အခန်း ၄၃

အခန်း (၄၃) တုံ့ပြန်မှု ၁၂ ကြိမ်....အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်က လူတွေ လာရောက်ကြပြီ

သွမ်ခုန်း ထုတ်ပေးလိုက်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဖိတ်စာများသည် အင်အားစုများစွာ၏ အာရုံစိုက်ကို လျှင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေ၏။

သတင်းများ ဆက်လက်၍ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံက ကျင်းပမည့် လေလံပွဲအကြောင်းကို သိချင်လာကြပြီး တက်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်တခဏအတွင်း ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးမှ လူများစုဝေးလာပြီး တိတ်တဆိတ်အကြံအစည်များ လှိုင်းထနေခဲ့သည်။ တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ ၏ ဂုဏ်သတင်း ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍များပြားသောကျင့်ကြံသူများက ထိုအရာ၏တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိလာကြ၏။

ရတနာများတင်သွင်းရန် လာရောက်သော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်သည်လည်း နေ့စဉ်တိုးပွားလာခဲ့သည်။

မကြာမီ လီယီသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော အဆင့်ရှိသည့် ရတနာများစွာကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို လင်းရှောင်ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။

တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ၏ အနောက်ခန်းတစ်ခန်း အတွင်း၌...

တုံ့ပြန်မှု အကြိမ်အရေအတွက်... ၀ (၁၀ စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လည်ပြည့်တင်းမည်)

တုံ့ပြန်မှု အကြိမ်အရေအတွက်... ၀ (၉ စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လည်ပြည့်တင်းမည်)

...

လင်းရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် စနစ်ပိုင်ရှင် အချက်အလက်ပြ စာမျက်နှာပေါ်ရှိ အကြိုရေတွက်မှုတွင် စူးစိုက်၍ ကျရောက်နေသည်။

အချိန်တခဏအကြာတွင် အကြိုရေတွက်မှုသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သုညသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

လေလံတုံ့ပြန်မှု အကြိမ်အရေအတွက်သည်လည်း ထိုအရာနှင့်အညီ အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တုံ့ပြန်မှုအကြိမ်အရေအတွက်... ၁၂ (၃၀ ရက်အကြာတွင် ပြန်လည်ပြည့်တင်းမည်)

ဂဏန်းနှစ်လုံးပါသော တုံ့ပြန်မှု အကြိမ်အရေအတွက် ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"၁၂ ကြိမ်... အရင်က ပမာဏထက် နှစ်ဆကျော် ပိုများတယ်... ဒါက အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင်... အဲ့ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... လေလံတုံ့ပြန်မှု အကြိမ်အရေအတွက်က ငါ့ရဲ့ နယ်ပယ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်... ပြီးတော့ ငါက တစ်လအတွင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကနေ လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက ဖြစ်သင့်တဲ့ ကိစ္စပဲ..."

လင်းရှောင်က စိတ်ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါ အရင်က ရွေးထားတဲ့ ယင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာ ငါးခုက ပဉ္စမအဆင့်အောက် မနိမ့်ဘူး... ပြီးတော့ အဲ့ဒီအရာအားလုံးကို လေလံတုံ့ပြန်မှုအတွက် သုံးလို့ရတယ်..."

"အဆင့်နိမ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ သုံးခုထဲက တစ်ခုဆိုရင် တုံ့ပြန်မှုအတွက် လုံလောက်ပါပြီ... ယင်မီးတောက် မရဏအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကတော့... ဒါတွေက ဆဌမအဆင့်မြင့်ဖြစ်လို့... နှစ်ခုလုံးကနေ တုံ့ပြန်မှုရဖို့ ငါ စဉ်းစားလို့ ရတယ်..."

"အမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းအရိုးကလည်း သေချာပေါက် လေလံ တင်ရမှာပဲ..."

"ငါ့ရဲ့တွက်ချက်မှုအရ... ငါ့မှာ တုံ့ပြန်မှု အခွင့်အရေး ငါးကြိမ် ကျန်သေးတယ်..."

"ဆိုလိုတာကတော့ တင်သွင်းလာတဲ့ ရတနာတွေထဲကနေ တုံ့ပြန်မှုအတွက် ပစ္စည်း ၅ ခုကို ငါ ထပ်ရွေးလို့ ရသေးတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..."

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ...

လင်းရှောင်က လီယီ ပေးခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုအရာအတွင်းရှိ တင်သွင်းလာသော ရတနာများအားလုံးကို သူ ထုတ်ယူလိုက်၏။

ရတနာ ရာပေါင်းများစွာရှိပြီး ထိုအရာအားလုံး တတိယအဆင့်နှင့်အထက်တွင် ရှိနေသည်။

ထိုအရာများအနက် ပဉ္စမအဆင့် ရတနာအနည်းငယ်နှင့် ဆဌမအဆင့် ရတနာတစ်ခု ပါဝင်သည်။

လင်းရှောင် သေချာစွာ ရွေးချယ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် အတော်လေး အသုံးဝင်သော ရတနာ ၅ ခုကို သူ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူက ထိုအရာများကို သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချထားလိုက်သည်။

လက်နက်... နက်နဲသိမ်မွေ့စိတ်ဝိညာဉ်ဓား

အဆင့်...စတုတ္ထအဆင့်မြင့်

သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှု... မှိန်ဖျော့ဖျော့လမင်းလက်ဝါး

အဆင့် ...ပဉ္စမအဆင့်နိမ့်

သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှု .. အရိပ်လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခြေလှမ်း

အဆင့်...ပဉ္စမအဆင့်နိမ့်

ဆေးလုံး...သွေးပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းဆေးလုံး

အဆင့်...ပဉ္စမအဆင့်မြင့်

စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်...သေမင်းကြာပန်းနက်

အဆင့်.. ဆဌမအဆင့်မြင့်

ထို့နောက်...

လင်းရှောင်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ရှေ့ရှိ ရတနာ ငါးခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

သူသည် ထိုအရာများကို လေလံတင်မည့် တခြားရတနာများနှင့်အတူ တူညီသော သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။

"ငါ သေချာစဉ်းစားကြည့်တော့ ကျင့်ကြံသူတစ်သိန်းနီးပါး လေလံရုံကို လာမယ့်အချိန်မှာ... ဒီပစ္စည်း အနည်းငယ်ကိုပဲ လေလံတင်တာက မသင့်တော်သလိုပဲ..."

"သူတို့ကို လေလံပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းတချို့ ထည့်ပေးဖို့ လိုတယ်..."

လင်းရှောင်က အချိန်တခဏကြာမျှ စဉ်းစားပြီး တုံ့ပြန်မှုစတိုးဆိုင်ကို ဖွင့်လေသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ရေလှိုင်းဝိညာဉ်ဆေးလုံး ၅၀၀ အတွက် တုံ့ပြန်မှု အမှတ် ၅၀၀၀၀ဖြင့် လဲလှယ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

ထို့နောက်...

သူ၏စိတ်စွမ်းအား တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စုရှီယု၏အခန်းကို လျှင်မြန်စွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် အခန်းက ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဒီကောင်မလေး ဘယ်ရောက်သွားပြန်ပြီလဲ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ လေလံပွဲပြီးကတည်းက... ဒီကောင်မလေး နေ့တိုင်း အပြင်ထွက် ကစားနေတာ... သူ့ကို မြင်ရဖို့တောင် မလွယ်ဘူး..."

"ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိဘူးဆိုရင်... သူက လင်ရှီးမြို့ ထဲမှာ လျှောက်သွားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

လင်းရှောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် သွမ်ခုန်း၏ အခန်းကို လျှင်မြန်စွာ ပစ်မှတ်ထားပြီး အသံပေးပို့လိုက်၏။

"သွမ်ခုန်း... မြို့ထဲကို သွားပြီး စုရှီယုကို ငါ့အခန်းထဲ ခေါ်လာခဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ကျင့်ကြံနေသော သွမ်ခုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ပြီး တုံ့ပြန်လေသည်။

သူ၏အားကောင်းသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လမ်းပေါ်တွင် လှည့်ပတ်ကစားနေသော စုရှီယုကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့လေ၏။

သွမ်ခုန်းက အေးအေးဆေးဆေး လက်ဆန့်တန်းကာ ရှေ့သို့ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့လွှဲလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

လမ်းပေါ်တွင်...

စုရှီယု၏နောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏နောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ချက်ချင်းဆွဲသွင်းသွားခဲ့လေ၏။

သူမ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူမသည် လင်းရှောင်၏အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဤအချိန်တွင်...

စုရှီယုသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် သကြားလုံးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားဆဲပင်။

"အဝေးကနေ ဖမ်းဆွဲတာ... ကောင်းကင်အက်ကွဲခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူလား..."

"ငါ မကြာသေးခင်က ဘာပြဿနာမှ မရှာခဲ့ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား..."

သူမ၏ရှေ့ရှိ ရင်းနှီးသော်လည်း စိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေသော အဆောက်အအုံကို ကြည့်ကာ...

စုရှီယု၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

သူမ၏ရှေ့ရှိ လင်းရှောင်ကို မြင်မှသာ ဤသည်မှာ သူ၏လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်...

အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသော အပြုံးတစ်ခုက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမက အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သခင်လေးလင်း ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်..."

"ဟီးဟီး... ကျွန်မဆီက တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား..."

သူမ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အရည်ပျော်နေသော သကြားလုံးကို လျှာဖြင့်လျက်လိုက်သည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ကို အပြင်လူတစ်ယောက်အဖြစ် သဘောထားသည့် အရိပ်အယောင် မပြသချေ။

လင်းရှောင်ကမူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ဘာနေ့လဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး..."

စုရှီယုက မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်သည်။

သူမ ဘာမှမသိကြောင်း သူမ၏မျက်နှာအမူအရာက ပြသနေသည်။

လင်းရှောင်၏ ပါးစပ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

သူက အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"လေလံပွဲကို မနက်ဖြန်ည ကျင်းပမှာ... ပြီးတော့ မင်းက မြို့ထဲမှာ လျှောက်သွားနေတုန်းပဲ..."

"လီယီက မင်းကို အစောကြီးကတည်းက အသိပေးခဲ့သင့်တာ... မင်း ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မေ့သွားနိုင်ရတာလဲ..."

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင်... မင်းကို ငါ ပြန်ပို့မယ်..."

စုရှီယုသည် သူမ မှားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိထားသဖြင့် စကားမပြောရဲတော့ချေ။

သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ အစာစားနေသော ကြက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

သူမက တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီး ... ကျွန်မ မှားသွားမှန်း သိပါပြီ... နောက်ဆို မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး..."

"ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်းမှာ ကျွန်မ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်နေခဲ့ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ပြန်မပို့ပါနဲ့..."

"အနာဂတ်မှာ ကျွန်မ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း လုပ်ပါ့မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

စုရှီယု​က နှုတ်ခမ်းစူကာ လင်းရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လင်းရှောင်သည် သူမ၏ အသနားခံသော အကြည့်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏နှလုံးသား ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုသည်။

"နောက်တစ်ခါ ဒါမျိုး ထပ်ဖြစ်ခွင့် မပေးဘူး..."

ထို့နောက်....

လင်းရှောင်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်နှင့် လေလံပွဲလုပ်ငန်းစဉ် အချက်အလက်များကို စုရှီယုထံ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

စုရှီယုက အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ရန် နံဘေးသို့ လိမ္မာစွာ ထွက်သွားခဲ့လေ၏။

နောက်တစ်နေ့၌...

မိုးမလင်းမီ ကျင့်ကြံသူများသောင်းနှင့်ချီ၍ လင်ရှီးမြို့သို့ ဝင်ရောက်လာကြလေပြီ။

သူတို့အားလုံးသည် လေလံပွဲကို တက်ရောက်ရန် အထူးလာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူများပင်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ...

ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံ အတွင်းရှိ အင်အားစု အများအပြားလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လင်ရှီးမြို့ တစ်ခုလုံး လုံးဝပြည့်ကျပ်သွား​တော့သည်။

လင်ရှီးမြို့ အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးကလည်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင်ပင် လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပျံသန်းနေကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် လေလံရုံ၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းကြောင့် နေရာအသီးသီးမှ လာရောက်ကြသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။

ဤအချိန်တွင်...

လူဆယ်ပေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်လာသော ကျန်းတစ်ရာ ရှည်လျားသည့် ကျောက်ဓားပျံတစ်လက်သည် လင်ရှီးမြို့ ဆီသို့ လျှင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပေ၏။

"အဲ့ဒါ မဟာဓားဂိုဏ်းရဲ့ဓားပျံပဲ... မဟာဓားဂိုဏ်း ရောက်လာပြီ..."

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်အမြန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပေသည်။

မဟာဓားဂိုဏ်းသည် ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံ အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းလွှမ်းမိုးမှုရှိသော အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခုပင်။

သူတို့၏အင်အားသည် နိမ့်ပါးခြင်း မရှိသဖြင့် သူတို့ကို မည်သူကမျှ အလွယ်တကူ မစော်ကားရဲကြချေ။

မကြာမီ မဟာဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့သည် လင်ရှီးမြို့၏အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မဟာဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် မဟာအကြီးအကဲ တို့သည် ကျောက်ဓားပျံ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြ၏။

သူတို့၏အမူအရာများမှာ လေးနက်နေပြီး လေလံပွဲစတင်မည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဒီမဟာဓားဂိုဏ်းက ကောင်တွေက ဓားလေ့ကျင့်လွန်ပြီး ရူးနေပြီလား... သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာဓားပျံကိုတောင် ထုတ်လာတယ်...."

"မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါ မမှန်ဘူး..."

"မဟာဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံးလည်း ဒီကို ရောက်လာတယ်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"ဓား ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံးရဲ့ ဦးနှောက်တွေက မူမမှန်ကြဘူး... သူတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး..."

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဧရာမဓားကြီးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။

လေလံရုံအတွင်း၌...

လင်းရှောင်သည် လင်ရှီးမြို့ ရှိ အခြေအနေကို အာရုံခံမိလိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကျင့်ကြံသူများစွာ ရောက်လာခဲ့ပြီး လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် အထက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများပင် နွားများကဲ့သို့ များပြားလှသည်။

"တကယ်လို့ ဒီအားကောင်းတဲ့ အင်အားစုတွေက ဒီလောက် ခရီးဝေးကြီးလာပြီး လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရမယ်ဆိုရင်... တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်..."

"ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ဖျော်ဖြေဖို့ ရတနာကောင်းတချို့ကို ငါ ထုတ်ပြရမယ့်ပုံပဲ..."

"နောက်ဆက်တွဲ တုံ့ပြန်မှုတွေကနေ ငါ အသုံးမပြုနိုင်တဲ့ ရတနာတွေများ ရှိမလားလို့ ငါ ကြည့်ရမယ်... ရှိရင် ငါ အဲ့ဒါတွေကို လေလံတင်မယ်..."

လင်းရှောင်က ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

သူက သူ၏ရှေ့ရှိ လေထုထဲသို့ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဆိုလေ၏။

"သွမ်ခုန်း... အပြင်က လူတွေကို စောစော အထဲဝင်ခွင့် ပြုလိုက်ပါ..."

"စည်းမျဉ်းဟောင်း အတိုင်းပဲ... သူတို့ လက်မှတ် ဝယ်ရမယ်... လူတွေက အရမ်းများလွန်းတယ်..."

"ပုံမှန် လက်မှတ်တစ်စောင်က အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ဖြစ်ပြီး... အထူးဧည့်သည်လက်မှတ်တစ်စောင်က အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၀၀ပဲ..."

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ပြဿနာ ရှာရင်... သူ့ကို ချက်ချင်းဖိနှိပ်လိုက်စမ်း..."