အခန်း (၂၉၇၁-၂၉၇၂)
Vol. 298 Ch. 2971-2972
အခန်း (၂၉၇၁) - ဤတံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်ငါးပါး ဖြစ်သည်
"ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ခေါ်သွားမှာလား။"
ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူမ ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် အသာလေး ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် မြူခိုးများ တက်လာပြီး ဆွေ့ဟွမ်ရှီ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝမ်ချင်း၊ မင်း ငါ့ဆီကို ထပ်လာပြန်ပြီပေါ့ "
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
"ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ခေါ်သွားတော့မယ်၊ မင်းရဲ့ လူတွေကို ပြန်ခေါ်လိုက်တော့။"
ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင်း၏ လေသံမှာ အေးစက်နေသည်။
"ဒီလောက်နဲ့ ခေါ်သွားတော့မလို့လား နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် မနေတော့ဘူးလား ဒီကောင်လေးတွေက တော်တော် သဘောကျဖို့ကောင်းတယ်လေ။"
ဆွေ့ဟွမ်ရှီက အလျင်အမြန်ပင် ဆွဲဆောင်ပြောဆိုသည်။
"သူတို့ကို ဒီမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းပါလား၊ သူတို့ကို ငါ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်ပေးထားမယ်။"
"ဆွေ့အစ်ကို၊ ယဲ့အရှင် က နောက်ကျရင် မင်းဆီ လာဦးမှာပါ။ သူတို့ ထွက်သွားလို့ ယဲ့အရှင် မလာတော့ဘူး ဆိုတာမျိုး မရှိပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာ မိမိစိတ်ထဲရှိ အကြံအစည် အဖော်ခံလိုက်ရ၍ ချက်ချင်းပင် ဟားဟားရယ်ကာ -
"ငါက အဲဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။"
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ခန့် ကြာသည်အထိ စကားပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်က ချန်နန်ခယ်တို့အဖွဲ့ကို ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း မြင်သဖြင့် ဆွေ့ဟွမ်ရှီမှာလည်း စောင့်ကြည့်နေသည့် နေ့ကင်း ညကင်း နတ်ဘုရားများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရသည်။
ကြီးမားလှသော တံခါးပေါက်။
ဒီနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ရ၍ ချန်နန်ခယ်၊ ချူးဖေး၊ လီတန်းရှန်းတို့မှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသားကျလာခဲ့သည်။
ယနေ့တွင် နှစ်အတန်ကြာ မပေါ်လာတော့သော ဖန့်ချန်ထံမှ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာသဖြင့် ချန်နန်ခယ် ဦးဆောင်သည့် သူတော်စင်များအားလုံးမှာ ခန်းမကြီးထဲတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။
တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဖန့်ချန် လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့် အကြည့်ပေါင်း ထောင်ချီက သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုအကြည့်များထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ အများစု ပါဝင်နေသည်။
သို့သော် ထိုအကြည့်များကြားတွင် စူးစမ်းချင်သော၊ သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်အချို့လည်း ရောထွေးနေသည်။
ခန်းမထဲ ရောက်သည်နှင့် ချန်နန်ခယ်က ပြုံး၍ ထရပ်လိုက်သည်။
"ယဲ့အစ်ကိုကြီး၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်တည်း ကောင်းကင်ငါးပါးကို ထွက်သွားပြီး ငါတို့ကို မခေါ်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။"
လီတန်းရှန်းတို့အဖွဲ့မှာလည်း အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့တိုး၍ ဂါရဝပြုကြသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"တကယ်တော့ ငါ မင်းတို့ကို လိမ်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။"
"အော်"
ချန်နန်ခယ်မှာ အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ ဖန့်ချန်ကို အေးဆေးစွာသာ ငေးကြည့်နေသည်။
ခန်းမထဲမှ သူတော်စင် အများအပြားမှာလည်း စိတ်ဝင်တစားနှင့် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
"မင်းတို့ထဲမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် ရဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိနေမလားလို့ ငါ သံသယရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို တကယ့် ကောင်းကင်ငါးပါးဆီ မခေါ်သွားခဲ့တာ။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
"ဒါဆို ဒီနေရာက ကောင်းကင်ငါးပါး မဟုတ်ဘူးပေါ့"
ချန်နန်ခယ်မှာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာလည်း တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာမျိုးနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရတာပဲ၊ အစ်ကိုကြီး မပြောပြခင်ကတည်းက ငါတို့ ခန့်မှန်းမိပါတယ်လေ။"
"ဒီနေရာက တကယ်ကို ကောင်းကင်ငါးပါး မဟုတ်ပါလား "
"ဒီယဲ့ထျန်းဂူက သိပ်ကို သတိထားလွန်းတာပဲ၊ မဟုတ်လား "
"ကံကောင်းလို့ ငါတို့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားခဲ့မိတာ "
"ဒါဆို တော်သေးတာပေါ့၊ ငါတို့ တကယ့် ကောင်းကင်ငါးပါးဆီ သွားရင် သူတို့ကို အကုန်ဖမ်းဆီးပြီး ဂုဏ်ပြုဆုတွေ ရယူနိုင်ပြီပေါ့ "
စိတ်ခံစားချက် အမျိုးမျိုးမှာ ခန်းမထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသည်။
ချန်နန်ခယ်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ -
"ယဲ့အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆို ငါတို့ အခု စာမေးပွဲ အောင်သွားပြီမို့ တကယ့် ကောင်းကင်ငါးပါးဆီ သွားလို့ရပြီပေါ့နော် "
"ဒါပေါ့။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးပေါက်ကြီးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြသည်။
သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ထိုနေရာတွင် စွမ်းအင်များ ဝန်းရံလာပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်ကားသွားကာ မီးခိုးငွေ့များ လူးလွန့်နေသော ကြေးနီတံခါးကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မီးခိုးငွေ့များမှာ တံခါးအတွင်း လှည့်ပတ်နေပြီး တံခါးကြီး ပွင့်သွားသောအခါ အတွင်းဘက်တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ဘာမှ မမြင်ရတော့ပေ။
"ဒီတံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရင် ကောင်းကင်ငါးပါး ကို ရောက်ပြီ ။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
"သွားကြတော့။"
ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင်းက ဖန့်ချန်၏ နောက်ဘက် အရိပ်ထဲတွင် ရပ်နေရင်း မေးလိုက်သည်။
"ရှဲ့အာမန်တို့က ဒီတစ်ခါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်မသွားဘူးလား "
"သူတို့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ဖြစ်နေပြီမို့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ကိုယ်တိုင် တံခါးဖွင့်သွားနိုင်တယ်၊ သူတို့က အဲဒီဘက်ကပဲ သွားလိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်က စိတ်အာရုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင်းမှာ နားလည်သွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
ယခုအချိန်တွင် ချန်နန်ခယ်တို့အဖွဲ့မှာ တွန့်ဆုတ်နေဟန်ရှိပြီး ဘာမျှ မလှုပ်ရှားကြသေးပေ။
ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် ပြုံးကာ တံခါးပေါက်ဆီ လျှောက်သွားသည်။
"ငါ အရင်ဝင်နှင့်မယ်၊ မင်းတို့ နှေးနေရင် ငါ တံခါးပိတ်လိုက်မှာနော်။"
စကားပြောရင်းပင် သူသည် ကြေးနီတံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
ချန်နန်ခယ်တို့အဖွဲ့လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သဖြင့် စိတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသည့် သံသယများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဖန့်ချန်နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။
......
ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်မ။
အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဖုန်းယွမ်ဝူတောက် ဦးဆောင်သည့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ပေါ်လာကြသည်။
အရေအတွက်အားဖြင့် လူတစ်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိသည်။
"ဒါက ကျန်းဆီလုံပဲ..."
ကြီးမားလှသော ခန်းမထဲတွင် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အဖွဲ့အချို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကျန်းဆီလုံကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် လူတစ်ထောင်ကျော် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ကျန်းဟူက ယခုအခါ ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၏ နောက်တွင် ရပ်နေပြီး မောက်မာသော ဟန်ပန်ဖြင့် ရှိနေသည်။
မိမိကို အကြည့်ပေါင်းများစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ခံစားရသည့်အခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။
ဒီတစ်ခါ သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၏ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရုံမက အလွန်အားကောင်းသည့် နောက်ခံအင်အားကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ထိအချက်ကြောင့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကလည်း သူ့ကို ချီးကျူးစကား ဆိုခဲ့သဖြင့် လူငယ်မျိုးဆက်ထဲတွင် သူ၏ နာမည်မှာ တကယ်ပင် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။
"ကျန်းဟူ၊ အွန်း... ကျန်းဆီလုံ၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခါ ဝင်လာရင် အဲဒီလူနဲ့ တွေ့ရမယ်လို့ မင်းပြောတယ်နော်"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က အေးဆေး ပြောသည်။
ကျန်းဟူလည်း ကြားသည်နှင့် ခေါင်းငုံ့ကာ မောက်မာမှုများကို ဖျောက်ဖျက်ပြီး လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အချိန်ကို တွက်ကြည့်ပြီးပါပြီ၊ သူလည်း ဒီတစ်ခါ ထပ်ဝင်လာမှာပါ၊ ဒီတစ်ခါ အထဲမှာ အစ်ကိုကြီးနဲ့ တွေ့ရမှာ သေချာပါတယ်။"
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ပြုံးလိုက်သည်။
အနီးအနားတွင် ရှန်ပါဝမ် ကလည်း လုံရှန်းနတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာဘက်က မဟာသားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ၊ အခုခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ယွမ်သခင်လေးတို့နဲ့လည်း ငါနဲ့ တော်တော် ရင်းနှီးတယ်။
ပြီးတော့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ နံပါတ်တစ်သူတော်စင်က ငါ့အစ်ကိုကြီးပဲ၊ ငါတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားအင်ပါယာအနေနဲ့ ဒီနေရာမှာ ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး သွားလာလို့ ရပြီ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး "
ရှန်ပါဝမ်က စကားပြောရင်း သူတော်စင်များအား ခေါ်ဆောင်ကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသည်။
ရုတ်တရက် သူသည် ကျန်းဟူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးကာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
"ဒါ ကျန်းအစ်ကို မဟုတ်လား၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ မင်းတို့လည်း အခုမှ ရောက်တာလား "
"ပါဝမ်ညီလေးပါလား။"
ကျန်းဟူကလည်း ပြုံးကာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို စိတ်အာရုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး ဒီနေရာကို အစောဆုံး ရောက်လာတာပါ၊ ဒီ ရှန်ပါဝမ်က အစ်ကိုကြီးရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပြီး အမြဲကပ်နေတာ၊ အစ်ကိုကြီးနဲ့ တော်တော် ရင်းနှီးတဲ့သူပါ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ကြားသည်နှင့် ပြုံး၍ ပြောသည်။
"ရှန်ညီလေး၊ ကျွန်တော် ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ပါ၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"
"အော်"
ရှန်ပါဝမ်မှာ ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို မသိသဖြင့် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး ကျန်းဟူကို လှည့်ကြည့်သည်။
ကျန်းဟူက ချက်ချင်းပင် ပြောသည်။
"ရှန်ညီလေး၊ ဒီလူက ငါတို့ဘက်က လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ်သူတော်စင်လေ။"
ရှန်ပါဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဂါရဝပြုသည်။
"ဝူတောက်အစ်ကိုကြီး၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
"အားနာစရာပါ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ယဲ့အစ်ကိုကြီးလည်း အသိမိတ်ဆွေတွေပါပဲ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ပြုံးသည်။
ရှန်ပါဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လေးစားမှုများ တိုးပွားလာသည်။
ထိုစဉ် အနီးအနားမှ တီးတိုး စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အဲဒီ သူတော်စင်အုပ်စုက အခုမှ ရောက်လာတာလား"
"အင်း၊ သူတို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေမှာ သုညပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူတို့ ဒီ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။"
"နောက်ထပ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာတစ်ခု ထပ်တိုးလာတာပဲ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်တို့အဖွဲ့လည်း ထိုစကားများကို ကြားသဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
သွေးနီရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သူတော်စင် အုပ်စုတစ်ခု ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
အလင်းတန်းများ တောက်ပနေစဉ် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လူတစ်ထောင်ကျော် ပေါ်လာသည်။
ရှန်ပါဝမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အရင်က အခြေအနေကို သတိရကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။
"အခုမှ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလား ကျွန်တော်က ရှန်ပါဝမ်..."
ဦးဆောင်သူမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လက်ကို မြှောက်ကာ ပါးကို တစ်ချက် အားပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်သဖြင့် ရှန်ပါဝမ်မှာ နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားပြီး ပါးကိုကိုင်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၉၇၂) - သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ
ဇာတ်လမ်းက ဒီလိုမဟုတ်ပါလား
ရှန်ပါဝမ်မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ကြည့်လိုက်သည်။
အရင်တစ်ခါ သူ အဲဒီလူကြီးမင်းနဲ့ တွေ့ဆုံတုန်းက အဲဒီလူကြီးမင်းက အလွန်ကို သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သည်။
မျက်စိရှေ့က ဒီအုပ်စုမှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာ သိသာလျက်နဲ့ ဘာလို့များ……
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၊ ကျန်းဟူနှင့် ခန်းမကြီးထဲရှိ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ အသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ထိုနေရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးကပ်လာကြသည်။
လက်ရဲဇက်ရဲဖြင့် ပါးရိုက်ခဲ့သူမှာလည်း ထိုအပြုအမူအတွက် ပူပန်နေခြင်း မရှိဘဲ အေးစက်သော ဟန်ပန်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏ အကြည့်များမှာ ရှန်ပါဝမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ငါ မင်းကို မသိဘူး၊ ဝေးဝေးသွားစမ်း။"
ရှန်ပါဝမ်က သူ့ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ့အတွက် တုံ့ပြန်ပေးရန် ရှေ့တိုးလာမည့် သူငယ်ချင်းများကို တားဆီးလိုက်ကာ နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသော နတ်ဘုရားအင်ပါယာ အသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ရှေ့သို့ မတိုးတော့ဘဲ သံသယများဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က မဟာသားတော်သည် အသစ်ရောက်လာသူများကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ဆိုးဝါးသော အဆုံးသတ်နှင့် ကြုံခဲ့ရသည်ကို သူတို့ မှတ်မိနေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ပြန်မြင်ရခြင်းက သူတို့ကို မနည်းမနောပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။
"ဒီကိစ္စကို ငါတို့ မပါဝင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
ကျန်းဟူက ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
"သူတို့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာ ဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေတော့ စွမ်းရည်တော့ရှိမှာပဲ၊ မင်း သွားစုံစမ်းကြည့်စမ်း။"
"ကျွန်တော်လား"
ကျန်းဟူ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"သွားစမ်း"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က အမြန်တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ကျန်းဟူမှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းကိုသာ ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရသည်။
သူသည် တစ်ဖက်လူနှင့် ကိုက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည့် အကွာအဝေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ပါးကို အရိုက်ခံရအောင် အနီးကပ် သွားမမိုက်တော့ပေ။
တစ်ဖက်လူမှာလည်း ကျန်းဟူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက် နက်ရှိုင်းနေသည်။
သွေးနီရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူတော်စင် လူတစ်ထောင်ကျော်မှာလည်း တူညီစွာပင် အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"လူကြီးမင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာလား ဘယ်နတ်ဘုရားအင်ပါယာက လာတာလဲ"
ကျန်းဟူက ပြုံး၍ လက်ယှက် ဂါရဝပြုသည်။
"ဒီနေရာက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ဖြစ်တဲ့အတွက် အသစ်ရောက်လာသူဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ နောက်ခံကို ပြောပြရမယ်ဆိုတာ စည်းကမ်းပဲလေ။"
"ဒီနေရာက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်လား"
ဦးဆောင်သူမှာ ကျန်းဟူကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဟူသည်လည်း ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး လေသံမှာ အနည်းငယ် ပိုယဉ်ကျေးသွားသော်လည်း အမူအရာမှာမူ အေးစက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကျန်းဟူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထားမှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာသည်။
ရှန်ပါဝမ်က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေသည်။ ဒီကောင်က သူက ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် မဟုတ်ဘဲ သူတော်စင် အဆင့်သာ ဖြစ်နေလို့ သူ့ကို အထင်သေးပြီး မောက်မာနေတာပဲ။
"မှန်ပါတယ်၊ ဒီနေရာက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ပါပဲ၊ လူကြီးမင်းတို့ ဒီကို မလာခင်ကတည်းက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ရှိမှန်း သိထားပြီးသား ထင်တယ်နော်။"
ကျန်းဟူက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါဆို လူကြီးမင်းတို့က ဘယ်နတ်ဘုရားအင်ပါယာက လာတာလဲဗျ"
အင်ပါယာ အသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် နားစွင့်နေကြသည်။
သူတို့သည်လည်း ဤလူစုကို မနှစ်မြို့ကြသဖြင့် ထိုနေရာတွင် နောက်ခံကို ပြောပြရမည့် စည်းကမ်း မရှိကြောင်းကိုလည်း မပြောပြခဲ့ကြပေ။
ရှန်ပါဝမ်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေနေသည်။
"ငါတို့က သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက လာတာ။"
ဦးဆောင်သူမှာ မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
"သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ၊ ချိုင်ကျင်း ။"
"အော် သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက ချိုင်ကျင်း ဆိုတဲ့ ချိုင်အစ်ကိုကြီးပါလား၊ ကျွန်တော်က ကျန်းဆီလုံပါ၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"
ကျန်းဆီလုံက ပြုံး၍ လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"မင်း မင်းရဲ့ နောက်ခံကို မပြောပြဘူးနော်။"
"ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောပြရမှာလဲ ဒီနေရာမှာ အဲဒီလို စည်းကမ်းမှ မရှိတာ၊ ဒီနေရာမှာ ကိုယ့်ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားမှပဲ ကိုယ့်နောက်က နတ်ဘုရားအင်ပါယာအတွက် ပြဿနာ မတက်မှာလေ။"
ကျန်းဆီလုံက ရယ်မော၍ ပြောသည်။
အနီးအနားမှလည်း လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ပါဝမ်က ရယ်မော၍
"ငါ ခုနက မင်းကို သတိပေးမလို့ပဲ၊ ဘယ်သူက သိမှာလဲ မင်းက ငါ့ကို ပါးရိုက်လိမ့်မယ်လို့"
ချိုင်ကျင်းမှာ သူ အလိမ်ခံလိုက်ရမှန်း သိသွားသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အငွေ့အသက်များမှာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာသည်။
သူ ခေါ်လာသော သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ သူတော်စင် တစ်ထောင်ကျော်တို့လည်း အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်လာကြသည်။
ဤတစ်ခါတွင် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များအတွက် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။
ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ချိုင်ကျင်း၏ အငွေ့အသက်သည် ကျန်းဆီလုံထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။
သူ ခေါ်လာသော သူတော်စင် အုပ်စုထဲတွင်လည်း ကျန်းဆီလုံနှင့် မနိမ့်ကျသော သူတော်စင် အများအပြား ပါဝင်နေသည်။
ကျန်ရှိသူများ၏ အငွေ့အသက်မှာ အနိမ့်ဆုံးအားဖြင့်ပင် ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
လင်နယဲ့တစ်ယောက်မှ မပါဘူး
ဒါက ဘယ်လို နတ်ဘုရားအင်ပါယာလဲ
ဒီလို အင်အားမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်တာလဲ?
"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါ သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ဆိုတာကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"
"ကျွန်တော်တို့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် မရှိဘဲနဲ့ သူတို့က ဒီလောက်များတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဘယ်လို မွေးထုတ်ထားတာလဲ"
"အရမ်းကို ယုတ္တိမရှိတာပဲ၊ ဒီလို အင်အားရှိရင် ဒီနေရာကို အစောကြီးကတည်းက ရောက်နေသင့်တာပေါ့။"
ကျန်းဟူသည် သတိထားလျက် ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၏ ဘေးသို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။
"ဒီကောင်တွေ မရိုးဘူး။"
"ငါ သိပါတယ်၊ ဦးဆောင်တဲ့ ဒီလူက ငါ့ထက် မညံ့ဘူး၊ ဒါက မင်းပြောတဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းလား စစ်မြေပြင်ရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် လို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချိုင်ကျင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း ဟန်ဆောင် မနေနဲ့တော့၊ လာ တိုက်ကြစမ်း"
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့လူများက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူက လက်ကို မြှောက်ကာ တားလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒီနေရာမှာ စည်းကမ်း ရှိတယ်မလား တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်ရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရမယ် ဟုတ်လား "
"မင်းဦးနှောက် ရှိသေးတာပဲ၊ မင်း ခုနက ပါးရိုက်ခဲ့တဲ့ အချက်မှာသာ အားပိုသုံးမိရင် မင်း ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း မောင်းထုတ်ခံရမှာ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ရယ်မောသည်။
"ငါတို့ သွားပြီ။"
ချိုင်ကျင်းက ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လူများကို အမိန့်ပေးကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်စဉ် အနီးအနားတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။
ရှန်ပါဝမ်က ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။
"အစ်ကိုကြီး"
"အဲဒီလူပဲ"
ခန်းမထဲရှိ သူတော်စင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။
"ယဲ့အစ်ကိုကြီး"
ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မင်းလည်း ရောက်လာတာလား ဘာလာလုပ်တာလဲ"
"အစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ဖို့ လာခဲ့တာပေါ့"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ရယ်မောသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ပါဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း အရိုက်ခံလိုက်ရတာလား ဘယ်သူရိုက်တာလဲ"
သူ့မျက်လုံးများမှာ ကျန်းဟူတို့ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
ကျန်းဟူက အလျင်အမြန်ပင် သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ ချိုင်ကျင်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ သူက ရိုက်တာပါ၊ သူတို့က သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ က လာတာတဲ့၊ ဒီနေရာကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။"
ဖန့်ချန်က ချိုင်ကျင်းတို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
မှန်ပါသည်၊ သူတို့အုပ်စု၏ အမှတ်တံဆိပ်မှာ သုည ဖြစ်နေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
"သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာ ဆိုတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဟူ မဖြေခင်မှာပင် ချိုင်ကျင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာက ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာ။
ငါ အခုလေးတင် ပါးရိုက်လိုက်တဲ့သူက မင်းလက်အောက်ငယ်သားလား "
"အသစ်ရောက်လာတဲ့သူက ဒီလောက်တောင် မောက်မာရဲတာလား ငါ မင်းကို လောင်းကြေးထပ်ဖို့ စိန်ခေါ်မယ်၊ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်ဇုန် ဆယ်ခု လောင်းမယ်။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။
"ယဲ့အစ်ကိုကြီး၊ ဒီလူ မရိုးဘူး၊ သူတို့အဖွဲ့မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်တွေ အများကြီးပဲ၊ အနိုင်ရဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။"
ချိုင်ကျင်းက မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။
"ဒီနေရာမှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်ဇုန် လောင်းကြေးထပ်လို့ ရတယ်ပေါ့ ဘယ်လိုလဲ"
"ဝူတောက်၊ မင်း ငါ့ကို စိတ်မပူနဲ့၊ သူက ရှန်ပါဝမ်ကို ရိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ၊ ငါ မတုံ့ပြန်ရင် နောက်ပိုင်း ဒီနေရာမှာ ဘယ်လို ဆက်နေရမလဲ။"
ဖန့်ချန်က ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို လက်ကာပြလိုက်သည်။
"အနိုင်ရဖို့ မသေချာဘူးဆိုရင်တောင် သူလည်း နိုင်ဖို့ မသေချာဘူး။
ပါဝမ်၊ သူတို့ကို ဒီနေရာရဲ့ စည်းကမ်းအကြောင်း ရှင်းပြပေးလိုက်၊ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်တွေကြားမှာ တိုက်ခိုက်ပုံကို သင်ပေးလိုက်။"
ရှန်ပါဝမ်မှာ တွန့်ဆုတ်နေသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ မလုပ်ပါနဲ့တော့..."
ချိုင်ကျင်းက ရယ်မော၍ လက်ညှိုးထိုးသည်။
"ပြော၊ ငါ့ကို ရှင်းပြပေး၊ မင်းအစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် တုံ့ပြန်ပေးမှာပဲ၊ ငါ လက်ခံတယ်။"
"အော်၊ သူ လက်ခံလိုက်ပြီ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်တို့အဖွဲ့မှာ အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။