အခန်း ၂၂၅

အခန်း (၂၂၅) မည်သူ့ကို ကူညီရမည်နည်း

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူသည် သူ၏ယာဉ်မောင်းမှာ မည်သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထားသည်။

ထိုလူသည် ရိုးသားသူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း အစကတည်းက သူသိမြင်နိုင်ခဲ့၏။

ယနေ့နံနက်တွင် လျူအာကျူးအား ရန်စနေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိုလူမှာ ပြဿနာရှာတတ်သူဖြစ်ကြောင်း ပို၍ပင် ထင်ရှားသွားခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤရွာသားများသည် ပြင်ပလူတစ်ဦးအား အကြောင်းမဲ့ သက်သက် တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ နားလည်ထားသည်။

အထူးသဖြင့် ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူမှာ ကားဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ ရွာသားများအတွက် ပို၍ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ့အား ရွာသားများက ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်လာစေရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် သူ မည်မျှလောက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းကြောင်းကို ပြသနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ယာဉ်မောင်းမျိုး သူ့ဘေးတွင်ရှိနေပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း မည်သို့လုပ်၍ အပြစ်ကင်းနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူသည် ထိုယာဉ်မောင်းအား နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာမှ လူများက သူ၏ယာဉ်မောင်းအား အပြစ်ပေးနေခြင်းကိုတော့ သဘောမကျခဲ့ပေ။

သူက လျူအာကျူးအား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်ကို အိမ်သာဆေးတဲ့နေရာကို ပြောင်းပစ်မယ်လို့ မင်းကို ကျုပ်ကတိပေးထားတယ် မဟုတ်လား... ဘာဖြစ်လို့ ရွာသားတွေကို သူ့ကို ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးလိုက်ရတာလဲ..."

လျူအာကျူးမှာ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူး... ခုနက ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ စားပွဲမှာ ထိုင်စားနေတာလေ... သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ ရွာသားတွေကို ပြောဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရှိမှာလဲ..."

ထိုစကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူက လျှော့မပေးဘဲ ဆက်ပြောသည်။

"စစ်ကြောရေးလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး... သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ရွာသားတွေကို ပြောလိုက်ပါ... သူ့ကို ငါခေါ်သွားမယ်..."

လျူကျေးရွာကဲ့သို့သော နေရာသေးသေးလေးတစ်ခုအနေဖြင့် သူ၏ယာဉ်မောင်းအား စစ်ကြောရေးလုပ်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီဟု အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ ခံစားနေရကြောင်းကို လျူအာကျူးက သိလိုက်သည်။

ဆိုရမည်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ဝန်ကြီးချုပ်၏ တံခါးဝရှိ အဆင့်ခုနစ်အရာရှိဆိုသည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူးက ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားသောကြောင့် အမှားလုပ်မိသည့်တိုင်အောင် အပြစ်ပေးခံရမည် မဟုတ်ပေလော။

"ကောင်းပြီလေ... ခင်ဗျားက ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး..."

လျူအာကျူးသည် အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူအား သူတားဆီး၍မရကြောင်း သိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ မရှိလျှင်တောင်မှ သူ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သေးသည်။

လျူအာကျူးသည် ယာဉ်မောင်းကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက သူ့အား ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုယာဉ်မောင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်တော့ဘဲ ပို၍ပင် မောက်မာလာခဲ့သည်။ သူက လျူအာကျူးအား စူးရဲစွာကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"မင်း စောင့်နေလိုက်... ပြီးတော့ မင်းတို့လူတွေအားလုံးပဲ... ခုနက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူ အားလုံးကို ငါ သေချာမှတ်ထားတယ်... ခဏနေရင် မင်းတို့ကိုဖမ်းဖို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက လူတွေကို ငါခေါ်လာခဲ့မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွား၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း..."

ယာဉ်မောင်းအား ကြိုးဖြည်ပေးမည့် လျူအာကျူး၏လက်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ယာဉ်မောင်းပြောသည့်စကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူ့အား လွှတ်ပေးလိုက်ပါက လူများကို ဖမ်းဆီးရန် လုံခြုံရေးအရာရှိများကို သူတကယ်ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခေါ်လာပေလိမ့်မည်။

လျူအာကျူးတွင် ရဲစခန်းနှင့်သာမက ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုနှင့်ပါ အဆက်အသွယ်များ ရှိသော်လည်း အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရယူလိုသော အချို့သော လုံခြုံရေးအရာရှိများသည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အမိန့်များကို လျစ်လျူရှုကာ တကယ်ပင် လာရောက်ဖမ်းဆီးမှုများ ပြုလုပ်လာနိုင်သည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွာသားများက သူ့အား တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဆိုသောအချက်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုကာလ၌ ကြီးမားသော မှတ်ဉာဏ်ပြန်လည်ရယူခြင်းနည်းစနစ်မှာ အလွန်ခေတ်စားနေဆဲဖြစ်ကာ ဝန်မခံပါက ဝန်ခံလာသည်အထိ ရိုက်နှက်မည်သာဖြစ်သည်။

ဒဏ်ကို မခံနိုင်သော ရွာသားများသည် သေချာပေါက် ဝန်ခံကြမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ အနည်းဆုံး ထောင်ဒဏ် နှစ်အနည်းငယ်မျှ ကျခံရပေလိမ့်မည်။

လျူအာကျူးသည် ယာဉ်မောင်းကို လွှတ်မပေးခဲ့ပေ။ သူက အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အတွင်းရေးမှူး... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ယာဉ်မောင်း ပြောခဲ့တဲ့စကားပါ... သူက ဒီကိစ္စကို တရားဝင်ဖြေရှင်းချင်နေမှတော့ တရားဝင်ပဲ ဖြေရှင်းကြတာပေါ့... ဘယ်သူကမှ မျက်နှာသာပေးတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး..."

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှုန်ကုပ်သွားသည်။

"ကျူးဇီ... မင်းက ရဲဘော်ကောင်းတစ်ယောက်ပါ... မင်း ခုလိုလုပ်လို့ မရဘူး..."

"အတွင်းရေးမှူး... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရမ်းလေးစားခဲ့ပါတယ်... အစကနေအဆုံးထိ ဒါက ဘယ်သူ့အမှားလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား မြင်နိုင်ရမယ်..."

"အချို့ကိစ္စတွေအတွက် ကျွန်တော့်ကို အကြံပေးနေလည်း အလကားပါပဲ... ကျွန်တော်က အစကနေအဆုံးထိ ပြဿနာကို ဘယ်တော့မှ စတင်မဖန်တီးခဲ့ပါဘူး..."

ဤသည်မှာ လျူအာကျူးက အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောကာ သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း တကယ့်ကိုလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။

အကြောင်းမှာ လျူအာကျူး၏ သဘောထားမှာ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် တကယ်ပင် ကောင်းမွန်ခဲ့ကြောင်းကို သူနားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် တစ်ဝက်သာ အချိန်ယူ၍ ဆက်ဆံခဲ့ရသော်လည်း လျူအာကျူးမှာ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ သိမြင်နိုင်သည်။

သူသည် အရည်အချင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် အလွန်ထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး ထိုအချက်ကို အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူက အလွန်ချီးကျူးမိသည်။

ပြဿနာအားလုံးမှာ ဤငတုံးယာဉ်မောင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်၏။

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လျူအာကျူးအား ကြည့်လိုက်၏။

"ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

"ရိုးရှင်းပါတယ်... သူက ကျွန်တော်တို့ရွာမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးရွာပြည်သူ့စစ်အဖွဲ့က အရင်စစ်ကြောရေးလုပ်မယ်... ပြီးမှ အရေးယူဖို့အတွက် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုဆီ လွှဲပြောင်းပေးမယ်..."

"အချိန်တန်ရင် သူကလည်း သူ့အမှားတွေကို ဝန်ခံလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့ကလည်း ကျွန်တော်တို့အမှားကို ဝန်ခံမယ်... ခုလိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့နည်းလမ်းက တရားမျှတတယ်လို့ မသတ်မှတ်သင့်ဘူးလား..."

လျူအာကျူးက အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

လျူအာကျူးက အတွင်းရေးမှူးအား ထိုသို့ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်ပြောမည်ဟု ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူက မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးပြူးသွားလေသည်။

"လျူအာကျူး... မင်း ရူးနေတာလား... သူက အတွင်းရေးမှူးနော်... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ပြောရဲရတာလဲ..."

"အတွင်းရေးမှူးအပေါ် ကျွန်တော့်မှာ ဘာမကျေနပ်ချက်မှ မရှိဘူး... မင်းက ပြဿနာရှာခဲ့တာလေ... သူ့အပေါ်ကို လွှဲချဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."

"အတွင်းရေးမှူးအနေနဲ့လည်း မင်းလို ငတုံးယာဉ်မောင်းမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံရတာ ခေါင်းကိုက်နေရမယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်... ဟုတ်တယ်မလား..."

လျူအာကျူးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူမှာ တကယ်ပင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူက ယာဉ်မောင်းအား အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက မင်းကို စစ်ကြောရေးလုပ်စေချင်တယ်လို့ မင်းပြောခဲ့မှတော့ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေလိုက်... ရွာသားတွေကို မင်းကို အရင်စစ်ကြောရေး လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်... ပြီးမှ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးကို ကြည့်ခိုင်းကြတာပေါ့..."

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူက တကယ်ပင် သဘောတူလိုက်မည်ဟု ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူက မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း သူ၏ပါးစပ်မှမူ တောင်းပန်စကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရသည်။

"အတွင်းရေးမှူး... ဒီရွှံ့ခြေထောက်တွေကို ကျွန်တော့်ကို စစ်ကြောရေးလုပ်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူးနော်... သူတို့က စွဲချက်မျိုးစုံနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ရှာကြလိမ့်မယ်..."

လျူအာကျူးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို ရွှံ့ခြေထောက်တွေလို့ အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်နေတယ်... အတွင်းရေးမှူး... ခင်ဗျားရဲ့ယာဉ်မောင်းက ပေကျင်းက သခင်လေးတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပဲ... ကျွန်တော်တို့ လယ်သမားတွေကို လုံးဝ အထင်သေးနေတာ... လူတိုင်း တန်းတူညီမျှရှိရမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ သဘောတူထားကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ဤမျှကြီးမားသော စွပ်စွဲချက်ကို ကြားသောအခါ အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူက ယာဉ်မောင်းအား ချက်ချင်း ဟောက်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... မင်း ပြဿနာရှာတာ မလုံလောက်သေးဘူးလား..."

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူက သူ့အား ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်ကို ကြားသောအခါ ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူမှာ ပို၍ပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ ဤမျှလောက် မောက်မာရဲသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူသည် မျက်နှာကို တန်ဖိုးထားပြီး သူ့အား သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမည်ကို သိထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူးကို ဆန့်ကျင်ရဲမည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားထားသောကြောင့် သူက အနည်းငယ် မောက်မာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရွှံ့ခြေထောက်များအတွက် လျူအာကျူးက ဤမျှလောက် ရက်စက်ကာ ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူးအား တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်ပြီး ပြန်ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူးက သူ့အား ကာကွယ်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူမှာ တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားလေတော့သည်။

လျူအာကျူးက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက ရွာသားများကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို တပ်မဟာရုံးချုပ်ကို ခေါ်သွားကြ..."

ရွာသားများသည် ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ငိုယိုအော်ဟစ်နေသော ယာဉ်မောင်းကို ဆွဲမ၍ ထွက်သွားကြသည်။

အချို့သောလူများက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ့အား တိတ်တဆိတ် ပါးရိုက်လိုက်ကြသေးသည်။

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူသည် ယာဉ်မောင်း ခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်ကို ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ မှုန်ကုပ်နေကာ နောက်မှ လိုက်သွား၏။

လျူဟိုင်သည် တပ်မဟာရုံးချုပ်တွင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သတင်းစာဖတ်နေစဉ် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေး... ကျူးဇီ... မင်းတို့အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."

လျူအာကျူးသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို လျူဟိုင်အား အသိပေးလိုက်သည်။

ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူး၏ ယာဉ်မောင်းအား စစ်ကြောရေးလုပ်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လျူဟိုင်မှာ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

သူက လျူအာကျူးအား မယုံနိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျူးဇီ... ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား..."

လျူအာကျူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ရွာသားတွေကို လက်စားချေချင်နေတာဆိုတော့ သူ ပြစ်မှုထင်ရှားဖို့ သေချာအောင် ကျွန်တော် လုပ်ရလိမ့်မယ်..."

လျူအာကျူး၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုကို မြင်သောအခါ လျူဟိုင်မှာ အလွန်ပင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူက အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူထံသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အတွင်းရေးမှူးဖြစ်ရမယ်... မင်္ဂလာပါ အတွင်းရေးမှူး... ကျွန်တော်က လျူကျေးရွာ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ တပ်မဟာခေါင်းဆောင် လျူဟိုင်ပါ..."

"မင်္ဂလာပါ ရဲဘော်လျူဟိုင်... ဒီလူက ငါ့ရဲ့ယာဉ်မောင်းဖြစ်ပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး မျက်နှာသာမပေးပါနဲ့... သူ့ကို လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့အတိုင်း ကိုင်တွယ်ပါ..."

အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူက လျူဟိုင်အား စိုက်ကြည့်ကာ ရှင်းလင်းသော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူအား ဤနေရာတွင် ပြစ်မှုထင်ရှားခြင်း မခံစေချင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤစစ်ဆေးရေးခရီးစဉ်မှာ ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူက ခရိုင်မြို့၌ အလုပ်လုပ်လျှင်တောင်မှ လူများက ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးပြု၍ သူ့အား လှောင်ပြောင်ကြမည်ဖြစ်ရာ သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

လျူဟိုင်သည် အတွင်းရေးမှူးချောင်ကော်ဖူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် အခက်အခဲကြုံတွေ့ရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် လျူအာကျူးရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခရိုင်ပါတီအတွင်းရေးမှူး ရှိနေသည်။

မည်သူ့ကို ကူညီရမည်နည်း။