အခန်း ၃၆၂

အပိုင်း(၃၆၂) အစ်ကိုကောက် ဇာတ်သိမ်းသွားခြင်း

ဤကားက ပြိုင်ပွဲကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အထူးဆန်းဆုံး ကားတစ်စီး ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကားဟု ခေါ်လျှင်လည်း ရသလို ရွံရှာဖွယ်ရာ ပိုးကောင်ကြီး တစ်ကောင်ဟု ခေါ်လျှင်လည်း မှားမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီက စန်းယွဲ့လမ်းတွင် ထိုဘီးတာယာ ပိုးကောင်မျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က တစ်ဖက်လူ တောင်းဆိုသည့် ဈေးနှုန်း အလွန် မြင့်မားနေသောကြောင့် လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။

ယခုတော့ ထိုပိုးကောင်များက ကားအောက်ခြေတွင် ပြည့်နှက်နေအောင် တပ်ဆင်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအနက်ရောင် ဘီးတာယာများက ဖောင်းကားနေသော ပိုးကောင်အဝိုင်းကြီးများနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

မဟုတ်သေး၊ တူနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုအရာများက တကယ့် ပိုးကောင်များပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပိုးကောင်မွေးမြူသူက ဤကားကြီး၏ အမိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် အဝတ်များဖြင့် လုံခြုံစွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။

မျက်နှာကိုပင် တစ်ဝက်ခန့်သာ မြင်ရသည်။

သူ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သော သနားစရာ လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့မူ မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးကောင်ငယ်လေးများ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ အချိန်အတွင်းမှာပင်။

အသက်ရှင်နေသော လူသားတစ်ယောက်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

လူငယ်လေး မသေဆုံးမီက အော်ဟစ်မှုများနှင့် မကျေနပ်မှုများက မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကားတစ်စီးထက် ပိုးကောင်တစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေသော ဤအရာကြီးက အပုပ်နံ့များ တထောင်းထောင်း ထွက်ပေါ်လျက် ချန်းရီ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ကားအမိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပိန်ချုံးချုံး ပိုးကောင်မွေးမြူသူက ချန်းရီ၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းလှည့်လာကာ ချန်းရီကို ကြည့်၍ ဟဲဟဲ ဟု ရယ်မောလိုက်သည်။

ချန်းရီသည် ထိုပိုးကောင်မွေးမြူသူ၏ ပေါ်နေသော နဖူးပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသည့် အပေါက်ငယ်များကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအပေါက်များက ပိုးကောင်များ၏ အသိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

နဖူးပေါ်ရှိ အပေါက်များထဲတွင် အကောင်ငယ်လေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချန်းရီက သူ၏ အပေါက်များ မြင်လျှင် ကြောက်တတ်သော ရောဂါပင် ထလာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အပေါက်တိုင်းထဲမှ သေးငယ်သော ခေါင်းလေးများ ထွက်လာကြသည်။

ထိုခေါင်းလေးများက ချန်းရီကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပြိုင်တူ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရှုလီနာကလည်း ထိုပိုးကောင်မွေးမြူသူကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပိုးကောင်မွေးမြူသူ၏ နဖူးနှင့် အပေါက်တိုင်းမှ ထွက်နေသော ခေါင်းလေးများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်။

ရှုလီနာ တစ်ယောက်လုံး နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

အမျိုးသမီးများက ပိုးကောင်များကို ကြောက်ရွံ့တတ်ခြင်းမှာ မွေးရာပါပင် ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး အများစုမှာ ပိုးကောင်များကို မြင်သည်နှင့် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်တတ်ကြသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုအထဲတွင် ရှုလီနာတော့ မပါဝင်ပေ။

ဤအမျိုးသမီးက တောင်ကြားရွာလေးထဲမှ ထွက်လာသူ ဖြစ်ရာ မည်သို့သော ပိုးကောင်မျိုးကိုမဆို မြင်ဖူးထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် ထိုပိုးကောင်မွေးမြူသူကို မြင်လိုက်ရသည့် တစ်ခဏမှာတော့။

သူမသည်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး လက်ခုံပေါ်တွင် ကြက်သီးများပင် ထသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်။

အပေါက်များထဲမှ ထွက်နေသော ခေါင်းလေးများက ရှုလီနာထံသို့ ပြိုင်တူ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

ရှုလီနာ၏ သူငယ်အိမ်များ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ပိုးကောင်မွေးမြူသူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အစားအစာကို... ငါ့ရဲ့ အချစ်တော်လေးတွေ သေချာပေါက် သဘောကျမှာပါ"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ပိုးကောင်မွေးမြူသူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ အပေါက်များထဲမှ ပိုးကောင်လေးများက အမိန့်တစ်ခု ရလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထက်မြက်သော မြှားများအလား ရှုလီနာထံသို့ ပြိုင်တူ ပစ်လွှတ်လာကြသည်။

ပိုးကောင်တိုင်းက သေးငယ်သော ပါးစပ်လေးများကို ဟထားကြသည်။

ပါးစပ်ထဲတွင် လူသားများ၏ သွားများကဲ့သို့ သွားလေးများက စီရီနေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

"ဆရာချန်း"

ရှုလီနာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ချန်းရီပင် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ တစ်ခုခု ပြောရန် မစောင့်တော့ဘဲ ရှုလီနာက သူမ၏ ခြေအောက်မှ စုပ်ခွက်များ အပြည့်ပါသော ရေဘဝဲလက်တံကြီး တစ်ခု ထွက်လာကာ ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ပိုးကောင်မွေးမြူသူပင် အံ့ဩရန် အချိန်မရလိုက်သည့် အခြေအနေတွင်။

ထိုလက်တံကြီးက ပိုးကောင်မွေးမြူသူ၏ ပိုးကောင်နှင့်မတူ ကားနှင့်လည်းမတူသော အရာကြီးပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပိုးကောင်မွေးမြူသူ ကိုယ်တိုင်လည်း ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရသော ဘေ့စ်ဘောဘောလုံး တစ်လုံးအလား လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

"ပိုးကောင်မွေးမြူသူ ယန်ချုံး... ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ပြီ"

ချူချယ်က ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်သည့် ဆိုင်းဘုတ်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်ပြလိုက်သည်။

နောက်နေတာလား... အရင်က မင်း ဘာသာ ဟန်ဆောင်နေတာ တော်တော် ကောင်းနေခဲ့တာပဲ။

အခုတော့ အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်မှုတွေ ပျက်သွားပြီ မဟုတ်လား။

တခြားသူတွေမှာ အနည်းဆုံးတော့ ကားတစ်စီး ရှိကြတယ်... မင်းဟာကြီးက ဘာကြီးလဲ။

ပိုးကောင်လား ကားလား။

အခြား ဒိုင်လူကြီးများကလည်း ဆိုင်းဘုတ်များကို အသီးသီး မြှောက်ပြကြသည်။

သေချာသည်မှာ ချူချယ်ကို အထောက်ခံဆုံးသူက စွန်းဟုန်မေ့ ဟုခေါ်သော အဒေါ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး စွန်းဟုန်မေ့ကလည်း လမ်းပြသူ လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ဖြစ်ကာ ချူချယ်ကို အစ်ကိုကြီး ဟုပင် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သေးသည်။

ချူချယ်က အဒေါ်ကြီးစွန်း၏ ပူပြင်းသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားမိသည်။

"ခွေး..."

ပိုးကောင်မွေးမြူသူက တစ်ခွန်းသာ ကျိန်ဆဲရန် အချိန်ရလိုက်ပြီး ဤတုတ်ခိုင်သော လက်တံကြီး၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည်။

လူကြောက်တတ်သော ကောင်လေးတစ်ယောက်က နှစ်သစ်ကူးအချိန်တွင် မိဘများ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ဆွေမျိုးများရှေ့၌ အရည်အချင်းပြသပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်သွားသည့် အလျင်အမြန်နှုန်းမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ရှုလီနာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရှိန်မလျှော့နဲ့"

"လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို မလိုချင်တော့ဘူးဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

ရှုလီနာက အောက်နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း ကိုက်ထားလိုက်သည်။ အလွန်အကျွံ အားစိုက်ထားမိသောကြောင့် သွေးများက မေးစေ့မှတစ်ဆင့် ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ စီးကျလာပြီး အနီရောင် ကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အဲဒါ ချန်ယုံကုပဲ... ဘုရားရေ... သူ့ကားကလည်း သဘာဝလွန်ပစ္စည်းပဲ"

"မြင်လိုက်လား... ခင်ဗျားတို့ မြင်လိုက်ကြလား... သူ့ကားထဲကနေ ရေဘဝဲလက်တံကြီး တစ်ခု ထွက်လာတာကို"

"ဘုရားရေ... အရင်တုန်းက သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခုတောင် မြင်ရဖို့ ခဲယဉ်းတာ... ဒီနေ့တော့ အနည်းဆုံး သုံးခုလောက် မြင်လိုက်ရတယ်... မဟုတ်သေးဘူး... သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ငါးခုလောက်ပဲ"

ကျူဇီကျိုက်၏ အသံ မဆုံးမီမှာပင်။

ချန်းရီက မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်။

"ချန်ယုံကု... ငါအစ်ကိုကြီး ရောက်လာပြီ... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့"

ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်က နောက်ဆုံးတွင် အမီလိုက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

လမ်းစဉ် အဆင့် (၁) တစ်ယောက်က လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ရဲသည်တဲ့လား။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အားလုံးထဲတွင် ဤမျှလောက် အရူးအမူး နိုင်သူမှာ ဤကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းတွင် အနက်ရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အနက်ရောင် မီးတောက်များက အရှည်ကြီး ဆွဲဆန့်ခံနေရကာ အနက်ရောင် မီးတောက်ကြိုးတန်းကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူငယ်က အတွေ့အကြုံကို သင်ခန်းစာယူကာ အရင်တစ်ခေါက်က သူ စွမ်းဆောင်ရည် သိပ်မကောင်းခဲ့ဟု တွေးထင်ထားသည်။

အစွမ်းကို ထုတ်မသုံးလိုက်ရခင်မှာပင် ချန်ယုံကု၏ ဖြေရှင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သင်ခန်းစာယူရမည် ဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူငယ်က စရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ မီးထိန်းချုပ်သည့် အစွမ်းကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့သည်။

သာမန် တိုက်ခိုက်မှုတွေ... ပထမ အစွမ်း... ဒုတိယ အစွမ်း ဆိုတာတွေကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။

ရောက်လာတာနဲ့ တတိယ အစွမ်းကို အရင် ထုတ်သုံးလိုက်တော့သည်။

ဤကောင်၏ မီးတောက်များက အဘယ်ကြောင့် အနက်ရောင် ဖြစ်နေရသနည်း ဆိုတာကိုတော့ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှုလီနာက အံကြိတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား၏ တာယာများမှ စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်ကို ဘယ်ညာ ယိမ်းထိုးသွားအောင် တိုက်ချလိုက်သည်။

လူငယ်က စတီယာရင်ကို အလန့်တကြား ထိန်းကိုင်လိုက်ရသည်။

ကားကိုယ်ထည် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် လူငယ်၏ လက်ပေါ်တွင် မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာပြီး မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် မီးတောက်က မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို လောင်ကျွမ်းတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်။

ကားနောက်ပိုင်း အောက်ခြေမှ နောက်ထပ် လက်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဘေ့စ်ဘော ရိုက်သကဲ့သို့ပင် အနက်ရောင် မီးတောက်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

အနက်ရောင် မီးတောက်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်ကိုပင် စတင် လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။

ချန်းရီက နောက်ကြည့်မှန်ထဲမှ မီးတောက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

ဤအနက်ရောင် မီးတောက်က အတော်လေး အစွမ်းထက်ပြီး ဤကောင်၏ လမ်းစဉ် အဆင့်သာ မနိမ့်နေပါက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားထံမှလည်း အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ခုနက အနက်ရောင် မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် တစ်ခဏတွင် ကားကြီးက အနည်းငယ် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်သွားပုံရသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုအတိုင်းအတာက အလွန် သေးငယ်လှသည်။

မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားကို သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိပေ။

"ဟားဟားဟား... ငါ့မှာ ဒီလောက်ပဲ စွမ်းရည်ရှိတယ် ထင်နေတာလား"

"ချန်ယုံကု... ဒီအစ်ကိုကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မီးလျှံအစွမ်းကိုသာ ကြည့်ထားလိုက်"

ဒါက စစ်မှန်တဲ့ မီးလျှံအစွမ်းလား။

ချန်းရီက စကားနှစ်ခွန်းလောက် ပြန်လည် ချေပချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ပိုမိုများပြားသော အနက်ရောင် မီးတောက်များက ပစ်ပေါက်ခံလာရသည်။

ကားအောက်ခြေမှ လက်တံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် မီးတောက်များကို တစ်ခုချင်း ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် မီးတောက်များက ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်သွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။

လူအများအပြား၏ ကားများမှာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြသဖြင့် အနက်ရောင် မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် စတင် လောင်ကျွမ်းလာကြတော့သည်။

လူအတော်များများက ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်ကို ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲကြသည်။

ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်ကလည်း ရိုးသားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ရာ အနီးနားရှိ လူများနှင့် စတင် အပြန်အလှန် ဆဲဆိုတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နောက်ထပ် ဘာမှ ထပ်မလာတော့ပေ။

ကြက်မောက်သီးဆံပင်နှင့် လူငယ်မှာ သူ့ကို ကြည့်ကာ ဘောင်းဘီချွတ်ပြနေသော ယုတ်မာသည့် လူတစ်ယောက်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ပြိုင်ပွဲကွင်း တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။

စွန်းချန်းချန်းက အရူးအမူး ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

တင်းရှန်နှင့် လျှိုလီတို့ နှစ်ဦးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း စွန်းချန်းချန်း၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ကာကွယ်နေကြသည်။

ဝတုတ်လေးက "နန်းတော" ဟု အမည်ရသော ကားကို မောင်းနှင်ကာ အနောက်မှ ကပ်လိုက်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကားတစ်စီးစာ အကွာအဝေးသာ ရှိတော့သည်။

နန်းတော် ကား၏ အနောက်တွင်မူ ချန်ဟောင်၏ "ပျော်ရွှင်သော မင်းသားလေး" ဟုခေါ်သည့် ကားလေး ရှိနေသည်။

မူလက ချန်ဟောင်သည် ချန်းရီကို ကလဲ့စားချေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်က အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်းရီအပေါ် ထားရှိသော အမုန်းတရားကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရသည်။

ဤကားလေးက ကြွက်တစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး ဝတုတ်လေးကို အချိန်မရွေး အကူအညီပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ယဲ့၏ ထိုဓားက အိမ်ထဲမှ ထွက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤပြိုင်ပွဲတွင် သူ၏ ဓားက အနည်းဆုံး ကားသုံးစီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီ။

ဤတစ်ကြိမ် ပစ်မှတ်က ချန်ဟောင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ငါ၏အမည်နာမဖြင့်... အတုမဲ့"

ချန်ဟောင်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အစွမ်းကို သူ့ကိုယ်သူ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ပစ်မှတ်မှာ အစ်ကိုကောက် ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက မလာမီကတည်းက တိုင်ပင်ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အစ်ကိုကောက်ကလည်း အင်အားထုတ်သုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်က အရှိန်တင်ရမည့် အရေးကြီးသော အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

အစ်ကိုကောက်က တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ယခင်က မရှိဖူးသော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ဟောင်က ကားပေါ်မှ ထွက်သွား၍ မရပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အစ်ကိုကောက် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်ပြီး ဤကားကို ကာကွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်တော့"

အစ်ကိုကောက်က ယခင်က တစ်ခါမှ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်မျိုး မရဖူးခဲ့ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ယာဉ်မောင်းခုံမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ချန်ဟောင်က အစ်ကိုကောက်၏ နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

အစ်ကိုကောက်၏ လှုပ်ရှားမှုများက သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကဲ့သို့ သွက်လက်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အလှတရားနှင့် ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ခံစားချက်လား။

တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။

ရည်မှန်းချက် ကြီးမားမှု ဟုခေါ်သော ခံစားချက်မျိုးက ရင်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းလာသည်။

အစ်ကိုကောက်က ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားသွေးသမား ယဲ့ကို ချိန်ရွယ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဓားသွေးသမားက မျက်နှာ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ အရုပ်ဓားကို သူ့ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်သည်။

တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ ခွန်အားပဲ။

ဓားသွေးသမား၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

အောက်ရှိ အနက်ရောင် ဆိုင်ကယ်က သူနှင့် အစ်ကိုကောက်၏ အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ဆွဲခွာလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အစ်ကိုကောက်က သူ၏ နားထဲတွင် သီချင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမှ တေးသွားများအလား ပင်။

သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော ဂီတသံစဉ် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ခဏတာ အာရုံလွင့်ပါးသွားမှုလေး အတွင်းမှာပင်။

အစ်ကိုကောက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အေးစက်စက် ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အစ်ကိုကောက်က ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရေခဲဆူးချွန် တစ်ခု စိုက်ဝင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နီရဲနေသော သွေးများက ရေခဲဆူးချွန်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းလာသည်။

အစ်ကိုကောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းထိုးသွားပြီး ပျော်ရွှင်သော မင်းသားလေး ကား၏ အမိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ လမ်းဘေးသို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ပေလေးဆယ်ကျော်ခန့် လိမ့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အစ်ကိုကောက်က တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများက အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားနေသည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်နေရသည်မှာ ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်ဖြူများ ဖြစ်သည်။

အစ်ကိုကောက်က မျက်လုံးများကို မမှိတ်ချင်ခဲ့ပေ။

ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ကြည့်ရမယ့်အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူးဆိုတာကို သူ သိနေသည်။

တကယ်ကို လှပလိုက်တာ။

အရင်တုန်းက ဒီထက်ပိုပြီး ကြည့်ထားခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရမယ့် အချိန်တွေတောင် နည်းပါးသွားခဲ့တာပဲ။

တကယ်ကို ပင်ပန်းလိုက်တာ။

ဒါပေမဲ့... ဒီလိုသေရတာလည်း မဆိုးပါဘူး... အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ ခေါ်သွားတာ မခံရဘူးလေ။

တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။

အစ်ကိုကောက်က အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အမြဲတမ်း အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သေသည်အထိ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို မရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ချန်ဟောင်၏ အစွမ်းက အစ်ကိုကောက်ကို အစွမ်းပိုင်ရှင်တို့၏ ခံစားချက်က မည်သို့ရှိသည်ကို မြည်းစမ်းခွင့် ရစေခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ အချိန်တိုလွန်းလှခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဟောင်က အစ်ကိုကောက် ကားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တစ်ယောက်လုံး ကြက်သေ သေသွားခဲ့ရသည်။

အစ်ကိုကောက်က ဤမျှ မြန်မြန် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်... သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဟောင်က စက္ကန့်အတော်ကြာ ကြောင်အမ်းနေခဲ့ပြီး ဘေးမှ လူများနှင့် တိုက်မိချိန်မှသာ အသိပြန်ဝင်လာတော့သည်။

သဘာဝလွန် အစွမ်းကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုလိုက်မှသာ ကားကိုယ်ထည်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ ဝင်တိုက်မိသော ထိုကားလေးမှာမူ လမ်းဘေးသို့ တိုက်ရိုက် လိမ့်ထွက်သွားတော့သည်။

မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး သွေးများ ပေကျံနေသော အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ဦးက ကားထဲမှ တွားသွား ထွက်လာပြီး ချန်ဟောင်ကို မရပ်မနား ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲတော့သည်။

ချူချယ်က တစ်ဖက်လူကို ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်ကြောင်း အလျင်အမြန် ကြေညာလိုက်သည်။

ရှုလီနာက နောက်ကြည့်မှန်ထဲမှနေ၍ လဲကျနေသော အစ်ကိုကောက်ကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှုလီနာက သူမနှင့် အစ်ကိုကောက် တစ်နေ့တွင် ဤသို့ ဇာတ်သိမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ချန်းရီသာ မရှိခဲ့ပါက။

သူမက အစ်ကိုကောက်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

ယာဉ်တန်းထဲတွင် အကောက်ကြံ အားပြိုင်မှုများ၌ ဖြစ်စေ။

သို့မဟုတ် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အောင်မြင်မှုများ၌ ဖြစ်စေ။

သူမက အစ်ကိုကောက်ကို မမီဟု သူမကိုယ်သူမ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က ယခုတော့ သေသွားခဲ့ပြီလား။

ချန်းရီက တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး အများကြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် လူသေသည်မှာ အလွန်တရာ ရိုးအီနေသော ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆေးလိပ်ငွေ့ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မူလက အရင်နည်းလမ်းကို ပြန်လည် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယာဉ်တန်း၏ အရှိန်က အလွန် မြန်ဆန်လွန်းနေသဖြင့် ဆေးလိပ်ငွေ့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြူခိုးများက လူအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ချန်းရီက လမ်းဘေးတွင် ထယ်ရှီးနှင့် ရှုံပတို့ နှစ်ဦး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိပ်ပြောင်လောင်လီက ကားကို လမ်းဘေးတွင် ရပ်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေသည်။

ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ခါနီးပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထိုနားထောင်ကောင်းသော အသံလေးက နားထဲတွင် ချက်ချင်း တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဒီအသံက...

တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံမှ တေးသွားများအလား ပင်။

ချန်းရီက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ကားလေးတစ်စီးကို မောင်းနှင်လာသော အိမ်နီးချင်း ညီမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ မျက်နှာလေး တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ လင်းချင်းကော ပင် ဖြစ်သည်။

သံစဉ်နတ်သမီး လမ်းစဉ်မှ အစွမ်းပိုင်ရှင်။

ဤအမျိုးသမီးက လျှိုလီ၏ ပေါ်ပြူလာဆန်မှုနှင့် မတူပေ။

အရင်တုန်းက စင်ပေါ်တွင် သီချင်းဆိုစဉ်ကပင် သူမက စကားများများ မပြောလိုခဲ့ဘဲ အဓိကအားဖြင့် သူမ ရှိနေမှုကို သိသာထင်ရှားမှု နည်းပါးစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲ စတင်ပြီးနောက်တွင်လည်း ဤအမျိုးသမီးက အလုအယက် မလုပ်ခဲ့ပေ။

လူတိုင်းက သူမ ရှိနေခြင်းကို လျစ်လျူရှုထားမိစေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ရောက်မှသာ ဤအမျိုးသမီးက အမှန်တကယ် လက်စွမ်းပြတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နားထဲမှ သီချင်းသံများက အမျိုးသမီး၏ ထွက်ပေါ်လာချိန် ဖွင့်သည့် နောက်ခံတေးဂီတ နှင့် တူနေပြီး သီချင်းသံများနှင့် လိုက်ဖက်နေသည်။

ချန်းရီက သူ၏ ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် နွေရာသီသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မိန်းကလေးက အငှားစက်ဘီးကို စီးကာ မိုင်အတော်ဝေးဝေးမှ သူ့ကို လာရှာခဲ့သည်။

မိန်းကလေး၏ ဆံပင်အနားစများက ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး နဖူးပေါ်တွင် အစုလိုက် အစုလိုက် တွဲလွဲကျနေခဲ့သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးက သူ၏ ပထမဆုံး အချစ်နှင့် တူနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုသူ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အပြုံးတိုင်း၊ အမူအရာတိုင်းက ဆယ့်ခြောက်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် ပန်းပွင့်ချိန် နွေရာသီလေး၏ အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခေါင်းထဲ၌ လှပသော မြင်ကွင်းများစွာက ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်က ကျောင်းတွင် အရွယ်မတိုင်မီ ရည်းစားထားခြင်းကို ဖမ်းဆီးသဖြင့် သဘောကျနေသော ယောကျာ်းလေးနှင့် မိန်းကလေး အများစုမှာ အကြည့်တစ်ချက် ဆိုသည့် အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုရိုးရှင်းသော အကြည့်တစ်ချက်ကပင်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် လူတစ်ယောက်ကို ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိမိစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်းရီက လင်းချင်းကော၏ တိုင်းပြည်ပျက်လောက်အောင် လှပသော မျက်နှာမျိုး မဟုတ်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အလှပဆုံး ဖြစ်နေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်နေမိသည်။

ချန်းရီက ကားတံခါးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။

လက်တံတစ်ခုက ချက်ချင်း ပစ်ထွက်သွားတော့သည်။

လင်းချင်းကော၏ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များကြားထဲမှာပင် လက်တံက ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အလား လင်းချင်းကောကို ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဆက်ရန်..