အခန်း ၂၅၄

အခန်း (၂၅၄) - အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အမြင်ကျယ်မှုကို မင်းတို့ နားမလည်ပါဘူး

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၊ ဒီလူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်..အနာဂတ်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုပါ.. ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းမှဖြစ်မယ်...အမိန့်သာပေးလိုက်ပါ"

ချန်ချင်း၏ စကားသံအဆုံးတွင် ယဲ့လင်ရွှမ်းကလည်း ဓားရိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ချန် ပြောတာ မှန်တယ်.. မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘာသနားညှာတာမှုမျိုးမှ မရှိသင့်ဘူး"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အကြည့်များသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်ရှန်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ပြီး တုန်ရီနေသော အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

"သတ်မယ် ဟုတ်လား.. သတ်လိုက်ရင် နှမြောစရာကြီး"

သူ၏ စကားတစ်ခွန်းက ချန်ချင်းနှင့် ယဲ့လင်ရွှမ်းတို့၏ နောက်ထပ် ပြောမည့် စကားများကို ပိတ်ဆို့သွားစေသည်။

နှမြောစရာကြီး ဟုတ်လား..

နှစ်ဦးသား အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၊ ဤစဉ်းစားပုံကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ရှောင်ရှန်းသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဆိုလိုက်၏။

"အသက်ရှင်ချင်လား"

"ရှင်ချင်ပါတယ်..ကျေးဇူးပြုပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါ"

အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီးမှာ ကြက်သွန်ဖြူထောင်းသကဲ့သို့ ခေါင်းတဆက်ဆက် ညိတ်ကာ ငိုသံပါသော အသံလေးဖြင့် တောင်းပန်ရှာသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ရှောင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၊ ယခုလေးတင် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသော တောင်တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အတော်ပဲ၊ သင်တန်းကျောင်း အသစ်ဖွင့်တာ တံခါးစောင့် တစ်ယောက် လိုနေတယ်...နောက်ဆို မင်းက တံခါးစောင့် တာဝန်ယူ...ပြီးတော့ အချိန်ပိုင်းအနေနဲ့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ သင်တန်းသားတွေကို စာသင်ပေး... 'လိမ်လည်မှု တားဆီးရေး အသိပညာပေး' လုပ်ပေးပြီး၊ မင်းတို့လို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူတွေကို ဘယ်လို ခွဲခြားရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်..ဒါမှ သူတို့ ထပ်ပြီး အလိမ်မခံရတော့မှာ"

"......"

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချန်ချင်းတစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး ၊ မျက်လုံးထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များသည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တွေဝေမှု ၊ အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများမှ ချက်ချင်းဆိုသလို သဘောပေါက်သွားပုံရကာ ရိုသေလေးစားမှုများ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေ၏။

သူ သဘောပေါက်သွားပြီ...

သူ သဘောပေါက်သွားချေပြီ။

' အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သနားညှာတာတယ်လို့ပဲ ထင်ရင် မှားလိမ့်မယ်... ဒါက တကယ့်ဧကရာဇ်မင်းတို့ရဲ့ အလွန်နက်နဲလှတဲ့ နိုင်ငံရေးဉာဏ်အမြော်အမြင်ပဲ'

' ​ရှေးခေတ်ဧကရာဇ်တို့ရဲ့ အစဉ်အလာအတိုင်း လူမျိုးမရွေး၊ အတန်းအစားမခွဲခြားဘဲ ပညာပေးတဲ့စနစ်ကို ကျင့်သုံးတာဟာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်လိုက်သူတွေကိုပါ သိမ်းသွင်းအုပ်ချုပ်ရဲတဲ့ အထိအတွေ့ပဲ... ဒါဟာ စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်မှုကို ပြသရုံတင်မကဘဲ စစ်ရေးအရ အကောင်းဆုံးသော နည်းဗျူဟာတစ်ခုပဲ'

' အရိုးမိစ္ဆာသခင်ကြီးကို အနားမှာ ထိန်းထားခြင်းအားဖြင့် ရန်သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စုံစမ်းဖို့ 'သက်ရှိသင်ခန်းစာ' အဖြစ် အသုံးချနိုင်သလို၊ 'ကွေ့ရွှီး' ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုလည်း အချိန်မရွေး စောင့်ကြည့်နိုင်တယ်...သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ရန်သူ့အကြောင်း လမ်းညွှန်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားမှာဖြစ်ပေမဲ့၊ အသက်ရှင်အောင်ထားထားရင်တော့ ရန်သူ့ဘက်မှာ သူလျှိုတစ်ယောက် အမြဲရှိနေသလိုပဲ'

' ​တကယ့်ကို မြင့်မြတ်လှတဲ့ အစီအမံပါ့လား...အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ ကျယ်ပြန့်နက်နဲတဲ့ ဉာဏ်အမျှော်အမြင်ဟာ ငါတို့လို စစ်သည်တွေရဲ့ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းကို အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေပြီပဲ...'

ရှောင်ရှန်းအပေါ် ထားရှိသော ချန်ချင်း၏ ရိုသေလေးစားမှုသည် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်သွားပြန်လေ၏။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကောင်း မှန်နိုင်တယ်...."

ထိုအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော စူးဝမ်ချင်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလာပြီး အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ရစ်ပတ်နေကာ အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်သည်။

အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် အငွေ့လေးတစ်ခုက သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်ဝင်သွား၏။

"ကျွန်မဂိုဏ်းက ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာတွေထဲမှာ ဒီလိုမျိုး မှတ်တမ်းကို မြင်ဖူးတယ်"

စူးဝမ်ချင်းက လက်ချောင်းကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

​"ဒီ 'ကွေ့ရွှီး' မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ဆိုတာ တစ်ခါထိမိလိုက်တာနဲ့ အမှတ်အသားခံရသူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ထဲအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားပြီး သေသည်အထိ ခွဲခွာမသွားတော့ဘူး... သူ့ကိုသတ်လိုက်ရင်တောင် ဒီလမ်းညွှန်က ပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး...အလောင်းထဲကနေ ခွဲထွက်ပြီး နောက်ထပ် သင့်တော်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေသွားမှာပဲ..အဲဒီအခါကျရင် ခြေရာခံဖို့ရော၊ ကာကွယ်ဖို့ပါ ပိုပြီးတော့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

​သူမသည် ရှောင်ရှန်းကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ကြည်လင်သော သူမ၏မျက်ဝန်းတို့တွင် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် လေးစားမှုတို့ ရောထွေးနေသော လှိုင်းငယ်လေးများ ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

​"သူ့ကို သာရှတိုင်းပြည်ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတွေ ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ ထိန်းသိမ်းထားမှဖြစ်မယ်...တိုင်းပြည်ရဲ့ စွမ်းအားကိုအသုံးပြုပြီး ဒီလမ်းညွှန်ရဲ့ အချက်ပြမှုကို ယာယီပိတ်ဆို့ထားနိုင်မှာ ဖြစ်သလို....အပြင်ကနေ တိတိကျကျ ခြေရာခံလို့မရအောင်လည်း ကာကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်...

လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဒါက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ"

စူးဝမ်ချင်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်က ရှောင်ရှန်း၏ ယုတ္တိမရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာသော သီအိုရီ အထောက်အထားများဖြင့် ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်နိုင်သည်။

​ချန်ချင်းနှင့် ယဲ့လင်ရွှမ်းတို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။ တစ်ယောက်က အိမ်ရှေ့စံ၏ ကျယ်ပြန့်သော မဟာဗျူဟာအမြင်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသလို၊ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ပညာရှင်ဆန်ဆန် ရှင်းပြချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ မည်သည့်စကားလုံးမှ ထွက်မလာတော့ချေ။

"ရပြီ၊ အားလုံး ကြောင်ကြည့်မနေကြနဲ့တော့"

​ရှောင်ရှန်းသည် ကိစ္စများကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ခုပ်တီးကာ ကြေညာလိုက်၏။

" သင်တန်းကျောင်းသစ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ရော...... ငါတို့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သစ် ရောက်ရှိလာတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ပါ... ဒီနေ့ အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်...အဲ့တာကတော့ ငါတို့ အသားကင်ပွဲကြီး ကျင်းပမယ်"

……

နာရီဝက်အကြာတွင် ။

တောင်ကြားထဲတွင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသားကင်နံ့များ ပျံ့လွင့်လာ၏။

အလွန် မာနကြီးသော အရိုးနဂါး "အရိုးအိုကြီး" သည် ယခုအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်လျက် သူ၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ စီထားသော ထင်းပုံဆီသို့ ပဲစေ့အရွယ် မီးတောက်ငယ်လေးများကို သတိကြီးစွာ မှုတ်ထုတ်နေပြီး မီးအပူချိန်ကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ပေးနေသည်။

ဘေးတွင် ကိုယ်လုံးကြီးမားသော မိကျောင်းကြီးက ချောင်းထဲမှ ရေများကို အမြီးဖြင့် လိပ်ယူကာ ယာယီ မီးဖိုချောင် နေရာသို့ သယ်ပို့ပေးရင်း အလုပ်ရှုပ်နေ၏။

ငရဲတံခါးဝမှ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော လူငယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်စုသည် ဧရာမ အသားကင် စင်ကြီးများကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး၊ ရှောင်ရှန်း နန်းတော်မှ ယူလာသော အထူး ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ကိုင်ကာ တုတ်ထိုးထားသော အသားများကို ဆော့စ်များ သုတ်လိမ်းရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလို့ နေသည်။

လေထုသည် အစစ်အမှန် မဟုတ်သည့်အလား ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းနေသည်။

အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး၊ ယခု တံခါးစောင့်နှင့် လိမ်လည်မှု တားဆီးရေး ဆရာအသစ်ဖြစ်သော "အရိုးအိုကြီး" သည် သူ၏ ပေါင်ထက်ပင် တုတ်သော ဧရာမ သားရဲပေါင်ကင်ကြီး တစ်ခုကို ပိုက်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း အငမ်းမရ စားသောက်နေသလို အသံတိတ်လေး မျက်ရည်ကျနေရရှာသည်။

အသားကင်နံ့၊ ဇီယာနံ့များနှင့် ရွှံ့နံ့များ ရောနှောနေသော ဤအနံ့သည် သူ နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် မရှူရှိုက်ခဲ့ရသော လူ့လောက၏ အငွေ့အသက်များပင် ဖြစ်သည်။

ဤခံစားချက်က သူ့ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သာမန်တောရွာလေးမှ လူငယ်လေးဘဝဖြင့် မီးပုံဘေးတွင် ဝိုင်းထိုင်ကာ ယုန်ကင်စားခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို အမှတ်ရသွားစေသည်။

​သူသည် ပေါင်သုံးရာမျှ အလေးချိန်ရှိသော အရွယ်ရောက်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ပမာ အသံထွက်၍ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေလေ၏။

"ဘာတွေ ငိုနေတာလဲ၊ အသားတွေတောင် မင်း မျက်ရည်တွေကြောင့် ငန်ကုန်ပြီ"

ရှောင်ရှန်းက အရက်အိုး တစ်အိုးကို ကိုင်ကာ သူ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ကြက်ပေါင် တစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဗိုက်ဝရင် အလုပ်လုပ်ရတော့မယ်...မင်းသိထားတဲ့ အဲဒီ 'ကွေ့ရွှီး' နဲ့ ' ကောင်းကင်အရှင်' ဆိုတဲ့ဟာတွေရဲ့ သတင်းတွေကို အားလုံး ပြောပြစမ်း"

အရသာရှိသော အစားအစာနှင့် ဤပေါ့ပါးသော လေထုက အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး၏ နောက်ဆုံး ခံစစ်မျဉ်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။ သူသည် ကြက်ပေါင်ကို စားပြီး လေချဉ်တစ်ချက် တက်လိုက်ကာ သူ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောပြခဲ့သည်။

"'ကွေ့ရွှီး' ဆိုတာ နေရာတစ်ခုရဲ့ နာမည် မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့တာက... အဆုံးအစမရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားပြီး တိုက်ခိုက် လုယက်နေတဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ မိစ္ဆာ ယဉ်ကျေးမှု အစုအဝေးကြီး တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်"

" သူတို့က ကျိုင်းကောင်တွေနဲ့ အတူတူပဲ... ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ကမ္ဘာတွေထဲကို 'ညစ်ညမ်းတဲ့ အရင်းအမြစ်' တွေ—ဆိုရရင် ငါတို့ ခုနက တွေ့ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ကျောက်သလင်းတုံးမျိုးတွေကို ပစ်ချပြီး ကမ္ဘာမြေရဲ့ နိယာမတွေကို တိုက်စား ပုံပျက်အောင် လုပ်ကြတယ်...ကမ္ဘာကြီးက အားနည်းပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတဲ့အချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့တပ်ကြီး ဆင်းသက်လာပြီး အရာအားလုံး အသက်၊ စွမ်းအင်နဲ့ လောကနိယာမတွေအထိ တစ်စက်မကျန် ဝါးမြိုပစ်ကြတော့တာပဲ"

​အရိုးမိစ္ဆာသခင်ကြီး၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး၊ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ကောင်းကင်အရှင် အကြောင်းကို ပြောပြနေစဉ်အတွင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။

​"ငါ သိသလောက်တော့ သူက 'ကွေ့ရွှီး' ကနေ ဒီကမ္ဘာမှာ အစောကြီးကတည်းက စိုက်ပျိုးထားခဲ့တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်၊ လမ်းပြတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့များတယ်... သူက အမတဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ပြီး ပါရမီရှင်တွေကို စုဆောင်းနေတာတွေ အားလုံးဟာ နောက်ဆုံး 'ကွေ့ရွှီး' ဆင်းသက်လာနိုင်ဖို့အတွက် ဒီကမ္ဘာရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်းကို လျှော့ချပြီး လမ်းကြောင်းရှင်းပေးဖို့အတွက်ပဲ"

ဤစကားများသည် ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။

စကြာဝဠာကို ဖြတ်သန်းရင်း အရာရာကို ဖျက်ဆီးလာသည့် မိစ္ဆာယဉ်ကျေးမှုနှင့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေသူ 'ကောင်းကင်အရှင်' ...

ဤအချက်က မင်းဆက် အပြောင်းအလဲမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကမ္ဘာကြီး တည်မြဲရေးနှင့် ပျက်စီးရေးအတွက် ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ကြီးမားသော ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခုဟု ဆိုရပေတော့မည်။

​သို့သော် နားထောင်သူအဖြစ် ရှိနေသော ရှောင်ရှန်းသည် မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိချေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် နားထောင်နေရင်း အသားကင်ကို တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ပြီး၊ ပါးစပ်ထောင့်မှ ဆီများကို ဖြည်းညှင်းစွာ သုတ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူသည် ထိုရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေကို အေးဆေးစွာဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ပြီ...ဆိုလိုတာက 'ကွေ့ရွှီး' ဆိုတဲ့ လူမိုက်ဂိုဏ်းက ငါတို့ အိမ်ခြံမြေကို မျက်စိကျနေပြီး၊ 'ကောင်းကင်အရှင်' ဆိုတဲ့ အမျိုးဖျက်ကောင်ကို သူလျှိုလုပ်ခိုင်းပြီး ငါတို့ကို အတွင်းကနေ ဖြိုခွဲဖို့...ပြီးတော့ နောက်ဆုံး အတင်းအကျပ် ဖျက်သိမ်းဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ"

သူသည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"ပြဿနာ သိပ်မကြီးပါဘူး"

"ပြဿနာ သိပ်မကြီးဘူး ဟုတ်လား"

လူတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်လိုက်ကြပြီး ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

ရှောင်ရှန်းသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငေးကြောင်နေသေးသော အရိုးမိစ္ဆာ သခင်ကြီး၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဆိုလေ၏။

"အရိုးအိုကြီး၊ နောက်ဆို မင်းက ငါတို့ သင်တန်းကျောင်းရဲ့ 'လူမိုက် နှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့' ခေါင်းဆောင်ပဲ...ဒီအတင်းဖျက်သိမ်းရေး အဖွဲ့ကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ ဆိုတာကို အထူး လေ့လာရမယ်၊ သေချာ ကြိုးစား... နှစ်ကုန်ရင် အမြတ်ဝေစု ရှိတယ်"

မည်သည့် ဧကရာဇ်ကိုမဆို တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်အောင် လုပ်နိုင်ပြီး၊ မည်သည့် သူရဲကောင်းကိုမဆို ခွန်အားမဲ့သွားစေနိုင်သော ကောင်းကင်လောက် ကြီးမားသည့် အန္တရာယ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ရှောင်ရှန်းမှာမူ အိမ်နီးချင်း မြေယာ အငြင်းပွားမှုကို ဖြေရှင်းနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

အရာအားလုံးကို အထင်အမြင်သေးတတ်သည့် သူ၏ ထို 'အချောင်ခို' သဘောထားသည် ဤအခိုက်အတန့်၌ မည်သည့် မှော်အတတ်ထက်မဆို ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားပုံရသည်။

​ချန်ချင်း၊ ယဲ့လင်ရွှမ်းနှင့် အစောင့်နှစ်ဦးတို့သည် 'ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာပါစေ၊ ငါတော့ စောင်ခြုံပြီး အိပ်ပစ်လိုက်မယ်' ဟု ဆိုလိုနေသည့် ရှောင်ရှန်း၏ တည်ငြိမ်လှသော ပုံစံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ရင်ထဲ၌ ကိန်းအောင်းနေသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတို့မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

' ​ဟုတ်တယ်လေ... ဘာများ ကြောက်စရာရှိတုန်း'

​ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာလျှင်တောင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား တစ်ယောက်လုံး ရှိနေသည် မဟုတ်လော။ သူသည် မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်သော၊ နောက်ဆုံးတွင် အံ့မခန်းနည်းလမ်းများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည်တွန်းတင်ပေးလိမ့်မည်။

​ဤမျှ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိသော်လည်း ခိုင်မာနေသည့် ယုံကြည်ချက်မျိုးသည် မည်သည့် စစ်မတိုင်မီ စည်းရုံးဟောပြောမှုထက်မဆို ပို၍ ထိရောက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အား တက်ကြွစေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် သင်တန်းကျောင်းထဲတွင် အေးချမ်းသာယာနေပြီး၊ လူတိုင်းက ဤယုံကြည်ရခက်သော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနောက်ကို လိုက်ကာ စကြာဝဠာ လူမိုက်ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် ၊

"ဝီ—"

စူးဝမ်ချင်း၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အမိန့်ပြားမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်စိကျိန်းလောက်စေသော သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

သူမ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အမိန့်ပြားကို ချက်ချင်း ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမိန့်ပြားပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်မှာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်စာ ပုံစံ မဟုတ်တော့ဘဲ ၊ အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေပြီး အမြင့်ဆုံး အဆင့် အရေးပေါ် အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုသော "ကယ်" (ကယ်ဆယ်ရန်) ဟူသည့် စာလုံးတစ်လုံးပင် ဖြစ်၏။