← Chapters

အခန်း ၃၈

Vol. 4 Ch. 38

အခန်း ၃၈

Vol. 4 Ch. 38

အခန်း (၃၈) မဟာဓားဂိုဏ်းမှ မဟာအကြီးအကဲ၏ သံသယ...ရွှီမိုက ရတနာတစ်ခုကို ဆက်သခြင်း

"ကိစ္စတွေအားလုံးနီးပါး ပြီးသွားပြီဆိုတော့... အခု သွမ်ခုန်း အဆင့်ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ဖို့ပဲ စောင့်ရတော့မယ်..."

"ငါလည်း သွားပြီး ကျင့်ကြံသင့်တယ်..."

"စိတ်ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း ကျောက်စိမ်းနဲ့ဆိုရင်... သွမ်ခုန်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်မလာခင် ငါက လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကိုတောင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်လောက်တယ်..."

ထိုသို့ရေရွတ်ပြီးနောက်...

လင်းရှောင်သည် သူ၏ထိုင်ခုံမှ ထကာ အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့လေ၏။

တုံ့ပြန်မှုစတိုးဆိုင်မှ လဲလှယ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း ကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

လင်ရှီးမြို့ရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်း၌...

အနည်းငယ် မူးယစ်နေသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အရက်ကို အလွန်အကျွံ သောက်နေပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်ထားသည်။

သူ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးကိုကြည့်ကာ...

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာတစ်ရပ် ထင်ဟပ်နေပြီး သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အဲ့ဒီလေလံရုံကို အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် လာခဲ့လဲဆိုတာ မင်းတို့ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး..."

"မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်က မြို့တော်ဝန်အများကြီးနဲ့... ခရိုင်မြို့က ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တွေအားလုံးနီးပါး ရောက်လာကြတယ်..."

"တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံသာ မရှိခဲ့ရင်... ငါတို့ရဲ့ လင်ရှီးမြို့ က ဘယ်အချိန်က ဒီလောက်ထိ ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့ဖူးလို့လဲ..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုရင်း သူသည် ဝိုင်အရက်တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက စကားဆက်ပြောသည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ တန်းစီတဲ့ ရှေ့ဆုံးမှာ ရှိနေခဲ့တာ... ပြီးတော့ အဲ့ဒီလေလံရုံထဲကို ဝင်နိုင်ဖို့ လက်မှတ် တစ်စောင်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး ကုန်ခဲ့တယ်..."

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်... အဲ့ဒီလေလံရုံက ရတနာ တွေက သာမန်မဟုတ်ဘူး..."

"လေလံတင်တဲ့ ပစ္စည်းတိုင်းက တတိယအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီအထက် ရတနာ တွေချည်းပဲ... ပြီးတော့ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ... နောက်ပိုင်းကျတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဆဌမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အလောင်းတစ်လောင်းတောင် ပါသေးတယ်..."

"နောက်ဆုံး ပိတ်ပွဲ ပစ္စည်းကတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ အဋ္ဌမအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့... နှစ်မီတာ ရှည်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ အစွယ်တစ်ချောင်းပဲ..."

"အဲ့ဒါက မဟာယန်နိုင်ငံတော်မှာ အနှစ်တစ်ရာ အတွင်း ထွက်ပေါ်မလာဖူးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ... ပြင်းထန်တဲ့ အပြိုင်အဆိုင် လေလံဆွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ... အဲ့ဒါကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အထူးဧည့်သည်အခန်း၂က ဧည့်သည်တော်က ဝယ်သွားတယ်..."

ထိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူသည် စကားပြောလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေဖြစ်ပြီး ဝိုင်အရက်တစ်ငုံကို ထပ်မံ၍ သောက်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှ လေလံမဆွဲခဲ့ပေမဲ့... ငါ လောကကြီးကို မြင်ဖူးသွားတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်..."

"လေလံပွဲပြီးသွားတော့... မသွားရတဲ့သူ ဘယ်လောက်များများ နောင်တရနေမလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

ထိုစကားများကိုနားထောင်ရင်း သူတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး သူတို့၏ရှေ့ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူကို မနာလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ဤအချိန်တွင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကျယ်ပြန့်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း သူက ထပ်မံ၍ ပြောဆိုသည်။

"မင်းတို့က ဒီလေလံပွဲကို လွဲချော်သွားပေမဲ့... စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး..."

"လေလံရုံ ပြီးခါနီးမှာ... အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လေလံရုံ ဥက္ကဋ္ဌက လစဉ်လတိုင်း လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပြင်ဆင်ထားပါ... နောက်ထပ် ရက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာရင်... မင်းတို့က နောက်လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့... ဒီလေလံပွဲသတင်းက မဟာယန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးနီးပါး ပျံ့နှံ့သွားပြီဆိုတော့... လေလံရုံကို ဝင်ဖို့က အခုလောက် လွယ်ချင်မှ လွယ်လိမ့်မယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး တက်ကြွစွာ စတင်၍ ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ စားပွဲတစ်လုံးတွင်..

ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး မတ်မတ် ထိုင်နေလေ၏။

သူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ခရီးဝေးမှ လာခဲ့သော မဟာဓားဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲပင်။

ဝိုင်အရက်ကိုကြိုက်နှစ်သက်သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် သူက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီတိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံက တကယ့်ကို မရိုးရှင်းဘူး... ငါ လင်ရှီးမြို့ကို ရောက်နေတာ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ဒီအင်အားစုအကြောင်း ကောလာဟလတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကြားနေရပြီလဲဆိုတာ ငါ ရေတွက်လို့တောင် မရဘူး..."

"အဲ့ဒီယင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေက လေလံပွဲမှာ နှောက်ယှက်ခဲ့တာကြောင့် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်..."

"ကြည့်ရတာတော့ ယင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးခံရတာက... တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံက လူတွေရဲ့လက်ချက်ဆိုတာ သံသယဝင်စရာ မလိုပုံပဲ..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်...

မဟာဓားဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်း၏ ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် အဝေးရှိ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒါက သာမန်လေလံရုံတစ်ခုလို ပုံစံမျိုး ပေါက်ပေမဲ့... အရမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေတာပဲ... ဒီလေလံရုံရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး..."

"အဲ့ဒါက တိမ်မြူခိုးနိုင်ငံက လျှို့ဝှက်ပြီး စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား... တကယ်လို့ ဟုတ်နေခဲ့ရင်... ကိစ္စက ကြီးသွားပြီ..."

လေလံရုံအတွင်းရှိ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို သူ သတိထားနေသောကြောင့် အဝေးမှသာ ကြည့်ဝံ့ပြီး သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် မလေ့လာရဲချေ။

"တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံက နောက်လမှာ နောက်ထပ် လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ် ဆိုတော့... ငါ နည်းနည်းထပ်စောင့်လိုက်မယ်... ဒါက မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေးပါပဲ..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်... ငါက လေလံရုံထဲကိုဝင်ပြီး တိတ်တဆိတ် လေ့လာကြည့်မယ်..."

"တကယ်လို့ အဲ့ဒါက တိမ်မြူခိုးနိုင်ငံက အင်အားစု တစ်ခု တကယ်ကြီး ဖြစ်နေရင်... အဲ့ဒါကို ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံဆီ ငါ သတင်းပို့ရမယ်..."

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်တန်းက မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံနှင့် တိမ်မြူခိုးနိုင်ငံ တို့သည် ညှိနှိုင်း၍မရနိုင်ဘဲ အချင်းချင်း ကမ္ဘာမကြေရန်သူများအဖြစ် အမြဲတစေ မှတ်ယူထားကြသည်။

နှစ်တစ်သောင်းတိုင်တိုင် အသေးစား တိုက်ပွဲများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး အဆုံးမရှိသော ရန်ငြိုးများအထိ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံအတွင်းရှိ မဟာဓားဂိုဏ်း ၏ မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ထိုကိစ္စကို သတိထားရပေမည်။

ထို့နောက်...

မဟာဓားဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲသည် စားပွဲပေါ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ် တင်ထားခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူသည် နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ အနီးရှိ တည်းခိုခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ဤနေရာနှင့် မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာတွင် အနက်ရောင် တောင်တန်းတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ထိုနေရာပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး အဆိပ်ငွေ့အနည်းငယ် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် မြက်ပင်များ မပေါက်ရောက်ဘဲ မြေကြီးမှာ အမည်းရောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာကို မြေမည်းတောင်တန်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

သို့သော် မြေမည်းတောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အဆိပ်ငွေ့များ သက်ရောက်မှု မရှိသော ဧရိယာတစ်ခုရှိပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် မြင့်မားသော ခန်းမဆောင်များ ရှိနေပေ၏။

ဤနေရာသည် အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ ပင်မ ဌာနချုပ် တည်ရှိသောနေရာပင်။

ဤအချိန်တွင် အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ရှိ အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူတစ်ခု၏ရှေ့တွင်...

အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များ စုဝေးနေကြသည်။

ဤှသည်မှာ အကြီးအကဲများအားလုံး၊ ခန်းမဆောင် သခင်နှင့် ရွှီမို အပါအဝင် သခင်လေးကိုးဦးတို့ပင်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူတံခါးကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

မကြာမီ...

အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူအတွင်းမှ အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူတံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ်ခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ကျားသစ်ကွက်များပါသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်၍ မတ်တတ်ရပ်နေကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

ဤသည်မှာ အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ဘိုးဘေးရွှီကောချွီပင်။

သူသည် အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ ခန်းမဆောင် သခင်အပြင် တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်သူလည်း ဖြစ်ပေ၏။

"တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာတဲ့ ဘိုးဘေး ကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

"ဘိုးဘေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု မြင့်တက်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

လူတိုင်းက လက်ပူးဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

ရွှီကောချွီက ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။ ထို့နောက်အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ရပ်သည် ရှေ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လက်ရှိနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးကို လျှင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူသည် ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီနှစ်တစ်ရာ အတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူရှုမထားခဲ့ပုံပဲ... မင်းတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ နှစ်တစ်ရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း အတွင်းမှာ ငါလုပ်ခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ငယ်လေးတချို့ကို မင်းတို့ကို ပေးမယ်..."

ထို့နောက် ရွှီကောချွီက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ ခန်းမဆောင်သခင်မှလွဲ၍ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် စိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက သတ္တမ အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ... ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်အထိရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်..."

"ဒါတွေကို ယူလိုက်ပါ... မင်းတို့အားလုံးက အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ရဲ့ အဓိကထောက်တိုင်တွေပဲ... လိုအပ်တဲ့ အချိန်တွေမှာ... ဒီစိတ်ဝိညာဉ် အဆောင် လက်ဖွဲ့က မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်နိုင်တယ်..."

အကြီးအကဲများနှင့် သခင်လေးများအားလုံး၏ မျက်နှာများ တောက်ပသွားသည်။

ဤသည်မှာ သတ္တမအဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အတွက်အပိုအသက်တစ်ချောင်း ရှိခြင်းနှင့် ညီမျှလေ၏။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ရတနာချီးမြှင့်တဲ့အတွက် ဘိုးဘေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရွှီကောချွီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမဆောင်သခင် ... နေခဲ့အုံး... ချင်းယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခွဲတမ်းအကြောင်း နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

"တကယ်လို့ တခြားလူတွေက ဘာကိစ္စမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင်... မင်းတို့ အားလုံး လူစုခွဲလို့ ရပြီ... ငါက လူတွေဝိုင်းအုံနေတာကို မကြိုက်ဘူး..."

ထို့နောက်...

ရွှီမိုမှလွဲ၍ တခြားသူများအားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ယူဆောင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်၏ ခန်းမဆောင်သခင် သည် ရွှီမို နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့မိသည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရွှီမိုကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အသံပေးပို့ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

"ရွှီမို ... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ ကောင်လေး..."

"ငါ မသေသေးဘူး... တကယ်လို့ မင်းက ဘိုးဘေးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရင်... နောက်မှ မင်းကို ငါ လိမ်ချိုးပစ်မယ်..."

သို့သော် ရွှီမိုသည် သူ့ဖခင်၏ စကားကို လျစ်လျူရှုကာ ရွှီကောချွီထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သူက လက်ပူးဆုပ်ပြီး တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဘိုးဘေး ...ဘိုးဘေး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို သိလို့... ကျွန်တော်က ရတနာတစ်ခုကို အထူးယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်... ဘိုးဘေး စိတ်ကျေနပ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်...

ရွှီမိုသည် သူ၏အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ချိုးဖျက် မရဏကျား၏ အစွယ်သည် သူ၏နံဘေးတွင် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပေ၏။

All Chapters