဲကျနေချိန်တွင် ဝိုင်းကန်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သင့်ပေသည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့များစွာ ရှိနေပြီး အကြောင်းကြားစာများကို စက်ဘီးစီးသူများက လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျူအာကျူးသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်နေသောကြောင့် ပျင်းရိလာသဖြင့် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ထောက်ပံ့ရေးနှင့်သမဝါယမအသင်းသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည်လည်း သမဝါယမဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို လေ့လာသင်ယူရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

သမဝါယမဆိုင်တစ်ဆိုင်အနေဖြင့် ဆိုင်အတွင်းရှိ အတိုင်းအတာမှာ သဘာဝအားဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးနှင့်သမဝါယမအသင်းထက် များစွာသေးငယ်သည်။

အခန်းတစ်ခန်းတည်းသာရှိပြီး အများဆုံး စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းကာ ဟောင်းနွမ်းနေသော ကောင်တာများပေါ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းများစွာကို ခင်းကျင်းပြသထားသည်။

ထိုကုန်ပစ္စည်းများသည် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ကောင်တာများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး အချို့မှာ ဖုန်များပင် တက်နေသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ ဆေးရွက်ကြီးများ၊ အရက်နှင့် အခြားအရာများသာလျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့မှ လူများသည် ၎င်းတို့ကို မကြာခဏ လာရောက်ဝယ်ယူလေ့ရှိသောကြောင့် သန့်ရှင်းစွာ ထားရှိရမည် ဖြစ်သည်။

လျူအာကျူးသည် ဆိုင်ထဲရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ပန်းပွင့်အဆင် အဝတ်စများ၊ ဓာတ်ဘူးများ၊ ရေနံဆီ၊ ပဲငံပြာရည်၊ ရှာလကာရည် စသည်ဖြင့် အားလုံးမှာ အလွန်အသုံးများသော နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် မှတ်စုစာအုပ်များ၊ ခဲဖျက်များ၊ ခဲတံများနှင့် အခြားပစ္စည်းအချို့လည်း ရှိနေသည်။

လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများ၊ ရေဒီယိုများ သို့မဟုတ် နှိုးစက်နာရီများကဲ့သို့သော လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ တွေးပင် မတွေးကြည့်ပါနှင့်။ သူတို့ဆီတွင် ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟင်…”

လျူအာကျူးသည် စင်တစ်ခုပေါ်တွင် အမဲလိုက်သေနတ် နှစ်လက်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် သံစေ့များ ပစ်ခတ်ရသော အမျိုးအစားဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ရောင်းချနေခြင်းက အံ့အားသင့်စရာပင် ဖြစ်သည်။

စကားပုံက မည်သို့ဆိုထားသည်ကို တွေးကြည့်မိသည်။

ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးအချိန်ကာလဖြစ်သလို အဆိုးရွားဆုံးအချိန်ကာလလည်း ဖြစ်လေသည်။

သမဝါယမဆိုင်တွင် တကယ်တမ်း၌ စာရေးနှစ်ယောက် ရှိ၏။ ညွှန်ကြားရေးမှူး သို့မဟုတ် အခြားတာဝန်ရှိသူ တစ်ယောက်ယောက်လည်း ရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ဤနေရာတွင် မရှိကြပေ။

ထိုစာရေးနှစ်ယောက်သည် လျူအာကျူး ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို အာရုံစိုက်ရန် ပင်ပန်းမခံခဲ့ကြပေ။

သူသည် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်စားထားသော်လည်း ထိုအချက်က စာရေးများနှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်မည်နည်းဟု သူတို့ တွေးနေကြပုံရသည်။

သူ့အပေါ် အချိန်ဖြုန်းနေမည့်အစား ကောင်တာပေါ် မှီကာ ခဏအိပ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ကျေးလက်သမဝါယမဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် မည်သည့်ကုန်ပစ္စည်းမျိုးကို အများဆုံးရောင်းချလေ့ရှိကြောင်း လျူအာကျူး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူက လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အိမ်သစ်ကို ဆောက်လုပ်ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးလက်စသတ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ ပြောင်းရွှေ့နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး ထိုအခါကျလျှင် ထောက်ပံ့ရေးနှင့်သမဝါယမအသင်းကို လုပ်ငန်းစတင်ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် စာရင်းတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ပြောင်းရွှေ့ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း လုပ်ငန်းစတင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လျူအာကျူးသည် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အတွင်းရေးမှူး၊ ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့သည်။

အချိန် နှစ်နာရီတိတိ ကြာပြီးနောက် ထိုထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များကို နောက်ဆုံးတွင် အားလုံး ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ခန်းမထဲသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များသည် လုံးဝ တွေဝေရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားများဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့ကို အစည်းအဝေးတက်ရန် လာရောက်အကြောင်းကြားသူက ကြေညာစရာရှိသည်ဟုသာ ပြောပြီး ကမန်းကတန်း ထွက်သွားခဲ့သဖြင့် ဤလူများမှာ မည်သည့်ကိစ္စဖြစ်နေကြောင်း မသိဘဲ အားလုံး လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

သူတို့က ဆိုးရွားသောကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အတွင်းရေးမှူးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့ ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရလေသည်။

သို့သော် လျူအာကျူး ဝင်လာသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ အားလုံး တစ်ချက် ခုန်သွားကြသည်။

သူတို့တွင် မကောင်းသော နိမိတ်ပြမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် လျူအာကျူး ဝင်လာပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့သည် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်ခုပ်တီး၍ ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

"ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရဲ့ အဓိကစီမံကိန်းမြှင့်တင်ရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ရဲဘော်လျူအာကျူးကို ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်..."

ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များအားလုံး ဆွံ့အသွားကြ၏။ အဘယ်အဓိကစီမံကိန်း မြှင့်တင်ရေးနည်းဟု တွေးမိကြသည်။

ဉာဏ်မြန်သူများသည် လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က လျူအာကျူးနှင့် လျူဟိုင်တို့ လျှောက်ထားခဲ့သော ကိစ္စကို သတိရသွားကြသည်။

သူတို့ တကယ်ပင် အောင်မြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လားဟု တွေးမိလိုက်ကြ၏။

နှစ်လပင် မပြည့်သေးပေ။

"ဘာလဲ... လူတိုင်းက ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောမတူကြတာလား..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်ခုပ်တီးနေသော တပ်မဟာခေါင်းဆောင် အနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်လုံးမှေးကာ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအခါမှ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာ သတိဝင်လာကြပြီး လက်ခုပ်တီးရန် အလျင်စလို မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ မှန်ကန်သော သဘောထားကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။

လျူအာကျူးက လက်ခုပ်သံများကြားထဲမှ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပရိသတ်ထဲတွင် မထိုင်တော့ဘဲ ညွှန်ကြားရေးမှူး၏ ဘေးကပ်လျက်ရှိ မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီနေလေပြီ။

"လူတိုင်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ သတင်းကောင်းတစ်ခုကို အခု ကြေညာပေးမယ်..."

"အရင်က လျူကျေးရွာ လျှောက်ထားခဲ့တဲ့ စိုက်ပျိုးရေးအစီအစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အခုတော့ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ... ဒီနေ့မနက်တင် သူတို့ဆီက ကြက်သွန်မြိတ်၊ ငွေနှင်းမှိုနဲ့ ပဲတီစိမ်းပင်ပေါက် စုစုပေါင်း ကျင်းတစ်သောင်းကျော် လာပို့သွားပြီး တစ်မူလျှင်ထွက်ရှိမှု ကျင်းတစ်သောင်းဆိုတဲ့ အမှန်တကယ် စံချိန်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ..."

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပရိသတ်ထဲရှိ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာသည် သဘောပေါက်သွားသော မျက်နှာထားများကို ပြသလာကြ၏။

ဪ... ထိုမြေး လျူဟိုင်လည်း ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီကိုး ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

ဤတစ်မူလျှင် ကျင်းတစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်းဆိုသော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို ခေါင်းဆောင်များကို လှည့်စားရန်သက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ဤထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များသည် မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ နားလည်ထားကြသည်။

ယခင်က လျူဟိုင်သည် သူ၏ ထွက်ရှိမှု မမြင့်မားကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုကာ အလျှော့ပေးရန် အမြဲငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ကို အလွန်မပျော်မရွှင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခုတော့ သူသည်လည်း သူတို့လိုပင် လိမ်လည်၍ အထွက်နှုန်းများကို နာခံစွာ စတင်သတင်းပို့နေပြီ မဟုတ်ပါလားဟု တွေးမိကြသည်။

သို့သော် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့သည် ဤကိစ္စအတွက် စီမံကိန်းမြှင့်တင်ရေးအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရလောက်အောင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေစရာမသင့်ပေ။

လျူကျေးရွာသည် တစ်မူလျှင် ကျင်းတစ်သောင်း အမှန်တကယ် ရရှိပြီး ဆောင်းရာသီအလယ်တွင် ကြက်သွန်မြိတ်၊ ငွေနှင်းမှိုနှင့် ပဲတီစိမ်းပင်ပေါက်များကို အမှန်တကယ် စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့သလားဆိုသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သရဲတစ္ဆေများကိုသာ သွားပြောလိုက်ပေတော့မည်။

အတွင်းရေးမှူးနှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးတို့မှာ ဤလူများ အထင်လွဲနေကြောင်းမသိဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက်ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဖန်လုံအိမ်စိုက်ပျိုးရေးက မည်မျှ ယုံကြည်စိတ်ချရကြောင်း၊ လူမည်မျှကို ကျွေးမွေးနိုင်ကြောင်း အဆက်မပြတ် ချီးမွမ်းပြောဆိုနေကြသည်။

အောက်ဘက်ရှိ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်မူ လေးစားအားကျမှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။

လျူကျေးရွာတွင် တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှိနေပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးနှင့် အတွင်းရေးမှူးတို့ ဤမျှပျော်ရွှင်သွားအောင် တကယ်ပင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ တွေးနေကြဆဲဖြစ်၏။ နောင်တွင် လျူဟိုင်နှင့် ပို၍ တိုင်ပင်သင့်သည်ဟု ထင်ကြသည်။

လျူဟိုင်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော တပ်မဟာခေါင်းဆောင်အချို့သည် သူတို့၏ 'နည်းပညာ' ကို လေ့လာသင်ယူရန် သူ့ကို အစားအသောက် တစ်နပ်ပင် ကျွေးမွေးရန် စဉ်းစားနေကြသည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များ ရှည်လျားလှသော မိန့်ခွန်းများ ပြောကြားပြီးနောက် အဆုံးတွင် လျူအာကျူး စကားပြောရန် အလှည့်ရောက်လာခဲ့သည်။

လျူအာကျူးသည် သူ၏ ယခင်ပုံစံအတိုင်းပင် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များက သူတို့ကို မည်မျှ ကောင်းမွန်စွာ လမ်းညွှန်ပြသခဲ့ကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ခြင်းဖြင့် စတင်ကာ ဤအစီအစဉ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် လိုအပ်သောအရာများကို ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

လျူအာကျူး၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားသောအခါ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာက ထပ်မံ၍ သဘောပေါက်သွားကြပြန်သည်။

လျူဟိုင်၏ အပြောင်းအလဲက ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များ ပျော်ရွှင်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း မဟုတ်ပုံရလေသည်။

လျူအာကျူးဟုခေါ်သော ဤလူပင် ဖြစ်ပေမည်။

ဤလူ၏ စကားပြောစွမ်းရည်မှာ တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပြီး အဓိကအားဖြင့် သူသည် တကယ့်ကို ကြွားလုံးထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဖန်လုံအိမ်စိုက်ပျိုးရေး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တစ်လအတွင်း ရင့်မှည့်စေခြင်းနှင့် ရာသီပေါ်မဟုတ်သော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုပင် စိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အလွန်အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများပင်ဖြစ်၏။

ဆောင်းရာသီအလယ်တွင် သခွားသီးတစ်လုံးလောက် စိုက်ကြည့်ပြပါလားဟု သူတို့ တွေးမိကြလည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေကြပြီး ကျောင်းတက်ဖူးသူများသည် လူများကို လှည့်စားရာတွင်သာ တော်ကြသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များကို လှည့်စားနိုင်ပြီး နောင်တွင် ရာထူးတိုးခံရစေရန် သူတို့၏ ကလေးများကိုလည်း ကျောင်းပို့သင့်သလားဟု သူတို့ တွေးတောနေကြသည်။

လျူအာကျူးသည် လူများက သူ့ကို သိပ်ယုံကြည်ပုံမရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ အပြုံးများက အလွန်ဟန်ဆောင်မှု ပါနေသည်။

သို့သော် ၎င်းက ကိစ္စမရှိပေ။ ဤကျေးရွာများတွင် ဖန်လုံအိမ်များ တည်ဆောက်ပေးပြီး သူတို့ကို အစစ်အမှန် မြင်တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်သရွေ့ ဤလူများသည် သူ့ကို တကယ်ပင် လေးစားချစ်ခင်လာလိမ့်မည်ဟု လျူအာကျူး ယုံကြည်ထားသည်။

သူတို့ မလိုအပ်လျှင်တောင်မှ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ထိုရွာသားများက မလိုအပ်ဘဲ နေမည်လား။

နိုင်ငံတော်ကို စတင်တည်ထောင်စဉ်က လူများသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ထောက်ခံခဲ့ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကို ဝပြောစွာ စားသောက်ခွင့် ပြုခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

လျူအာကျူးသည် သူတို့ကို ဝပြောစွာ စားသောက်ခွင့် ပြုနိုင်သရွေ့ သူတို့သည် နိုင်ငံတော်အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုးဖြင့် သူ့ကို ဆက်ဆံကြမည်ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် လျူအာကျူးသည် မည်သည့်ရွာသို့ ဦးစွာသွားရမည်ကို စတင်စဉ်းစားနေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပရိသတ်ထဲမှ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်ကာ လူသိရှင်ကြား ကန့်ကွက်လိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"အတွင်းရေးမှူး ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်တော်တို့ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ရုံးက ဒီရဲဘော်လေးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို မလိုအပ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလည်း ဖန်လုံအိမ် နည်းပညာရှိပါတယ်…”