အခန်း ၁၆၇၄

အခန်း (၁၆၇၄) လေဟာနယ်ခုန်ကူးခြင်း။

လုံချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အုပ်စိုးရှင်မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ သွေးအနှစ်သာရကို လက်ခံခဲ့ပြီး ၎င်းကို ထိုနေရာမှာပင် မျိုချလိုက်သည်။

အုပ်စိုးရှင်မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ သွေးအနှစ်သာရသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် သည်နှင့် တပြိုင်နက် ၎င်းသည် အနှိုင်းမဲ့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက် လာသည်။ လုံချန်ပင်လျှင် ဤစွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် မတတ်သာဘဲ ဟစ်အော်နေရသည်။

သူသည် ထိုသွေးအနှစ်သာရကို လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်လည်း အလွန်မင်း အားကောင်းလာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အနှိုင်းမဲ့တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တန်ခိုး စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှစ်ဆနီးပါး အားကောင်းလာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင် နှင့် သွေးများသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု၏ ​​မိုးခြိမ်းသံနှင့် ပို၍တူလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုကိုပင် လှုပ်ခါစေသည်။

သုံးနာရီကြာပြီးနောက်၊ လုံချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှ နိုးလာပြီး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟား...၊ ဟား...၊ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ပိုသန်မာလာခဲ့ပြီ။ အခုအချိန်မှာ၊ ငါ့ရဲ့ခွန်အားက ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်တန်း ၁၀၀ စာရင်းမှာ သေချာပေါက် ဝင်သွားခဲ့ပြီ" လုံချန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက အလိုလို ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ချင်ယွင်၏မျက်နှာက ဝမ်းသာအားရဖြစ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လွင် နေသည်။

လုံချန်၏ခွန်အား တိုးလာမှုသည် သူတို့၏ နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုများအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။ လုံချန် ပိုသန်မာလာခြင်းက သူတို့၏ နောက်ထပ် အစီအရင်ဝင်္ကပါများကို ဖြတ်ကျော်ရာမှာ အခွင့်အလမ်း ပိုများလာသည်။

"ညီငယ်ချင်၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ မင်းက ငါ့ကို အုပ်စိုးရှင်မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ပေးခဲ့လို့သာ။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။" လုံချန်က ချင်ယွင်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောသည်။

ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

လုံချန်သည် စကားအများကြီး မပြောသော်လည်း ချင်ယွင်၏ ကြင်နာမှုကို သူ့နှလုံးသားထဲ မှာ မှတ်သားထားသည်။

"ဒီမိုရှာရုပ်သေးကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီ။ ငါတို့ အခု ဘယ်လို ထွက်ရမှာလဲ" ဟုန်ရန် လှည့်ကြည့် ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ငါ့တာဝန်ထားပါ" ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး လေဟာနယ်ကို လက်ညိုး ညွှန်လိုက်သည်။

ရုတ်​တရက်​ပင်​ လေဟာနယ်​သည်​ တုန်​လှုပ်​သွားပုံရသည်​။ ထို့နောက်တွင်၊ လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် လေဟာနယ်ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ဝဲဂယက်၏ အခြားစွန်းမှာ သူတို့နှင့်ရင်းနှီးသော ချောက်ကြီး ဖြစ်သည်။

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန် နှစ်ယောက်စလုံး အံ့သြသွားကြပြီး၊ ချင်ယွင် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် ကို နားမလည်ကြပါဘူး။

ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး ပြောသည် "ဒီနေရာရဲ့ အစီအရင်ဝင်္ကပါ သော့ချက်က မိုရှာရုပ်သေး ရုပ်ပဲ။ အခု မိုရှာရုပ်သေးက သေသွားပြီ။ ဒီနေရာက သဘာဝအတိုင်း ဘာမှမရှိတဲ့ အခွံကြီး သက်သက်ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် လေဟာနယ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုသရွေ့ လမ်းဖွင့်ဖို့က အရမ်းလွယ်သွားလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ဆုံးတော့ အဖြစ်အပျက်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဘန်း…။

လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးသည် အပြင်ဘက်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွင်က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချောက်အောက်က မြင်ကွင်းကို မြင်နေရဆဲပင်။

သို့သော် ချောက်အောက်ရှိ နေရာသည် အလွန်ကြီးမားပုံရပြီး သူမြင်နိုင်သမျှမှာ ရေခဲတောင် အစွန်ဆုံး ထိပ်ဖျားလေးသာ ဖြစ်သည်။

ချိုင့်အောက်ခြေမှ မလှမ်းမကမ်းတွင်၊ ပြင်းထန်ပြီး အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော တားမြစ် နတ်ဘုရားအစီအရင်ဝင်္ကပါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသေးသည်။

"ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ချင်ယွင်ကို ကြည့်ကြသည်။

အခုလေးတင် တိုက်ပွဲတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပြီးနောက်၊ ချင်ယွင်သည် သူတို့၏ ပင်မကျောရိုး ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

"ဒီလိုအစီအရင်ဝင်္ကပါကို ချိုးဖျက်ဖို့က စိတ်ကူးကောင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုအစီအရင် ဝင်္ကပါကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ" ဟုန်ရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွင်က ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ သူသည် အတွေးနက်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့အတွေးတွေကလည်း ဟုန်ရန်နှင့် အတူတူပင်။ အစီအရင်ဝင်္ကပါများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချိုးဖြတ်နေရုံဖြင့်, သူတို့သည် ရှေ့ကို အလျင်စလို မရောက်နိုင်ပေ။

သူတို့သည် အစီအရင်ဝင်္ကပါအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချိုင့်အောက်ခြေကို ရောက်ရှိရန် လုံလောက်အောင် ကံကောင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် အချိန်သုံးစွဲရမူက သေချာပေါက် ကြီးမားလိမ့်မည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေမှာ အန္တရာယ်ရှိမရှိ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ထိုအချိန် တွင် သူတို့သည် ခုခံရန်ပင် ခွန်အားရှိတော့မည် မဟုတ်တော့။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ တိုက်ရိုက်ခုန်ဆင်းပြီး ချိုင့်ဝှမ်း အောက်ခြေကို ရောက်နိုင်မလား" လုံချန်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ရန်သည်လည်း တခဏတာ အကူအညီမဲ့ နေခဲ့သည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေကို ရောက်ရန် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုအစီအရင်ဝင်္ကပါများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရဦး မည်။ ဤအရာက ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။

ခုန်ဆင်းဖို့လား။

သို့သော် ချင်ယွင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်လုံးများက တစ်ခဏမျှ တောက်ပလာပြီး လေးလေးနက်နက် တွေးတောသွားသည်။

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ချင်ယွင်၏အခြေအနေ အနည်းငယ် မှားယွင်းနေကြောင်းကို လည်း သတိပြုမိသည်။ သို့သော် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ကြပေ။ ချင်ယွင်မှာ ဆန်းသစ်တီထွင် မူအချို့ ရှိနေရမည်ဟု သူတို့ သိသည်။

အချိန်တွေက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ တစ်နာရီကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွင်သည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်၊ ငါတို့ ဒီနတ်ဘုရားအစီအရင်ဝင်္ကပါတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်စရာမလိုဘဲ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေကို ရောက်နိုင်တယ်"

"ဘာနည်းလမ်းလဲ?"

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ထိုစကားကိုကြားပြီး ချက်ချင်း ဝိုင်းလာကြသည်။

"ခုန်ကျော်ဖို့" ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ချင်ယွင်မှ ခုန်ကျော်မည်ဆိုသည့် စကားကြောင့် စိတ်အိုက်သွားကြသည်။

ချင်ယွင်သည် ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့၏ သံသယများကို မြင်နေပုံရသည်။ သူက ပြုံးပြီး ပြောသည် "မင်းတို့က လေဟာနယ်ထိန်းချုပ်သူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ လေဟာနယ် ခုန်ကူးခြင်းလို့ခေါ်တဲ့ လေဟာနယ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ မသိတာလည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီနည်းလမ်းက လူတွေကို ဒီနေရာကနေ တခြား လေဟာနယ်အမှတ်ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်"

'"မင်းက တည်နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းကို ဆိုလိုတာလား။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာက နတ်ဘုရား ကမ္ဘာလို အဆင့်မြင့် ဂြိုလ်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လေဟာနယ်ထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေရင်တောင် ဘိုးဘေး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို မရောက်မချင်း ဒါကို လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဟုန်ရန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြောသည်။

ချင်ယွင်က စကားမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

အခြားလူများသည် ထိုသို့မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း စကြဝဠာ၏ အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးအနေ ဖြင့် သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

ဤမဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်သည် သူ့ကို ကနဦးစကြာဝဠာထဲသို့ မဝင်နိုင် အောင် တားဆီးထားသည့် ခိုင်ခံ့သော ချည်နှောင်ခြင်းစွမ်းအား ရှိနေသော်လည်း၊ ဤအရာ က ကနဦးစကြဝဠာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤလေဟာနယ်ကို ဖွင့်ရန် ကနဦးစကြဝဠာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုသရွေ့ ဤနေရာ၌ ယာယီလေဟာနယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်က ချင်ယွင်၏ စွမ်းအင်ပမာဏ အများအပြားကို သုံးစွဲရဖို့ ရှိပါသည်။ သူသည် ကနဦးစကြဝဠာကြီး၏ စွမ်းအားကို နာရီပေါင်းများစွာ အသုံးပြုနိုင် တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သေးသည်။ နောက်အစီရင် ဝင်္ကပါများသည် မည်မျှအန္တရာယ်များလဲ သူ မပြောနိုင်ပေ။ သူ တစ်ခုချင်း ဖြတ်ကျော် သွားရင်တောင် စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမူက သေချာပေါက် သေးငယ်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်မည့်အစား လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

"ဘေးနားကို ရွှေ့လိုက်၊ ငါက လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်မယ်။" ချင်ယွင်က ပြောသည်။

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘေးတဖက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ချင်ယွင်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ယွင်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကနဦးစကြဝဠာ၏ စွမ်းအား ကို စတင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့လက်ထဲတွင် ပြင်းထန်သည့် စကြဝဠာစွမ်းအားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

ဘန်း….။

အားကောင်းလှသော စကြာဝဠာ စွမ်းအားသည် နှလုံးတုန်လှုပ်ဖွယ် စွမ်းအင် အတက်အကျ လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ချင်ယွင်၏ အကြည့်များကလည်း တုနှိုင်းမရလောက်အောင် လေးနက်နေသည်။

"သွား..."

ချင်ယွင်က သူ့လက်ချောင်းတွေကို ဓားသဖွယ်ထိုးစိုက်ပြီး ချောက်အောက်က နေရာကို ချက်ချင်း ညွှန်ပြလိုက်ပါသည်။

ရုတ်တရက် ချောက်အောက်က လေဟာနယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပုံရပါသည်။ ထို့နောက် လေဟာနယ်လှိုင်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး လေဟာနယ်ဝဲဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုလေဟာနယ်ဝဲဂယက်သည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပဲ အချင်းမီတာဝက်လောက်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ဤမျှလောက်ဖြင့်ပင် ချင်ယွင်ကို အဆုံးမရှိ ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။

"မြန်မြန်၊ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲ အမြန်ဝင်ပါ။ ငါ ဆယ်စက္ကန့်ပဲ ထိန်းနိုင်တယ်။" ချင်ယွင်က ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်ကို အမြန်ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ရန်နှင့် လုံချန်တို့သည် လေဟာနယ်ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ကြ ပေ။

ချင်ယွင်လည်း ချက်ခြင်း ခုန်ဆင်းသွားသည်။ သူ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်သည် ချက်ချင်း ပိတ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွင်နှင့် လုံချန်တို့သည် ချိုင့်အောက်ခြေတွင် ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့ တကယ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ငါတို့ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေကို ဒီလောက်မြန်မြန်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်မထားဘူး။" လုံချန်သည် သူ့ခြေဖဝါးအောက်က မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ချင်ယွင်မြင်သည့်အခါ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သည့်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ရန်သည် ထိုနေရာတွင် တစ်ဦးတည်းရပ်နေခဲ့ပြီး၊ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရှေ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။