အခန်း ၁၆၈၂

အခန်း (၁၆၈၂) အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး။

ချင်ယွင်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပါသည်။

ဤအရာက သူ့ကို မည်သို့ အတင်းအကြပ် ဖက်နမ်းခြင်း ဖြစ်မည်နည်း။ ယင်းက သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို အမှန်တကယ် စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, ဤအတိုင်း သာ ဆက်သွားပါက၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခြောက်ကပ်သွားလိမ့်မည်။

ဘန်း…။

ချင်ယွင်သည် အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းများမှ လွတ်မြောက်လိုသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားကြောင့် သူ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါ။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်မှာ လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာတွေကို သူ မြင်လိုက်ရပါသည်။

ချင်ယွင်၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသကြောင့် ခုန်လာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့က ဤအမျိုးသမီးသည် သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဟမ့်၊ ငါ မင်းကို ရင်မဆိုင်နိုင်ဘူးလို့ ငါ မယုံဘူး"

ချင်ယွင်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမကို အမှတ်တမဲ့ ကြုံရာကျပန်း ထိတွေ့လိုက်ပါတော့သည်။

သူ၏လက်ငါးချောင်းသည် လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါလှုပ်ရှားရင်း မိုးမခပင်သဖွယ် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသောခါး၏ ရှိုက်ကြီးဖိုငင်နေရာများကို ထိတွေ့ပြီးနောက် မှားယွင်းသည့် ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဘန်း…."

ချင်ယွင်သည် သူ့လက်မှတဆင့် ထွက်ပေါ်လာသော နူးညံ့ပျော့ပျောင်းမှုကို မခံစားရခင်မှာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း နောက်ပြန် လွင့်သွားခဲ့ပြီး သူ့နောက်ဘက်ရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိကာ လွင့်မျောကျွန်းပေါ်၌ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ကို အပြင်းအထန် ဖန်တီးသွားခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ချင်ယွင်ကို အထင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"ဒီမိန်းမက အရမ်းရက်စက်တာပဲ" ချင်ယွင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရ သောအခါ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခု သူသည် သူ့နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားသည် တိုက်ခိုက်မူကို ခံရပါသေးသည်။ သူသည် သွေးထွက်ခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း၊ သူခံစားရမည့် နာကျင်မှုက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်မှုထက် ပိုပြင်းထန်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူ့နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုလုံးကို မဆုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပါ ဘူး။

ဘန်း…။

ချင်ယွင် အသက်ရှုမဝခင်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသည့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု က သူ့ဆီကို ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်ထကာ ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ထွက်သွား သည်။

"ဘုန်း.."

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချင်ယွင်ရှိနေသည့် ကျွန်းသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချင်ယွင်သည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှု ကြောင့် လွင့်ပျံတော့မည်။

သို့သော် ချင်ယွင် လွင့်ပျံမထွက်ခင်မှာ အစိမ်းရောင် ရုပ်အသွင်က သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန် သည်။ လက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲကိုင်ပြီး သူ့ကို မြှောက်ထားလိုက် သည်။

"လူသား၊ မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ မရိုမသေ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့” အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာမှာလည်း ဒေါသကြောင့် အေးစက်ကာ တုန်ယင်နေသည်။

"စီနီယာ၊ စကားကောင်းတခွန်း ပြောခွင့်ပြုပါ။ အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားလိုက်ပါနဲ့။ တကယ်လို့, ကျွန်တော်သာ အစောပိုင်း အခုလိုမျိုး မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုချိန်မှာ ကျွန်တော်လည်း စီနီယာကြောင့် ခြောက်ကပ်သွားလောက်ပြီ" ချင်ယွင်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ သူသည် အရှုံးကိုသာ ဝန်ခံနိုင်ပါသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ကြေးဝါအပိုင်းအစ၏ ပစ္စည်းဝိညာဉ်သည် အစွမ်းထက်လှသည်။ သူ့ပြိုင်ဘက် အမှန်တကယ် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဟမ့်၊ ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ။ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက စားစရာတစ်ခုကလွဲရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။” အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က အစားအသောက်တစ်ခု ဖြစ်ရုံလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး။ စီနီယာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိတယ်။ ဒါ့အပြင်, စီနီယာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစိတ်ပိုင်းနှစ်ခု ရှိသေးတယ်" ချင်ယွင်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ထပ် အစိတ်ပိုင်းနှစ်ပိုင်း ရှိသေးတယ်လို့ ပြောနေတာ လား။" ချင်ယွင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှလာသည်။

"မှန်တယ်၊ စီနီယာရဲ့ ပင်မကိုယ်ထည်မှာ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ရှိသေးတယ်။ စီနီယာရဲ့ ပင်မ ကိုယ်ထည်ကို ပြန်ပြီး မပြုပြင်ချင်ဘူးလား" ချင်ယွင်က ထပ်ပြောသည်။

"မြန်မြန်ပြောစမ်း။ ကျန်တဲ့အပိုင်းနှစ်ပိုင်းက ဘယ်မှာလဲ" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး သည် ချင်ယွင်၏လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

'"စီနီယာ၊ တကယ်လို့, စီနီယာသာ စီနီယာရဲ့ကိုယ်ထည် အပိုင်းအစတွေကို လိုချင်ရင် ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်လာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအပိုင်းအစတွေက ကျွန်တော်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မူ အောက်မှာ လုံးဝ ရှိမနေခဲ့ဘူး။ သူတို့က ကျွန်တော့်စကြာဝဠာရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို သိမ်းပိုက်ထားတယ်။ စီနီယာက ကျွန်တော့်စကြာဝဠာထဲ လိုက်လာတဲ့အခါ အဲဒီအပိုင်းအစ တွေကို တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။" ချင်ယွင်က ဆက်ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် မည်သို့သော အမူအရာ မျိုး ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုသည့်အလား, အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။

သို့သော် အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသည် တုံ့ဆိုင်းမှုအပြည့်နှင့်ပင်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်ထားသည်။ သူမသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

ချင်ယွင်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။ ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို သူ့ကနဦး စကြာဝဠာ ဆီ ဆွဲဆောင်ချင်ရသည့် အကြောင်းရင်းက ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို ဖိနှိပ်နိုင်ရန် ကနဦးစကြာဝဠာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ သူသည် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ နောက်ထပ် ရလာဒ်တစ်ခုလည်း ရှိနိုင်ပါသေးသည်။ သေမင်းတာအို ဤအစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကြောင့် သူ့ကနဦးစကြာဝဠာသည် လုံးလုံးလျားလျား ပြိုကွဲသွားနိုင်ပါသေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ပင်မကိုယ်ထည်က ဒီနတ်ဘုရားခန်းမထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်။ ​​ဒီနေရာက နေ ငါ မထွက်နိုင်ဘူး" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"အယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော် စီနီယာကို ကူညီနိုင်မှာပါ။" ချင်ယွင်သည် တခဏမျှ အံ့အားသင့် သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ် ပိတ်မိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ ပေ။ ဤအရာက သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သည့်အရာတစ်ခုပင်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤအစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကို မည်သည့် စွမ်းအားမျိုးက ဖမ်းဆီးနိုင်သလဲဆိုသည်ကို ပို၍ သိချင်မိသည်။

"မင်းလား။ ဟမ့်၊ ငါက မင်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တောင် အသေသတ်ပစ်နိုင်တယ်။ မင်း ငါ့ကို ကယ်ချင်သေးတာလား။" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အထင်သေးစွာ ပြုံးသည်။

ချင်ယွင်က ဒေါသမထွက်ပေ။ သူက ဆက်ပြောသည် "စီနီယာ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့် မပေးတာလဲ။ စီနီယာကိုယ်တိုင်လည်း ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူးလေ။ ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဘီလီယံ ၁၀၀ လောက်ကတည်းက ဘယ်သူမှ ဒီကို မလာကြဘူး။ စီနီယာက မြင်းသေတစ်ကောင်ကို သက်ရှိမြင်းဆရာဝန်တစ်ယောက်နဲ့ ဘာလို့ ကုသခွင့် မပြုတာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပြုပါ။ နောက်ဆုံး ကျွန်တော် ကျရှုံးရင်တောင် စီနီယာအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို နောက်မှထပ်စားလည်း အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး"

အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ချင်ယွင်၏စကားကို ကြားသောအခါ ချီတုံချတုံ အမူအရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

အဆုံးတွင်၊ သူမသည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ မင်းကို ငါခွင့်ပြုမယ်။ မင်း ငါ့ကို မကယ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား အားလုံးကို ငါ ဝါးမြိုပစ် လိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အနှစ်သာရကို ရယူဖို့ နည်းလမ်းကိုတောင် ငါ တွေးနိုင်လိမ့် မယ်။"

ချင်ယွင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့အရာက နတ်ဘုရားခန်းမထဲမှာပဲ၊ မင်းကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လို့ ရတယ်။" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အဝေးက နတ်ဘုရားခန်းမကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် နတ်ဘုရားခန်းမဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး ကို ပြုံးပြပြီးနောက် ပင်မခန်းမဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

အရင်တုန်းကဆို သူသည် ဤခန်းမကြီး၏ ကျွန်းပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းနိုင်ခဲ့ ပါဘူး။ အခု နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤခန်းမထဲကို ဝင်ခွင့်ရသွားပြီး အတွင်းမှာ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ခွင့်ရခဲ့ပါပြီ။

ချင်ယွင်သည် ပင်မခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ခန်းမသည် အနှိုင်းမဲ့ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လင်းလက်ပြီး အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ထားသောကြောင့် လူများသည် သူတို့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပေ။

ဤအဖြူရောင် အလင်းတန်းများအပြင်၊ ချင်ယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို တုန်လှုပ်စေ သည့် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဘန်း…။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွင်သည် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက် လာခဲ့သည်။ ချင်ယွင်သည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနှိုင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းက ချင်ယွင်ကို အဆုံးမသတ်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဤခန်းမသည် တုနှိုင်းမရလောက်အောင် ခမ်းနားသည်။ ၎င်း၏ အမြင့်မှာ မီတာတစ်ရာ နီးပါးသာ ရှိသည်။ ပတ်ပတ်လည်မှာ တိုင်ကိုးတိုင် ကာရံထားသည်။ တိုင်ပတ်ပတ်လည် တွင် အနှိုင်းမဲ့ ထူထဲသော သံမဏိကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသည်။ ဤသံမဏိကြိုးများကို အနှိုင်းမဲ့ သိမ်မွေ့သော အစီအရင်ဝင်္ကပါပုံစံများဖြင့်လည်း ထွင်းထုထားသည်။

ကျောက်စာတိုင် ကိုးတိုင်ပေါ်ရှိ သံမဏိကြိုးများကို စုစည်းကာ နှစ်မီတာရှည်သော ရေခဲ ခေါင်းတလားတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ရေခဲခေါင်းတလားအတွင်းမှာ လှပသော အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လဲလျောင်း နေသည်။ သူမ၏မျက်နှာသည် သွယ်လျပြီး လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် လှပနေပါသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများသည် သူမ သေဆုံးနေအတိုင်း တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသည်။ သူမလက်ထဲတွင် ကြေးအပိုင်းအစတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ချင်ယွင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို တံတွေးတစ်လုတ် မျိုချလိုက်မိ ပါသည်။

ဤခန်းမထဲက မြင်ကွင်းသည် သူ မည်သည့်အခါမှ စိတ်မကူးဖူးသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤရေခဲခေါင်းထဲမှာရှိသည့် အမျိုးသမီးသည် အပြင်မှာမြင်ရသည့် အစိမ်းရောင် ဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် အတူတူပင်။

"အတိအကျ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?" ချင်ယွင်၏ စိတ်နှလုံးသည် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။