အခန်း ၂၁၀
Vol. 21 Ch. 210
အခန်း (၂၁၀) ကြာသပတေးဂြိုဟ်သားများ
ကောင်းယွမ်သည် တွေးတောဆင်ခြင်မှုထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့လေတော့သည်။
ဤယဉ်ကျေးမှုသည် အင်္ဂါဂြိုဟ်မှ ဖြစ်စေ၊ ကြာသပတေးဂြိုဟ်မှ ဖြစ်စေ တကယ့်လက်တွေ့တွင် စက်ရုပ်များကိုသာ စေလွှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သောကြာဂြိုဟ်မှ ဗုဒ္ဓဟူးဂြိုဟ်၏ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ မိမိထံတွင် မရှိခဲ့ခြင်းမှာ နှမြောစရာပင် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ဤစက်ရုပ်များ အားလုံး အကြောသေသွားမည် ဖြစ်လေ၏။
သို့သော်လည်း စက်ရုပ်များသည် ကွပ်ကဲမှုစနစ် တစ်ခုကို သေချာပေါက် လိုအပ်လှပေသည်။
၎င်းတို့သည် ထိုစစ်သင်္ဘောများပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်ခြေ များပြားလှပေသည်။
ကောင်းယွမ်သည် ထိုစစ်သင်္ဘောများကို စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။
၎င်းတို့သည် လေထုထဲတွင် ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။
သို့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေချာပေါက် ခြေရာလက်ရာများ ချန်ရစ်ထားခဲ့မည်သာ ဖြစ်လေသည်။
ကောင်းယွမ်သည် မြေပြင်ကို အသေးစိတ် စတင် စကင်ဖတ် ရှာဖွေလိုက်လေတော့သည်။
ကောင်းယွမ်သည် ဤစစ်သင်္ဘောများကို ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရွယ် အစားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့ပေသည်။
ဤအရာက ကမ္ဘာမြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူများ၏ တည်နေရာများကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ကောင်းယွမ်ကို ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။
အကယ်၍ ဤစစ်သင်္ဘောများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ထိုစက်ရုပ်များကို ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ချန်ရစ်ထားခဲ့နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကွပ်ကဲမှုစနစ် မရှိတော့ပါက ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပိုမို လွယ် ကူသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
ကောင်းယွမ်၏ အရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် အနီရောင် အစက်အပြောက်လေးများ တစ်ခု ပြီးတစ်ခု စတင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဂြိုဟ်တု စောင့်ကြည့်ရေး စနစ်က မှတ်သားထား သော သံသယဖြစ်ဖွယ် ပစ်မှတ်များပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။
ကောင်းယွမ်သည် တာဝန်များကို ချက်ချင်း ခွဲဝေပေးလိုက်လေသည်။ စုစုပေါင်း ပစ်မှတ် သုံးရာကျော်ခန့် ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မျိုးဆက်သစ် စက်ရုပ်ဝတ်စုံ တစ်ခုစီ တာဝန်ချ ထားပေးကာ ကျန်ရှိနေသော စက်ရုပ်ဝတ်စုံ များကမူ ဂြိုဟ်သားများကို နေရာမှာတင် သုတ်သင်ရှင်း လင်းရန် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။
ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ စက်ရုပ်ဝတ်စုံကို ထိန်းချုပ်ကာ အနီးဆုံး စစ်သင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက် လေသည်။
စစ်သင်္ဘောများကို ရှာဖွေရန် မခက်ခဲလှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက် သည့်အခါ ခြေရာများ အမြဲတမ်း ချန်ရစ်ထားခဲ့တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် အစပိုင်းတွင် ခုခံတိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့မိပေသည်။
သို့သော် သူတို့ စစ်သင်္ဘောကို ရှာတွေ့သည့်အခါ စက်ရုပ်ဝတ်စုံက အဝေးမှနေ၍ လေဆာရောင်ခြည် အချို့ကို ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
အတွင်းထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိနေဘူးလား ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေ၏။
ကောင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေသည်။
*ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ… *
*ဒီစစ်သင်္ဘောပေါ်မှာရှိတဲ့ လက်နက်တွေကရော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေတာလဲ…*
ကောင်းယွမ်သည် သတိထား၍ စစ်သင်္ဘောအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက်သွားလိုက်လေသည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အရေးအကြောင်း ရှိပါက အသင့်ဖြစ်စေရန်အတွက် သူသည် စစ်သင်္ဘောကို ထိုးဖောက်သွားစေမည့် အလင်းထက်မြန်သော အမှုန်တန်းလက်နက် တစ်ချက်ကို ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။
စစ်သင်္ဘောသည် မီးလောင်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ စက်ရုပ်ဝတ်စုံကို အသုံးပြုကာ ကိုယ် ထည်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။ အတွင်းပိုင်းရှိ မြင်ကွင်းက ကောင်းယွမ်ကို မှင်သက် သွားစေခဲ့ပေတော့သည်။
၎င်းမှာ ဗလာကျင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နေထိုင်ရာ အခန်း မရှိ၊ ကွပ်ကဲရေး အခန်း မရှိ၊ ရေဒါ အခန်း လည်း မရှိခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးက လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေ၏။
သို့သော်လည်း အတွင်းပိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တြိဂံပုံစံ သလင်းကျောက် တစ်ခု ရှိနေပြီး အပြင်ဘက် အခွံမှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်ရှိ ပန်းရောင် အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
ကောင်းယွမ်သည် ထိုအရာကို ယူဆောင်သွားခဲ့လေ၏။
ဤအရာများက ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်နေခဲ့ပေသည်။
ထို့နောက် ကောင်းယွမ်သည် အခြားသော မျိုးဆက်သစ် စက်ရုပ်ဝတ်စုံများကို စစ်သင်္ဘောများ ပျက်စီး သွားခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန်နှင့် အတွင်းပိုင်းရှိ တြိဂံပုံစံ သလင်းကျောက် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် အမိန့် ပေးလိုက်လေသည်။
ကောင်းယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စစ်သင်္ဘော၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စက်ရုပ် အများအပြားမှာ ရုတ် တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။
လှုံ့ဆော်မှု ကင်းမဲ့သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
ကောင်းယွမ်မှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားခဲ့ပေသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နေပုံ ရပေသည်။ ဤစက်ရုပ်များ အားလုံးကို စစ်သင်္ဘောက ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ စစ်သင်္ဘော မရှိတော့သဖြင့် စက်ရုပ်များသည် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။
သို့သော်လည်း ကောင်းယွမ်သည် မျှော်လင့်မထားသော အန္တရာယ် အချို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေပြန်သည်။ ဤစက်ရုပ်များသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ရည်တုစက်ရုပ် များနှင့် ကွာခြားပြီး သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေခဲ့လေ၏။ အကယ်၍ သူသာ သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ ထုတ်လုပ်ထားသော စက်ရုပ်များသည် လူသားများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ တာဝန်များကို ဆက်လက် ထမ်းဆောင်နေကြမည် ဖြစ် ပေသည်။
ဤအရာက ကွဲပြားခြားနားသော စက်ယန္တရား ယဉ်ကျေးမှုများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြားသိမြင်စေသည့် အချက် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။
ကောင်းယွမ်သည် အခြားသော စက်ရုပ်ဝတ်စုံများကို ထိုဂြိုဟ်သားစက်ရုပ်များကို အလျင်အမြန် ဖျက် ဆီးပစ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ဆက်လက် ရှိနေမည်ဆိုပါက စစ်သင်္ဘောများ အနေဖြင့် သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် စစ်သင်္ဘော အစင်းသုံးရာကို ရှင်းလင်းပြီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်လေ၏။
စက်ရုပ် အမြောက်အမြားမှာလည်း စွန့်ပစ်သတ္တု အပိုင်းအစများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။
ဤစက်ရုပ်များ အားလုံးကို နောင်တွင် သုတေသန ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် ချင်ကျင်းမြို့ ၏ မြောက်ဘက် ဆင်ခြေဖုံးရှိ တောင်ကြား တစ်ခုအတွင်းမှ ဂိုဒေါင်တစ်ခုထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်လေတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းယွမ်သည် ရှနိုင်ငံ သိပ္ပံအကယ်ဒမီ သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျုံးကော်ချန် မှာလည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ပြန်လည် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လျှို့ဝှက် သုတေသန ဌာနတစ်ခု အတွင်း၌ တြိဂံပုံစံ သလင်းကျောက် ပစ္စည်း စုစု ပေါင်း ငါးဆယ်ကို စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့ပေသည်။
"ဒါက တကယ်ပဲ ဘာကြီးလဲ... အဘိုးကျုံး... ခင်ဗျား ၎င်းကို လေ့လာနေတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ ဆိုတော့ တိုးတက်မှု တစ်ခုခု ရပြီလား..."
"ဟုတ်တယ်... ဒီသလင်းကျောက်လို ပစ္စည်းက ဧရာမ စွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်ထားပြီး သူ့အထဲမှာ ရှိနေတာက ကပ်ပါး သက်ရှိ တစ်မျိုး ဖြစ်ရမယ်... သီအိုရီအရဆိုရင် ဒီသလင်းကျောက်က သူ့အထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သက်ရှိကို နှစ်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီပြီး ဆက်လက် ရှင်သန်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်လေ..."
"သက်ရှိ... စွမ်းအင်..."
ကောင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။
"ပရော်ဖက်ဆာကျုံး... ဒါတွေက ဂြိုဟ်သားတွေလို့ ခင်ဗျား ပြောချင်နေတာလား..."
"ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်လေ..."
"ဒါပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ... စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးဖို့အတွက် စက်ယန္တရား ဒါမှမဟုတ် ဓာတ်ပြုမှု တစ်ခုခု လိုအပ်တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဒီလို ပစ္စည်းမျိုးက စွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထား နိုင်မှာလဲ..."
"အဲဒါက ကမ္ဘာမြေပေါ်က သဘာဝ နိယာမ သက်သက်ပါပဲ... ဒီလို ပစ္စည်းမျိုးက အပူချိန် မြင့်မားပြီး ဖိအား များပြားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုမှာ အချိန် အတော်ကြာအောင် ရှိနေခဲ့ပုံရပြီးတော့ ဧရာမ စွမ်းအင် ပမာဏကို သိုလှောင်ထားတာပဲ... ဖိအား နည်းပါးပြီး အပူချိန် နိမ့်ကျတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုကို ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်ပေး လိမ့်မယ်..."
အပူချိန် မြင့်မားပြီး ဖိအား များပြားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
ယခုအခါ ဤယဉ်ကျေးမှုများ၏ မူလအစကို ကောင်းယွမ် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။
နေအဖွဲ့အစည်း အတွင်းတွင် နေမှလွဲ၍ ကြာသပတေးဂြိုဟ် တစ်ခုတည်းကသာ အပူချိန် မြင့်မားပြီး ဖိအား များပြားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပေသည်။
၎င်းမှာ ကြာသပတေးဂြိုဟ် ၏ ဂြိုဟ်ရံလ တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကြာသပတေးဂြိုဟ် ကိုယ်နှိုက်ပင် ဖြစ် လေ၏။
အကယ်၍ ကြာသပတေးဂြိုဟ်သားများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဆိုလျှင် အင်္ဂါဂြိုဟ် သည်လည်း သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေခဲ့ပေသည်။ ကြာသပတေးဂြိုဟ် သည် အမိုက်စား ဝင်ရောက်လာခဲ့ ပြီး အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို စတင်ခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ သူ လုံးဝ ယိမ်းယိုင် သွားခဲ့ပေ၏။
*ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ….* ဟု သူ တွေးတောမိလေသည်။
*ကြာသပတေးဂြိုဟ်သားတွေမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိလေဘူးလား…*
၎င်းမှာ သလင်းကျောက် ပစ္စည်း အတွင်းရှိ ထို ပိုးကောင်ကဲ့သို့သော အရာများနှင့် တူညီနေခဲ့ပေသည်။
ထို့နောက် ကျုံးကော်ချန် က ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"ဒီပစ္စည်းကို ငါတို့ အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့ပြီးပြီ သူက ကီလိုမီတာ တစ်သောင်းအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ စွမ်းအင်မြင့် ရောင်ခြည်တွေကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်တာကို ထောက်လှမ်းမိခဲ့တယ်... ဒီစက်ရုပ် တွေပေါ်မှာ ဘယ်လို ဒေတာ လုပ်ဆောင်ရေး စင်တာ ဒါမှမဟုတ် ချစ်ပ်ပြား ကိုမှ ငါတို့ ရှာမတွေ့ခဲ့ တာကြောင့် ဒီရောင်ခြည်တွေကနေတစ်ဆင့် ထိုစက်ရုပ်တွေကို သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ငါတို့ သံသယ ရှိနေတယ်... ဒီစက်ရုပ်တွေရဲ့ အတွင်းပိုင်းက လုံးဝ စက်ယန္တရား သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ လက်ခံကိရိယာ တစ်ခုပဲ ပါတယ်လေ..."
ကောင်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်လေသည်။
"ဒါဆိုရင် စစ်သင်္ဘော တစ်စင်းပေါ်မှာ ဂြိုဟ်သား တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး ဒီစက်ရုပ်တွေ အားလုံး က သူ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ ဖြစ်ရမယ်ပေါ့..."
"အဘိုးကျုံး... ဒီသလင်းကျောက် ပစ္စည်းတွေကို ခွဲဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲမှာ သက်ရှိတွေ ရှိ၊ မရှိ ကြည့်လို့ ရနိုင်မလား..."
ကျုံးကော်ချန် က ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။
"ခွဲဖွင့်လို့ မရဘူး... ဒီသလင်းကျောက် ပစ္စည်းက ငါတို့ မြင်ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ပိုပြီး မာကျော တယ်... ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကိရိယာတွေနဲ့တောင် သူ့ကို ဖွင့်လို့ မရဘူး... အကယ်၍ အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံကို ပျက်စီးသွားစေလိမ့်မယ်..."
ကောင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေသည်။
"ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးထက် ပိုမာကျောတယ် ဟုတ်လား... စစ်သင်္ဘော ရဲ့ ကိုယ်ထည် ဒါမှမဟုတ် စက်ရုပ်ဝတ်စုံ ရဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ လိုမျိုးတွေထက်ကိုလား..."
"ဟုတ်တယ်... အများကြီး ပိုမာကျောတယ်... ငါတို့ စစ်သင်္ဘောတွေရဲ့ ကိုယ်ထည်ထက် အနည်းဆုံး သုံးဆလောက် ပိုမာကျောတယ်..."
ရှူးကနဲ အသံထွက်ပေါ်သွားပြီး ကောင်းယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်လေ၏။
ကျုံးကော်ချန် က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။
"အပူချိန် မြင့်မားပြီး ဖိအား များပြားတာတွေက သူ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး... ယခုတော့ ဒီလို ပစ္စည်း မျိုးက ပိုပြီး ကျိုးပဲ့လွယ်သလား ဆိုတာ သိရဖို့ အပူချိန် နိမ့်ကျပြီး လေဟာနယ် ဖြစ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုကိုပဲ စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရနိုင်တော့မယ်..."
"ကောင်းပါပြီ ပရော်ဖက်ဆာကျုံး... ခင်ဗျားရဲ့ သုတေသန ကို စတင်နိုင်ပါပြီ... ရလဒ်တွေ ထွက်လာတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ..."
သိပ္ပံအကယ်ဒမီ မှ ကောင်းယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အချိန်တိုလေး ဖြစ်သော နေ့တစ်ဝက် အတွင်း မှာပင် ကမ္ဘာမြေသည် ကြီးမားလှသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ချင်ကျင်းမြို့ ၏ အစိတ် အပိုင်း အများစုမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ကာ လူသန်းပေါင်းများစွာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာများရရှိခဲ့ကြပေ သည်။
မြို့ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်ပြီး သေဆုံးသူများနှင့် ဒဏ်ရာရရှိသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ ကောင်းယွမ် အနေဖြင့်လည်း ထိုနေရာ၌ အခြေအနေများ ပြန်လည် ဆိုးရွားလာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လကမ္ဘာ သို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်လေ၏။
လုပ်စရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။
ကောင်းယွမ် လကမ္ဘာ သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ လကမ္ဘာပေါ်ရှိ စစ်ပွဲမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သေးငယ်သော စက်ရုပ်ဝတ်စုံ များသည် ဂြိုဟ်သား စစ်သင်္ဘောများနှင့် ဝေဟင် တိုက်ပွဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။
ကောင်းယွမ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရပေသည်။ ဤစစ်သင်္ဘောများသည် ယခုအခါ လျင်မြန် ဖျတ် လတ်နေကြပြီး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက် သည်နှင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းများ ဆုံးရှုံးသွားပုံ ရပေသည်။
ဤဂြိုဟ်သားများသည် စစ်သင်္ဘောများနှင့် စက်ရုပ်များထဲမှ တစ်ခုခုကိုသာ ရွေးချယ် ထိန်းချုပ်နိုင် ခြင်းများ ဖြစ်နေမည်လား ဟု သူ တွေးတောနေမိလေ၏။
ကောင်းယွမ်သည် စစ်သင်္ဘော အသစ်များကို တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။
အကျပ်အတည်း အခြေအနေမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပြောင်းလဲလာခဲ့လေတော့၏။
စစ်သင်္ဘော ပျက်ကျသွားပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ စစ်သင်္ဘောများနှင့် တူညီမှု ရှိ၊ မရှိ သိရှိရန်အတွက် ကောင်းယွမ်သည် နောက်ထပ် စစ်သင်္ဘော တစ်စင်းကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်လေသည်။ သူ စစ် သင်္ဘော၏ အတွင်းပိုင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထပ်မံ၍ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားခဲ့ရပြန်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကွဲပြားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေတော့သည်။