အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း (၂၃၇)

ပါးရိုက်ချက်တစ်ချက်

"သားတော် အမိန့်တော်ကို နာခံပါတယ်!"

စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တော်ဝင်အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို လက်ခံရယူရန် လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ရောက်ရှိနေကြသော စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသော နယ်စားပဒေသရာဇ် အမြောက်အမြားမှာ သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ စိမ်းသက်သော လူငယ်သည် အမှန်တကယ်၌ လက်ရှိ ဒသမမင်းသား ဖြစ်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

"ခမည်းတော် ဧကရာဇ်... ဒါက အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီဒသမညီတော်က ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ။ ဒီနှစ်တွေအကုန်လုံးမှာ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ သူ့အကြောင်းကို လုံးဝ မသိခဲ့ရတာလဲ"

အရာရှိများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ရောက်ရှိနေကြသော မင်းသားများမှာ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြပေသည်။ ဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ မစတင်မီက သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဒသမမင်းသား၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိခဲ့ကြချေ။

ထို့အပြင် ဒသမမင်းသား၏ နည်းလမ်းများနှင့် ပါရမီအရည်အသွေးမှာ သူတို့အားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ လွှမ်းမိုးဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည့်အလား ရှိနေသည်။ မည်သည့်မင်းသားမျှ ဤအရာကို လက်မခံနိုင်ကြချေ၊ အထူးသဖြင့် ပါရမီအမြင့်မားဆုံးဖြစ်သော စတုတ္ထမင်းသား ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မင်းသားများအားလုံး၏ အကြည့်များသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ ဒသမမင်းသားထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေကြပြီးနောက် ဧကရာဇ်အိုကြီးထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်၊ သူတို့သည် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို လိုအပ်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

မြို့မျှော်စင်ပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်အိုကြီးသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ ခန့်ညားထည်ဝါစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး "ဒသမလေး မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ငါ့ကိုယ်တော်က သူ့ကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဆီမှာ တပည့်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ မသိခဲ့ကြတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ အခုတော့ ဒသမလေးဟာ ပညာစုံလို့ နောက်ဆုံးမှာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီမို့ ငါကိုယ်တော် လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်မိတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ပိုပြီး စည်းလုံးကြဖို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

မင်းသားများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြန်သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဆီမှာ တပည့်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့တာလား။

တော်ဝင်မင်းသားချင်း တူပါလျက်နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဘယ်ပညာရှင်ကြီးကမှ သူတို့ကို တပည့်အဖြစ် မယူခဲ့ကြတာလဲ။

ဤခမည်းတော် ဧကရာဇ်က တကယ့်ကို မျက်နှာလိုက်လွန်းလှပေသည်။

စတုတ္ထမြောက် နောင်တော်အပေါ် မျက်နှာသာပေးခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါတွင်မူ ဒသမလေး ဖြစ်နေပြန်ပြီ!။

မင်းသားများအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ဆူပွက်လာခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယခင်က ခမည်းတော် ဧကရာဇ်၏ အမြတ်နိုးဆုံး တော်ဝင်မင်းသား ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရာဇပလ္လင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သူ စတုတ္ထမင်းသား ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဒသမမင်းသား ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ စတုတ္ထမင်းသားသည် ကြီးမားလှသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် "ညီတော်တို့... ဒသမလေးက ငါတို့အားလုံးကို စိန်ခေါ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ ငါတို့ သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ကြတာပေါ့!"

"ဟုတ်တယ်... သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ကြမယ်!"

'ခမည်းတော် ဧကရာဇ်... ခမည်းတော်က မျက်နှာလိုက်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ အခုတော့ ငါတို့ ဒီဒသမဆိုတဲ့သူကို မြေကြီးနဲ့ ကပ်သွားအောင် ပွတ်ချပစ်မယ်!'

"အားလုံး အတူတူတက်ကြစို့!"

စတုတ္ထမင်းသားသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ ပထမဆုံး ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အနောက်မှ ဒုတိယမင်းသား၊ တတိယမင်းသား၊ ပဉ္စမမင်းသား၊ ဆဋ္ဌမမင်းသား၊ သတ္တိမမင်းသား နှင့် နဝမမင်းသား တို့ အသီးသီး လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ ထီးနန်းကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်းရှိကြသော မင်းသားများအားလုံး တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

သိုင်းစင်မြင့်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အထက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးဟိန်းသံများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရွှေရောင်နဂါးတစ်ဒါဇင်ကျော် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ စတုတ္ထမင်းသား၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး ဒသမမင်းသားအား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။

"ကောင်းလိုက်တာ... တော်ဝင်နောင်တော်နဲ့ ညီတော်တို့၊ ဒီနေ့ ငါ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်စိုးမိုးမလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ပြပေးမယ်။ လစ်ကြစမ်း!"

ဘိုးဘေးနဂါး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့၏။

အသက်ဝင်လှသော ရွှေရောင်နဂါးကြီးများသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဌာနနှစ်ခုနှင့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုမှ ပါရမီရှင်များသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ သူတို့သည် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အသန်မာဆုံးသော နတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်များကိုသာ ကျင့်ကြံထားကြသဖြင့် နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကိုပင် မမှီနိုင်ပါချေ၊ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်အကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာပင် မလိုတော့ချေ။

ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ထိုမင်းသားများ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် မှာ ရိုးရှင်းသော ဘိုးဘေးနဂါးတံဆိပ် မျှသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထားသော နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် ပါရှိမနေချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဒသမမင်းသား ကမူ မတူညီပေ။ သူသည် ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် ကို တတ်မြောက်ထားရုံတင်မကဘဲ အနည်းဆုံး နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တစ်ခုကိုပါ ၎င်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထားခဲ့သည်။

ဤကွာခြားချက်ကြောင့်ပင် ဒသမမင်းသား၏ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် မှာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မင်းသားများအားလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အခါ၌ပင် လူသူမရှိသော နယ်မြေထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေသည့်အလား ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာ ရှိနေစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လွန်စွာ လျှင်မြန်စွာပင် တော်ဝင်မင်းသားတစ်ပါး သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ လွင့်စဉ်ထွက်သွားခဲ့ရသည်၊ ထို့နောက် ဒုတိယတစ်ပါး၊ တတိယတစ်ပါး၊ စတုတ္ထတစ်ပါး... နောက်ဆုံးတွင် စတုတ္ထမင်းသား ပင်လျှင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်စဉ်ထွက်သွားခဲ့ရတော့၏။

မင်းသားများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

လင်ဟန်ရှား နှင့် အိုယန်ဟွာကျီ တို့သည် ချွေးစေးများ ရွှဲရွှဲစိုသွားကြပြီး၊ ဤဒသမမင်းသား မည်မျှအထိ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ယခုမှသာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

"ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် မုရုံနန် ဤနေရာမှာ ရှိမနေတာ နှမြောစရာပဲ!"

"ဟုတ်တယ်... ဒသမမင်းသားက သန်မာတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ နည်းနည်း လိုအပ်နေပါသေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စီနီယာအကို မုရုံက မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်ကိုတောင် ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်နေပြီလေ!"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ၏ စခန်းအတွင်း၌ အရာရှိ အမြောက်အမြား တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သိုင်းစင်မြင့်ထက်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်၌ ဒသမမင်းသားသည် ပို၍ပင် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေခဲ့သည်။ မင်းသားများကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံဖြင့် အားရကျေနပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူသည် ချူရွှမ် အား အေးစက်စွာ လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူ... ခင်ဗျား ငါနဲ့ လာမတိုက်တာ သေချာပြီလား"

"စိတ်မဝင်စားဘူး" ချူရွှမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ခင်ဗျားက ဒီလောက်အထိ ကြောက်တတ်တဲ့သူမှန်း သိခဲ့ရင် မနေ့ညက ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်တော်ဆီ လူတွေကို အလည်အပတ် စေလွှတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဒသမမင်းသားက ပျင်းရိ ငြီးငွေ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

ချူရွှမ် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ငါ့အိမ်တော်ဆီ အလည်အပတ် စေလွှတ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ မသိတာလဲ။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျွင်းဟောက်ချိုး ၏ မျက်နှာမှာ မီးခိုးရောင် ပြာနှမ်းနေပြီး ဝမ်ချောင် နှင့် မာဟန့် တို့မှာ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ချူရွှမ် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှမ်... အစ်ကို တရားစီရင်ရေးဌာန မှာ မရှိတုန်းက တရားစီရင်ရေးဌာနကို လုပ်ကြံသူတွေ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ။ စစ်ဗျူဟာမှူး ကျွင်း ရဲ့ ပါးနပ်မှုနဲ့ အင်းကွက်ဖွဲ့စည်းပုံ အမြောက်အမြား ရှိမနေခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ စီနီယာကြီး နှစ်ဦးက မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်မသွားခဲ့ရင် ငါတို့ တရားစီရင်ရေးဌာန အကြီးအကျယ် သေကြေပျက်စီးသွားခဲ့ရမှာ" ကျန်းလုံ နှင့် ကျောက်ဟူ တို့က တိုးတိုးလေး ပြောပြကြသည်။

ချူရွှမ် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဒသမမင်းသား၏ စကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တရားစီရင်ရေးဌာန ကို လူလွှတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ ဒသမမင်းသား ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်တော့၏။

ကံကောင်း၍သာ လက်ရှိ တရားစီရင်ရေးဌာန သည် လုံလောက်အောင် သန်မာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို တွေးဝံ့စရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

"အလွန်ကောင်းတယ်... ဒသမမင်းသား၊ မင်းက တိုက်ချင်တယ် ပေါ့လေ။ ဒီနေ့တော့ ဒီအရာရှိက မင်းနဲ့ အဆုံးအထိ အဖော်ပြုပေးမယ်!" ချူရွှမ် လုံးဝ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒသမမင်းသားသည် သူ့အား ပစ်မှတ်ထား၍ ရသော်လည်း သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကိုမူ လုံးဝ ပစ်မှတ်မထားသင့်ချေ။

ချူရွှမ် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းတက်လိုက်တော့သည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် ရောက်ရှိနေကြသော စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ပါရမီရှင်များကို ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒီချူရွှမ်က ရူးသွားတာလား။ မင်းသားတွေ တက်တုန်းက သူ မတက်ခဲ့ဘူး၊ အခု မင်းသားတွေအားလုံး ရှုံးသွားမှ သူက တက်ချင်နေတာလား။ ဒါ အရှက်ကွဲအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လက်ယာအမတ်ချုပ် နှင့် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန မှ အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့ သူ့အား တားဆီးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် လက်ယာအမတ်ချုပ်မှာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး မချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ချူရွှမ်... နိုင်ရင် တိုက်ပါ၊ မနိုင်ရင်လည်း မတိုင်နဲ့" လက်ယာအမတ်ချုပ်က စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... ဒီချူဆိုတဲ့ကောင်က ရူးနေတာ မဟုတ်ဘဲ အဝိဇ္ဇာဖုံးနေတာပဲ။ အကယ်၍ သူသာ မင်းသားတွေနဲ့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းခဲ့ရင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနိုင်သေးတယ်။ အခုလို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်တော့ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ မင်းကိုယ်မင်း ကောင်းကင်ဓားမ လို့များ တကယ် ထင်နေတာလား"

လင်ဟန်ရှား နှင့် အိုယန်ဟွာကျီ တို့နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ချူရွှမ် မည်သို့ပင် အစွမ်းထက်ပါစေ အများဆုံးရှိမှ သူတို့နှင့် တန်းတူမျှသာ ရှိပေမည်။ သူတို့ပင်လျှင် ဒသမမင်းသား၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပါက သာမန် ကွပ်မျက်သူ တစ်ဦးဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မလိုတော့ချေ။

ထို့အပြင် ရောက်ရှိနေကြသော အရာရှိကြီး အမြောက်အမြားမှာ ဤဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဒသမမင်းသားအတွက် အရှိန်အဝါ မြှင့်တင်ပေးရန် ဧကရာဇ်အိုကြီးက သီးသန့် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

ဒသမမင်းသားအား ပရိသတ်တစ်ရပ်လုံးကို ခန့်ညားထိတ်လန့်သွားစေရန်နှင့် လောကတစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေရန်အတွက် ဖြစ်၏! ထို့နောက်တွင် ထီးနန်းကို ဆက်ခံခြင်းသည် သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာလည်း လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် လင်ဟန်ရှား က ဒသမမင်းသားနှင့် ဆက်လက်၍ ပဋိပက္ခဖြစ်ရန် ပြင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ချိန်တွင် လင်ဟန်ရှားအား အလျင်အမြန် တားဆီးခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ချူရွှမ် တစ်ယောက်တည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးဖြင့် သရော်လိုက်ဆဲ ဖြစ်၏။

"ငယ်ရွယ်လွန်းသေးတယ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လွန်းတယ်..."

ဖြောင်း!

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် စကားမဆုံးမီမှာပင် သိုင်းစင်မြင့်ထက်ဆီမှ စူးရှသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး နောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။

ဝူး...

ဤမြင်ကွင်းသည် အရာရှိကြီးများ၏ မေးစေ့များကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရာ ကွဲအက်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အကြောင်းမူကား ချူရွှမ် သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ မည်သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သနည်း၊ သို့မဟုတ် ဒသမမင်းသား၏ ပါးကို လူပုံအလယ်တွင် မည်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မြင်တွေ့လိုက်ခြင်း မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဒသမမင်းသား ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လုံးဝ ဇဝေဇဝါဖြစ်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။

အခန်း (၂၃၈)

ငါက မဟာဆရာသခင် ပဲ

ဒသမမင်းသား နှင့် ရောက်ရှိနေကြသော စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများမှာ လူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဟုန်သည် မည်မျှအထိ မြန်ဆန်နိုင်သည်ကို လုံးဝ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ကြချေ။

ချူရွှမ်သည် မည်သည့် စစ်မှန်သော အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကိုမျှ ထုတ်သုံးခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်၊ ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ ဖြတ်သန်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ချူရွှမ်၏ ပုံရိပ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာချိန်၌မူ...

သူတို့ ကြားလိုက်ရသမျှမှာ စူးရှသော ပါးရိုက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဒသမမင်းသား၏ ပုံရိပ်မှာ ပါးရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်စဉ်ထွက်သွားရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူ ရူးနေပြီ!

လုံးဝ ရူးသွပ်နေတာပဲ!

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ကြရသော လူအများအပြား၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်ကြည့်လိုက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။ 'အား... နာလိုက်တာ! ဒါဆို ငါတို့ အိပ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ဤကွပ်မျက်သူကပဲ အရမ်း ရူးသွပ်လွန်းနေတာပဲ!'

'သူ... သူက ဒသမမင်းသားကို လူပုံအလယ်မှာ လွင့်စဉ်သွားအောင် တကယ်ပဲ ပါးရိုက်ပစ်လိုက်တာလား!'

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လူတိုင်းသည် ဤဆန်းကြယ်ဆန်းပြားလှသော မြင်ကွင်းကြောင့် မင်သက်သွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။ နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်မှ ဧကရာဇ်အိုကြီး ပင်လျှင် မတ်တပ်မရပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

ဒါ အမှန်တကယ်ပဲ။

သူ၏ အမြတ်နိုးဆုံး ဒသမမင်းသားမှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဝေါင်း..."

သတိပြန်ဝင်လာသော ဒသမမင်းသားသည် ဒေါသကြောင့် အဆုတ် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒီချူဆိုတဲ့ကောင်... မင်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာကောက်ကျစ်တာပဲ၊ တက်လာတာနဲ့ ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့!"

"ဘာ... ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ ဟုတ်လား။ ဒါကြောင့်ကိုး!"

"ငါ သိတာပေါ့။ ဒသမမင်းသားရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးဖို့က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွင့်စဉ်အောင် ပါးရိုက်ခံရမှာလဲ"

"ကွပ်မျက်သူဆိုတာ ကွပ်မျက်သူပါပဲ၊ ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာတဲ့ လှည့်ကွက်တွေကိုပဲ သုံးတတ်တာ..."

ဖြောင်း!

လူတိုင်း အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြစဉ်၊

ရုတ်တရက်ဆိုသလို စူးရှသော ပါးရိုက်သံ အခြားတစ်ချက်သည် သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခွင်လုံး၌ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ယင်းနှင့်အတူ ဒသမမင်းသား၏ မပီမသ ညည်းတွားသံများနှင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်သံများ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ချူရွှမ်သည် မင်းသားအား ခြေမတ်မတ်ရပ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ချေ။

ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြင့် သူသည် ဒသမမင်းသားအား ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခွင့်မရမီမှာပင် လူပုံအလယ်၌ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စဉ်အောင် ပါးရိုက်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှပင် အောက်သို့ တိုက်ရိုက် လှိမ့်ဆင်းကျသွားခဲ့ရတော့၏။

မြင်ကွင်းကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ခဏချင်းအတွင်း၌ပင် သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

လေးလံသော အရာတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် အသံကိုသာ ကြားနေရတော့၏။

ကျန်းလုံ နှင့် ကျောက်ဟူ တို့ တံတွေး မြိုချလိုက်ကြသည်။ "သန်မာလိုက်တာ... အရမ်း သန်မာလွန်းတယ်။ အစ်ကိုရွှမ်... အစ်ကိုက ငါတို့ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ! ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက မင်းသားကို ရိုက်နှက်ခဲ့တာနဲ့ အားမရလို့ အခု လူပုံအလယ်မှာ ဗြောင်ကျကျ ပါးရိုက်ပစ်လိုက်တာပဲ!"

"ငါတို့သာ အဲဒီလို ပါးရိုက်ခံလိုက်ရရင် ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ တို့ဖူးတုံးတစ်တုံး ရှာပြီး ခေါင်းဆောင့်သေလိုက်တာမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

ထိုနှစ်ဦးက သရော်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ဤစကားများသည် လူတိုင်းကို သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုအောက်မှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာစေခဲ့သည်။ ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ချူရွှမ်က ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက တစ်ကြိမ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီးတော့ ဒုတိယအကြိမ်ပါ မည်သို့ ထပ်မံ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်ရတာလဲ။

"ဒသမမင်းသား... ဘာလို့ ရှောင်မထွက်ခဲ့တာလဲ"

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦးဦးက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ အကြီးမားဆုံးသော မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

အကြည့်အားလုံးသည် ပါးရိုက်ခံထားရသဖြင့် နီရဲကာ ပူလောင်နေသော ဒသမမင်းသား၏ မျက်နှာထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဒသမမင်းသားသည် အဆုတ် ပေါက်ကွဲမတတ် ဒေါသထွက်နေရုံမျှမကဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးပင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ခံစားနေရတော့သည်။

ဤဂျွန်းလင် စားသောက်ပွဲ ဆိုသည်မှာ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်က သူ့အတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားသော စင်မြင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူ တော်ဝင်အာဏာစက်ကို ရယူကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အုပ်ချုပ်စိုးမိုးမည့် စတင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။

အရာရာတိုင်းမှာ ချောမွေ့နေခဲ့သော်လည်း သူသည် လူပုံအလယ်၌ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပါးရိုက်ခံခဲ့ရလေပြီ။

ဒသမမင်းသားက ဤအရာကို မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

သူ သိုင်းစင်မြင့်ထက်မှ ပြုတ်ကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လိမ့်တက်လာသော နဂါးချီများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးရိပ်ကြီးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ဒသမမင်းသား၏ ပုံရိပ်သည် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအလား သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။ "ချူရွှမ်... ငါ မင်းကို သတ်မယ်! ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်... ဘိုးဘေးနဂါးတံဆိပ်တော်!"

ဘုန်း!

သူ သိုင်းစင်မြင့်ထက်သို့ ပြေးဝင်လာသည်နှင့် ဧရာမ နဂါးတံဆိပ်တော်ကြီးတစ်ခုသည် ချူရွှမ်၏ ရင်ဘတ်ထံသို့ ဦးတည်ကာ ပေါက်ကွဲတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဖြစ်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒသမမင်းသားသည် သင်ခန်းစာ ရရှိသွားခဲ့ပြီး ချူရွှမ်အား တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှ မပေးခဲ့ချေ။

ဘိုးဘေးနဂါးတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ချူရွှမ်၏ အနောက်ဘက်၌ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘိုးဘေးနဂါးတံဆိပ်တော် ရှစ်ခုကို ချူရွှမ်၏ ကျောပြင်ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်၊ ထိုနဂါးတံဆိပ်တော်များ အားလုံးသည် နဂါးပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဌာနနှစ်ခုနှင့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုမှ အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မကင်းဘဲ ရေရွတ်လိုက်စေခဲ့ရသည်။

"နဂါးကိုးကောင်စွမ်းအားလား... ဤဒသမမင်းသား၏ စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်၌ ကျောင်နဂါးကိုးကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေတာပါလား!"

"ခြေတစ်လှမ်းတည်း လိုတော့တာ၊ ဒသမမင်းသားက သိုင်းပညာ မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်တော့မှာပဲ!"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး... အရင်က ဒသမမင်းသား သူရဲ့ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်မသုံးခဲ့လို့ ကွပ်မျက်သူရဲ့ ဆက်တိုက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတာပေါ့၊ အခုတော့ ဒသမမင်းသား အလေးအနက်ထားလိုက်ပြီမို့ ဒီကွပ်မျက်သူတော့ ဒုက္ခတွေ့ရတော့မယ်။ ကြည့်စမ်း... သူ ကြောက်လွန်းလို့ ရှောင်တောင် မရှောင်နိုင်တော့ဘူး!"

လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအတိုင်း ဖြစ်နေ၏။

ဒသမမင်းသား၏ ရူးသွပ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချူရွှမ်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေခဲ့ပြီး ဒသမမင်းသား၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခွင့် ပေးထားခဲ့သည်။

ချူရွှမ်ကို ဗဟိုပြုလျက် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ဒသမမင်းသား၏ ရိုက်ချက်များကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဒသမမင်းသားသည် ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိသေးချေ၊ အနာဂတ် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် သူသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပါးရိုက်ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကွပ်မျက်သူအား ပြာဖြစ်အောင် ကြိတ်ခြေပစ်လျှင်ပင် လွန်ကဲမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဒသမမင်းသားသည် မည်သည့် ညှာတာမှုကိုမျှ မပြခဲ့ချေ။ ချူရွှမ်၏ မခုခံနိုင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် သူ၏ တိုက်ကွက်များသည် တစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုမိုမြန်ဆန် ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းစင်မြင့်ကြီးပင်လျှင် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ဂျိန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ရတော့၏။

လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင် နှင့် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန မှ အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများ၏ မျက်နှာများသည် လေးနက်ခက်ထန်သွားကြသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီနှင့် စွမ်းအားများကြောင့် ဤဒသမမင်းသားသည် မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ချူရွှမ်က မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။

ကွပ်မျက်သူ၏ လမ်းစဉ်သည် ဤနေရာ၌တင် ပြတ်တောက်သွားရတော့မည်လား။

"ဟဲဟဲ... ဒီချူရွှမ် ကတော့ ဇာတ်သိမ်းသွားခဲ့ရပြီပေါ့" လင်ချူချန် က ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ကွက်တိပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌၊

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော သိုင်းစင်မြင့်ထက်ဆီမှ အခြားသော စူးရှသော ပါးရိုက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ထို့နောက် ပေါက်ကွဲနေသော နေရာလွတ်ကြီး၏ အလယ်မှ လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ဒသမမင်းသားသည် မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသည့်အလား ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာ၌ပင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လျက် သွေးများ အန်ထုတ်ကာ မီတာတစ်ရာကျော်အကွာသို့ လွင့်စဉ်ထွက်သွားခဲ့ရတော့၏။

ထို့နောက် ကြေမွနေသော နေရာလွတ်အတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချူရွှမ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီး၊ လင်ချူချန်၊ တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသော နယ်စားပဒေသရာဇ်များ၊ စစ်ဘက်အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် ကြည့်ရှုနေကြသော ရေတွက်၍မရနိုင်သော သိုင်းပညာရှင်များသည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရပြီး စကားပင် မဆိုနိုင်ကြတော့ချေ။

ဒသမမင်းသား၏ ရူးသွပ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ချူရွှမ်၏ အဝတ်အစားတစ်စမျှပင် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိခဲ့သည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ကြရသည်၊ ယင်းအစား သူက ဒသမမင်းသားအား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားအောင် ပါးရိုက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသလော။

ဖူး။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဒသမမင်းသားသည် ထိတ်လန့်ဒေါသဖြစ်စွာဖြင့် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ! ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ကျောင်နဂါးကိုးကောင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ၊ ငါက မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ငါက ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို အနိုင်မယူနိုင်ရတာလဲ။ မင်းက ဘာလို့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရတာလဲ။ မင်းက..."

ရုတ်တရက် ဒသမမင်းသား၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မီးခိုးရောင် ပြာနှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်နေလို့လဲ..."

"ဒါမှမဟုတ်..."

ဘုန်း!

ဧကရာဇ်အိုကြီး နှင့် လင်ချူချန် တို့သည် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် သူတို့ သတိမပြုမိဘဲ သူတို့၏ ထိုင်ခုံများကို ရိုက်ခွဲလိုက်ကြမိသည်။ စွန်းချွမ်းထင် နှင့် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန မှ အထက်တန်းလွှာ အရာရှိကြီးများသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့၏ အသံများ တုန်ရင်လျက် "ချူရွှမ်... ငါတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ နယ်ပယ်က ဘာလဲ"

"ငါက မဟာဆရာသခင် ပဲ"

ဘုန်း!

ချူရွှမ်သည် ဆက်လက် ဖုံးကွယ်မထားတော့ချေ။ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီ တစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ ဤချီ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချူရွှမ်သည် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ရှိနေတော့၏။

သူသည် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးအလား နေရာလွတ်အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ မည်သည့် စစ်မှန်သော အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အား သက်သက်ဖြင့်သာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် လေထဲ၌ မျောလွင့်နေခဲ့တော့သည်။

သူသည်လည်း အထက်မှနေ၍ ဒသမမင်းသားအား ငုံ့ကြည့်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ "သူတစ်ပါးက ငါ့ကို မစော်ကားရင် ငါလည်း သူတစ်ပါးကို မစော်ကားဘူး။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ငါ့ကို စော်ကားလာခဲ့ရင် ဘုရင်မင်းမြတ် ဖြစ်နေရင်တောင် အရိုက်ခံရမယ်! အခု ငါ မင်းကို တစ်ခု မေးမယ်... ဒသမမင်းသား၊ မင်း စကားကို နာခံပြီး အညံ့ခံမလား"