အခန်း ၅၅

အခန်း (၅၅) အဋ္ဌမအဆင့် ငှက်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း... လင်းလုံကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် ဒေါသထွက်သွားပြီ

သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက်...

အပြာရောင်နှင့်အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေသော ငှက်ကြီးသည် သူ၏ရှေ့ရှိ လူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အေးစက်သော လေပြင်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်စာအုပ်မှာ​ ရေးထားတာက မှန်ပုံရတယ်... မင်းတို့ လင်းလုံကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒေါသက တကယ့်ကို ဆိုးရွားတာပဲ..."

သွမ်ခုန်း၏မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် တိုးဝင်လာသော အေးစက်သည့်လေပြင်ကို ချေဖျက်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကာ ဓားအဖြစ် အသုံးပြုပြီး... ငှက်ကြီးထံသို့ လျှင်မြန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ပါးလွှာသော ဓားချီတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ငှက်ကြီးကိုနှစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင်...

အားကောင်းသော အရှိန်အဝါနှစ်ခုက လင်းလုံတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့်ငှက်ခေါင်းရှိကာ မိုးပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ငှက်ကဲ့သို့ သားရဲနှစ်ကောင် ပျံသန်း၍ ထွက်လာကြ၏။

မြေကြီးပေါ်တွင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်နေသော အလောင်းကို သူတို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သူတို့က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သောက်ရေးမပါတဲ့ ကောင်တွေ... ငါတို့ လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ကို ငါတို့ ရဲ့မျက်စိအောက်မှာတင် သတ်ရဲတယ်ပေါ့..."

"မင်းတို့ လူသားနှစ်ယောက်က တကယ့်ကို သေလမ်းရှာနေတာပဲ..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်...

သူတို့နှစ်ဦးသည် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ကြီးမားသော မိုးပြာရောင်ငှက်ကြီးနှစ်ကောင် ဖြစ်လာကြ၏။

သူတို့က သွမ်ခုန်းထံသို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ငှက်ကြီးများကို ကြည့်ကာ သွမ်ခုန်းသည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူက အေးအေးဆေးဆေး နောက်လှည့်ကြည့်ကာ အပြုံးနှင့် ပြောဆိုသည်။

"ဟား ဟား ဟား... သခင်မလေးစု... ဒီငှက်တိရစ္ဆာန်တွေက အရမ်းမောက်မာလွန်းလို့... အချိန်ခဏလောက် ငါ စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားတယ်..."

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲရမယ့်ပုံပဲ..."

"မင်း ဒီမှာ နေခဲ့... သခင်လေး ပေးထားတဲ့ ဓားအသစ်ကို ငါ သွားစမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်...

သွမ်ခုန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ စုရှီယုကို ဓားချီ အလွှာတစ်ခုဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖုံးလွှမ်းကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

သူသည် မြေကြီးကို ခြေဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်းပျံသန်းသွားသည်။

သူသည် သူ၏ခါးမှ ရွှမ်ထျန်းမိုးကြိုးဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့်အတူ ဧရာမ ဓားချီကြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားချီသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားလေ၏။

ငှက်ကြီး နှစ်ကောင်သည်လည်း အားနည်းသည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရာမတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးလေးခုကို လျှင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

လေဆင်နှာမောင်းများသည် ဓားချီနှင့်တိုက်မိသွားပြီး လောကကြီးကို တုန်ခါစေသော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုက ချီလှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များအားလုံးကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးလိုက်၏။

ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားချိန်၌ မိုင်ဆယ်နှင့်ချီသော ဧရိယာသည် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ငှက်ကြီး နှစ်ကောင်သည်လည်း အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများကို ပြသလိုက်သည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်က အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ငါတို့ အဋ္ဌမအဆင့် အစောပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ကောင်ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ကြီး ခံနိုင်ရည် ရှိတာလား..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နတ်ဆိုးသားရဲ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အားကောင်းတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က လူသားတွေ ယှဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်...

ငှက်ကြီးနှစ်ကောင်သည် သွမ်ခုန်းထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးဝင်လာကြ၏။

သွမ်ခုန်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ တိုက်ပွဲတွင် ရောယှက်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးများ လက်နေပြီး လေဆင်နှာမောင်းများ တိုက်ခတ်နေကာ လောကကြီးပျက်သုဥ်းမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုအလားပင်။

လင်းလုံတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းရှိ တိတ်ဆိတ်သော အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူတစ်ခု အတွင်း၌...

အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ တိတ်တဆိတ် ပွင့်လာသည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုက အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်လာပေ၏။

သူ၏အကြည့်က ကောင်းကင်ယံရှိ သွမ်ခုန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုလူသည် မှော်ဆန်လောက်အောင် ချောမောသော အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင် အမွှေးအနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူသည် သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့် ကွဲပြားခြားနားမှု မရှိချေ။

သူသည် အဋ္ဌမနှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်ပင်။

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အကြည့်က ဓားချီဖြင့် ကာကွယ်ထားသော စုရှီယုဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူမထံတွင် သူ၏မျိုးနွယ်စုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ရောနှောနေသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားလေ၏။

မထီမဲ့မြင်ပြုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ယန်ဧကရာဇ်ရဲ့ ဒေါသကို မကြောက်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... ပြီးတော့ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက်ရဲ့ အသည်းအသန် ကာကွယ်မှုသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်... ငါက အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက်နဲ့ လူသားသွေးနှောကို အစောကြီးကတည်းက သတ်ပစ်ခဲ့မှာပဲ..."

"အခု ငါးနှစ်ကြာသွားပြီ... ဒီသွေးနှောမက ငါ့ရဲ့မျိုးနွယ်စုကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

"တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ သူ့အတွက် လက်စားချေနိုင်မယ်လို့ သူ ထင်နေတာလား..."

"ဟက် ဟက်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ..."

သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျောက်စိမ်းရောင် ယပ်တောင်တစ်ချောင်းက သူ၏ လက်ထဲတွင် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ကိုင်းညွတ်ကာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ အရပ်သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်...

သွမ်ခုန်းသည်လည်း များစွာပို၍ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွား၏။

သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ပို၍စူးရှလာသည်။

ထို့နောက် သွမ်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ အဆုံးစွန် တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း..."

သွမ်ခုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားတို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တသားတည်းဖြစ်သွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ထိုအဖြူရောင် အလင်းတန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ငှက်ကြီးနှစ်ကောင်ကြားတွင် လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အချိန်တခဏအတွင်း ကောင်းကင်ယံရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် တို့ဟူးတုံးတစ်တုံးအလား လွယ်လင့်တကူ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသ​ည်။

နက်ရှိုင်းသော သွေးစွန်းနေသည့် ဒဏ်ရာပေါင်းများစွာသည် ငှက်ကြီးနှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"မဟုတ်ဘူး..."

"သေသင့်တဲ့ လူသား... အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း..."

လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်သည် သွမ်ခုန်း၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းနီရဲသွားတော့သည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ဤသည်က ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး သွမ်ခုန်းထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားသည်။

သွမ်ခုန်းက ထိုအရာကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ခွန်အားကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက်ကို သူ သတ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စု၏ မောက်မာသော သဘာဝအရ သူတို့ကို လွယ်လင့်တကူ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

နှိမ့်ချစွာ ငြိမ်းချမ်းရေး တောင်းဆိုမည့်အစား ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်မခံရစေရန် ဤအဋ္ဌမအဆင့် ငှက်ကြီးနှစ်ကောင်ကို လျင်မြန်စွာ သတ်ပစ်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ...

သွမ်ခုန်း၏စွမ်းအား ထပ်မံ၍ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ငှက်ကြီးနှစ်ကောင်ကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီး ရောက်ရှိလာပြီး သွမ်ခုန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

သွမ်ခုန်းသည် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးကျလာပေ၏။

လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက်သည်လည်း ဤအချိန်တွင် သွမ်ခုန်း၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပိုင်းဖြတ်ခံထားရသော မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများကို ကြည့်ကာ သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ယုတ်မာတဲ့ လူသား... ဒီနေ့ မင်းနဲ့ အဲ့ဒီသွေးနှောမ နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေရာမှာ သေရမယ်..."

"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေက ကြီးမြတ်တဲ့ ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စုကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်...

သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး သွမ်ခုန်းထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သွမ်ခုန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရား မရှိခဲ့ချေ။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"မင်းလို ငှက်တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်မှာ အဲ့ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး..."

သွမ်ခုန်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ရွှမ်ထျန်းမိုးကြိုးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

နှစ်ဖက်လုံးသည် တိုက်ပွဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရောယှက်သွားသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အားကိုး၍ သွမ်ခုန်းသည် အချိန်တခဏကြာသည်အထိ သူ၏ ပြိုင်ဘက်နှင့် အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ သွက်လက်မှုကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် အသာစီးပင် ရရှိခဲ့ပေ၏။

ကောင်းကင်ငှက် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်သည်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

တာအိုလမ်းစဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော သွမ်ခုန်းသည် ဤမျှထိ သန်မာအားကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

သို့သော် သေဆုံးသွားသော အကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို တွေးမိသောအခါ သူ ထိုမျှလောက် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် စိတ်လွတ်နေသည့်အလား ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြောင့် လင်းလုံတောင်တန်း၏ မိုင်ရာနှင့်ချီသော ဧရိယာအတွင်း လျှပ်စီးများလက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။

အနည်းငယ်အားနည်းသော လင်းလုံ ကောင်းကင်ငှက် အများအပြားသည် နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက်သေဆုံးသွားသည်။

လင်းလုံတောင်တန်းနှင့် နီးကပ်သော မြို့အနည်းငယ်သည်လည်း ထိခိုက်ခံရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ ရှိခဲ့လေ၏။