အခန်း ၆၃၀
Vol. 42 Ch. 630
အခန်း (၆၃၀) - ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် (အပိုင်း ၃)
ဆုမို နှင့် ယန်ရှောင်ယွင် တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေ၏။ ထို့နောက်တွင်မှ ဆုမိုက စတင်၍ စကားဆိုလာပေတော့သည်။
“သူတော်စင် က ကျွန်တော့်ကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် သယ်ဆောင်လာတဲ့ ပစ္စည်းက ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာက ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်မျိုး ရှိနေတုန်းပဲလေ”
“အကယ်၍ အဲဒါက တကယ်ပဲ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကျွန်တော် ဆုမို က ခင်ဗျားတို့ကို ဒီအတိုင်း ထုတ်ပေးဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး”
“ကျွန်တော်က အာမခံဌာန တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားတာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းက သစ္စာရှိမှု အပေါ်မှာပဲ အခြေခံနေတာလေ”
“ဒါကို သူတော်စင် အနေနဲ့ စိတ်ထဲ မထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“မဟုတ်ရပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး”
သူတော်စင်က သူမ၏ လက်ကို အလျင်အမြန်ပင် ယမ်းပြလိုက်လေ၏။
“ခေါင်းဆောင်ဆု အနေနဲ့ တာဝန်ခံချုပ် ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု ကို အပြစ်မတင်ဘူး ဆိုရင်ပဲ ကျွန်မမှာ တခြား မျှော်လင့်ချက်တွေ မရှိတော့ပါဘူး”
ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း သူမသည် ကြယ်များ စုံလင်လှသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေ တစ်လျှောက် တည်ရှိလာခဲ့တာပါ၊ နတ်ဘုရား လက်နက် ကလည်း မျိုးဆက်အလိုက် အမြဲတမ်း ဆက်ခံလာခဲ့တာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ စားပွဲသောက်ပွဲ ဆိုတာ မရှိပါဘူးလေ၊ အရာရာဟာ လူစုကွဲရမယ့် အချိန်ကို ရောက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“ဒါဟာ ခေတ်ကာလရဲ့ အလိုတော်ပဲ ဖြစ်မှာပါ...”
သူမက အပြုံးသဲ့သဲ့လေးဖြင့် စကားဆိုလိုက်၏။
“ခေါင်းဆောင်ဆု... ဂရုစိုက်ပြီး သွားပါဦး။ ကျွန်မ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်”
“ကောင်းပါပြီ”
ဆုမိုက နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်၍ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ယန်ရှောင်ယွင် နှင့် အခြားသူများလည်း လိုက်လံ မတ်တတ်ရပ်ကြ၏။ သူတော်စင်သည် လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သို့သော် သူတော်စင်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဆုမို၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားရတော့၏။
“ရှောင်မို...”
၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သော ယန်ရှောင်ယွင်က တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။
“အဲဒီ အမျိုးသမီး ပြောသွားတဲ့ စကားတွေက...”
ဆုမိုက မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ရင်း ပိုင်ဟုမြို့ ရှိရာ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
“သူမ ပြောတဲ့ စကားတွေကို ငါတို့က အရှိအတိုင်း ယုံကြည်လို့တော့ မရဘူးလေ။ သူမ ပြောသမျှထဲမှာ (၂) ပုံ (၃) ပုံလောက်ပဲ မှန်ကန်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ အတော်လေး များနေပြီလို့ ဆိုရမယ်”
“တာဝန်ခံချုပ် ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သူမနဲ့ ပတ်သက်နေမှာ အသေအချာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ သူမက တာဝန်ခံချုပ်ကို အမှောင်ထဲကနေ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းကြောင့် သူမရဲ့ အထောက်အထားကို ငါ သံသယ ဝင်ခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ နင်တို့ကို ခေါ်ပြီး ပိုင်ဟုမြို့ ကနေ အမြန် ထွက်လာခဲ့တာပေါ့”
“ဒါက မြွေကို ကျင်းအပြင် ထွက်လာအောင် ဆွဲထုတ်တဲ့ အကွက်ပဲလေ...”
“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
“ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ဆိုတာက တကယ့်ကို ထူးကဲတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ။ ဒါကို တောင်းပန်တဲ့ လက်ဆောင် အနေနဲ့ ပေးအပ်တယ် ဆိုတာက တန်ဖိုး အရမ်း ကြီးမားလွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”
“သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့ အကြံအစည် ရှိနေမှာပဲ”
“နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ သူမ ပြောသွားတဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက် ပျက်စီးနေလို့ ပြင်ဆင်ဖို့ ကုန်ကြမ်း လိုအပ်နေတယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ ပိုပြီး ယုံကြည်ချင်မိတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့... ပိုင်ဟုမြို့ က အခုချိန်ထိ တည်ရှိနေတာ၊ လမ်းသွားလမ်းလာ သိုင်းလောကသားတွေကို ဒုက္ခပေးတယ် ဆိုတဲ့ ကောလဟာလမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူးလေ”
ယန်ရှောင်ယွင်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ စကားဆိုလာ၏။
“ဒါဆိုရင် ဒီလိုများ ဖြစ်နိုင်မလား...”
“ငါတို့ဆီမှာ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ရှိနေတာကို သိလို့ သူတို့က လောဘတက်ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြတာပေါ့”
“ပထမဆုံး အစီအစဉ် ကတော့ ဒီည တာဝန်ခံချုပ် လုပ်ခဲ့တဲ့ အကွက်ပေါ့။ အကယ်၍ ငါတို့က တာဝန်ခံချုပ်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ က သူတို့လက်ထဲကို အလိုအလျောက် ရောက်သွားမှာပဲ”
“ဒါ့အပြင် ငါတို့သာ တာဝန်ခံချုပ် လက်ချက်နဲ့ အရေးနိမ့်ခဲ့ရင်... ငါတို့ကို ကျားသခင် ကို စော်ကားတယ်၊ ပိုင်ဟုမြို့ ထဲမှာ ဆူပူအောင် လုပ်တယ် ဆိုပြီး စွပ်စွဲလို့ ရသေးတယ်လေ။ ဒါဆိုရင် သူတို့အတွက် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြေ ပေးစရာ အဆင်သင့် ဖြစ်သွားတာပေါ့”
“တာဝန်ခံချုပ်က ငါတို့ကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်မှ ဒါဟာ စမ်းသပ်မှု တစ်ခုပဲ။ အဲဒီနောက်မှာမှ သူတော်စင် က ကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့တာလေ”
“သူမက အားနည်းတဲ့ ပုံစံကို ပြပြီးတော့ စကားလုံးတွေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ သနားမှုကို ယူဖို့ ကြိုးစားတာပေါ့”
“သူမက ငါတို့ကို ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို ပေးခဲ့တယ်လေ။ အကယ်၍ ငါတို့က အဲဒီအတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ များလာလေလေ၊ ဒီကိစ္စကို ပိုပြီး တွေးတောမိလေလေ ဖြစ်မှာပဲ”
“နောက်ဆုံးမှာတော့... ငါတို့က သူတို့ကို ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ကို မပေးရင်တောင်မှ... သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်ကို ပြင်ဖို့အတွက် တခြားသော ကုန်ကြမ်းတွေကို ကူညီပြီး ရှာပေးမိသွားနိုင်တယ် မဟုတ်လား”
ဆုမိုက ယန်ရှောင်ယွင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး တရစပ် ချီးကျူးလိုက်တော့၏။
“အစ်မယွင် က ဒီလောက်အထိ တွေးတောနိုင်တာပဲလား။ (၃) ရက်ကြာပြီးနောက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမြင်သစ်နဲ့ မြင်ရသလိုမျိုးပါပဲ တကား”
ယန်ရှောင်ယွင်မှာ ဆုမို၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားရသော်လည်း မျက်စောင်း ထိုးလိုက်မိ၏။
“နင်ကတော့ အမြဲတမ်း စိတ်ပုပ်တာပဲ၊ ဒီလိုမျိုး ပြောပြီးရင် တစ်ဖက်လူကို ပြန်ပြီး ချေပတော့မှာ မဟုတ်လား”
“ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါကတော့ စောင့်နေတုန်းပဲ။ အခုရော ဘယ်လိုမျိုး ကန့်ကွက်စရာတွေ ရှိနေပြန်ပြီလဲ”
“...ကျွန်တော်ကတော့ အထင်လွဲ ခံလိုက်ရတာပဲ”
ဆုမိုက အလျင်အမြန်ပင် ကန့်ကွက်လိုက်၏။
“ကျွန်တော်က အဲဒီလို လူစားမျိုးလား။ ကျွန်တော် ထပ်ပြောချင်တာ ရှိရင်တောင်မှ အစ်မယွင် ရဲ့ အတွေးထဲမှာ လိုအပ်နေတဲ့ ဟာကွက်လေးတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ”
“...ဒါဆိုရင်လည်း ထပ်ပြောစရာ ရှိနေသေးတာပဲ မဟုတ်လား”
ယန်ရှောင်ယွင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။ “ကဲ... ပြောပြပါဦး”
ဆုမိုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ခြုံပြီး ကြည့်မယ် ဆိုရင်တော့ အစ်မယွင် ပြောတာ မှားစရာ မရှိပါဘူး”
“သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ထူးဆန်းပြီး ရယ်စရာ ကောင်းနေနိုင်ပေမဲ့၊ ပိုင်ဟုမြို့ ဆိုတာက အနောက်တောင်ဘက် နယ်စပ်မှာ သီးသန့် အောင်းနေတာလေ။ သူတော်စင် ရဲ့ စကားတွေအရ ဆိုရင် သူမက တာဝန်ခံချုပ်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူရဲကောင်းတွေကို အထင်သေးတယ်လို့ ဆိုခဲ့ပေမဲ့၊ သူမ ကိုယ်တိုင်ကရော အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား”
“ယူချွမ်ဂိုဏ်းချုပ် က ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကြီးသလဲ”
“တုန်းချန် ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီး (၇) ဂိုဏ်းထဲက ဘယ်သူမှ သူ့ကို အထင်မသေးရဲဘူးလေ”
“ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ သူ့ကို လုံးဝ အဖက်မလုပ်ခဲ့ဘူး”
“ဒီအထဲမှာ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ရဲ့ စွမ်းအားတွေက သူမကို ကြီးမားတဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ပေးထားလို့လည်း ပါမှာပေါ့”
“အခြား တစ်ဖက်မှာတော့ သူတို့က တကယ့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျန်တဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုလည်း နှိမ်ကြည့်နေကြတာလေ”
“ဒါကြောင့် အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့ ငါတို့ကို အမှန်တကယ် အထင်သေးခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
“ပိုင်ဟုမြို့ရဲ့ သူတော်စင် အနေနဲ့ တာဝန်ခံချုပ်ကို အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ခွင့်ပေးခဲ့တာက၊ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်ကို ပြင်ဖို့အတွက် ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ကို အမြန်ဆုံး ရရှိနိုင်မှာ မို့လို့ပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ အစ်မယွင် ရဲ့ အမြင်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင် ကွာခြားသွားတဲ့ အချက်က တစ်ခုတည်းပါပဲ...”
“သိုင်းလောကထဲမှာ ကျေးဇူးကန်းတတ်ပြီး ကောက်ကျစ်တဲ့ လူတွေက အများကြီး ရှိတယ်လေ”
“သူတော်စင် က ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို ပေးခဲ့ပြီးတော့၊ အရင်က တာ့ရွှမ်မင်းဆက် ရဲ့ အာဏာပိုင်တွေတောင် ဒါကို အရမ်း လိုချင်ခဲ့ကြတယ်လို့ ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား”
“ဒါဟာ ဒီကျင့်စဉ်က ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးပြီး ရှားပါးတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ...”
“ဒီလို ကျင့်စဉ်မျိုးကို မကျင့်ဘဲ နေနိုင်ဖို့ ငါတို့ နှစ်ယောက်မှာ ဘယ်လို စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမျိုး ရှိနေလို့လဲ”
“အကယ်၍ အဲဒီ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ထဲမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီး၊ ကျင့်ကြံပြီးတဲ့ အခါမှာ သူတစ်ပါးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရမယ် ဆိုရင်ရော”
“ဒါဟာ ခံစားချက်တွေ၊ သနားမှုတွေနဲ့ ထိန်းချုပ်တာထက်စာရင် ပိုပြီးတော့ သက်သောင့်သက်သာ မရှိဘူးလား။ ကိုယ့်ရဲ့ အသိစိတ်ကိုပါ လွှမ်းမိုးထားနိုင်မှာလေ”
“ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ထဲမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေတာလား”
ယန်ရှောင်ယွင်မှာ ထိတ်လန့်သွားရပြီး ဆုမို၏ လက်ထဲရှိ စာလိပ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့၏။ ဆုမိုကမူ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်၏။
“အခုတင် ကျွန်တော် နှစ်ခေါက်လောက် ပြန်ဖတ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို ယန္တရားမျိုး ပါဝင်နေလဲ ဆိုတာကိုတော့ ရှာမတွေ့သေးဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နားမလည်တာ တစ်ခု ရှိတယ်”
“ကျွန်တော် တာဝန်ခံချုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ သူတော်စင် က ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် ဘယ်လို နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ဘယ်သူမှ မသိအောင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ”
“အစ်မယွင်... မှတ်မိလား။ အဘိုးကြီးဟူ ပြောခဲ့ဖူးတာလေ။ သူတော်စင် ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဧကရာဇ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကို အပြည့်အဝ မတတ်မြောက်နိုင်ဘူး ဆိုတာ”
“ဒါက ဘာလို့လဲ”
“ပြီးတော့ သူတော်စင် က ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့များ တစ်မြို့လုံးက ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို အပြောင်းအလဲ မရှိဘဲ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအောင် အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ”
--