အခန်း ၄

အခန်း (၄) လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိန်းကလေး.... လေလံပွဲ စတင်ခြင်း

"ဟေ့... မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား... တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံက နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ်တဲ့..."

"ကြားတယ်... ဒါပေမဲ့ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ ရဲ့ ပိုင်ရှင်က အသတ်ခံလိုက်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ အဲ့ဒီနားကနေ ဖြတ်သွားတော့ လေလံရုံက လူတွေ အကုန်လုံးနီးပါး ထွက်သွားကြပြီ ဆိုတာ ငါ မြင်ခဲ့တယ်... သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ လေလံပွဲကို ကျင်းပနိုင်မှာလဲ..."

"လေလံရုံ ရဲ့ သခင်လေးက စီစဉ်တာလို့ ငါ ကြားတယ်... ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပါမပါ ဆိုတာတော့ မသိဘူး..."

"ဟက် ဟက်... ဘာပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... လင်းနဲ့ယွင် ဇနီးမောင်နှံ သာ မရှိရင်... ဒီလေလံရုံက ဘာမှမဟုတ်ဘူး..."

"အမှန်ပဲ... လင်းနဲ့ယွင် ဇနီးမောင်နှံက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး... သူတို့ရဲ့ လေလံရုံကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းကလည်း ထူးခြားတယ်... ကံမကောင်းစွာနဲ့ သဲကန္တာရ ဓားပြတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ နှမြောစရာပဲ..."

"ဟူး... တော်ပါတော့... မင်းတို့ကော သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား..."

"သွားစရာ ဘာအကြောင်း ရှိလို့လဲ... လင်းနဲ့ယွင် ဇနီးမောင်နှံက ထွက်မသွားခင် လေလံရုံက အရာအားလုံးနီးပါးကို ယူသွားကြတာ... လေလံတင်ဖို့ ဘာပစ္စည်းကောင်းတွေ ကျန်ခဲ့နိုင်မှာလဲ..."

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါက အဲ့ဒီနေ့ကျရင် အလုပ်မရှိတော့ သွားကြည့်လိုက်မယ်လေ... ဟားဟား..."

လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အတွင်းတွင် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးသည် အဆုံးမရှိ ဆွေးနွေးနေကြပြီး အကြောင်းအရာအများစုမှာ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ အကြောင်း ဖြစ်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ သည် တစ်ချိန်က လင်ရှီးမြို့ တွင် ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုလေလံရုံတွင် လင်းနှင့်ယွင်ဟူသော စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးခန့် ရှိနေသည်။

ယခုအချိန်၌မူ လီညီအစ်ကိုများမှ ပံ့ပိုးပေးနေသေးသော်လည်း လေလံရုံသည် အနိမ့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်၌ လာမည့်လေလံပွဲအကြောင်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြေညာထားသဖြင့် ဤသည်က သဘာဝကျကျပင် သူတို့၏လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ပြောဆိုသော ဖျော်ဖြေရေး အကြောင်းအရာ ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အသက် ၁၅ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေး တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် အပြာနုရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာရှိသည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း တိုင်းပြည်များကို ပြိုလဲစေနိုင်စွမ်းရှိသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် မှော်ဆန်နေသည့်အလား သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် သူမကို လုံးဝသတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

"အကြီးအကဲမို ... သူတို့ ပြောနေတဲ့ လေလံပွဲကို ကျွန်မ သွားချင်တယ်.."

မိန်းကလေး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လူလတ်ပိုင်းကြီးသည် သူ၏ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းကာ ငြင်းဆိုလိုက်၏။

"မရဘူး... စည်းမျဉ်းတွေအရ... မနက်ဖြန် လျှူရှားခရိုင်မြို့ကို မင်းက ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ရမယ်..."

"အကြီးအကဲမို ... ကျေးဇူးပြုပြီး... တစ်ရက်လေးပဲ နောက်ကျတာကို အဖေက အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

မိန်းကလေးသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကာ လူအိုကြီးမို ၏ မျက်နှာကို မျက်ရည်ဝဲနေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မျက်လုံးပြူးပြနေလည်း အလကားပဲ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ငါတို့ နောက်ကျတော့... တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားလုနီးပါးပဲ... မင်းအဖေက ငါ့ကို သူ့မြေးလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်လုနီးပါးပဲ... ငါ ပြဿနာ ထပ်မရှာချင်တော့ဘူး..."

မိန်းကလေးက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အကြီးအကဲမိုက နည်းနည်းလေးမှ သဘောမကောင်းဘူး... ကျွန်မ အပြင်ထွက်ရင် နောက်ဘယ်တော့မှ အတူခေါ်မသွားတော့ဘူး..."

"အဘိုးအိုရွှီက ပိုကောင်းတယ်... ကျွန်မရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို ဘယ်တော့မှ မငြင်းဘူး..."

မိန်းကလေးသည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို စူထားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲမိုသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာ... အဲ့ဒီ ရွှီဆိုတဲ့ ကောင်က ငါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ဖို့တောင် ထိုက်တန်လို့လား..."

"ငါတို့ ပြန်မယ့်ရက်ကို တစ်ရက် နောက်ဆုတ်လိုက်ရုံပါပဲ... မင်း သွားချင်ရင်လည်း သွားလေ... ငါ အပြည့်အဝ သဘောတူတယ်..."

အကြီးအကဲမိုသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ပိုက်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။

"အကြီးအကဲမိုက ကျွန်မအပေါ် အကောင်းဆုံး ဆိုတာ သိပြီးသားပါ... ဟီးဟီး..."

"ဟင်း... သေချာတာပေါ့..."

လင်ရှီးမြို့ တွင် မိသားစုကြီးသုံးခုရှိပြီး လျှူ မိသားစု၊ ကျိုး မိသားစု နှင့် လီ မိသားစုတို့ပင်။

ဤမိသားစုကြီးသုံးခုလုံးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများရှိပြီး မြို့တော်ဝန်စံအိမ်မှလွဲ၍ အားအကောင်းဆုံး အင်အားစုများထဲတွင် ပါဝင်လေ၏။

ဤအချိန်တွင် မိသားစုကြီး သုံးခုသည်လည်း လေလံပွဲအကြောင်းကို သိရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမိသားစုများအနက် အားအကောင်းဆုံး လီ မိသားစု သည် တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံနှင့် ဆက်ဆံရေး မကောင်းသဖြင့် ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တခြားမိသားစုနှစ်ခုသည် လင်းရှောင်၏ မိဘများနှင့် ယခင်က ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအရ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံသို့ လူတချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ချင်းဟိုင် လေလံရုံ...လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခန်းအတွင်း၌...

လီကန်းသည် တံခါးကို ဂရုတစိုက် မတွန်းဖွင့်မီ ဘေးဘီဝဲယာသို့ ကြည့်လိုက်၏။

အခန်းအတွင်းတွင် ရှိနေသော ဥက္ကဋ္ဌချင်သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် လီကန်းကို မြင်တွေ့သည်နှင့် တပြိုင်နက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

"ဘာလို့ လင်းရှောင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက လေလံပွဲ တစ်ခု ကျင်းပမယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ အပြင်မှာ ထွက်နေရတာလဲ... မင်း အဆိပ်ခတ်တာ ကျရှုံးသွားတာလား..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... လင်းရှောင်က အဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်တာ ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ..."

လီကန်းသည် လုံးဝဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

"ဟမ့်... ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကိုတောင် မင်း ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ဘူး... မင်းက အဲ့ဒီမှာ ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ခဲ့တာလေ..."

"ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး... သူက စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အသုံးမကျတဲ့ကောင်လေး တစ်ယောက်ပါ... သူ ဘာပြဿနာမှ ဖန်တီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဥက္ကဋ္ဌချင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ လင်းရှောင်သည် သူ့အတွက် စွမ်းအားမဲ့သော ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... လင်းနဲ့ယွင် ဇနီးမောင်နှံကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ကြံဖို့အတွက်... ငါက အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ကနေ စိတ်ဝိညာဉ်ချောက်နက်နယ်ပယ် လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းဖို့ ပိုက်ဆံ တွေအများကြီး သုံးခဲ့ရတယ်... မင်းတို့ လီမိသားစုက တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံကို ငါနဲ့အတူ ဝေစုခွဲချင်တယ်ဆိုရင်... ဒီစာရင်းကို သေချာ ရှင်းရမယ်..."

"လုပ်ကြံသူကို ငှားရမ်းဖို့ ကုန်ကျတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဝက်ကိုလည်း မင်း ပေးရမယ်..."

လီကန်းက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ အိမ်တော်သခင်ကို ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်ပါ့မယ်... ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အဆင်ပြေချောမွေ့ပါတယ်..."

"နောက်ပြီးတော့... နောက်တစ်လနေရင် လုပ်မယ့် အစီအစဉ်ကို မမေ့ဖို့... အိမ်တော်သခင်က သတိပေးလိုက်တယ်..."

ဥက္ကဋ္ဌချင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ..."

လီကန်းက တခဏကြာမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... နောက်နှစ်ရက်နေရင် လုပ်မယ့် လေလံပွဲမှာ ပြဿနာသွားရှာဖို့ လူတွေ လွှတ်သင့်လား..."

"မလိုဘူး... မြို့က မကြာသေးခင်က နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်... ငါတို့ ပြဿနာ ထပ်ရှာရင်... မြို့တော်ဝန်က တကယ့်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"မြို့တော်ဝန်က ပရမ်းပတာ ဖြစ်တာကို အမုန်းဆုံးပဲ... တည်ငြိမ်တာကို ပိုနှစ်သက်တယ်..."

"မဟုတ်ရင်... ငါတို့ လင်းနဲ့ယွင် ဇနီးမောင်နှံကို သတ်ခဲ့တာကို သူ သိသွားပြီးနောက် ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ တက်တက်ကြွကြွ ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ငါတို့ကို အားထုတ်မှု အများကြီး သက်သာစေခဲ့တာ..."

"နောက်တစ်လ နေရင် လုပ်မယ့် အစီအစဉ်ကြီး အတွက်... ငါတို့ အခုလောလောဆယ် သိုသိုသိပ်သိပ်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

လီကန်းက နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှု ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် သီးခြားစီ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

သူတို့ မသိလိုက်သောအရာမှာ မျက်နှာကျက်၏ အမှောင်ထဲတွင် သွေးရောင်မျက်လုံးတစ်စုံ တိတ်တဆိတ် ပွင့်လာခြင်းပင်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော အာဒီနိုစ့်ပင်။

သဲလွန်စများ ရှားပါးသော်လည်း သူသည် ကျန်ရစ်သော အထောက်အထား အနည်းငယ်ကို အခြေခံ၍ ဤနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီး သူ စုဆောင်းရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များကို လင်းရှောင်အား ပြောပြခဲ့သည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... အဲ့ဒါက တကယ့်ကို ချင်းဟိုင် လေလံရုံရဲ့လက်ချက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ လီ မိသားစုလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတာကတော့ အံ့သြစရာ နည်းနည်း ကောင်းတယ်..."

"သူတို့ ပြောတဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... အဲ့ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်..."

"ပြီးတော့ မြို့တော်ဝန်က သူတို့ကို အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကူညီပေးနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေအရဆိုရင် မြို့တော်ဝန်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လေလံရုံကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာ..."

"နှစ်ဖက်စလုံးကို ကူညီနေတာ... ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ မြို့တော်ဝန်က ဘာသဘောလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး..."

အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောသော်လည်း နားမလည်နိုင်သဖြင့် လင်းရှောင်သည် ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားရန် ရိုးရှင်းစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လေလံပွဲကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပရန် သူ အရင်စီစဉ်ထားပြီးနောက် အာဒီနိုစ့်နှင့်အတူ အရာအားလုံးကို သွားရောက်စုံစမ်းရပေမည်။

နေ့ရက်များနှင့်ညများ ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်ရက်က လျှင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံသည် လေလံပွဲကို စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ကျင်းပခဲ့လေ၏။

လေလံရုံ၏ ဝင်ပေါက်တွင်...

လီယီနှင့်လီစန်းတို့သည် သူတို့၏ ဓားများကို ကိုင်ကာ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေကြပြီး ဧည့်ခံသူ မိန်းကလေးဆယ်ဦးကျော်က ရှေ့တွင် ဧည့်သည်များကို နှုတ်ခွန်းဆက်သနေသည်။

လေလံပွဲသို့ လာသူသည် များပြားခြင်းမရှိဘဲ အမှန်အားဖြင့် အလွန်နည်းပါးပြီး ယခင်က တစ်ဝက်ပင် မရှိချေ။

သို့သော် ဤအရာမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ပေ၏။ ဤသည်မှာတိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံသည် ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့သောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ဤလေလံပွဲသည် အနည်းငယ် အလျင်စလို ဖြစ်ခဲ့ပြီး လေလံပစ္စည်းများကိုပင် လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ အကယ်၍ တချို့လူများသည် အတိတ်က သံယောဇဉ်များကြောင့် မလာခဲ့ပါက လူပို၍ပင် နည်းပါးမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

လေလံပွဲ စတင်မည့် အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှောင်သည် လေလံစင်မြင့်ပေါ်သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့လေ၏။

သူ၏အကြည့်သည် လျှင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး လေလံထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေသော ဧည့်သည် ရာပေါင်းများစွာကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်များအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့ထဲမှ တချို့၏ အထောက်အထားများကိုလည်း သူ သိရှိခဲ့သည်။

သူ မှတ်မိနေသေးသော ကျိုး မိသားစုနှင့် ရွှီ မိသားစု မှ ဆင်းသက်လာသူများအပြင် တခြားသူများမှာ အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် အမည်မသိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတချို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ကျိုး မိသားစု ရွှီ မိသားစုနဲ့ ငါ့မိဘတွေနဲ့ အရင်က ဆက်ဆံရေး ကောင်းခဲ့တဲ့ အင်အားစုတချို့ ရှိနေတယ်... ကြည့်ရတာတော့ ဧည့်သည်အများစုက အားပေးဖို့ သီးသန့်လာကြတာပဲ..."

"အမ်... လင်ရှီးမြို့ မြို့တော်ဝန်လည်း လာမယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး... သူက ရုပ်ဖျက်ပြီး လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ ရောနှောနေတာ... ငါ သူ့ကို မှတ်တောင် မမှတ်မိဘူး..."

သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော အမြင်အာရုံဖြင့် လင်းရှောင်သည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်စုကြားတွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော မြို့တော်ဝန်ကို အလွယ်တကူ တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

"ကြည့်ရတာ သူကလည်း လေလံရုံကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ လာတာပဲ... နှစ်ဖက်စလုံးကို ကူညီနေတာ... ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ မြို့တော်ဝန်က ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် နားမလည်ဘူး..."

ထို့နောက် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သင့်တော်သောအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်၌ လင်းရှောင်သည် လေလံစင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်၏။

"လေးစားအပ်တဲ့ ဧည့်သည်တော်တို့... ကျွန်တော်က ဒီလေလံရုံရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အသစ်ဖြစ်သလို... ဒီပွဲရဲ့ လေလံမှူး လည်း ဖြစ်ပါတယ်... အားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

"ကျွန်တော် အချိန်မဖြုန်းတော့ပါဘူး... လေလံပွဲကို စတင်ကြပါစို့... ဒီလေလံပွဲက ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်..."

လင်းရှောင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

မကြာမီ ပထမဆုံးပစ္စည်းကို ဧည့်ကြိုမိန်းကလေး တစ်ဦးက ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ပထမဆုံးပစ္စည်းကတော့ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပေါက်ကွဲမီးတောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ... ဒီအရာရဲ့ စွမ်းအားက တော်တော်လေး ကြီးမားပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတောင်မှ ထိမှန်ခံရရင် အများကြီး ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်..."

လင်းရှောင်သည် အနီရောင်ပိတ်စကို မတင်လိုက်ကာ အထဲရှိ အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပေါက်ကွဲမီးတောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့...လေလံအဖွင့်စျေး အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀... လေလံဆွဲမှု တစ်ခုစီတိုင်းက အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ထက် မနည်းရဘူး..."

ထိုအရာသည် တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သော ရတနာ တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် လူအများက လျှင်မြန်စွာ လေလံဆွဲကြလေ၏။

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၁၀၀..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏ လေလံ ကတ်ပြားကိုမြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"၁၂၅၀..."

"ငါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ လီဖေးယွီ ပါ... မင်းတို့ ငါ့ကို မျက်နှာသာ နည်းနည်းပေးလို့ ရမလား... အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၃၀၀..."

"လီဖေးယွီ ... တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၄၀၀..."

ပုံမှန်အားဖြင့် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု၏ စျေးနှုန်းမှာ ၂၀၀၀ ဝန်းကျင်ဖြစ်သော်လည်း ဤပေါက်ကွဲမီးတောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် တူညီသောအဆင့်ရှိ တခြားအရာများထက် ပို၍အားကောင်းပြီး သာမန် စျေးကွက်တွင် အလွယ်တကူ မတွေ့နိုင်သဖြင့် ထိုအရာ၏တန်ဖိုးမှာ ပို၍မြင့်မားလေ၏။

"ငါက အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀နဲ့ လေလံဆွဲတယ်... နောက်တစ်ခုကို မြန်မြန်ဆက်သွားကြရအောင်..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများက စျေးနှုန်းကို ၁၈၀၀ ဝန်းကျင်အထိ တိုးမြှင့်လိုက်ချိန်မှာပင် ညင်သာသော အမျိုးသမီးအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှောင်သည် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏နံဘေးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လူလတ်ပိုင်းကြီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သခင်မလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။

"သခင်... အဲ့ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ဘေးက လူက စိတ်ဝိညာဉ်ချောက်နက်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ..."

အရိပ်ထဲရှိ အာဒီနိုစ့်က သူ့ကို သတိပေးလေ၏။

လင်းရှောင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ချောက်နက်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ... သူက တခြားဒေသက အားကောင်းတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... အဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အထောက်အထား က ရိုးရှင်းပုံ မပေါ်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ လေလံပွဲကို အရင်ပြီးအောင် လုပ်ကြတာပေါ့... လောလောဆယ်တော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး..."

လင်းရှောင်သည် မိန်းကလေး ရှိရာဘက်သို့ ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြပြီး လေလံတူကို မြှောက်လိုက်၏။

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀... ပထမအကြိမ်..."

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀... ဒုတိယအကြိမ်..."

"အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀... တတိယအကြိမ်..."

"ရောင်းလိုက်ပြီ... ဧည့်သည် အမှတ် ၆၆ ကို ဒီစိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်... စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပေးချေဖို့နဲ့ ရတနာကိုယူဖို့ အနောက်ခန်းကို သွားပေးပါ..."

"ဘိုးဘေးလေး ... ငါတို့ရဲ့အိမ်မှာ ဒီလို စိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... ဘာလို့ ပိုက်ဆံတွေ ထပ်ဖြုန်းနေရတာလဲ..."

"ဒီသခင်မလေးက ကိုယ်ပိုင်မုန့်ဖိုး ကို သုံးနေတာပါ... ကျွန်မ သဘောကျလို့ သုံးတာလေ... ဟီးဟီး..."

"ဟူး..."

အကြီးအကဲမိုသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။