အခန်း ၁၆၈၈

အခန်း (၁၆၈၈) ကျေးဇူးပြု၍ နန်းတော်မှလာခဲ့ပါ။

လျှိုထန်းရှင်းသည် သူ့နားကို အမှန်ပင် မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့က ဤလူငယ်သည် သူ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံပြီးနောက် သူ့ကို အမှန်တကယ် ဒူးထောက်ပြီး စကားပြောခိုင်းလိမ့် မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းလည်း ဆွံ့အသွားကြကာ၊ သူတို့မျက်နှာများမှာလည်း မယုံနိုင်မူ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ချင်ယွင်၊ မင်း အရမ်းကြီး လွန်မလာနဲ့" လျှိုထန်းရှင်းက ချင်ယွင်ကို လှမ်းအော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချင်ယွင်က တဟားဟား ရယ်မောပြီး လျှိုထန်းရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည် "ဒါက ခင်ဗျားကို ကျုပ်ပေးမယ့် နောက်ဆုံးလမ်းပဲ။ ခင်ဗျား ဒူးမထောက်ရင် ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ သား သေရလိမ့်မယ်။ ဒူးထောက်ရင် ခင်ဗျားက အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ခင်ဗျားသားကတော့ သေရဦးမှာပဲ"

ထိုစကားတွေ ပြောပြီးသည်နှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပါသည်။

လခွမ်း, ခင်ဗျား ဒူးမထောက်ရင် ခင်ဗျား သေလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား ဒူးထောက်ရင်တောင် လျှိုချန်းရှန်က သေရဦးမယ်။ ဤစကားက လွှမ်းမိုးလွန်းသည် မဟုတ်ဘူးလား။

လျှိုထန်းရှင်းသည် ဒေါသအလွန် ထွက်သွားပြီး ချင်ယွင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း နီရဲလာသည်။

လျှိုချန်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူက ချင်ယွင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောသည် "ချင်ယွင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်မနေနဲ့။ မင်းကိုယ်မင်း ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ မင်းက ငါ့အဖေရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ကောင်းမှ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင်, မင်းမိန်းမနဲ့ ငါ ဘယ်လို ကစားမလဲ ဆိုတာ မင်းကို ကြည့်ခွင့်ပေးမယ်။"

သူ၏ဖီးနစ်မျက်လုံးများမှ သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒက ပေါက်ကွဲထွက်လာရင်း ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးတွေက ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

လျှိုချန်းရှန်၏ စိတ်နှလုံးသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချင်ယွင်၏မျက်လုံးများကြောင့် သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဟမ့်၊ မင်းက အလျှော့မပေးချင်ဘူးဆိုမှတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တာပေါ့။ မင်းမှာ မောက်မာနိုင်တဲ့ ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်တယ်။ မင်းက ငါ့ကို တောင် မထီမဲ့မြင်ပြုရဲတယ် မဟုတ်လား။" လျှိုထန်းရှင်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက် ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်လာသည်။

ချင်ယွင်၏ ပါးစပ်ထောင့်စွန်းက အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်ကို သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပါပြီ။

"သေလိုက်တော့…"

လျှိုထန်းရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူ့ဝတ်စုံလက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်း ပြီး အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် မီးလျှံသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ချင်ယွင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ဝင်သွားသည့် ဧရာမ မီးနဂါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချင်ယွင်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ လက်သီးကို မြှောက်ကာ တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်။

လေဟာနယ်သည် လှုပ်ခါသွားပုံရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် မီးနဂါးကြီးသည် မမြင်နိုင်သော နံရံတစ်ခုကို တိုက်မိသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်​တရက် ​ပြိုဆင်းသွားပြီး၊ မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ​ကောင်းကင်အနှံ့ ပြည့်​လျှံသွားခဲ့သည်​။

"ငရဲကိုသွားလိုက်တော့"

လျှိုချန်းရှန်၏ ရုပ်အသွင်သည် ချင်ယွင်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိ သူ့လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် လှံတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

လှံသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် တည်ငြိမ်နေသေးပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ညွှန်ပြရင်း ရှောင်တိမ်း ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

စကြာဝဠာကို သတ်မှတ်ခြင်း။

ထိုကဲ့သို့ပင် လျှိုချန်းရှန်၏လှံသည် ချင်ယွင်၏လက်ချောင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

လှံဖျားက ချင်ယွင်၏လက်ချောင်းကို ထိလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားက ကြီးမားသည့် စွမ်းအင်မုန်တိုင်းကြီး ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိသည့် တောင်တန်းကြီး ကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်ပါသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို လူအုပ်ကြီး မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အသက်ရှူကြပ်သွားကြပြီး ချင်ယွင်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

လျှိုချန်းရှန်၏လှံကို လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် မည်သို့ ပိတ်ဆို့နိုင်ရသနည်း။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူတို့ရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ, သူတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မဖယ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

လျှိုချန်းရှန်လည်း အလွန်မင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးအရင်းမြစ် နတ်ဘုရားသတ် လှံသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်၏ လက်တစ်ချောင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသည် ကို သူ မယုံနိုင်ပေ။

ချင်ယွင်က လုံးဝ မအံ့သြပေ။ သူ၏ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကျင့်ကြံမူ အခြေခံသည် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာရုံသာမက၊ ၎င်းသည် အလွန်တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ခွန်အားအရဆို သူသည် လုံချန်ထက် အားမနည်းတော့ပေ။

လုံချန်သည် ယခင်က အုပ်စိုးရှင် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ သွေးအနှစ်သာကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့် ၉၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ချင်ယွင်၏ အဆင့်သည် သူ့ထက် မြင့်မားနေပေလိမ့်မည်။ လျှိုချန်းရှန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းက သူ့အတွက် အလွယ်လေး မဟုတ်ဘူးလား။

"ဘုန်း.."

လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြစဉ်မှာ, ချင်ယွင်၏ ကျယ်ပြန့်လာသော လက်ညှိုးက လေဟာနယ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ညွှန်လိုက်သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် သူ့လက်ချောင်းမှ အနှိုင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုး နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအင်ပမာဏက သွန်းလောင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆန့်ထွက်လာသော ဧရာမလက်ကြီး က လျှိုထန်းရှင်း၏လက်ချောင်းပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားကာ သူ့ကို တောင်တန်းပေါ်တွင် အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရသလို ရှိနေသည်။

တောင်ကြီးက ပြိုကျပြီး ကျောက်တုံးများက ပြိုကျနေကာ လျှိုထန်းရှင်းသည် အတွင်းထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ အခုတော့၊ ချင်ယွင်သည် ကောင်းကင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို အဘယ့်ကြောင့် ဒူးထောက်ခိုင်းရဲလဲ ဆိုသည်ကို သူတို့ နားလည်လာပါပြီ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လျှိုထန်းရှင်းသည် ​​အနှိုင်းမဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာ တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးက မပြီးဆုံးသေးပေ။ ချင်ယွင်သည် လေဟာနယ်ဆီသို့ နောက်ထပ် လက်ဖဝါးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာ ပြီး လျှိုထန်းရှန်ရှိသည့် တောင်တန်းကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဘုန်း.."

မြေကြီးပြိုလဲသည့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများ အားလုံး အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။

တောင်တန်း ကျောက်ဆောင်တွေ အောက်မှ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံက ထွက်ပေါ် လာပြီးနောက်, နောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့်အသံမှ မကြားရတော့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး မသိစိတ်က တံတွေးတစ်လုတ် ကို မျိုချလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ထိုကဲ့သို့ လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီဟု သူတို့ သိကြပြီး၊ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည်ပင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လျှိုချန်းရှန်သည် သူ့စိတ်တွေကို ဧရာမသံတူကြီးဖြင့် အပြင်းအထန် ထုနှက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရပြီး သတိပြန်လည်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရသည်။

ဘန်း…။

ရုတ်တရက် ချင်ယွင်၏အကြည့်တွေက လျှိုချန်းရှန်ထံ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ လျှိုချန်းရှန် သည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ့ခြေထောက်တွေက ပျော့ခွေသွားကာ မြေပြင်ပေါ် တွင် ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် အသိပြန်ဝင်လာပုံရပြီး ချင်ယွင်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် သူ့အနား ရှိ ယွမ်ရှီရှီကို ထိန်းချုပ်ချင်ပုံရသည်။

သို့သော် သူသည် ယွမ်ရှီရှီကို ထိုးနှက်တော့မည့်အချိန်မှာ သူ့ကိုယ်သူ တွက်ဆနေသေး သည်။

ရုတ်တရက် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားပြီး သူ့ပုံရိပ်က လေထဲမှာပင် အေးခဲသွား လေသည်။

လေဟာနယ်အေးခဲခြင်း။

လျှိုချန်းရှန်သည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်သော်လည်း သူ မည်သို့ပင် ရုန်းကန်သည်ဖြစ်စေ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

ဘန်း…။

ချင်ယွင်၏ပုံရိပ်က သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းပေါ် ရောက်ရှိလာ သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် လေဟာနယ်အေးခဲခြင်းက လွင့်ပြယ်သွားသော်လည်း လျှိုချန်းရှန်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။

"မလုပ်နဲ့...ငါ့ကို မသတ်နဲ့" လျှိုချန်းရှန်က ကြောက်လန့်တကြား ပြောသည်။

"ငါ့ကို အကြောင်းပြချက် ပေးပါ" ချင်ယွင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ...ငါ မင်းရဲ့ကျွန်​ဖြစ်​နိုင်​တယ်။​ မင်း ငါ့ကို လုပ်​ခိုင်း​တာမှန်သမျှ ငါလုပ်​မယ်​" လျှိုချန်းရှန် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပါသည်။ ချင်ယွင်က သူ့ကို ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်သတ်မည်ကို ကြောက်လန့်နေသည်။

"မင်း တကယ် ဘာမဆိုလုပ်ချင်စိတ်ရှိလား" ချင်ယွင်က အပျော်သဘောဖြင့် ပြုံးကာ မေးသည်။

လျှိုချန်းရှန်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချင်ယွင်လည်း ရယ်ပြီး ပြောသည် "ကောင်းပြီ၊ မင်း အရင်ဆုံး မင်းရဲ့နန်းတော်ကနေ စကြည့်ရအောင်”။ (ဤနေရာ၌ ပါသည့်အတိုင်း ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အောက်ကို ဆက်မှ ဇာတ်လမ်းသဘောကို နားလည်နိုင်ပါမည်)။

ထိုစကားကို ကြားတော့ လျှိုချန်းရှန်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သို့သော် ချင်ယွင်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို သူမြင်လိုက်သောအခါတွင်မူ လုံး၀ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ ပေ။ နတ်ဘုရားဆေဘာတစ်ချောင်းက သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

လျှိုချန်းရှန်၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သင်းကွပ်ခြင်းသည် တစ်ရက်နှစ်ရက် အတွင်း ပြန်ပေါက်နိုင်သော်လည်း၊ လူများစွာရှေ့တွင် ပြုလုပ်ရခြင်းက သူ့ကို မျက်နှာပျက် စေသည်။

နတ်ဘုရားဆေဘာသည် သွေးတွေရွှဲနေပြီး မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။ လျှိုချန်းရှန်၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန်မင်း နာကျင်နေပါသည်။

"အဆင်ပြေပြီလား" လျှိုချန်းရှန်က ချင်ယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

ချင်ယွင်၏ ပါးစပ်ထောင့်က လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် တွန့်လိမ်သွားကာ ပြောသည် "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း သေရဦးမှာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လျှိုချန်းရှန်၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်း" လျှိုချန်းရှန်က စကားတစ်ခွန်းတောင် ထုတ်မပြောနိုင်ခင်မှာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် သွေးအငွေ့တွေနှင့်အတူ တိုက်ရိုက်ပါသွားပြီး လေထဲမှာ လုံးဝ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ချင်ယွင်၏နည်းလမ်းများကြောင့် သူတို့အားလုံး ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွင်က ယွမ်ရှီရှီကို လှည့်ကြည့်ကာ နူးညံ့သော အပြုံးကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ယွမ်ရှီရှီလည်း ချိုသာစွာ ပြုံးပြပြီး၊ ယင်းအပြုံးက သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ပြောင်းပြန် လှန်လိုက်သလိုပင်။