အခန်း ၁၇၇၈

အခန်း (၁၇၇၈) တုကူးသားအဖကို သတ်ဖြတ်ခြင်း။

"အိုး...၊ နောက်ထပ် မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်။ ဒီနေ့ ငါတို့ ကံကောင်းပုံရတယ်။" တုကူးအောင်ထျန်းသည် ချင်ယွင်နောက်ကွယ်မှ ချင်ရီကိုကြည့်ကာ ဖောက်ပြန်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရုပ်ရည်အရဖြစ်စေ, စိတ်နေစိတ်ထားအရဖြစ်စေ, ချင်ရီက အကောင်းဆုံးထဲက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် ယွမ်ရှီရှီနှင့် မတူပေ။ တစ်ယောက်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တောင်ကြီးလို အေးစက်နေသည်။

တုကူးထျန်းရွှယ်လည်း ချင်ရီကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချင်ယွင်နှင့် ချင်ရီတို့က သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အစွမ်းထက်သော ဇာတ်ကောင်အချို့ ရောက်လာသည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ နောက်တစ်ယောက်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားထက်ပင် နိမ့်ကျနေပုံရသည်။

"ခင်ပွန်း၊ ရှင် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့။ ရှင့်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်နေခဲ့တာ" ယွမ်ရှီရှီသည် ချင်ယွင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။

"အဆင်ပြေလား။ ငါက ဘာလို့ ပြန်မလာရမှာလဲ" ချင်ယွင်က ယွမ်ရှီရှီ၏မျက်နှာကို ထိတွေ့ပြီး၊ နှစ်သိမ့်ပေးရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ယွမ်ရှီရှီလည်း ပြုံးပြီး ချင်ရီကို မသိစိတ်က လှမ်းကြည့်သော်လည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။

ချင်ယွင်သည် တုကူးသားအဖကို ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများက နှင်းခဲတမျှ အေးစက်နေ သည်။

"ကောင်စုတ်..၊ မင်းက သူတို့ပြောနေတဲ့ အစ်ကိုကြီးဆိုသူလား" တုကုအောင်ထျန်းက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက သူတို့ရဲ့အစ်ကိုကြီးပဲ။ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ငါ့မိန်းမကို ထိရဲတယ်လို့ ပြောခဲ့သူလား..." ချင်ယွင်က မှုန်ကုပ်ကုပ် အမူအရာဖြင့် မေးသည်။

"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ့အဖေက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားပဲ။ မင်းလိုသေးငယ်တဲ့ ကောင်းကင် နတ်ဘုရားငယ်လေးက ငါတို့ကို တားချင်တယ်လို့ မပြောနဲ့နော်။ ယုံချင်ယုံ, မယုံချင်နေ၊ ငါ့အဖေက မင်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ သေတဲ့အထိ ချေမွပစ်နိုင်တယ်။ မိန်းမလှ နှစ်ယောက်ကို ပညာရှိရှိနဲ့ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားတယ်။" တုကူးအောင်ထျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောသည်။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်း ကျဉ်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပြင်းထန်သည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့။ သူ့အဖေက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး။ မင်း သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး။" ဝူဒေါင်ဇီသည် ချင်ယွင်၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒကို မြင်သောအခါ၊ သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်ပါသည်။

ချင်ယွင်သည် အလွန်ခေါင်းပူနေပြီး၊ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး၊ အသတ်ခံရမည်ကို သူ လေးလေးနက်နက် ကြောက်နေမိသည်။

သို့သော် ချင်ယွင်က သူ့စကားကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် တုကူးအောင်ထျန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည် "အခုနက မင်းပြောခဲ့တဲ့စကားက အကြိမ်ပေါင်း ၁၀၀၀၀ သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေ့ အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူး"

"ဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ။ မင်း အသိစိတ်လွတ်သွားပြီလား၊ မင်းလိုကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးက ကောင်းကင်ဘုံကို အန်တုချင်နေတာလား" တုကူးအောင်ထျန်းက မခိုးမခန့် ပြောသည်။

တုကူးထျန်းရွှယ်သည် သူ့မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းထားပြီး ချင်ယွင်၏ စိတ်သဘောထား က သူ့ကို အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်စေသည်။

"ဟမ့်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားငယ်လေးက အရမ်းကို မောက်မာရဲနေတယ်ပေါ့။ မင်းက တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ" တုကူးထျန်းရွှယ်က အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးတော်က ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွင်ကို လက်ဖဝါး ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုလက်ဖဝါးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ သာမာန် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ သည် လက်တွေ့အားဖြင့် ခုခံရန် နေရာမရှိပေ။

တုကူးအောင်ထျန်းသည် ချင်ယွင်ကို အသားပြားဖြစ်သည်အထိ ရိုက်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ ရပြီဟု တွေးထားရင်း လှောင်ပြောင်သော အပြုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါသည်။

ဝူဒေါင်ဇီနှင့် အခြားလူများသည် သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပြာရောင်အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ် လာပြီး၊ ထိုလက်ဖဝါးက ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်သည် တောက်ပလာပြီး တုကုထျန်းရွှယ် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းသည် တုကုထျန်းရွှယ်၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်သည်။

"ဘန်း...."

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ တုကုထျန်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း အစိပ်စိပ်မြွှာမြွာ ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပြာရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ၏ လက်တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် သေးငယ်သော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအပြာရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ၏ ရှေ့တွင် တစ်ချက် ထိုးနှက်ခြင်းကိုပင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။

တုကူးထျန်းရွှယ်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ဘေးနားရှိ အပြာရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူအား ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူပဲ။ မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ" တုကူးထျန်းရွှယ်၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် မချုပ်ငြိမ်းသေး ပေ။

"ဟမ့်၊ ကျုပ်က နတ်ဆိုးတစ်ယောက်လို့ ခင်ဗျား တကယ် ထင်နေတာလား။ ခင်ဗျားရဲ့သား က ကျုပ်မိန်းမကို အခုနက မထိချင်ခဲ့ဘူးလား" အနက်ရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ဆီက ရေခဲတမျှ အေးစက်စက်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။ ဤအနက်ရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူက ချင်ယွင် ဖြစ်နေသည်။

"ဟမ့်၊ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဒီလောက် အံ့သြစရာကောင်းလို့လား။ ဘိုးဘေး နတ်ဘုရားဖြစ်လာတာနဲ့ ခင်ဗျားအလိုရှိသမျှကို လုပ်နိုင်ပြီလို့ မထင်နဲ့။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောပြမယ်။ ဒီအပြာရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးလူသားက ကျုပ်ကိုယ်ပွားပဲ။ ကျုပ်မှာ နောက်ထပ် အနက်ရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ကိုယ်ပွားလည်း ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ရုပ်ထုတစ်ခုလည်း ရှိတယ်။" ချင်ယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ ရုပ်ထု၏ကိုယ်ထည်နှင့် အနက်ရောင်ကြေးခွံ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ သည် လူတိုင်း၏မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ပြင်းထန်သည့် ဖိနှိပ်မှုတွေကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တုကူးထျန်းရွှယ် မှင်သက်သွားသည်။ ယခုမှသာလျှင် သူသည် မည်သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ကို နှိုးဆော်မိခဲ့သည်ကို သူ သိသွားခဲ့ပြီ။

တစ်ဖက်တွင်မူ တုကူးအောင်ထျန်းသည် ချင်ယွင်၏မျက်လုံးများကို သေသေချာချာ ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေလေသည်။

"ငါ့ကို အသာထား။ ငါ့နောက်က မင်းပြောတဲ့ မိန်းမလှလေးကလည်း ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကိုတောင် အလိုသလို သတ်ပစ်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမူ တစ်ခုပဲ။ မင်းက ငါ့မိန်းမကို ငါ့ရှေ့မှာ ထိလို့ရမယ် ထင်သေးလား။" ချင်ယွင်၏ အသံက တုကုအောင်ထျန်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထက်ရှသော ဓားသွားကဲ့သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သွားပြီး တုကုအောင်ထျန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်သွားစေသည်။

ချင်ယွင်၏နောက်တွင်၊ ဝူဒေါင်ဇီ, ယွမ်ရှီရှီနှင့် အခြားလူတိုင်းသည် အနှိုင်းမဲ့ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သော အမူအရာများကို ဖော်ပြနေခဲ့ကြသည်။

အချိန်အတော်အကြာ မတွေ့ရတော့သည့်နောက်ပိုင်း ချင်ယွင်သည် တကယ်ကို အင်အားကြီးမားလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

ထို့အပြင်, ထိုအမျိုးသမီးသည် တကယ်ပဲ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဘိုးဘေး နတ်ဘုရားကို အလိုရှိသလို သတ်ပစ်နိုင်သည့် တည်ရှိမူတစ်ခုလား။ ပထမတော့ သူတို့သည် ချင်ယွင်၏ မိန်းမအသစ်ဟု ထင်နေကြသည်။

"သခင်၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာပေးပါ" တုကုထျန်းရွှယ်က အလျင်စလို ကရုဏာထားရန် တောင်းလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က လူငယ်သည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူသည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ကိုယ်ပွားသုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ယွင်၏အမူအရာက အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ အပြာရောင် ကိုယ်ပွား သည် ၎င်း၏လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တုကုထျန်းရွှယ်၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချက်ခြင်း ချေမွပစ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ယခုလိုပုံစံမျိုးဖြင့် အသတ်ခံရသည်။

တုကုအောင်ထျန်းသည် မာနမကြီးတော့ဘဲ သူရဲဘောကြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ချင်ယွင်ကို ငေးကြည့်နေပါသည်။

"မင်း ငါ့မိန်းမကို ထိဦးမှာလား။ ထစမ်းပါ" ချင်ယွင်သည် တုကုအောင်ထျန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"သခင်၊ ငါ မှားပါပြီ။ ငါမှားပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ လွှတ်ပေးသ၍, သခင်ရဲ့ သားကောင်အဖြစ် နေပါ့မယ်။" တုကုအောင်ထျန်းက ချင်ယွင်၏ပေါင်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး ငိုကြွေးသည်။

ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့် အရိပ်အမြွက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တုကုအောင်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းဖြင့်, သူ့အသက်သွေးကြောက လုံးလုံး ကြေမွသွားခဲ့သည်။

"အား…" တုကုအောင်ထျန်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ချင်ယွင်၏ ကန်ချက်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ အစစ်မှန် အဓိပ္ပါယ် ပါဝင်နေ သည်။ ဤကန်ချက်ဖြင့် တုကုအောင်ထျန်းသည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မပြည့်စုံတော့ဘဲ ဤတစ်သက်တာတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တုကုအောင်ထျန်းသည် နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လူးလိမ့်နေသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သုံးစားမရ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ချင်ယွင်သည် နာကျင်မှုအပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်နေသော တုကုအောင်ထျန်းကို ကြည့်လိုက် သော်လည်း သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ သနားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယွမ်ရှီရှီသည် သူ၏ ပြောင်းပြန်ကြေးခွံဖြစ်ပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်ဝံ့သည့်လူမှန်သမျှ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

"လင်းဘ၊ ငါ သူ့ကို မင်းအတွက် ထားခဲ့မယ်။ သူ့ကို အလွယ်တကူ မသေစေနဲ့" ချင်ယွင်က လင်းဘကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါဒေါသကို ထိန်းထားပါ့မယ်။ ငါ့ဒေါသတွေ မပြေမချင်း သူ့ကို သေလုမျောပါး ရိုက်ပစ်မယ်။ ပြီးရင် ပြန်ကုသပေးမယ်။ ပြီးရင် ပြန်ရိုက်မယ်လို့ ကတိပေးတယ်။ လင်းဘက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေပြီး တုကုအောင်ထျန်းကို ချက်ချင်း ရိုက်သည်။

လင်းဘ၏လက်သီးသည် အလွန်မင်း ပြင်းထန်သည်။ လက်သီးနှစ်ချက် မဟုတ်သည့် အတွက် တုကုအောင်ထျန်းသည် သက်ပြင်းချနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ပါသည်။

သို့သော် လင်းဘသည် သူ့ကို သေခွင့်မပေးခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သူ၏နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်သည်။

တုကုအောင်ထျန်းသည် သေသည်အထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံခဲ့ရပြီး၊ သေခြင်းတရားကပင် သူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကြိမ်တစ်ရာရှစ်ဆယ်ကျော် ရိုက်နှက်ပြီး ကုသပေးခဲ့သည်။ တုကုအောင်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် လုံးဝ ပြိုကျကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုမှသာ ချင်ယွင်၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသများ ပြေလျော့သွားသည်။

ချင်ယွင်သည် သူ့ဒေါသကို ဖြေလျှော့ရင်း ယွမ်ရှီရှီကို ပွေ့ဖက်ကာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ခရီးကို စတင်ရန် ကနဦးစကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။