အခန်း ၆၂၇
Vol. 42 Ch. 627
အခန်း (၆၂၇) - သူတော်စင် (အပိုင်း ၃)
ဒါဟာ ဆုမို၏ ပုံမှန် အလုပ်လုပ်ပုံမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပါချေ။
ဆုမိုသည် အခြားသူများအပေါ် အမြဲတစေ ရက်ရောပြီး ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပါက နောင်ရေးအတွက် မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မကျန်ရစ်စေရန် အမြစ်ပါမကျန် ရှင်းလင်းတတ်သော သူရဲကောင်း တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေ၏။
အရပ်ငါးမျက်နှာ စုရပ် ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့သော ခရီးစဉ်အတွင်းက အညံ့မခံသော ဓားပြစခန်း တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးပေသည်။ ထိုသူတို့သည် အင်အားချင်း မမျှသော်ငြားလည်း အလွန်တရာ ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ အာမခံပစ္စည်းကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။
ထိုစဉ်က ဆုမိုသည် အလွန်တရာ ဒေါသ ဆူပွက်ခဲ့ရသဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ဖော်ဆောင်ခဲ့၏။ သူသည် ဓားပြများကိုသာ ရှင်းလင်းခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ စခန်းအတွင်းသို့ပါ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်ကာ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေး တစ်ကောင်မှ မကျန်အောင် အကုန်လုံးကို သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ခြင်း ပင်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို မီးတိုက်ကာ ပြာအတိ ဖြစ်သွားစေမှသာ သူသည် ခရီးဆက်ခဲ့တော့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဟုန်ယွင်ဘုန်းကြီးကျောင်း ရှေ့တွင် ပန်းထျန်းခွမ်း က ဆုမိုကို ပြဿနာ လာရှာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ကျောင်းတိုက်အတွင်းမှာပင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆုမိုသည် တစ်ခါ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ ဆိုလျှင် လုံးဝကို စေ့စပ် သေချာလှပြီး ရန်သူကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ ပေးလေ့ မရှိပါချေ။
လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဆုမို၏ အဘိဓာန်တွင် မရှိသော စကားလုံးပင် ဖြစ်၏။
ယခုမူ ဤနေရာသို့ အသည်းအသန် လာခဲ့သည့် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပိုင်ဟုမြို့မှ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေချေသည်။ တာဝန်ခံချုပ်မှာ ဆုမို၏ လက်ဝါးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရေးနိမ့်သွားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သူတော်စင် တစ်ဦး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
ဤမျှလောက် ကြီးမားလှသော အဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပါလျက်နှင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ငြိမ်သက်နေရပါသနည်း။
သိသာလှသည်မှာ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှိနေရမည် သာ။ ပြီးတော့ ထိုအကြောင်းပြချက်မှာ... ဆုမို၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရောက်ရှိနေသော ဤလူသားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အမှောင်ထုအတွင်းမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“ယူချွမ်ဂိုဏ်းချုပ် ကျင့်ကြံတဲ့ ယူချွမ်ကျမ်း ဆိုတာက ယင်ယန်နတ်ဘုရား အမိန့်တော်နဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြားက တခြားသော သိုင်းပညာတွေကို စုပေါင်းထားတဲ့ အစုတ်အပြတ်တွေပဲ ရှိသေးတာပါ။”
“ယူချွမ်ဂိုဏ်းကို စတင် တည်ထောင်သူက ဒီသိုင်းပညာ နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး အသစ်အဆန်း တစ်ခုခု ဖန်တီးချင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ သူများဆီက ကူးချထားတဲ့ အသိဉာဏ်လောက်ပဲ ရှိနေသေးတာ။ ငါတို့ရဲ့ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။”
စကားပြောဆိုသူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အခါတွင်မှ မီးပုံ၏ အလင်းရောင်အောက်၌ အသက်အရွယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်သော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
သူမသည် ကျောက်စိမ်းပုလွေ တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်စုံမှာ ဆုမိုတို့ တွေ့ခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ဝတ်စုံနှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း ၎င်းမှာ ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ ကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။
“အို... အဲ့လိုလား...”
ဆုမိုက သူမကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
“ပိုင်ဟုမြို့ရဲ့ သူတော်စင် က ကိုယ့်နယ်မြေထဲမှာပဲ အောင်းနေပြီးတော့ သိုင်းလောကရဲ့ အကြောင်းတွေကို ဒီလောက်တောင် စေ့စေ့စပ်စပ် သိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
“ဒီနှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့ အတွင်းမှာ ယူချွမ်ဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေ အနောက်တောင်ဘက် နယ်မြေကို တစ်ယောက်မှ မလာဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။”
အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။
“ဒါ့အပြင် ယူချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေ အောင်မြင်ပြီးတဲ့ အခါမှာ... ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို လုယူဖို့ ပိုင်ဟုမြို့ကို လာခဲ့သေးတယ်လေ။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင် က သူ့ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တားဆီးနိုင်ခဲ့လို့သာ သူက အရှက်တကွဲနဲ့ ထွက်ပြေးသွားရတာ။ မဟုတ်ရင် သူ ပိုင်ဟုမြို့မှာပဲ အသက်ပျောက်သွားလောက်ပြီ။”
သူမ၏ စကားများအရ သူမသည် ဆုမို ခေါ်ဝေါ်လိုက်သော သူတော်စင် ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
“ဒီလို ကိစ္စမျိုးလည်း ရှိခဲ့တာလား။”
ဆုမိုမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။ “ကြည့်ရတာ ပိုင်ဟုမြို့က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ။”
“ဒါပေါ့...”
ပိုင်ဟုမြို့၏ သူတော်စင်က ပြောဆိုရင်း ဆုမိုကို မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
“ငါတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု စတင်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကစပြီး အပြောင်းအလဲတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ...”
“ပြင်ပလောကကြီးမှာ ဘယ်လိုတွေပဲ ပြောင်းလဲနေပါစေ၊ ပိုင်ဟုမြို့ကတော့ ဒီတောင်တန်းတွေကြားမှာ မယိုင်မလဲ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေခဲ့တာ။ တာ့ရွှမ်မင်းဆက် တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိုင်းလောကကို အစိုးရခဲ့တဲ့ အချိန်မှာတောင် ပိုင်ဟုမြို့ရဲ့ အုတ်တစ်ချပ်၊ အုတ်တစ်ခဲမှ မပျက်စီးခဲ့ဘူး။”
“မင်းလိုမျိုး အာမခံခေါင်းဆောင် ဆုမို လောက် အတင့်ရဲတဲ့သူမျိုးကတော့ ငါတို့ သမိုင်းမှာ တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးသေးဘူး။”
ယန်ရှောင်ယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ဤမိန်းမ ပြောနေသည်မှာ အနည်းငယ် အပိုတွေ ပါနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်။
တကယ်တော့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် အဖြေက ရိုးရှင်းလှပေသည်။ သူတို့ ဤမျှလောက် ကြာရှည်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်က မည်သူနှင့်မျှ မပတ်သက်ဘဲ သီးသန့် နေထိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။
ထူးခြားသော နတ်ဘုရား သိုင်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ကိုယ့်နယ်မြေကို စွန့်ခွာကာ သူတစ်ပါးနှင့် ရန်မဖြစ်လိုသော သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကြောင့်လည်း ပါပေလိမ့်မည်။ ပြီးတော့ ယနေ့အထိ သူတို့၏ အမွေအနှစ်များကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူတို့တွင် လျှို့ဝှက်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် လက်နက်တစ်ခုခုတော့ ရှိနေရမည် သာ။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။
ရန်မစလိုသော မူဝါဒကြောင့် ပိုင်ဟုမြို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများနေသဖြင့် အခြားသူများက လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြခြင်း ပင်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေရခြင်း၏ အခြေခံ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ဒါတင် မကသေးပါချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ အမှန်တကယ် အင်အားကြီးနေမည် ဆိုပါက ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို တာ့ရွှမ်မင်းဆက်၏ ဖိအားအောက်တွင် ဘာကြောင့် 'ပယင်းကျမ်း' ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့ရပါသနည်း။ သူတို့သာ ဘုရင်တွေ၊ ဝန်ကြီးတွေကို အမှန်တကယ် အဖက်မလုပ်ခဲ့ဘူး ဆိုလျှင် နာမည်ပြောင်းနေရန် လိုအပ်ပါဦးမည်လော။
ဆုမိုက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်တော့၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဆုမို က တော်တော်လေး တာဝန်ကြီးသွားပြီပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နားမလည်တာ တစ်ခု ရှိတယ်... သူတော်စင် က ဘာလို့ တာဝန်ခံချုပ်ကို မကူညီဘဲနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းပြီး မတိုက်ခိုက်ဘဲနဲ့... ဘာလို့ အမှောင်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ဝင်စွက်ဖက်ပြီး သူ့ကို အရှုံးပေးခိုင်းခဲ့ရတာလဲ။”
တာဝန်ခံချုပ်မှာ ဆုမို၏ ပြင်းထန်သော အင်အားကြောင့်သာ လွင့်စင်သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါချေ။
နက်နဲလှသော ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် နှင့် တာဝန်ခံချုပ်၏ ထူးကဲသော သိုင်းပညာများကို ဆုမိုသည် စိတ်ဝင်တစားနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျင့်စဉ်အတွင်း၌ မည်သည့် နတ်ဘုရား သိုင်းပညာများ ပုန်းကွယ်နေသနည်း ဟူသည်ကို သူ စမ်းသပ်လိုခဲ့၏။
သူ၏ ထိုလက်ဝါးချက်မှာ တာဝန်ခံချုပ်ကို သေစေနိုင်လောက်အောင် မပြင်းထန်သေးပါချေ။ ဆုမို၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေးပြီး၊ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လာအောင် မြှူဆွယ်ရန်သာ ဖြစ်၏။
ထိုနတ်ဘုရား သိုင်းပညာ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာများကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုခဲ့ခြင်း ပင်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ အတွင်းအားများကို ပိုမို မထုတ်ဖော်ရသေးမီမှာပင်၊ တာဝန်ခံချုပ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကျားဖြူ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ အလိုအလျောက် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ထိုအထောက်အပံ့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာဝန်ခံချုပ်၏ အတွင်းအားများမှာလည်း ရုတ်ချည်း ပျံ့လွင့်သွားရတော့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် ဆုမို၏ လက်ဝါးချက်ကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်တော့ဘဲ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ပင်။
ဆုမို လေထဲမှ ဆင်းသက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဤအချက်ကို သူ ရိပ်မိခဲ့ပေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှောင်ထဲမှ ကြားဝင် နှောင့်ယှက်ခဲ့ကြောင်း သူ သိရှိသော်လည်း ထိုသူမှာ မည်သူနည်း ဟူသည်ကိုမူ အတိအကျ မသိနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ယန်ရှောင်ယွင်တို့နှင့်အတူ ပိုင်ဟုမြို့မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ အမှောင်ထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အထောက်အထားကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ယန်ရှောင်ယွင် ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်... လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သူမျှ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။
ပိုင်ဟုမြို့အတွင်း၌ လူတို့၏ အသက်ကို သတ်ပိုင်ခွင့်၊ ချမ်းသာပေးပိုင်ခွင့် ရှိသော သူတော်စင် ကလွဲ၍ မည်သူကများ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါမည်နည်း။
သို့သော် ဤအချက်က ဆုမို၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို ပိုမို ဆူပွက်လာစေခဲ့၏။ ပိုင်ဟုမြို့၏ သူတော်စင် သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်ခံချုပ်ကို မကူညီဘဲ၊ ဘာကြောင့် အပြင်လူ တစ်ယောက်ကို ကူညီခဲ့ရပါသနည်း။ ၎င်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
“...ဒီလူနုံကတော့လေ။”
သူတော်စင်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “သူက ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လိုပဲ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ မြင်ပြီးတော့၊ တစ်လောကလုံးက လူတွေကို အထင်သေးနေတာ။ သူ့ရဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တွေက ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ရမ်းကားနေခဲ့တာ။”
“ဒီနေ့ ငါ လုပ်ခဲ့တာက သူ့အသက်ကို ကယ်ဖို့ပါပဲ။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အတွင်းအားတွေကြောင့် သူ အခုချိန်ဆို အသေသတ်ခံလိုက်ရပြီ။”
“သူ အခု ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းမှာ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ရှိနေသရွေ့တော့ အလွယ်တကူ သေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒုတိယ အချက်ကတော့... အာမခံခေါင်းဆောင် ဆုမို ကို တောင်းပန်ချင်လို့ပါပဲ။”
--