အခန်း ၂၄၈

အခန်း (၂၄၈) - ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်း ထွက်ပြီး ရှင်းလင်းပေးပါဦး

သေမင်း၏အရိပ်သည် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

နတ်လှေကြီး၏ လှေဦးပိုင်းမှ စုစည်းလာသောအနက်ရောင် အလင်းတန်းသည် အပြည့်အဝ ပုံမပေါ်သေးခင်မှာပင် ၊ ယင်းမှ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော အငွေ့အသက်က သူတော်စင်တောင်ထိပ်ရှိ လေထုကို စုပ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ဖန်သားများ ကွဲကြေသွားသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်သွား၏။

၎င်းသည်‌ မှော်စွမ်းအားများဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းမှ နိယာမများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ကာ စည်းမျဉ်းများမှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းသည်ပင် သူ၏ အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ယဲ့လင်ရွှမ်း၏ ဓားနှလုံးသားမှာလည်း ညည်းတွားနေပြီး ၊ သူမ အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ရသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ဤစွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆွဲထုတ်ရန် အရည်အချင်းမရှိတော့ဘဲ အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရသည်။

စူးဝမ်ချင်းသည် အံကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသက်စွန့်၍ လှုံ့ဆော်သော်လည်း နှလုံးသွေးကြောကိုသာ ခက်ခက်ခဲခဲ ကာကွယ်လိုက်နိုင်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

ယခင်က အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်ရသော ဝှက်ဖဲများအားလုံးသည် ယခုအခါ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ အရိုးနဂါး "အရိုးအိုကြီး" သည်ပင် ကြောက်ရွံ့စွာ ညည်းတွားနေပြီး ဧရာမကိုယ်လုံးကြီးက မသိမသာ တုန်ယင်‌နေ၏။

"ရှောင်ချွေ့" ဆိုလျှင် ရေအောက်သို့ စောစောစီးစီး ငုပ်လျှိုသွားခဲ့ပြီး အငွေ့အသက်အနည်းငယ်မျှပင် မထုတ်လွှတ်ရဲတော့ပေ။ "ငပျင်းတစ်ကောင်၏ ကံကောင်းခြင်း"သည်ပင် ဤလွတ်မြောက်စရာ နေရာမရှိသော အဖျက်စွမ်းအားအောက်တွင် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် ထွက်ပေါ်မလာဘဲ ပျောက်ကွယ်နေ၏။

ဤသည်မှာ အကြွင်းမဲ့ဖိနှိပ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အရာများသာ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံး၏ အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်သော ရှောင်ရှန်းမှာမူ ထူးဆန်းစွာပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် အရိုးနဂါး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းနေသော အနက်ရောင်နတ်လှေကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ၊

သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ "ကိုယ့်ဟင်းရွက်ခင်း တောဝက်ဝင်စားလို့ ဖြစ်ရသည့် အမျက်ဒေါသ"မှ ယခုအခါ အရှက်တရားကင်းမဲ့သော အချောင်သမားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

'တိုက်လို့လည်းမနိုင် ၊ ပြေးလို့လည်းမလွတ် ၊ အကျိုးအကြောင်းပြောလည်း တစ်ဖက်လူက နားမထောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာတုန်း...'

သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရင်ဘတ်ရှိ အနည်းငယ်ပူနွေးနေသော နဂါးတက်တူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ကောင်းကင်ကို ခပ်စွေစွေကြည့်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ရှန်းတစ်ယောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏တစ်သက်တာ အကြီးမားဆုံးသောခွန်အားကိုသုံးကာ လည်ချောင်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်လေတော့၏။

"ဘိုးဘေးကြီး... အိမ်လာဖျက်တဲ့သူတွေ ရောက်နေပြီ"

အသံထဲတွင် သင့်တော်သော ငိုသံလေး အနည်းငယ် ပါဝင်နေပြီး အိမ်ရှေ့အထိ လာရောက် အနိုင်ကျင့်ခံရသော ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ထွက်မလာရင် ...ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အချစ်ဆုံး မြေးလေး အမှုန့်ကြိတ်ခံရတော့မယ်... နောက်ဆို ပွဲတော်ရက်တွေမှာ အမွှေးတိုင်ထွန်းပေးမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး.. ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မျိုးဆက် ပြတ်တော့မယ်"

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ဤ "လူခေါ်သည့်" အော်ဟစ်သံကြောင့် ချန်ချင်းတို့မှာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

ဘိုးဘေးကြီး.... ဘယ်က ဘိုးဘေးကြီးလဲ ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား တကယ်ပဲ ကြောက်လန့်ပြီး ရူးသွားတာလား...

သို့သော် သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် ရင်ဘတ်ရှိ နဂါးတက်တူးမှ ယခင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

အလင်းရောင်၏ ပြင်းအားမှာ ရှောင်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် နေမင်းတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး နတ်လှေကြီးမှ ယူဆောင်လာသော သေမင်း၏အရိပ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။

ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမို ထင်ရှားပြီး ပိုမိုဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားသော ဧကရာဇ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုက အဆိုပါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲမှ ခြေလှမ်းထွက်လာကာ ရှောင်ရှန်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ဧကရာဇ်သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး နဂါးကိုးကောင်ပုံပါဝင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်ကိုယ်လုံး အာဏာစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူတစ်ဦးတည်းကသာ ဤကမ္ဘာ၏ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင် ဖြစ်သကဲ့သို့ မိုးမြေ၏ နိယာမများအားလုံး ဦးညွှတ်ကြရသည်။

သာရှမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်းသည် ယခုလေးတင် ပြန်လည်နိုးထလာသော ကြီးမားသည့် နဂါးသွေးကြောစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ခေတ္တဆင်းသက်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်း၏ ပုံရိပ်သည် သူနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ရှောင်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကြည့်ထဲတွင် "ဒီကောင်လေးကို ဘယ်လိုမှ ပြင်လို့မရတော့ဘူး" ဆိုသည့် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများ ရှိနေပြီး ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအနက်ရောင် နတ်လှေကြီးနှင့် မိုးမြေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ပုံပေါ်နေပြီ ဖြစ်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားသော မျက်နှာပေါ်၌ အထင်အမြင်သေးမှုများ ပေါ်လွင်ထင်ဟပ်လာ၏။

သူသည် လွန်ကဲသော လှုပ်ရှားမှုများ မရှိဘဲ ညာလက်ကိုသာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်လာသော ထိုအလင်းတန်းကြီးကို အသာလေး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ အချိန်နှင့် အာကာသသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းစွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။

အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးသည် ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်း၏ မျက်စိရှေ့ သုံးပေခန့်အကွာတွင် အတင်းအကျပ် "ခေတ္တရပ်တန့်" ခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် တန့်နေ၏။

အဆိုပါ အနက်ရောင် အလင်းတန်းအတွင်းရှိ ကြမ်းတမ်းသော နိယာမစွမ်းအားများက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ရှေ့သို့ တစ်လက်မမျှ ဆက်မသွားနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်းသည် ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ အသာလေး လိမ်ချိုးလိုက်သည်။

"ခွပ်—"

ကြွပ်ဆတ်သော မုန့်ကြိုးလိမ်တစ်ခုကို ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ မိုးမြေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးသည် အလယ်မှနေ၍ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ပြတ်တောက်သွားသောနေရာမှ မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမအပိုင်းအစများက မီးရှူးမီးပန်းများသဖွယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထို့နောက် အန္တရာယ်မရှိသော အလင်းမှုန်လေးများအဖြစ် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လွယ်ကူပေါ့ပါးလွန်းပြီး အာဏာရှင်ဆန်လွန်းသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်း၏ အကြည့်က လေဟာနယ်အလွှာများကို ဖောက်ထွင်းလျက် အနက်ရောင်နတ်လှေကြီး အတွင်းပိုင်းရှိ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော ကျင့်ကြံသူနှင့် တိုက်ရိုက် ဆုံတွေ့သွားသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျင့်ကြံသူမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သွေးများ အန်ချလိုက်ရကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရေမှန်ထဲမှနေ၍ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အောက်ကမ္ဘာမှ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကိုပင် ချုပ်ကိုင်နိုင်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သည့် စစ်မှန်နတ်ဘုရား တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဝှက်ပြီး အမြီးဖျောက်နေတဲ့ ကြွက်စုတ်တွေ"

ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း နတ်လှေကြီးအတွင်းသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဟိန်းထွက်သွားကာ နိယာမတရားများကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

"လစ်စမ်း"

ဤစကားတစ်ခွန်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်အာဏာကဲ့သို့ပင် ၊ ပြောလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် နိယာမများ သက်ဝင်လာ၏။

နတ်လှေကြီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိယာမမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ဖြဲလေတော့၏။

"ဒါမှမဟုတ် သေပေတော့"

ဒုတိယစကားလုံး ကျဆင်းလာသည်နှင့် ၊ သေမင်းတစ်ပါး၏ အလိုတော်တစ်ခုက နတ်လှေကြီး၏အူတိုင်ကို တိုက်ရိုက် သော့ခတ်ပစ်လိုက်သည်။

အလွန်မာနကြီးခဲ့သော ထိုဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးသည် သဘာဝရန်သူ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဒဏ်မခံနိုင်သော ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည်ပင် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"သွား။ မြန်မြန်သွား"

နတ်လှေကြီးအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကြောက်လန့်နေကြပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ဆက်မနေရဲကြတော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာကိုပင် အောင့်ခံကာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ နတ်လှေကြီးကို ရူးသွပ်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ဖြဲလျက် အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ကာ ဖင်ပိတ်ပြေးလေတော့၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ပိတ်သွားပြီး မှိုင်းညို့နေမှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ နေရောင်ခြည် ပြန်လည်ကျဆင်းလာ၏။

မိုးမြေတစ်ခွင်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုသည် ဤကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေရှင်းခံလိုက်ရသည်။

ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်း၏ ပုံရိပ်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၊ သူ၏ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များက ရှောင်ရှန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

ထိုအကြည့်ထဲတွင် ကျေနပ်မှု ၊ ကူကယ်ရာမဲ့မှု ၊ မျှော်လင့်ချက် ၊ "အသုံးမကျသော မြေးမြစ်" ကို ရွံရှာမိသည့် အရိပ်အယောင်အချို့ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်ပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်နက်ရှိုင်းသော စကားတစ်ခွန်းသာ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ကောင်လေး ...မင်း လျှောက်ရမယ့်လမ်းက ဝေးသေးတယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဧကရာဇ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ရှိ နဂါးတက်တူးထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မိုးမြေတစ်ခွင်လုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ရှောင်ရှန်း တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပြီး အရိုးနဂါး၏ ကျောပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက်သား ကျသွားသည်။

သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့် ခံစားချက်က သူ့ကို ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေသည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ သူနှင့်မသက်ဆိုင်သော သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာ၏။

ထိုသတင်းအချက်အလက်မှာ အေးစက်စက်နိုင်သော ဘိုးဘေးဧကရာဇ်မင်းထံမှ ရောက်ရှိလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၊ ထိုအနက်‌ရောင် အလင်းတန်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် တစ်ခဏတွင် ကွဲကြေသွားသော နိယာမအပိုင်းအစများထဲမှ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော အဓိက အချက်အလက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောသော ကြယ်တာရာမြေပုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ လင်းလက်နေကာ လုံးဝစိမ်းသက်နေသော စကြာဝဠာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။ ကြယ်တာရာမြေပုံ၏ အဆုံးတွင် အလွန်ရှင်းလင်းသော တည်နေရာတစ်ခုကို မှတ်သားထားသည်။

တည်နေရာ၏ဘေးတွင် ရှေးဟောင်းစာလုံး နှစ်လုံး ရေးသားထား၏။

ကွေ့ရွှီး ။