အခန်း (၂၃၅-၂၃၆)

အခန်း (၂၃၅)

အဖွဲ့လိုက် မျိုးဖြုတ်ချေမှုန်းခံရခြင်း

"မင်းတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့က ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ငါတို့ကို တမင်သက်သက် ဖိနှိပ်ခဲ့တာ အထင်အရှားပဲလေ၊ အခုကျတော့ ငါတို့ကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်စင်ကျသွားခဲ့ရသော မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ပါရမီရှင်များအားလုံးသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

စွန်းဝမ်လုံ၏ မျက်လုံးများဆိုလျှင် ဒေါသကြောင့် နီရဲနေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ သူသည် ဂျွန်းလင်စားသောက်ပွဲ၏ ပထမနေရာကို သူသာလျှင် ရရှိမည်ဟု ချူရွှမ်အား ကြွားဝါနေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် လူအများရှေ့၌ ကြီးမားလှသော ရှုံးနိမ့်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လုံးဝ သည်းမခံနိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။

စွန်းဝမ်လုံသည် မြေပြင်မှ ခုန်ထပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သောအရာမှာ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ပြေးတက်သွားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။

"စွန်းဝမ်လုံ... တော်လောက်ပြီ"

ထိုစဉ်မှာပင် အသံတစ်သံက စွန်းဝမ်လုံကို တားဆီးလိုက်သည်။ ၎င်းကား ဒေါသများနှင့် အနည်းငယ် အေးစက်ခက်ထန်မှုတို့ ရောယှက်နေသော လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင်၏ အသံပင် ဖြစ်ပေသည်။ "ရှုံးတာက ရှုံးတာပဲ။ ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် အလကားပဲ"

"ဟားဟားဟား... စွန်းဝမ်လုံ၊ မင်း ကြားလိုက်လား။ မင်း ရှုံးသွားပြီကွ။ မင်းတို့အားလုံး ရှုံးသွားကြပြီ။ ရှေးယခင်ကတည်းက နိုင်တဲ့သူက ရှင်ဘုရင်၊ ရှုံးတဲ့သူက ဓားပြပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေပဲ"

လင်ဟန်ရှားက ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင်ရှိနေသော မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးချင်းစီကို လက်ညှိုးလိုက်ထိုးကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ချူရွှမ်ထံသို့ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေက အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ စင်မြင့်ပေါ်ကို တက်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိသေးတယ်။ စင်မြင့်ပေါ်တက်ဖို့တောင် သတ္တိမရှိတဲ့ တချို့လူတွေနဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့။ အဲဒါက အမှိုက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူရဲဘောကြောင်တာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်"

"ချူရွှမ်... မင်းက အရမ်း မောက်မာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ဒီအပေါ်ကို တက်ခဲ့စမ်း" စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ပါရမီရှင်တစ်စုက စတင်၍ ဆူညံစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များကလည်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်သေးလှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။

ယနေ့ အကွက်ဆင်မှု၏ စစ်မှန်သော ပစ်မှတ်မှာ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန မဟုတ်ဘဲ ချူရွှမ် ဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ... လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ချူရွှမ်ထံသို့ စုပြုံကျရောက်သွားကြသည်။ ချူရွှမ်ကမူ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤလူများသည် သူ့ကို တမင်သက်သက် ရန်စနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အား စင်မြင့်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် တက်လာစေရန် ဖိအားပေးကာ၊ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်၍ လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲရန် ကြိုးပမ်းနေကြကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤစိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန် သူ လွန်စွာ ပျင်းရိနေခဲ့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆူညံအော်ဟစ်နေမှုများကို သူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့မှာ လွန်စွာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ "သူတို့တွေ ဒီလောက်တောင် အော်ဟစ်နေကြတာကို ဘာဖြစ်လို့ အစ်ကိုရွှမ်က မကြားသလို နေနေရတာလဲ"

"ဟဲဟဲ... မင်း လမ်းလျှောက်သွားနေတုန်း ခွေးလေခွေးလွင့်တစ်ကောင်က မင်းကို ဟောင်ရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ။ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခွေးလေခွေးလွင့်တစ်ကောင်လို ပြန်ဟောင်မလား" ကျွင်းဟောက်ချိုးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဟုတ်ပေသည်... အစ်ကိုရွှမ်သည် မိစ္ဆာဘုရင်များစွာကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အစ်ကိုရွှမ်က တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုလုပ်ရဲသည်မဟုတ်၊ သူတို့ကို လုံးဝ အထင်အမြင်သေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးအနေဖြင့် ခွေးလေခွေးလွင့်တစ်ကောင်၏ ဟောင်သံကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါမှ ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုရွှမ် ကွ"

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ နားလည်သွားကြသည်။

ထိုနှစ်ဦး သတိဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပုံ ပေါ်သည်။ သူတို့သည် သံတုတ်များစွာကို ချိုးဖျက်ခဲ့ရသည်မှာ အလကားမဖြစ်ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် အသိဉာဏ်အချို့ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလားတူပင် ယခုအခါတွင် မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သော ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့သည်လည်း စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုထားကာ လွန်စွာ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

သို့သော် ဤတည်ငြိမ်နေမှုသည် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ သူရဲဘောကြောင်မှုတစ်ခုအဖြစ် ထင်မြင်စေခဲ့သည်။

"ဒီချူရွှမ်က ပုံမှန်ဆိုရင် မောက်မာပြီး ဘဝင်မြင့်နေတတ်ပေမဲ့... တကယ်တမ်းကျတော့ သူက အားနည်းတဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အားကြီးတဲ့သူကို ကြောက်တဲ့ လူကြောက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

"မမှန်ဘူးလား။ စတုတ္ထမင်းသားကို ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ပြီး အဋ္ဌမမင်းသားကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တုန်းက သူ ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကြီးမားခဲ့လဲ စဉ်းစားကြည့်လေ။ အခုတော့ သူက ကြောက်လွန်းလို့ အသံတောင် မထွက်ရဲတော့ဘူး"

"အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ။ အခု ဒီစင်မြင့်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့က ပါရမီရှင်တွေ အားလုံး စုဝေးနေကြတာ၊ ပြီးတော့ မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်ဝက်ကို ချိုးဖျက်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်တောင် ရှိသေးတယ်။ အကယ်လို့ သူသာ အပေါ်ကို တက်ရဲရင် သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက စွန်းဝမ်လုံထက်တောင် ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာရှိများသည် ၎င်းတို့အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများ၏ မျက်နှာများသည် အလွန်မသာမယာ ဖြစ်နေကြပြီး အထူးသဖြင့် စွန်းဝမ်လုံ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ဝံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤချူရွှမ်မှာမူ စင်မြင့်ပေါ်သို့ပင် မတက်ရဲဘူးလား။

ဒီလောက် သတ္တိလေးနဲ့ မင်းက စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကို ယှဉ်ပြိုင်ချင်သေးတယ်ပေါ့လေ။ သတ်ဖြတ်သူလမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းချင်သေးတယ်ပေါ့လေ။

စွန်းဝမ်လုံ၏ မျက်နှာသည် စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ပါရမီရှင်များစွာကလည်း သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုရန်ဟွာကျီတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ဤမျှလောက်အထိ ရန်စလှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်၊ အကယ်၍သာ စွန်းဝမ်လုံ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်မှန်း သိနေလျှင်ပင် သေချာပေါက် ပြေးတက်လာပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ချူရွှမ်၏ အသက်အရွယ်သည် ၎င်းတို့နှင့် သိသိသာသာ ဆင်တူသော်လည်း သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လွန်းနေပြီး ၎င်းတို့ကိုပင် ထူးဆန်းစွာ အထင်သေးနေသည့် အရိပ်အယောင်များကို သိမ်မွေ့စွာ ပြသနေပေသည်။

"ကျိန်စာသင့်တဲ့ကောင်... ဘာဖြစ်လို့ ငါက ဒီလိုခံစားချက်မျိုး ရနေရတာလဲ။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်က ပူးပေါင်းပြီး မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်ဖို့၊ ပြီးတော့ ချူရွှမ်ကို အောက်ဆင်းလာအောင် ရန်စပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် သင်ခန်းစာပေးဖို့လေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ကြောက်လွန်းလို့ အပေါ်တောင် မတက်ရဲဘူးလား" လင်ဟန်ရှားက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ မစတင်မီကတည်းက သူနှင့် အိုရန်ဟွာကျီတို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ချူရွှမ်က အကွက်ထဲ ဝင်မလာသဖြင့် သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

အဆုံးသတ်၌ ပြင်ပရန်သူ မရှိတော့ဘဲ စင်မြင့်ပေါ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိနေတော့ရာ သူတို့၏ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားမှု အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ချူရွှမ်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာမည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့်...

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များအကြားရှိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် မသိစိတ်အရ အချင်းချင်း ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် လင်ဟန်ရှားသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အိုယန်ဟွာကျီကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အိုယန်ဟွာကျီ... ကြည့်ရတာ ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်က ဆက်ပြီး လိုအပ်တော့မယ် မထင်ဘူး"

"ဟဲဟဲ... မဟာမိတ် ဟုတ်လား။ မင်းက အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။ မင်းအတွက် ဘာက ကောင်းလဲဆိုတာ သိရင် မင်းဘာသာမင်း လစ်လိုက်တော့၊ ငါ မင်းကို အတင်းအကျပ် အင်အားမသုံးရပါစေနဲ့"

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ"

လင်ဟန်ရှားသည် ဒေါသအမျက်ထွက်သွားပြီး အိုယန်ဟွာကျီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မြို့မျှော်စင်ထက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဘယ်သူမှ အပေါ်မတက်ရဲဘူးဆိုမှတော့ ဒီဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာကို ငါပဲ ယူလိုက်တော့မယ်"

ဝှစ်... စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူရိပ်တစ်ခုသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ပေါ်ထွက်လာသူမှာ လုံးဝ စိမ်းသက်နေသော မျက်နှာစိမ်းတစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။

သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန သို့မဟုတ် သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ လူတစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ချူရွှမ်သည် အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ဌာနနှစ်ခုနဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့က လူ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

"မသိဘူး" ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ချူရွှမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုနှစ်ဦး၏ သတင်းထောက်လှမ်းရေး စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ဤလူ၏ အမည်အမှတ်အသားကို မသိရှိကြချေ။

ထို့နောက် သူသည် စွန်းဝမ်လုံနှင့် လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင်တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူကို မမှတ်မိကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ချူရွှမ်၏ နှလုံးသားတစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့သည်။ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်၊ ဤသူကား သေချာပေါက် မမျှော်လင့်ထားသော မြင်းနက်တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ အာရုံခံမိလိုက်သော အရှိန်အဝါက ချူရွှမ်ကို တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ ဤလူ၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပဲ... ဘုန်း...

ချူရွှမ် တွေးတောနေဆဲမှာပင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြေးတက်လာသော ထိုလူရိပ်သည် လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ လွန်စွာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး "မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရဲရတာလဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မအရေးကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်းတို့ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဘယ်လို ဆင်းရမလဲဆိုတာပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ဆီကို အတူတူ လာခဲ့ကြစမ်း"

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များအားလုံးကိုလည်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် စွန်းဝမ်လုံကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဤစိမ်းသက်နေသော လူငယ်ကို စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်စင်သွားစေရန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ပူးပေါင်းကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လွန်စွာ လျင်မြန်စွာပင် ထိုပါရမီရှင်များသည် ၎င်းတို့ စိမ်းသက်နေသော လူငယ်အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်မီမှာတင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်စင်သွားရကြောင်းကို ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြရသည်။

ထို့ပြင် သူတို့တင်သာ မဟုတ်ချေ။

လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့သည်လည်း တစ်ကွက်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် လူအများရှေ့၌ လုံးဝဥဿုံ အဖွဲ့လိုက် မျိုးဖြုတ်ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီလား။

အခန်း (၂၃၆)

ဒသမမင်းသား

"သန်မာလိုက်တာ၊ တကယ်ကို အရမ်း သန်မာလွန်းတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲတုန်းကဆိုရင် မုရုံနန်တောင်မှ လင်ဟန်ရှားနဲ့ အိုယန်ဟွာကျီတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်တုန်းက အနိုင်အရှုံး မပေါ်မီ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်"

ယခုအကြိမ်တွင်မူ ဤဆန်းကြယ်ပြီး စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များအားလုံးကို အသက်ရှူကြိမ် ဒါဇင်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အနိုင်ယူပစ်ခဲ့သည်။

ဒါက ဤသူ၏ ပါရမီအရည်အသွေးသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က မုရုံနန်၏ ပါရမီထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသော်လည်း၊ ရောက်ရှိနေကြသော တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသည့် အရာရှိကြီးများမှာ ဤလူငယ်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အသိအမြင်မျှ ရှိမနေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသော လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့သည်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ နီမြန်းနေကာ သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ ထပ်မံပြေးဝင်ရန် ပြင်နေကြတော့သည်။ ဤနေရာသည် သူတို့၏ စင်မြင့် ဖြစ်သင့်သည်မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် လူပုံအလယ်တွင် ဤမျှ သနားဖွယ်ကောင်းအောင် အရိုက်နှက် ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ မကျေနပ်နိုင်ကြချေ!

သူတို့ မနာခံနိုင်ကြချေ!

"တော်ပြီ... လင်ဟန်ရှား၊ ဒီအဘိုးကြီးဆီကို အမြန်လှိမ့်ပြန်မလာရင် မင်းကို ငါ အသေရိုက်သတ်တော့မယ်!" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် ပြာပြာသလဲ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး လင်ဟန်ရှား၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကာ လူပုံအလယ်၌ ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"အဖေ... ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာလား"

သူသည် တစ်နေ့လုံး အမျိုးသမီးများကို လုယက်ရန်သာ သိသော ထိုအသုံးမကျသည့် သတ္တမမင်းသား မဟုတ်ချေ၊ သူသည် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ ဂုဏ်ယူရဆုံး သားဖြစ်ပေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် သူ့အား ကြိမ်းမောင်းရန်ပင် မရက်စက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အမှန်တကယ်ပင် ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ရိုက်တာပေါ့ကွ! အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်စမ်း! ဒီအဘိုးကြီးက သားကို ဆုံးမတာ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ဟု ပြောပြီးနောက် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ စိမ်းသက်သော လူငယ်အား ဦးညွှတ်၍ပင် တောင်းပန်လိုက်တော့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ စိတ်နေသဘောထားကို ရင်းနှီးကြသော အရာရှိ အမြောက်အမြားမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်များ ဆေးမှားသောက်ထားသလား။

စိမ်းသက်သော လူငယ်တစ်ဦးအပေါ် ဤမျှ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေရသည်လား။

ဤလူငယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ခံအရှိန်အဝါ တစ်ခုခု ရှိနေ၍များလား။

ဟုတ်တယ်... ဤလူငယ်သည် မြို့တံခါးမျှော်စင် အရပ်ဆီမှ ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၊ လက်ယာအမတ်ချုပ်တို့အပြင် အရှင်မင်းကြီး တစ်ပါးတည်းသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုက္ခပဲ!

ရုတ်တရက် လူအုပ်ကြီးအတွင်းမှ အရှိန်အဝါကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည်လည်း ထရပ်လိုက်ပြီး အိုယန်ဟွာကျီအား ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည် "မိုက်မဲတဲ့ သားဆိုး၊ အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာစမ်း!"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဖခင်များ ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊

လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့သည် မလိုလားစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရတော့သည်။ ထိုနှစ်ဦး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်နှင့်အမျှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များသည်လည်း မလိုလားဘဲ ဆုတ်ခွာရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြသည်။

ချူရွှမ် အပါအဝင်ပင် ဖြစ်၏။

အကြောင်းမူကား ဤစိမ်းသက်သော လူငယ်သည် သူတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသမျှ သူနှင့် အသက်အရွယ်တူများထဲတွင် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်၊ ထို့အပြင် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီးနောက်တွင် ဤစိမ်းသက်သော လူငယ်သည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ ထွက်ခွာမသွားခဲ့ချေ။

ယင်းအစား သူသည် ချူရွှမ်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည် "တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူ... ခင်ဗျားက အလွန်တရာ သတ္တိဗျတ္တိနဲ့ ပြည့်စုံပြီး မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလို စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ လိုပဲ သတ်ဖြတ်သူလမ်းစဉ် ပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းနေတယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောနေကြတယ်!"

"တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူအနေနဲ့ သာမန် အားနည်းသူတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ခင်ဗျားအတွက် သူတို့ကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းပေးခဲ့တာပါ။ အခုများ တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူက ကျွန်တော်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲပေးနိုင်မလား မသိဘူး"

စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် လွန်စွာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ စကားများသည် လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့၏ လည်ပင်းများကို ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်းပင် လိမ်တွန့်သွားစေခဲ့သည်။ ထင်ရှားလှသည်မှာ သူတို့သည် ဤစိမ်းသက်သော လူငယ် ရည်ညွှန်းလိုက်သည့် 'အားနည်းသူများ' ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

သဘာဝကျစွာပင် အဒေါသထွက်ဆုံးသူမှာ စွန်းဝမ်လုံ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ လင်ဟန်ရှားနှင့် အိုယန်ဟွာကျီတို့က အားနည်းသူများ ဖြစ်ကြလျှင်၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဖြစ်သော သူက ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

'ကြက်တွေ ခွေးတွေထက်တောင် ဆိုးနေတာလား။'

'ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ!'

စွန်းဝမ်လုံ၏ ဒေါသများ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ လှည့်ပတ်သွားကာ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် တမင်တကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ချူရွှမ်... သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်စမ်း!"

"ဟုတ်တယ်... တိုက်ကြ၊ တိုက်ကြ၊ တိုက်ကြ!"

မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ အခြားသော ပါရမီရှင်များသည်လည်း အော်ဟစ်ဆူညံလိုက်ကြသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့သည် ချူရွှမ်၏ မောက်မာမှုကို ကြားရုံမျှသာ ကြားဖူးသော်လည်း၊ ဤစိမ်းသက်သော လူငယ်၏ မောက်မာမှုကိုမူ မိမိကိုယ်ပိုင် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရင်ထဲ၌ ခံစားခဲ့ကြရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်၊

ရေတွက်၍မရနိုင်သော အကြည့်များသည် ချူရွှမ်ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ မဟာဆရာသခင် နှစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့သည်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။ ချူရွှမ်ကမူ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ပြီး "စိတ်မဝင်စားဘူး!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ပါရမီရှင်များအားလုံး၏ မျက်နှာများထက်တွင် ဝမ်းချုပ်နေသည့်အလား အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ဆဲဆိုကျိန်ဆဲချင်သော်လည်း မဆဲနိုင်သော စိတ်မသက်မသာ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အချို့ကလည်း ချူရွှမ် လုပ်ဆောင်သည်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားကြရသည် "ထိုစိမ်းသက်သော လူငယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီကို ထင်ရှားစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ မုရုံနန်မှလွဲလို့ မည်သူမျှ သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ထိုချူရွှမ်သည် သတ်ဖြတ်သူလမ်းစဉ် ပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းနေလျှင်ပင် မလုံလောက်ဘူး"

"မှန်ပါတယ်... အထက်သို့ တက်ရောက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ အရှက်ကွဲခံတာထက်စာရင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ပြီး အနည်းဆုံး လူပုံအလယ်မှာ အရှက်မကွဲအောင် နေတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ကွပ်မျက်သူ ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအတွက်တော့ နှမြောစရာပါပဲ၊ ချူရွှမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ညှိုးနွမ်းသွားရတော့မယ့်ပုံပဲ"

အရာရှိ အမြောက်အမြားမှာ ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့သည်။

လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင် ၏ မျက်ခွံများပင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပိတ်လိုက် ပြုလုပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချူရွှမ်အား ခေါင်းခါပြလိုက်တော့သည်။ ထင်ရှားလှသည်မှာ လက်ယာအမတ်ချုပ်ပင်လျှင် ဤတိုက်ပွဲအပေါ် မျှော်လင့်ချက် မထားခြင်းပင်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ကမူ ပို၍ပင် တခစ်ခစ် ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည် "စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံမယ့်သူ မရှိမှတော့... ဤဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ ရဲ့ ပထမနေရာက..."

"ခဏစောင့်ပါဦး၊ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံမယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ငါ ဒီနေ့ တက်လာတာက ဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုလုံးသော မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီးကို အုပ်ချုပ်စိုးမိုးဖို့အတွက်ပဲ! အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်မှတော့... ငါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန နဲ့ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တို့ကို ငါ့ထံမှာ လုံးဝ ဥဿုံ အညံ့ခံစေချင်တယ်! ချူရွှမ်... ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို မနိုင်မှာ စိုးရိမ်နေရင် မင်းသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါလား။ မင်းတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်လာခဲ့ကြ... ငါ့ကို ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်သရွေ့ ငါ အရှုံးပေးလိုက်မယ်"

ဤစိမ်းသက်သော လူငယ်သည် ချူရွှမ်အား ဆွပေးရုံနှင့် အားရကျေနပ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ မင်းသားများအားလုံးကိုပါ လူပုံအလယ်တွင် ဗြောင်ကျကျ စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယမင်းသား၊ တတိယမင်းသား နှင့် ပဉ္စမမင်းသား တို့သည် ဤစကားကို ကြားလျှင် ကြားချင်း ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားကြတော့သည်။

သတ္တိမမင်းသား နှင့် နဝမမင်းသား တို့သည်လည်း လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဆဋ္ဌမမင်းသား ၏ မျက်လုံးများသာ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အနက်ရှိုင်းဆုံး စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

သို့သော် သူ့အား စဉ်းစားတွေးတောရန် အချိန်မပေးခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဒေါသထွက်နေသော အသံကြီးတစ်သံသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ စိမ်းသက်သော လူငယ်အား ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ "မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါတို့ မင်းသားတွေကို စိန်ခေါ်ရဲတာလဲ! ဒါ့အပြင် မင်း ခုနက ထုတ်ဖော်လိုက်တာ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် မဟုတ်ဘူးလား"

ဟိန်းဟောက်လိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ စတုတ္ထမင်းသား ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မင်းသားများအနက် သူ၏ ပါရမီမှာ အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် အပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာလည်း အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ခုနတင်က စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခွင်ကို လွှမ်းမိုးတိုက်ခိုက်စဉ် သူထုတ်ဖော်လိုက်သော သိုင်းပညာရပ်များအားလုံးမှာ သူနှင့် လွန်စွာ ရင်းနှီးနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ အလွန်တရာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် ဖြစ်နေကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ရသည်။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရောက်ရှိနေကြသော မင်းသားများအားလုံးကိုပါ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် ဆိုသည်မှာ မဟာချင် တော်ဝင်မိသားစု၏ ပြင်ပသို့ လုံးဝ လက်ဆင့်မကမ်းသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။ အကယ်၍ ခိုးယူကျင့်ကြံသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းခံရပြီး ဆွေခုနစ်ဆက် မျိုးခုနစ်ဆက် မျိုးတုံးကွပ်မျက်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

စဉ်းစားနေခဲ့သော ဆဋ္ဌမမင်းသား သည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ စိမ်းသက်သော လူငယ်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထနောင်တော်ရဲ့ စကားတွေက ငါ သိချင်တဲ့ မေးခွန်းပါပဲ။ ပြောစမ်း... မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်ကို ဘယ်ကနေ လျှို့ဝှက် ခိုးယူကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ"

"ဟဲဟဲ... အဲဒီအတွက်တော့ မင်းတို့ ငါ့ကို မမေးသင့်ဘူး၊ အရှင်မင်းကြီးကိုပဲ မေးသင့်တာပေါ့!" စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် မထင်မှတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ခြင်း လုံးဝ မပြခဲ့ချေ။

မင်းသားများ၏ အကြည့်များသည်လည်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ဧကရာဇ်အိုကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ လက်ဝါးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရသော မိန်းမစိုးအိုကြီး မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သည် တော်ဝင်အမိန့်တော်ပြန်တမ်းတစ်ခုကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

"တော်ဝင်အမိန့်တော် ရောက်ရှိလာပြီ! ဒသမမင်းသား ယင်းရင် အမိန့်တော်ကို နာခံစေ!"

"ဘာ... အရှင်မင်းကြီးမှာ မင်းသား ကိုးပါးပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒသမမင်းသားက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"

အရာရှိကြီးများအားလုံး ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီးတွင် သမီးတစ်ဦးနှင့် သားကိုးဦးသာ ရှိကြောင်း လူတိုင်း သိကြပြီး၊ ထိုအရေအတွက်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် မပြောင်းလဲခဲ့ချေ။ ဒသမမင်းသားတစ်ပါး ရုတ်တရက် မည်သို့ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပါသနည်း။ လူတိုင်း အချင်းချင်း ဇဝေဇဝါဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ထို့နောက် သိုင်းစင်မြင့်ထက်တွင် စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်တော့သည်။

"သားတော် အမိန့်တော်ကို နာခံပါတယ်!"