အခန်း ၆၂၉
Vol. 42 Ch. 629
အခန်း (၆၂၉) - ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် (အပိုင်း ၂)
“အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေကတော့ ပြန်ပြီး အမှတ်ရဖို့အတွက် အရမ်းကို ဝေးကွာလွန်းနေပါပြီ”
သူတော်စင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ စကားဆိုလာ၏။
“ဒီနေ့အထိတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းအချို့ကနေပဲ အစအနတွေကို ရှာဖွေနိုင်ပါတော့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဆီကို လာခဲ့တာက အင်အားကြီးတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ... လူ (၄) ဦးတည်းသာ ဖြစ်ပါတယ်”
“အဲဒီလူ (၄) ဦးရဲ့ နာမည် အတိအကျကိုတော့ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ အသေးစိတ် မဖော်ပြထားပါဘူး။ ငါ သိထားတာ တစ်ခုကတော့ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူဘဲ ထူးခြား ဆန်းကြယ်နေတာပါပဲ”
“တစ်ယောက်ကတော့ သိုင်းပညာ လုံးဝ မတတ်မြောက်ထားသလိုမျိုး ထင်ရပေမဲ့၊ အရိပ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီပြီး ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိတယ်လေ။ သူက မမြင်နိုင်၊ မဖမ်းဆုပ်နိုင်ဘဲနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ လွှမ်းခြုံထားနိုင်တာကြောင့် ဘယ်သူမှ ပုန်းကွယ်လို့ မရနိုင်ခဲ့ဘူး”
“နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ရေခဲပြင်ကြီး တစ်ခုလို အေးစက်လှတယ်။ သူ၏ အတွင်းအား အရှိန်အဝါတွေ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့ အခါမှာတော့ ချောက်နက်ထဲက ရေခဲမြစ်ထဲကို ကျဆင်းသွားသလိုမျိုး ခံစားရစေတယ်”
“နောက်ထပ် တစ်ယောက်ကတော့ တောက်လောင်နေတဲ့ နေမင်းကြီး အလားပဲ။ သူ သိုင်းကွက် ဖော်ဆောင်လိုက်တာနဲ့ မိုင်ပေါင်း ရာချီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ နေမင်းကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာတော့တာပဲ...”
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အခါတွင်မူ သူမသည် စကားကို ခေတ္တ ရပ်လိုက်ပြီး ဆုမိုကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။
“အာမခံခေါင်းဆောင် ဆု... ဒီည ခင်ဗျား အသုံးပြုသွားတဲ့ လက်ဝါးသိုင်းက... ကြည့်ရတာ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ လမ်းစဉ်ကနေ ဆင်းသက်လာပုံ ရတယ် နော်”
ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ရှောင်ယွင် နှင့် ဆုမို တို့မှာ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ် သွားရတော့၏။
ကောင်းကင်ယံ ထက်မှ တောက်လောင်နေသော နေမင်း... မိုင်ပေါင်း ရာချီ၍ ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါ။ ဤဖော်ပြချက်မှာ ဇီယန်ဂိုဏ်း ၏ သိုင်းပညာများနှင့် အတိအကျပင် တူညီနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု ဆီကို သွားခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် (၄) ဦးထဲမှာ ဇီယန်ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ပါဝင်နေခဲ့တာလား။
မဟုတ်သေးပါဘူး... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဇီယန်ဂိုဏ်း က တကယ်တော့ တာ့ရွှမ်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းပြီး နောက်ပိုင်းမှသာ ထူထောင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် အဲဒီတုန်းက ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု ဆီကို သွားခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို စတင် ထူထောင်သူရဲ့ ဆရာ သို့မဟုတ်... ဂိုဏ်းကို စတင် ထူထောင်သူ ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်ရမည် သာ။
ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သည်နှင့် ဆုမို၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက် တစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သူသည် သန့်စင်သော ယန် ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ ဘိုးဘေးများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်လည် တမ်းတမိ၏။
အတွေးပေါင်း များစွာမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရိုက်ခတ် လာသော်လည်း၊ များမကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်မှုများ ပြန်လည် ရရှိသွားတော့၏။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယန်ရှောင်ယွင် ကမူ သိပ်ပြီး များများစားစား စဉ်းစားခြင်း မရှိသလို၊ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုလည်း မပြခဲ့ပါချေ။ ဆုမို ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားကိုသာ သူမ ကြားလိုက်ရ၏။
“ကျွန်တော် အခု အသုံးပြုနေတဲ့ သန့်စင်သော ယန် သိုင်းပညာတွေက တုန်းချန် ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီး (၇) ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဇီယန်ဂိုဏ်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင် ပြောတဲ့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူများ ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး”
“ဒါကိုတော့ ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး ရှင်”
သူတော်စင်က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“အဲဒီ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် (၄) ဦးလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတာလေ။ နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ နက်နဲ ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး တစ်ခါမှ ကိုယ်ထင်မပြခဲ့ဖူးဘူး။ ကျန်တဲ့ (၃) ယောက်ကတော့ တစ်ခါ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါသွားစေတာပဲ”
“သူတို့က ပိုင်ဟုမြို့ ကို လာပြီး စိန်ခေါ်ချင်တယ်လို့ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ ပြောတာကတော့ သူတို့က နန်းတွင်းက လူတွေ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အခြေခံကတော့ သိုင်းလောက ကပဲ လာတာတဲ့လေ”
“ဒါကြောင့် သူတို့က စစ်အင်အားတွေနဲ့ လာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပိုင်ဟုမြို့ ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်ပါတဲ့။ အကယ်၍ သူတို့က ကံကောင်းလို့ သိုင်းကွက် တစ်ဝက်တစ်ပျက်လောက် အနိုင်ရခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို နန်းတွင်းကို ဆက်သရမယ်လို့ ဆိုခဲ့တာပေါ့။ ဒါ့အပြင် ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု ကလည်း လုံးဝ အညံ့ခံရမယ်တဲ့လေ”
“ဒါပေမဲ့ သူတို့သာ အရှုံးပေးရမယ် ဆိုရင်တော့ ချက်ချင်းပဲ လှည့်ပြန်သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီစကားတွေ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘာမှ ပြင်ဆင်လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဲဒီတုန်းက ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ အကုန်လုံး ထွက်တိုက်ကြတာတောင် ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး...”
“နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီခေတ်က သူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ထွက်တိုက်ခဲ့ရတာပေါ့”
သူမသည် ဤနေရာတွင် စကားကို ခေတ္တ ရပ်လိုက်၏။ ဆုမိုက တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။
“အဲဒီနောက်မှာ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ခဲ့လဲ နည်း”
“အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘာမှ ဆက်မဖြစ်တော့ပါဘူး...”
သူတော်စင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
“မှတ်တမ်းတွေ အရဆိုရင်တော့... အဲဒီတုန်းက သူတော်စင် က လူ (၃) ဦးကို တစ်ဦးတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် (၃) ဦးနဲ့ (၃) ရက် (၃) ည တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာလေ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဲဒီလူ (၄) ဦးစလုံး ပိုင်ဟုမြို့ ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ အချိန်ကစပြီး ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို ပယင်းကျမ်း လို့ နာမည်ပြောင်းခဲ့ရသလို၊ ပိုင်ဟုမြို့ ကလည်း တာ့ရွှမ်မင်းဆက် ကို သစ္စာခံခဲ့ရတာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကိုတော့ သူတို့ ယူမသွားခဲ့ပါဘူး။ ဒါကလည်း အမှန်တရား တစ်ခုပါပဲ... ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကိုတော့ ဒီနေ့အထိ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြတော့ပါဘူး”
“နားလည်ပါပြီ”
ဆုမိုက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ သူတော်စင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
“ဒီည ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကလည်း အကြောင်းရင်း ရှိပါတယ် ရှင်။ ငါတို့ ပိုင်ဟုမြို့ က ဒီနေရာမှာ မျိုးဆက်ပေါင်း များစွာ နေထိုင်လာခဲ့တာပါ။ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကိုလည်း ဘယ်တော့မှ စည်းကျော်ပြီး မပြုမူခဲ့ပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ဒီညမှာ တာဝန်ခံချုပ် ရဲ့ ရုတ်တရက် မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်တွေဟာ တခြား ကိစ္စတစ်ခု ကြောင့်ပါပဲ... ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်က ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အငယ်စား ပူဇော်ပွဲ နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတာလေ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့လည်း သိထားလောက်မှာပါ... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုမှာ နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ ကျင်းပမယ့် မဟာ ပူဇော်ပွဲ ဆိုတာ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား”
အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ နေ့ခင်းဘက်တွင် လူအများ ပြောဆိုနေကြသည်ကို သူတို့ ကြားသိခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။ မဟာ ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပချိန်တွင် ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု က ပိုင်ဟုမြို့ အတွင်းရှိ အပြင်လူ အားလုံးကို ဖယ်ရှားလေ့ရှိကြောင်း သူတို့ သိထားကြ၏။ ၎င်းနောက် မြို့ကို (၇) ရက်တိတိ ပိတ်ဆို့ပြီး ခမ်းနားလှသော အခမ်းအနားကို ကျင်းပလေ့ ရှိပေသည်။
“မဟာ ပူဇော်ပွဲ နဲ့ အငယ်စား ပူဇော်ပွဲ က မတူဘူးလေ။ အငယ်စား ပူဇော်ပွဲ ဆိုတာကတော့ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ မြင်တွေ့ခဲ့သလိုမျိုးပဲ၊ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ကခုန်ပြီး ကျားသခင် ကို ချီးမွမ်းကြမယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျားသခင် နန်းတော် ထဲက နတ်ဘုရားတွေကို ပူဇော်သက္ကာ ပြုကြမှာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ မဟာ ပူဇော်ပွဲ မှာတော့ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သန့်ရှင်း စင်ကြယ်တဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် ကို အသုံးပြုရတာလေ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် က ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာ လည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။ ပိုင်ဟုမြို့ ကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း များစွာ အတွင်းမှာ အဲဒီ လက်နက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထုတ်သုံးပြီး ရန်သူတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့ရတာပါ။ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ အဲဒီ လက်နက်ပေါ်မှာ ပျက်စီးနေတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိလာခဲ့တာပေါ့”
“မကြာသေးခင်ကမှ အဲဒီ နတ်ဘုရား လက်နက် က ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့တယ်။ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက နည်းလမ်းပေါင်း များစွာကို သုံးပြီး ပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ ဘာမှ အရာမထင်ခဲ့ပါဘူး။ မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်မ အသေအချာ ရှာဖွေကြည့်မှပဲ သိလိုက်ရတာက... ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် ကို အထူး ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာ ဆိုတာပါပဲ”
“သာမန် သံမဏိတွေနဲ့တော့ ပြင်ဆင်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလေ။ ရက်ပေါင်း များစွာတိုင်အောင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး စိတ်သောက ရောက်ခဲ့ရတာပေါ့။ နည်းလမ်း အကုန် သုံးခဲ့ကြပေမဲ့ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန်အထိပေါ့။ အဲဒီ အချိန်ကျမှပဲ ငါတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်လေး နည်းနည်း ပေါ်လာတော့တာပါ”
“အာမခံခေါင်းဆောင် ဆု ကျွန်မတို့ရဲ့ ပိုင်ဟုမြို့ ကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ... ခေါင်းဆောင်ဆု ဆီကနေ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ အနည်းငယ်လောက် ရနိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်လို နားချရမလဲ ဆိုတာကို ကျွန်မ အသည်းအသန် စဉ်းစားခဲ့ရတယ်။ ဒီအတွက် ဆိုရင် ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုက ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့် ရှိနေခဲ့တာပါ”
“...ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံချုပ် ကတော့ လူတိုင်းကို အထင်သေးတတ်တဲ့ အကျင့် ရှိနေတာလေ။ ခေါင်းဆောင်ဆု ရဲ့ လက်ထဲကနေ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ကို ရယူဖို့ ဆိုတာက သူ့အတွက်တော့ လက်ဝါး စောင်းတီးသလောက်ပဲ လွယ်ကူမယ်လို့ သူက ထင်မှတ်ခဲ့တာပေါ့။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီည ရဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ရတာပါ”
“ယခုအခါမှာတော့ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ကိစ္စကို ထပ်ပြီး ပြောဖို့ ကျွန်မ မဝံ့ရဲတော့ပါဘူး။ တာဝန်ခံချုပ် ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ခေါင်းဆောင်ဆု အနေနဲ့ ပိုင်ဟုမြို့ ကို အပြစ်မတင်ဖို့ပဲ ကျွန်မ မျှော်လင့်ရပါတော့တယ်”
စကားအဆုံးတွင် သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ကာ အလွန်ပင် ရိုသေ လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်လေတော့၏။
--