အခန်း ၆၂၅

အခန်း (၆၂၅) - သူတော်စင်

နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ကတော့ ဆုမို ကို လုံးဝ အရေးလုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

တုန်းဟွမ် တွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေပါစေဦး... ဤနေရာကား ပိုင်ဟုမြို့ ပင်။ မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီးသော နဂါး ဖြစ်ပါစေ ဤနယ်မြေထဲ ရောက်လျှင်တော့ ခွေနေရမည် သာ။ တုန်းဟွမ် နံပါတ်တစ် ဆိုသည့် ဘွဲ့ထူး ရှိနေပါစေဦး... ငါ့လက်ခုပ်ထဲက ရေ ဖြစ်စေရမည် ဟု သူက တွေးတော ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်ပင် ယနေ့ညတွင် ဆုမိုကို လာရောက် ဖိတ်ကြားခိုင်းခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသော အကြံအစည် တစ်ခုသာ ရှိ၏။

ပထမဦးစွာ ဆုမို တစ်ဦးတည်းကိုသာ ဖိတ်ကြားပြီး အာမခံဌာနမှ အဖွဲ့သားများနှင့် ခွဲထုတ်ရန်။

ဒုတိယ အနေဖြင့် ဆုမို ရောက်ရှိလာပါက မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမျှ ခန်းမအတွင်း ယူဆောင်ခွင့် မပြုရန်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ... သူ့ကို နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ပစ်ထားရန် ပင်။

ဆုမို ပြန်ချင်လာသည့် အခါကျမှသာ ပြန်ခွင့်ပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း ပစ္စည်းများမှာမူ... ဘယ်က ပစ္စည်းလဲ။ ဂုဏ်သရေရှိလှသော နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ကများ ဤသိုင်းလောကသား၏ ပစ္စည်းများကို လုယက်ပါမည်လော။

ဤအစီအစဉ်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှသဖြင့် အသိဉာဏ်မဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ကမူ ဤအကွက်မှာ အပိုင်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့၏။ ဆုမိုကို အချိန်ဆွဲထားရန် အတွက် သူသည် အတွင်းအား ကျင့်ကြံရန် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် အတွင်းနှင့် အပြင်မှ အသံများကို လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက် သွားစေခြင်း ပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပါချေ။

ဖြစ်စဉ် ပေါ်ပေါက်ပြီးချင်း ပိုင်ယုံ က လာရောက် အကြောင်းကြားခဲ့သော်လည်း သူသည် နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိခဲ့သေးပေ။ ထို့ပြင် အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကို အကျယ်ချဲ့ပြီး အိမ်တော်၏ သိက္ခာကို ချသည်ဟု ဆိုကာ ပိုင်ယုံ ကိုပင် ဆူပူ ကြိမ်းမောင်း လိုက်သေး၏။

သို့သော် ဤ နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် အနေဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ လူများကို အထင်သေးမိခြင်းမှာ သူ၏ အပြစ်သက်သက်တော့ မဟုတ်ပါချေ။

ပိုင်ဟုမြို့ သည် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုဝင် တို့၏ အစဉ်အလာများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး လောက၌ ရှားပါးလှသော ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလော။ သူတို့ အားလုံးသည် ပြင်းထန်လှသော သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံထားကြသဖြင့် သိုင်းလောကထဲသို့သာ ခြေလှမ်းလိုက်လျှင် သူတို့၏ အမည်နာမမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံး ပဲ့တင်ထပ် သွားမည်ဟု ယုံကြည်နေကြခြင်း ပင်။

တုန်းချန် ၏ စည်ကားလှပမှုနှင့် သိုင်းပညာ ထွန်းကားမှုများကိုမူ တောသား ငနုံ များ၏ လုပ်ရပ်သဖွယ်သာ သူတို့က သတ်မှတ်ထားကြ၏။

အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သော ဝူရှန်းခန်းမ နှင့် လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တို့ကိုလည်း ပိုင်ဟုမြို့ အနေဖြင့် တစ်ခါမျှ အလေးအနက် ထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

သို့သော်ငြားလည်း ဝူရှန်းခန်းမ ဖြစ်စေ၊ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖြစ်စေ ပိုင်ဟုမြို့ကို လာရောက် ရန်စခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့် အမျှ ဤအချက်က သူတို့ကို အမြင်ကျဉ်းမြောင်း သွားစေတော့သည်။

လောကရှိ သိုင်းပညာရှင် များမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဆုမို တုန်းဟွမ် နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာခြင်းမှာလည်း တကယ့် သူရဲကောင်းများ မရှိသဖြင့် ငချွတ်လေးများ နာမည်ကြီးနေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြ၏။

အကယ်၍သာ သူတို့ မျိုးနွယ်စု နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး သိုင်းလောကထဲ ဝင်ရောက်လိုက်မည် ဆိုလျှင် တုန်းဟွမ် နံပါတ်တစ် ဆိုသည်မှာ ဝေးစွ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် အလွယ်တကူ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေကြခြင်း ပင်။

ဤကဲ့သို့သော အတွေးအခေါ်များ အောက်တွင် ဆုမို ကို သူတို့က မည်သို့ အလေးထား ပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ဆုမိုကို အဆက်မပြတ် အချိန်ဆွဲ ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ပိုင်ယုံ ၏ ပါးစပ်မှာ အမြှုပ်ထွက်မတတ် ရှင်းပြပြီးမှသာ နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌မူ သူသည် မှင်တက် အံ့အားသင့် သွားရတော့၏။

လျှို့ဝှက်ခန်း အပေါ်ထပ်ရှိ အဆောင်ဆောင်များမှာ ဘယ်ပျောက်သွားပါသနည်း။

ဤမျှလောက် ကြီးမားလှသော အဆောင်ကြီး တစ်ခုက မည်သို့ ပျောက်ကွယ် သွားနိုင်ပါသနည်း။

ဒါတင် မကသေး... ဥယျာဉ်ကြီး မှာလည်း အဆောင်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားပါလျက်နှင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ရသနည်း။

ဤနေရာက ဘယ်နေရာလဲ။

ငါ့ရဲ့ နန်းတော် တာဝန်ခံ အိမ်တော် ကော ဘယ်ပျောက်သွားတာလဲ။

သူသည် ထိုနေရာတွင် ခေတ္တမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကာ ရပ်နေမိပြီးမှ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက် သွားတော့သည်။

ရင်ထဲမှ ဒေါသများ ဆူပွက်လာပြီး သွေးများမှာ လည်ချောင်းဝအထိ တိုးဝှေ့ တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် လိုက်ပြီး မည်သည့် လူမိုက်က ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရဲသနည်း ဟု မေးမြန်း လိုက်တော့သည်။

ဤရုတ်တရက် ဆိုက်ရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခကြောင့် သူသည် ဆုမို အကြောင်းကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ပင်။

ထိုစဉ် ကြီးမားလှသော အိမ်တိုင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုအိမ်တိုင်ကြီး၏ အနောက်တွင် လိုက်ပါလာသော လူတစ်ယောက်ကို သူ သတိပြုမိသွားတော့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်၏။

“လာခဲ့စမ်း... အချိန်ကိုက်ပဲ ပေတကား”

စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ဖြန့်လိုက် စုလိုက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ဝိညာဉ်ကို ခြောက်လှန့်စေနိုင်သော ကျားဟိန်းသံကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့သည်။

သူ၏ လက်ဝါးများပေါ်တွင် ဖြူလွလွ အလင်းတန်းများ သဲ့သဲ့မျှ ဝင်းလက်လာပြီးနောက် လက်ဝါး နှစ်ချက်ဖြင့် အိမ်တိုင်ကြီးကို တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်နှက် လိုက်တော့၏။

“ဘုန်း...”

ဟိန်းထွက်လာသော လက်ဝါး အရှိန်အဝါများကြောင့် အိမ်တိုင်ကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက် သွားရ၏။

နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ၏ ပုံရိပ်မှာ အထက်မှ အောက်သို့ ပျံဆင်း လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်များကို လျှပ်စီးပမာ လှည့်ပတ်ကာ အိမ်တိုင်ကြီးကို တို့ဟူးတုံး တစ်တုံး အလား တစ်စစီ ခုတ်ထစ် ပစ်လိုက်တော့၏။

မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများမှာ မိုးရေစက်များ အလား အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲ သွားရတော့သည်။

တာဝန်ခံ အားလုံး၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ သူ၏ သိုင်းပညာမှာ တကယ့်ကို ထူးကဲ လှပေသည်။

ယခု သူ အသုံးပြုလိုက်သော လက်ဝါးသိုင်းမှာ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ၏ 'ဝတ်ရုံဖြူ ကျားသိုင်း' မှ ဆင်းသက်လာသော ပယင်း နတ်ဘုရား လက်ဝါးသိုင်း ပင် ဖြစ်၏။

ပယင်း ဟူသော အမည်မှာ ကျားဝိညာဉ် ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ် ရ၏။

ဤလက်ဝါးသိုင်းမှာ ကြည့်လျှင် ရိုးရှင်း သယောင် ရှိသော်လည်း မဟာ လမ်းစဉ် ၏ အနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်း နေပြီး၊ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ၏ အတွင်းအား များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သော အခါ ခန့်မှန်းရခက်သော စွမ်းပကား များကို ထုတ်ဖော် နိုင်တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ လက်ဝါးများမှာ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှား သွားပြီး ဆုမို ၏ လက်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော အိမ်တိုင်ကြီးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်း ပစ်လိုက်လေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် ဆုမို ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့၏။

အိမ်တိုင်ကြီးမှာ လူနှစ်ဦး ကြားမှ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တာဝန်ခံချုပ် သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကား လိုက်ပြီး ဆုမို ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်တော့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည့် ခဏ၌ ဆုမို ၏ ရင်ထဲတွင် သဲ့သဲ့မျှ တုန်ခါ သွားရ၏။

ပြင်းထန် လေးနက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ကြားတွင် ပြည့်နှက် သွားပြီး၊ တာဝန်ခံချုပ် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင် နေရသည့် အလား ကြီးမားလှသော ဩဇာ အာဏာများ စုစည်း နေတော့သည်။

ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက် များမှာ မရေမတွက် နိုင်အောင် များပြားလှပြီး သာမန် သိုင်းပညာ များနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပါချေ။

နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ၏ ယခု လှုပ်ရှားမှုမှာ 'ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါ' (Monarch's Might) ဟု အမည်တွင် ၏။

ဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ ကျားသခင် ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျားသခင် ၏ ကျက်သရေ မှာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါ နှင့် တူညီ ပေသည်။

သာမန် လူသား တစ်ဦးက ၎င်းကို မည်သို့ တည့်တည့် ကြည့်ဝံ့ ပါမည်နည်း။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ် သွားရမည် ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ခြပုရွက်လေး တစ်ကောင် အလား သေးသိမ် သွားသလို ခံစား ရမည်သာ။

တိုက်ပွဲ မစမီ မှာပင် စိတ်ဓာတ်ကို အပြတ် ချေမှုန်း ပစ်ခြင်း ပင်။

သာမန် လူသား တစ်ဦး သာ ဆိုလျှင် တာဝန်ခံချုပ် ၏ ဤအကြည့် တစ်ချက် ကြောင့်ပင် မတ်တတ် ရပ်နိုင် သေးလျှင်တောင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများမှာ ပျောက်ကွယ် သွားရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဆုမို မှာမူ သာမန်လူ မဟုတ်ပါချေ။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှသာ တုန်လှုပ် သွားခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ အားရပါးရ ရယ်မော လိုက်တော့သည်။

“ကောင်းမြတ်လှတဲ့ သိုင်းပညာ ပါလား”

ဤစကား အဆုံးတွင် သူ၏ လက်ဝါး နှစ်ဖက်မှာ အောက်မှ အထက်သို့ အပြန်အလှန် ယှက်ကာ ပင့်မြှောက် လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ နဂါးဟိန်းသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ် လာတော့၏။ ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်း ထိုးသံကြီး နှင့် အတူ လက်ဝါး နှစ်ဖက် ကြားတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံ လာပြီး လက်ဝါး တစ်ချက်ကို အားကုန် ထိုးနှက် လိုက်တော့သည်။

ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါးသိုင်း။

နန်းတော် တာဝန်ခံချုပ် ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲ သွားရ၏။ ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော လက်ဝါး အင်အား မျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပါချေ။

သို့သော် ၎င်းက သူ၏ မာန်မာန ကို ပိုမို ဆူပွက် လာစေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက် သံနှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ကျားဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ် လာကာ ပိုင်ဟုမြို့ တစ်မြို့လုံးကိုပင် တုန်ခါ သွားစေတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည် တွင် ချီ စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့ သွားပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက် နေသော ဝတ်ရုံဖြူ ကျားကြီး တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် မှာ သဲ့သဲ့မျှ ပေါ်ထွက် လာတော့၏။

သူ၏ လက်ဝါးပြင် ထက်ရှိ ဖြူလွလွ အလင်းတန်းများမှာ ရုတ်ချည်းပင် အစိုင်အခဲ တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားပြီးနောက် ဆုမို ၏ ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါးသိုင်း ကို ရင်ဆိုင်ရန် အားကုန် ထိုးနှက် လိုက်တော့ သတည်း။

--