အခန်း ၅၃

အခန်း (၅၃) ချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သတင်း... ရွှီမိုက နေရာတစ်ခု ကမ်းလှမ်းလာခြင်း

ခုနစ်ရက်အကြာတွင်...

လေလံပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နေရာအသီးသီးသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ လေလံရုံနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

တာအိုသွေးကြာပန်း၊ ခြင်ဆီသန့်စင် နဂါးတက်လှမ်းခြင်းသစ်သီးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ချေမှုန်းခြင်းနှင့်ဖျက်ဆီးခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ရတနာများ...

ထိုအရာများအားလုံးသည် လေလံပွဲသို့ မတက်ရောက်ခဲ့သော နေရာအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံ၏ လူကြိုက်များမှုသည်လည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ဂဏန်း ရှစ်သန်းအထိ ကျော်လွန်သွားသည်။

ဆယ်သန်းအထိ ရောက်ရှိရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

တိမ်တိုက်ကောင်းကင်လေလံရုံအတွင်း၌...

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိန်းနှင့်ချီသည့်အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း ကျောက်စိမ်း၏ အကူအညီဖြင့်...

လင်းရှောင်သည်လည်း လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ၏။

သူသည် မြေကမ္ဘာခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။

ဤအချိန်တွင်...

လင်းရှောင်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ယာယီ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

မကြာမီမှာပင်...

အစိမ်းနုရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော စုရှီယုသည် အပြုံးနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

အေးစက်ပြီး ဦးလေးကြီး အသွင်အပြင်ရှိသော စီနီယာ သွမ်ခုန်းက နောက်မှကပ်၍ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်က မော့ကြည့်ပြီး သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား..."

စုရှီယုက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"အင်း... ကျွန်မ အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ...စီနီယာသွမ်ခုန်းနဲ့ ကျွန်မ သွားလို့ ရပြီလား..."

လင်းရှောင်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက စုရှီယု၏ နောက်တွင် ရှိနေသော သွမ်ခုန်းကိုကြည့်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"သွမ်ခုန်း... စုရှီယုက တိမ်တိုက်ကောင်းကင်ခန်းမဆောင်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ်တစ်ယောက်ပဲ... သူ့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို မင်းကို လွှဲအပ်ပေးလိုက်မယ်..."

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်... တိမ်မြူခိုးနိုင်ငံ အတွင်းမှာ အတားအဆီးမရှိ သွားလာနိုင်တယ်လို့ ငါ မပြောနိုင်ပေမဲ့... ဘေးကင်းကင်း ပြန်ဆုတ်ဖို့ကတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူး..."

"ဒါပါပဲ... မြန်မြန်သွားပြီး မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့..."

သွမ်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူက 'ကောင်းပြီ' ဟူသော လက်ဟန်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြသလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ နောက်လှည့်ကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားတော့၏။

စုရှီယုက လင်းရှောင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သွမ်ခုန်း၏ခြေလှမ်းများနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လင်းရှောင်၏ အမြင်အာရုံထဲမှ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"လီယီ ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး..."

လက်ဖက်ရည်ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ရင်း လင်းရှောင်သည် ယခုအချိန်၌ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံနေသော လီယီကို တွေးတောမိလိုက်၏။

သူက သူ၏ မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်လိုက်ပြီး အနီးရှိ အခန်းထဲမှ လီယီကို မကြာမီ အာရုံခံမိသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လီယီ၏မျက်လုံးများ တင်းကြပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး သူ၏လက်များဖြင့် အမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းအရိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူ၏အရှိန်အဝါသည် လှုပ်ခတ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အားကောင်းကာ တစ်ခါတစ်ရံ အားနည်းနေသည်။

သူသည် အမွေအနှစ်၏ အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပုံ ပေါက်နေပေ၏။

လင်းရှောင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လေလံရုံတွင် မကြာမီ သူတော်စင်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိလာတော့မည်ကို တွေးမိကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အထက်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ...

တုတ်ခိုင်သန်မာသော အမျိုးသားဖြစ်သည့် လီစန်းက ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုသည်။

"သခင်လေး... ရွှီမိုလို့ ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်မှာ ရောက်နေပြီး သခင်လေးကို တွေ့ချင်နေပါတယ်..."

"သူက သခင်လေးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်..."

ရွှီမိုလား...

အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ရဲ့ သတ္တမသခင်လေးက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ... အရေးကြီးတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းများလား...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"သူ့ကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်..."

လီစန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင်...

ရွှီမိုသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကိုခတ်ရင်းအပြုံးနှင့်အတူ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ လင်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီ...လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းအကြာက ခင်ဗျား ကျင်းပခဲ့တဲ့ လေလံပွဲက သာမန်မဟုတ်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိခဲ့တယ်... ယန်အောင်းတော်ဝင်နိုင်ငံမှာတောင် ပျံ့နှံ့နေတာ..."

"ဒီကို လာတဲ့ လမ်းမှာ... အဲ့ဒီအကြောင်း ကြားရတာ ငါရဲ့နားတွေတောင် ကန်းတော့မလိုပဲ..."

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါက အမှောင်ရိပ်ခန်းမဆောင်ရဲ့ ဌာနချုပ်မှာ ရှိနေလို့ မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ... တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ..."

လင်းရှောင်က ရွှီမို၏စကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ထိုအစား သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘယ်လို အရေးတကြီး ကိစ္စက မင်းကို ငါ့ဆီ ရောက်လာစေတာလဲ..."

ရွှီမိုက ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး သူက မေးမြန်းသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌလင်း... ချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်းကို သိလား..."

လင်းရှောင်က အချိန်တခဏကြာမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ရွှီမိုက သူ့ကို ထိုလျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ပေးခဲ့ကတည်းက...

ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ လင်းရှောင်သည် "မြောက်ပိုင်း မရဏနယ်မြေ မဟာကျမ်းစာ"ကို မကြာခဏ ဖတ်ရှုလေ့ ရှိသည်။

ယခုအချိန်၌ မြောက်ပိုင်း မရဏနယ်မြေ၏ ကုန်းမြေဆယ့်ကိုးခုနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အနည်းငယ် နားလည်နေလေပြီ။

ထို့ပြင် ချင်းယွမ်ကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးတွင် အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာသိုက်ဖြစ်သော ချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ...

လင်းရှောင်သည် ထိုနေရာကို မသိရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ရွှီမိုက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြီး ပြောဆိုသည်။

"ချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက နှစ်သောင်းနဲ့ချီပြီး တည်ရှိလာခဲ့တာဖြစ်ပြီးတော့... မြောက်ပိုင်း မရဏနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုပဲ... အဲ့ဒါက တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်အောက်က ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ ဝင်ခွင့်ပြုတယ်... အထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေသလို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေလည်း ရှိတယ်..."

"အထဲမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သူတော်စင်လက်နက်တွေနဲ့ သူတော်စင်ဆေးပင်တွေတောင် အများကြီး ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်..."

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ရတနာတွေက ပြန်လည် မဖြည့်တင်းနိုင်တဲ့အတွက်... အဲ့ဒါက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်ပြီး... တစ်ကြိမ်ကို ကျင့်ကြံသူငါးရာပဲ ဝင်ခွင့် ရတယ်..."

"အဲ့ဒီအထဲမှာ နေရာတစ်ဝက်က ချင်းယွမ်မြင့်မြတ်နယ်မြေက ပိုင်ဆိုင်ပြီးတော့... ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကို ချင်းယွမ်ကုန်းမြေရဲ့ တခြားအင်အားစုတွေကြားမှာ ခွဲဝေယူကြရတယ်... နေရာတိုင်းက အရမ်းအဖိုးတန်တယ်..."

ထိုနယ်မြေထဲတွင် သူတော်စင် လက်နက်များနှင့် သူတော်စင်ဆေးပင်များ ရှိကြောင်း ကြားရသောအခါ...

အလင်းတန်း တစ်တန်းက လင်းရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်၏။

'တကယ်လို့ ဒါတွေကို လေလံတုံ့ပြန်မှုအတွက် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်... ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်လား...'

'ဒါပေမဲ့ လေလံရုံအတွက် နေရာမရှိပုံပဲ... ချင်းယွမ်မြင့်မြတ်နယ်မြေက စောင့်ကြပ်နေတာဆိုတော့ အတင်းအကျပ်ဝင်ဖို့ကလည်း နည်းလမ်း မရှိဘူး...'

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်သည် သူ၏အတွင်းစိတ်အတွေးများကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။

သူ၏မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ...ဒါက ငါနဲ့ သက်ဆိုင်လို့လား..."

ရွှီမိုက ရယ်ပြုံးပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက အခုမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်ပြီးတော့... ချင်းယွမ်မြင့်မြတ်နယ်မြေက ခင်ဗျားကို နေရာပေးဖို့ အချိန်မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ဌာနချုပ်ကို အထူးပြန်သွားပြီးတော့ ခင်ဗျားအတွက် နေရာနှစ်နေရာ ရအောင် ယူလာပေးခဲ့တာ..."

"အရမ်း နည်းလွန်းတယ်ဆိုပြီး ခင်ဗျား စိတ်မဆိုးဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်မိတယ်... ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း ဒီနေရာတွေက တကယ်ကို ရဖို့ ခက်ခဲလို့ပါ..."

လင်းရှောင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး သူ၏အကြည့်က သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှီမိုကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

သူက တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

'ဒီကောင်လေးက ငါ့ဆီကို တကယ်ပဲ တွယ်တက်ချင်နေတာပဲ... အမြင်ကောင်းတယ်...'

'ဒီချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တကယ်ကို ကောင်းတယ်... အခု ငါ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာက စနစ်ပြင်ပက အဆင့်မြင့် ရတနာတွေပဲ... ငြင်းစရာ အကြောင်း မရှိဘူး...'

'သူ့ကို ထောက်လှမ်းရေးအတွက် တာဝန်ခံရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်...'

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ...

လင်းရှောင်က သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက အဲ့ဒီလို ပြောမှတော့... ငါလည်း အားနာမနေတော့ဘူး... လက်ခံလိုက်မယ်...ဒီချင်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပွင့်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ..."

ရွှီမိုက အချိန်တခဏကြာမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်သူက ပြောဆိုသည်။

"နောက်လ အစောပိုင်း... ၃၅ ရက်လောက် ကြာအုံးမယ်ထင်တယ်...မင်း သွားမှာလားလို့ မေးလို့ ရမလား..."

လင်းရှောင်သည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို နဖူးပေါ် တင်ထားကာ အချိန်တခဏကြာမျှ တွေးတောနေခဲ့၏။

သူ၏ ချီတစ်စက သန့်စင်ခြင်းသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို သူ တွေးတောမိသည်။

သူ အပြင်မထွက်သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ တွေးမိပြီး နောက်လရောက်လျှင် သူ၏ နယ်ပယ်သည် မြေကမ္ဘာခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ သေချာပေါက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။

ဤသည်မှာ သူ အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် သူက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ရွှီမို၏မျက်နှာ တောက်ပသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အထက်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

သူက လက်ပူးဆုပ်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ...အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျားက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားပြီးတော့ ချင်းယွမ်မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီကို တိုက်ရိုက်သွားလို့ ရတယ်... ကျွန်တော်က အဲ့ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားကို စောင့်နေမယ်..."

လင်းရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူက အချိန်တခဏကြာမျှ တွေးတောပြီး ကောင်းကင်ချိုးဖျက် မရဏကျား၏ ကျန်ရှိနေသော အလောင်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ လင်းရှောင်အတွက် ဤအလောင်းက အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ထိုအရာကို ရွှီမိုထံ ပေးလိုက်ခြင်းကလည်း ကျေးဇူးတစ်ဝက် ဆပ်လိုက်ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ထို့နောက်...

လင်းရှောင်က သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ရွှီမိုထံ လက်ကမ်းပေးပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဥက္ကဋ္ဌက နှမြောတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်းကင်ချိုးဖျက် မရဏကျားရဲ့ အလောင်းက မင်းအတွက်ပဲ..."

ရွှီမိုသည် အချိန်တခဏကြာမျှ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းသွားပေ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူက အပြုံးနှင့် လက်ခံလိုက်သည်။

သူက ပြောဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌ လင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ကျွန်တော်ကို သွားခွင့်ပြုပါဦး..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ရွှီမိုက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။

လင်းရှောင်က လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ နောက်လေလံပွဲကို ရက်နည်းနည်းလောက် ရွှေ့ဆိုင်းရမယ့်ပုံပဲ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ပြန်ရောက်ပြီးမှ ကျင်းပတာလည်း နောက်မကျပါဘူး..."

"တကယ်လို့ ငါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ နဝမအဆင့် သူတော်စင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရလာပြီး တုံ့ပြန်မှု ရလိုက်မယ်ဆိုရင်..."

"ကျွတ် ကျွတ်... အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းမလဲဆိုတာ ငါ စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး..."

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အထက်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ပြီးတော့ ချီတစ်စက သန့်စင်ခြင်းသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်တန်ပြီ... ပြီးရင် ကိုယ်ပွားတစ်ခု လွှတ်လိုက်လို့ ရပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ အထက်က ကျင့်ကြံသူတွေကို ဝင်ခွင့်မပြုဘူးဆိုတော့... ဒုတိယနေရာအတွက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သွမ်ခုန်းက ဝင်လို့ မရဘူး..."

"မိုလီရဲ့ နယ်ပယ်က တစ်လအတွင်းမှာ အများကြီး တိုးတက်လာမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အင်မော်တယ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ပဲ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ပါရမီက အရမ်းဆိုးရွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏ အတွေးများမှ ရုန်းထွက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်က အကြောဆန့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားကာ ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး ချီတစ်စက သန့်စင်ခြင်းသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်၍ ကျင့်ကြံတော့သည်။