အခန်း ၁၇၁၄

အခန်း (၁၇၁၄) ပျော်ရွှင်မူကိုသိသူ။

ကောင်းကင်ကြီးသည် မည်းမှောင်နေပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို အဆုံးမဲ့ မိုးကြိုး လျှပ်စီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးနဂါးတစ်သိန်းတို့ အထဲမှာ လူးလိမ့် နေသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးများနှင့်အတူ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားသည် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါး လေထဲတွင် ရပ်နေပြီး လူတိုင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အတိုင်း ထင်မှတ်ရပြီး၊ လူတိုင်း၏ကျော ကို အေးစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

ရောက်ရှိနေသူ လူအားလုံးသည် အလွန်မင်း ကြောက်လန့်စွာဖြင့် ကမ္ဘာပျက်နေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးပါစေ၊ ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ ပိတ်လှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"မင်း ငါတို့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" ကွင်းပြင်ထဲရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြုံးနေသော ချင်ယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားများ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'"ငါ ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။ ငါက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို မင်းတို့နဲ့အတူ ဖြတ်သန်းချင်ရုံပါ။ ငါက နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။ အခုလေးတင်၊ ငါက မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရား နယ်ပယ် ကနေ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် ဒီကောင်းကင် ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကြီး ရောက်ရှိလာတာပဲ။ မင်းတို့က ငါနဲ့ နီးကပ်လွန်းတဲ့အတွက် ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခရဲ့ ပိတ်လှောင်ခံခဲ့ရပြီး၊ မင်းတို့ကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်သူတွေအဖြစ် ဆက်ဆံလိုက်တာပဲ။" ချင်ယွင်က ကူကယ်ရာမဲ့ ပြောသည်။

လူတိုင်း၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ပိုမြင့်မားသည့် နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာလား။

ယခုလိုလူမျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတန်ခိုးကပင် အလွန် မနာလိုဖြစ်ရသည့် လူများဖြစ်မလား။

ထိုကဲ့သို့လူမျိုးသည် ယခုအချိန်အထိ မည်သို့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ပြီး ကောင်းကင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မည်နည်း။

ရုတ်တရက် ချင်ယွင်ကိုကြည့်နေသည့် လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် အံ့အားသင့်မူနှင့်အတူ ဒေါသပါ ထွက်လာကြသည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို အဲဒီလို စိုက်ကြည့်နေစရာ မလိုဘူး။ အခု ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခက ဆင်းသက်လာပြီ။ မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်ရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး။ နောက်လာတော့မယ့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မင်းတို့ ဘာလို့ မစဉ်းစား တာလဲ။" သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် လူတိုင်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ သောအခါတွင် ချင်ယွင်က ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားတော့ လူတိုင်းက ဒေါသအကြီးအကျယ် ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော်၊ သူတို့သည် သူတို့၏အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင်ချိန်ညှိပြီး ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခအတွက် ပြင်ဆင်ရန်မှလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

"လူတိုင်း၊ မကြောက်ကြနဲ့။ ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခက ကြောက်စရာကောင်းရုံ သက်သက်ဖြစ်မယ်။ တကယ်ဆို ဒီလောက်ကြီး အစွမ်းမထက်လောက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်စုတ်က ဘယ်လိုလုပ် ရယ်မောနိုင်မှာလဲ" ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက ပြောသည်။

ထိုစကားကို လူတိုင်း ကြားသောအခါ အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်ဟု ခံစားမိကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် ချင်ယွင်သည် ပူးပေါင်းပါဝင်ဟန်ဖြင့် သူ၏အပြုံးကို ထိန်းထားလိုက်ပြီး၊ သူ့အစီအစဥ်ကို မြင်သွားသောကြောင့် သူသည် လေးနက်သော အမူအရာ ရှိလာသည်ဟု လူအများကို အထင်ရောက်သွားစေသည်။

ရလာဒ်အနေနှင့်၊ လူတိုင်းသည် ဤကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခက အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိကြောင်း ပို၍ သေချာသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ယခင်က တုန့်ဆိုင်းနေသော စိတ်နှလုံးများ သည် တခဏချင်း ပြေလျော့သွားကြသည်။

သို့သော်၊ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခသည် သူတို့ကို အလွန်အကျွံ ပျက်စီးစေမည် မဟုတ် ဟု လူတိုင်း ထင်နေကြစဉ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခသည် ၎င်း၏စွမ်းရည်အပြည့် ထိ စုစည်းပြီးသွားပြီ။

"ဘုန်း"

ကောင်းကင်ယံမှာ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ကြီး ဆုတ်ပြဲသွားပုံ ရသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လျှပ်စီးများသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူထောင်ပေါင်းများစွာကို အပြင်းထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“အား..…”

ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ သတိထားမူကို ဖြေလျှော့ထားသည့် အားနည်းသည့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများသည် ပထမဆုံး လျှပ်စီး အတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွင်က အဆင်ပြေပါသည်။ ဤနတ်ဘုရားလျှပ်စီး၏တန်ခိုးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ့အတွက် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်သဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ထို့အပြင်၊ သူသည် ထိုလျှပ်စီးများကို ယခင်ကတည်းက ထိတွေ့ဖူးသောကြောင့် ဤလျှပ်စီးသည် သူ့ကို လုံးဝ အန္တရာယ် မပြုနိုင်ပေ။

ပထမဆုံး ကောင်းကင်လျှပ်စီးသည် လူတစ်ထောင်ကျော်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို တိုက်ရိုက် သေဆုံးစေခဲ့သည်။ ရာနှင့်ချီပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားခဲ့ကြသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခသည် ယခင်က ထိုလူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ကြောက်စရာ မကောင်းခြင်း မဟုတ်ဟု ယခုမှပင် သူတို့ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်လာကြသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။

ဘေးတစ်ဖက်မှ ချင်ယွင်၏ ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးကို မြန်လိုက်ရတော့ ချင်ယွင်က သူတို့ကို တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်ပြန်ပြီဟု လူတိုင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဒေါသ ထွက်လွန်းသဖြင့် သွားများပင် ယားယံလာကြသည်။ အကယ်၍, သူတို့သာ ဤကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခမှာ ထပ်မံ ကျရှုံးရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ပါက၊ သူတို့သည် ရှေ့သို့ အလျင်စလို ပြေးထွက်ပြီး၊ သူတို့ရှေ့မှ ဤကောင်စုတ်ကို အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ ဆုတ်ဖြဲပစ်မိမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ စိုးရိမ်နေတာလား။ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခက အများကြီး မရှိပါဘူး။ ၁၀၈ ခုလောက်ပဲ ရှိမှာပါ။ မကြာခင် ပြီးသွားပါလိမ့်မယ်။" ချင်ယွင်က လူအုပ်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားတော့ အားလုံး၏ မျက်နှာတွေလည်း ပြာနှမ်းသွားကြသည်။

လခွမ်း...၊ ၁၀၈ ခုက မများဘူးလား။

ထို့အပြင်၊ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ စွမ်းအားသည် ယခင်တစ်ခုထက် နောက်ပိုင်း တစ်ခုက ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလိမ့်မည်။ ပထမကပ်ဘေးဒုက္ခမှာပင် လူတစ်ဒါဇင်မျှ သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် နောင်လာမည့် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး ဒုက္ခသည် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းမည်နည်း။

"ဘုန်း.."

လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြစဉ်မှာ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ က တစ်ဖန် ပြန်ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်သည် အလွန်မင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားပြည့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလျှပ်စီးအတွင်းမှာ ပြိုလဲသွားကြသည်။ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသည့် အခြားလူများသည်လည်း ရုန်းကန်နေပုံရ ပြီး လူဒါဇင်အနည်းငယ်မျှသာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိပုံရသည်။

လူတိုင်း ချင်ယွင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူတိုသည် ပြောစရာစကား မဲ့သွားခဲ့ရသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ဤကောင်စုတ်သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား လျှပ်စီးကြောင်းကို အမှန်တကယ် လျစ်လျူရှုထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ခုခံရန် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ချင်ယွင်ကို မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ရှေ့မှ ဤလူသည် သူတို့ကို ဖြေရှင်းရန် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို အဘယ်ကြောင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ အသုံးပြုခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည် သွားကြသည်။ သူသည် ဤကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို လုံးဝ မကြောက်ရွှံ့ဘဲ ကျားများနှင့်တူသည့် သူတို့ကို ကြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"လခွမ်း၊ တကယ်လို့ ငါသာ ဒီအကြောင်းကို သိထားခဲ့ရင်၊ ငါ့ကို သတ်ပစ်မယ် ဆိုရင်တောင် ဒီကောင်းကင်ဘုံတံဆိပ်ကို လာပြီးလုယူမှာ မဟုတ်ဘူး။" လူအုပ်ထဲက လူတစ်ယောက် စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ပါသည်။

"ငါက အပြစ်ကင်းပါတယ်။ ငါက ပွဲကြည့်ရုံသက်သက် ရောက်လာခဲ့တာ။ ဘယ်သူက နှိုးဆော်ခဲ့တာလဲ။ ငါ တကယ်ကို မိုးကြိုးပစ်ခံရတော့မယ်။" ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် နောက်တစ်ယောက်လည်း ငိုလုမတတ် အုံ့မှိုင်းသည့်အသံ ဖြင့် ပြောသည်။

ချင်ယွင်သည် ထိုနေရာတွင် အေးအေးလူလူနှင့် သနားခြင်းကင်းစွာ အိပ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ညည်းညူသံတွေကို ကြားတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ ဖော်မပြနိုင်အောင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ ၁၀၈ ခုတွင်၊ ပထမ ၁၀၀ သည် သူ့အား များစွာ ထိခိုက်စေ ခြင်း မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်, သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်ပုံစံကို ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​“ဘုန်း"

နောက်ထပ် ကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးက ကောင်းကင်ဘုံတန်ခိုး စွမ်းအားတွေနှင့် ရောထွေးပြီး ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင့် လူဒါဇင်နှင့်ချီပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပါသည်။ အချို့ဆို မြေပြင်ပေါ် တွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပြီး အချို့မှာ မီးသွေးကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ လင်းဘနှင့်ဝူဒေါင်ဇီတို့ ဆွံ့အသွားကြသည်။

လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကပ်ဘေးဒုက္ခကို အတူတကွ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ရှားပါးကြီး ခမ်းနားသော အခါသမယဖြစ်ကာ၊ ချင်ယွင်သည် ဤအရာအားလုံး ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူ မယုံနိုင်သေးပေ။

"အစ်ကိုကြီးက ဒီလိုကစားနည်းကို တကယ် သိတာပဲ။ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းမှန်း သိခဲ့ရင် ငါ ဝင်သွားပါတယ်" လင်းဘက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ့လေသံမှာ မကျေနပ်မူ များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝူဒေါင်ဇီသည် ပြောစရာစကား မဲ့သွားသည်။ သူသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခမှ ပုန်းအောင်းချင်သော်လည်း လင်းဘသည် အမှန်တကယ် အစခံယူပြုရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

သူသည် ကောကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို မည်မျှ များများ ခုခံနိုင်မည်ကို သူ တကယ် မသိသေးပေ။ ဆယ့်ငါးခုက သူ့ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

"ဘုန်း..၊ ဘုန်း.. ဘုန်း.. ဘုန်း..”

ကောင်းကင်ကလျှပ်စီးကြောင်းတွေက ဆက်လက်ကျဆင်းလာပြီး လျှပ်စီးကပ်ဘေး ဒုက္ခတွေက ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

ချက်ခြင်းပင်၊ တောင်တန်းကြီးဆီမှ ဆက်တိုက် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာနေပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခအောက်တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

များမကြာမီတွင်၊ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ တစ်ဒါဇင်ကျော် ကျဆင်းလာပြီးနောက် ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူအရေအတွက်သည် ၂,၀၀ဝ ဝန်းကျင်ကနေ ၃၀၀ အောက်သို့ ကျဆင်း သွားခဲ့သည်။ ဤလူ ၃၀၀ ထဲမှ အများအပြားသည် ဒဏ်ရာအကြီးအငယ် အသီးသီး ရထားကြသည်။

ယခုအချိန်ထိ တစ်ဒါဇင်ခန့်သာရှိသေးပြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုအကြောင်းတွေးပြီး သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေရန်ပင် စိတ်ကူးမိကြသည်။

ချင်ယွင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဤကောင်စုတ်သည် သူ့ပုံစံက အေးအေးလူလူနှင့် ပျော်နေပုံရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်မူက သူ့ကို ကလထိုးနေသည့်အတိုင်းပင်။ ယင်းကြောင့် သူတို့သည် အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျကာ သွေးပင် အန်ချင်လာကြသည်။