အခန်း (၂၉၇၃-၂၉၇၄)
Vol. 298 Ch. 2973-2974
အခန်း (၂၉၇၃) - ယဲ့ထျန်းဂူ ပုန်ကန်တော့မည်
ချိုင်ကျင်းသည် ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်တို့အဖွဲ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူသည် ဤလူစု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အစောကတည်းက ရိပ်မိထားသော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာပင် သူတို့သည် မိမိတို့ မည်သူဖြစ်သည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြချေ။
ရှန်ပါဝမ်က ထိုအခိုက်တွင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်၏ စည်းကမ်းချက်များကို အချိန်ကိုက် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ချိုင်ကျင်းကို ရယ်မော၍ ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်တွေကြားက စကားဟာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ခုနက စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုရင်၊ အဲဒါဟာ လက်ခံလိုက်တာပဲ။"
"ကောင်းပြီလေ၊ နောက်ဘာလုပ်ရမလဲ စခန်းချုပ် က တာဝန်ရှိသူဆီသွားပြီး စာချုပ်ချုပ်ရမယ် မဟုတ်လား "
ချိုင်ကျင်းက အေးဆေး ပြုံး၍ ပြောသည်။
"ဒါဆို အချိန်မဖြုန်းကြရအောင်၊ အခုပဲ သွားကြတာပေါ့။"
"ခဏလောက် စောင့်ဦး၊ ငါ့လူတွေက အကုန်မရောက်သေးဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ရုပ်သွင်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူတော်စင်အားလုံးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်တွင် လူရာနှင့်ချီသော အရိပ်များ တိုးပွားလာသည်။
"ငါပြောသားပဲ၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်က နတ်ဘုရားအင်ပါယာက အခြေခံအင်အား မညံ့ဘူးလို့ "
"အရင်တစ်ခေါက် သူ ဒီလမ်းကို စုံစမ်းဖို့ လာတုန်းက ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် ဒါဇင်ဂဏန်းပဲ ပါတာ၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရာနဲ့ချီရှိနေပြီ။"
"ရာနဲ့ချီတင်မကဘူး၊ နောက်ထပ်လည်း ရှိဦးမှာ။"
နေရာတွင် ရှိနေသော သူတော်စင်များမှာ တိတ်တဆိတ် စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြော၍ ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ချိုင်ကျင်းသည်လည်း ဖန့်ချန်ဘက်ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အပျော်ကြည့်နေမည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း ချန်နန်ခယ် က ဖန့်ချန်ဘေးတွင် ပေါ်လာသောအခါ သူ မငြိမ်သက်နိုင်တော့ပေ။
"အစ်ကိုယဲ့၊ ဒီနေရာက အစ်ကိုပြောတဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါး ဆိုတဲ့ နေရာလား။"
ချန်နန်ခယ်သည် ဖန့်ချန်ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး နူးညံ့သော လေသံဖြင့် မေးသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်သည်။
"မင်းက၊ မင်းကလေ..."
"အင်း"
ချန်နန်ခယ်က မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ခဏချင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။
နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောနိုင်ဘဲ ငေးကြည့်နေမိကြသည်။
မကြာမီပင် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်တွင် လူတစ်ထောင်ကျော် ပေါ်လာပြန်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤခန်းမကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် သူတော်စင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည့်တိုင် ပြည့်ကျပ်သွားခြင်းမျိုး မရှိပေ။
လူဦးရေ ဆယ်သောင်းချီ၍သာ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာဦးတော့၊ နေရာ မကျဉ်းနိုင်ပေ။
"အစ်ကိုကြီး၊ လူစုံပြီလို့ ထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး နေရာတစ်ခုမှာ စုကြမလား အစ်ကိုကြီးနဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောစရာ ရှိလို့ပါ။"
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်က ချန်နန်ခယ်ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တိုး၍ လက်ယှက် ဂါရဝပြုသည်။
ချိုင်ကျင်းက လှောင်ရယ်ပြုသည်။
"မင်းတို့ စုချင်ရင်တော့ ခဏစောင့်ဦး၊ ငါနဲ့ သူ့ကြားက လောင်းကြေးထပ်ပွဲက မပြီးသေးဘူး။"
"အင်း၊ အားလုံးပဲ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ လူတွေက အကုန်မရောက်သေးဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။
လူစုံသေးဘူး
သူတော်စင် အသီးသီး၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အံ့ဩတကြီး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် တစ်ထောင်ကျော်နေပြီလေ၊ ဒါတောင် မစုံသေးဘူးဆိုတော့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ကြောက်ခမန်းလိမ့်မယ်။"
ကျန်းဟူတို့ကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ ဆင်းသက်လာသူ သူတော်စင်များက ထို မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့သြခြင်းမရှိသလို၊ စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားသည်။
သူတို့ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ တစ်ဖက်လူ၏ နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာထက် များစွာ သာလွန်နေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာပြီးနောက်၊ မသိလိုက်မသိဘာသာပင် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရိပ်အရေအတွက်မှာ သုံးထောင်၊ လေးထောင်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူတော်စင်အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေးနက်သွားသည်။
ဆက်လက်၍ သူတော်စင် အရေအတွက်မှာ သုံး၊ လေးထောင်မှ ခုနစ်၊ ရှစ်ထောင်၊ ထို့နောက် ရှစ်၊ ကိုးထောင်၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်သောင်းကျော်အထိ တိုးတက်သွားသည်။
ဤအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ မည်သည့် နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ လာသည်ဖြစ်စေ၊ သူတော်စင်အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
မည်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်ပါယာကမှ ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်။
ချိုင်ကျင်း၏ အမူအရာမှာလည်း စိတ်မဝင်စားသည့် ဟန်ပန်မှ မျက်ခုံးတွန့်ချိုးသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ငါ ပြောသားပဲ၊ အစ်ကိုကြီးရှိတဲ့ အင်ပါယာက အလွန် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ် "
"ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် တစ်သောင်းကျော်တဲ့လား ဒီအင်အားက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားတယ်။"
"အရင်က ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာရဲ့ မဟာသားတော်တောင် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်၊ မျက်စိကန်းနေတာပဲ "
"အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ကျန်းစီလုံလည်း ဒီလိုမဟုတ်လား ကံကောင်းလို့ သူ အစောကြီးကတည်းက အရှုံးပေးပြီး အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်ခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ဒီနေ့အထိ ရှိပါ့မလားတောင် မသိဘူး။"
သူတော်စင်များမှာ တိတ်တဆိတ် တိုးတိုးလေး လှမ်းပြော၍ ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မေးမြန်းချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်မှသာ အသေးစိတ် စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ခန်းမကြီးထဲတွင် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် တစ်သောင်းကျော် ရှိနေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လူမရှိသလိုမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ပြည့်ကျပ်နေတော့သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း သူတော်စင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေပြီး ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင်မရှိသောအခါ သူတို့ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"ဒီတစ်ခေါက် အစ်ကိုကြီးက ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ခေါ်လာတာလဲ "
"အစ်ကိုကြီးက ဒီလောက်များတဲ့ သူတော်စင်တွေကို ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းကို ခေါ်လာတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ "
"နေပါဦး ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းကို တစ်ခုလုံး သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား "
ထိုမျှတိုတောင်းသော အတွေးလေးအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် သောင်းပေါင်းများစွာ ထပ်မံတိုးပွားလာပြန်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကိစ္စက သိပ်မကောင်းဘူး "
သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ သူတော်စင်တစ်ဦးက ချိုင်ကျင်း၏ ဘေးသို့ တိုးကပ်လာပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ဒီလူနဲ့ သူ့နောက်က အင်အားစုမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေပြီ "
"မကြောက်နဲ့၊ ငါတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မေ့မသွားနဲ့၊ ဒီနေ့မှ အသစ်ရောက်လာပြီး ဒီလို ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တွေ့ရတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။
သူ့ကိုသာ ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းဖြန့်ဖို့ အသုံးချလိုက်မယ်၊ နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေ လုပ်ရတာ ပိုလွယ်သွားမယ်။"
ချိုင်ကျင်းက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလျက် စိတ်အေးအောင် ပြောလိုက်သည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် ခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်အထိပင် ဤနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထိုနေရာသို့ အဆက်မပြတ် တိုးကပ်လာကြသည်။
မကြာမီပင် ခန်းမကြီး၏ လေးဘက်လေးတန်မှာ ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်သွားသည်။
"အတွင်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ "
"အစ်ကိုကြီးက ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် သောင်းချီခေါ်လာပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတယ်တဲ့၊ သူ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းကို အကုန်သိမ်းပိုက်ဖို့ လုပ်နေတာလား "
"ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် သောင်းချီတဲ့လား ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ "
သတင်းကြား၍ အလောတကြီး ရောက်လာသော သူတော်စင်များမှာ ပို၍ များပြားလာသည်။
အတွင်းထဲတွင်လည်း နာမည်ကြီး တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ပေါ်လာသည်။
"လော့ထျန်းဝမ် ရောက်လာပြီ"
ထောင့်တစ်နေရာတွင် ယွမ်သခင်လေး က လော့ထျန်းဝမ်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နတ်ဘုရားငယ် ၁၂ ပါးကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထုံယိုဧကရာဇ် လည်း ရောက်လာပြီ
နောက်ဆက်တွဲ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ယွမ်သခင်လေးသည် ရင်းနှီးသော သူတော်စင် အများအပြားကို မြင်လိုက်ရသည်။ အချို့ကို သူ ရင်းနှီးသော်လည်း အချို့မှာမူ သူ၏ အဆင့်နှင့် မမီသော သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။
"လီဖန် မင်းလည်း ရောက်လာတာလား။"
ထုံယိုဧကရာဇ်က မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး လီတောက်ယဲ့ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ကပ်သွားသည်။
လော့ထျန်းဝမ် မြင်သောအခါ သူလည်း လူများကို ခေါ်၍ အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။
"အဲဒီလူက ဒီတစ်ခေါက် ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ"
ထုံယိုဧကရာဇ်က သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။
"ဘာရည်ရွယ်ချက်ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ ငါ မသိဘူး။"
လီတောက်ယဲ့က မျက်ခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်။
"သတင်းတွေက ပျံ့နေပြီလေ၊ ငါလည်း သတင်းကြားလို့ အလောတကြီး လာခဲ့တာ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောလာဟလ လွှင့်တယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ကြည့်လိုက်စမ်း... အစ်ကိုကြီးရဲ့ နောက်မှာ ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် ခုနစ်၊ ရှစ်သောင်း၊ ဒီ၊ ဒီလောက်များတဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းမှာ ပြည်တွင်းစစ် တိုက်တော့မလို့လား "
ထုံယိုဧကရာဇ်က အမြန်ပြောသည်။
"လီဖန် မင်းလည်း သိပါတယ်၊ ငါက အစ်ကိုကြီးကို အမြဲ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်၊ ငါ့ကိုတော့ လာမတိုက်ပါစေနဲ့။"
"သိတယ် သိတယ်၊ သိပြီ။"
လီတောက်ယဲ့က စိတ်မရှည်စွာ လက်ကာပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
သခင်လေး က ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ
...
...
"မကောင်းတော့ဘူး၊ ယဲ့ထျန်းဂူ က သူ့တပ်တွေကို ခေါ်ပြီး ငါတို့ကို တိုက်တော့မယ် "
"သူ ဒီတစ်ခေါက် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် တစ်သိန်းကျော် ခေါ်လာတယ်တဲ့ "
"ကြားပြီးပြီလား၊ ယဲ့ထျန်းဂူက စခန်းချုပ်ရုံးကို သိမ်းပြီး သူကိုယ်တိုင် စခန်းတာဝန်ခံ ဖြစ်ချင်နေတာတဲ့ "
"ယဲ့ထျန်းဂူ ပုန်ကန်တော့မယ်"
စခန်းချုပ်ရုံးရှိ ရှူဖူ က ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ရုံးခန်းမှ ထွက်ခွာကာ ခန်းမကြီးဘက်သို့ အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားသည်။
အခန်း (၂၉၇၄) - မင်းအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခု တင်ပြပေးမယ်
ရှူးဖူ ရောက်လာသောအခါ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ အလောတကြီး ရှေ့တိုး၍ ဂါရဝပြုကြပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။
မဟုတ်ပါက ထိုမြင်ကွင်းမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသည်။
"စခန်းတာဝန်ခံ လူကြီးမင်း၊ အစ်ကိုကြီး သူ ဒါ ဘာလုပ်တာလဲလို့ အစ်ကိုကြီး ထင်လဲဗျာ။"
ထုံယိုဧကရာဇ်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်က ရုတ်တရက် လှောင်ရယ်ပြုသည်။
"မင်းကပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမြဲမေးနေတာပဲ၊ မကောင်းတာ မလုပ်ရင် ဘာကိုမှ ကြောက်စရာမလိုဘူး၊ မင်း နောက်ကွယ်မှာ သူ့ကို တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းများ ဆဲဆိုထားလို့လား။"
"မင်း စောက်စကားတွေ ပြောမနေနဲ့ "
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားသည်။
ရှူးဖူက မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။
"ရန်မဖြစ်ကြနဲ့တော့၊ ဒီလောက် အသေးအဖွဲလေးကို ဘာလို့ ကြောက်နေကြတာလဲ။
ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ပွဲမှာ ပြိုင်ဘက်တွေက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်၊ ယဲ့ထျန်းဂူက ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး ခေါ်လာတာကလည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။"
သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ ကောင်းကင်ငါးပါး၏ အခြေခံအင်အားကို သူ ယခုတစ်ခေါက် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ဤမျှများပြားသော ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိသည်ကို သူ သိသည်။
ထိုကျဲနယဲ့ သူတော်စင်များက ဘယ်ကလာတာလဲ
"စခန်းတာဝန်ခံ လူကြီးမင်း၊ ပြိုင်ပွဲကို ထပ်ဖွင့်တော့မှာလား"
လီတောက်ယဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရှူးဖူက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါပေါ့၊ ကြေးနီသူတော်စင်ခန်းမ ရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေက မလုံလောက်သေးဘူးလေ။"
ခဏရပ်ပြီးနောက်
"တခြား အင်အားစုတွေလည်း အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေကို စုဆောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီလို့ ကြားတယ်"
ဟု ဆိုသည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အသက်ရှူသံပင် ပြင်းထန်လာသည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့မှာလည်း အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်ပေါ့..."
"အခွင့်အရေးက နည်းပါတယ်။"
ရှူးဖူက ရိုးရိုးသားသား ရယ်မော၍ ပြောသည်။
"မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် နေရာနဲ့ လုံးဝ မလောက်ငှဘူး၊ အရင်တစ်ခေါက် ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းမှာ ယဲ့ထျန်းဂူ တစ်ယောက်နဲ့ လော့ထျန်းဝမ် တစ်ယောက် ထွက်လာတာက ကံကောင်းလွန်းလို့ပါ။
နောက်ထပ် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ယောက်ကတော့ လန့်ယွဲ့ စခန်းက မသေမျိုးဧကရာဇ် ပဲ။
ဒါပေမဲ့ လန့်ယွဲ့ စခန်းက ငါတို့ထက် ဘယ်လောက်တောင် သာလွန်သလဲ မင်းတို့ သိလား အဆပေါင်း များစွာပဲ "
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် စကားမပြောရဲတော့ပေ။
လီတောက်ယဲ့ကတော့ မျက်ခုံးတွန့်လျက်
"အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် နေရာကိုတော့ မမျှော်လင့်ရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပြိုင်ပွဲကို ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်စခန်းလဲဗျ "
ဟု မေးသည်။
ရှူးဖူက စဉ်းစားဟန်ဖြင့်
"ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းကနေ ကြေးနီသူတော်စင်ခန်းမရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် နှစ်ယောက် ထွက်လာပြီးတော့၊ ဟေးကျား စခန်းကိုလည်း ငါတို့က လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့် အပေါ်က အကဲဖြတ်ချက်အရ ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ နောက်ပြိုင်ဘက်က ထျန်းရွှမ် စခန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ဟု ပြောသည်။
"ဟူး..."
လီတောက်ယဲ့ တစ်ယောက်တည်းတင်မဟုတ်ဘဲ လော့ထျန်းဝမ်နှင့် ထုံယိုဧကရာဇ်တို့၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထျန်းရွှမ် စခန်း ဆိုသည့် အမည်ကို သူတို့ တစ်ကြိမ်ထက်မက ကြားဖူးသည်။
သူတို့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ ပထမဆုံး ရောက်သည့်နေ့ကတည်းက ထိုဒဏ္ဍာရီလာ အစွမ်းထက်ဆုံး စခန်းအကြောင်း ကြားဖူးကြသည်။
"မင်းတို့ သိပ်မပူကြပါနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ အဓိက အားထားရာက ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်ပဲ။
ဒါကြောင့် ထျန်းရွှမ် စခန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ ဘယ်လောက်ပဲ ရှုံးရှုံး ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"
ရှူးဖူက ပြုံး၍
"စိတ်လျှော့ထားကြပါ၊ အပေါ်ကလည်း တို့ကို ဘာရလဒ်မှ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး၊ ထျန်းရွှမ် စခန်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခွင့် ရတာက မင်းတို့အတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။"
ဟု ပြောသည်။
"..."
ထိုစဉ် အနီးအနားမှ အံ့အားသင့်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"သုံးသိန်းရှိသွားပြီ သုံးသိန်းရှိသွားပြီ"
"အို ဘုရားသခင်"
"တော်သေးတယ်၊ စခန်းတာဝန်ခံ လူကြီးမင်းလည်း ရှိနေတာပဲ၊ ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး"
"အေးအေးဆေးဆေး နေကြစမ်းပါ! အစ်ကိုကြီးက ငါတို့ကို တိုက်ဖို့ အကြောင်းမရှိပါဘူး၊ သူက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ သူက အမြဲတရားနဲ့အညီ ပြောဆိုသူပါ"
"သုံးသိန်းရှိသွားပြီ..."
လော့ထျန်းဝမ်က ရေရွတ်သည်။
သူ ဆင်းသက်လာသည့် ယိုရွှမ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာပင်လျှင် အခြေခံအင်အား အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် သုံးသိန်းကို ရှာမရနိုင်ပါ။
ဤမျှများပြားသော ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်များကို မွေးထုတ်ပေးရန် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်ဇုန် ဘယ်နှစ်ခုလောက် ကုန်ကျမလဲ။
ယခု ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရှိ သူတော်စင်များမှာ ဤနေရာမှ ဆုလာဘ်များအတွက် လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေး ကဲ့သို့သော အရာမျိုးဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားအင်ပါယာဘက်မှ ဖိအားများကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။
...
...
ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးထဲတွင်။
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားသည်။
သူ ခေါ်လာသည်မှာ သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် တစ်ထောင်ကျော်သာ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဤမျှဖြင့်ပင် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အရိပ်အယောင်များ ထူထပ်နေပြီး အရေအတွက်ကိုပင် သေချာ မရေတွက်နိုင်တော့ဘဲ ခန့်မှန်းခြေသာ ပြောနိုင်တော့သည်။
နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ ဤမျှသော အင်အားစုရှေ့တွင် နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာကြသည်။
"အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ် "
ရှန်ပါဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်ရီနေသည်။
သို့သော် ထိတ်လန့်နေရင်းနှင့်ပင် သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
မိမိတို့ အစ်ကိုကြီး၏ နောက်ကွယ်က နတ်ဘုရားအင်ပါယာက အင်အားကြီးလေ၊ လုံရွှမ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာအတွက် အကျိုးရှိလေဖြစ်သည်။
"နောက်ထပ် ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ"
ချိုင်ကျင်း နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်တို့အဖွဲ့လည်း ဖန့်ချန်ကို စောင့်မျှော်ကြည့်နေကြသည်။
"သိပ်မများတော့ပါဘူး၊ နှစ်သိန်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါ၊ ခဏဆို စုံသွားမှာပါ။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"နှစ်သိန်းလောက်တဲ့လား"
"ဒါဆိုရင် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် ငါးသိန်းလောက် ရှိသွားပြီပေါ့ "
ချိုင်ကျင်း ခဏတာ အသိစိတ် လွတ်သွားသည်။
ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးမှာ ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မှန်ပါသည်၊ ခဏအကြာတွင် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်များအားလုံး ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဖန့်ချန်က စိတ်အာရုံဖြင့် ကြေးတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်ထိ သူတော်စင် ငါးသိန်းကျော်တို့မှာ အမှောင်နယ်ပယ် မှ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ချိုင်ကျင်း၊ ငါတို့ အခုပဲ စခန်းတာဝန်ခံဆီ သွားပြီး စာချုပ်ချုပ်ကြစို့။"
"ငါတို့ နှစ်ယောက် မြန်မြန် ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့၊ ပြီးရင် ငါ ခေါ်လာတဲ့ သူတော်စင်တွေကို နေရာချထားပေးရဦးမယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
"ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"
ချိုင်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
မကြာမီပင် ဖန့်ချန်က သူတော်စင် ငါးသိန်းကျော်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်။
ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်တို့အဖွဲ့မှာ အထဲတွင် ပါဝင်နေသော်လည်း လုံးဝ သိသာခြင်း မရှိပေ။
ချိုင်ကျင်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လူများ အရမ်းများလွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးမှသာ ထွက်နိုင်တော့သည်။
ခန်းမကြီးအပြင်ဘက်တွင် သူတော်စင် အများအပြားမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ချိုင်ကျင်း အခက်အခဲဖြင့် တပ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသောအခါ နားထဲတွင် တောင်ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။
"အစ်ကိုကြီး"
"အစ်ကိုကြီး"
"အစ်ကိုကြီး"
မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကိစ္စက မကောင်းဘူး၊ သူက ဒီနေရာမှာ အရမ်း ဩဇာကြီးပုံရတယ် "
အရင်က သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ သူတော်စင်က ထပ်ပြောပြန်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် သံသယများ ရှိနေသည်။
"မပူပါနဲ့၊ သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပွဲမှာ ငါတို့ ရှုံးဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။
ငါတို့ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို မမေ့ပါနဲ့။"
ချိုင်ကျင်း နောက်ဆုံးစကားလုံးကို အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချူးဖေး၊ လီတန်းရှန်းတို့နှင့် သူတော်စင်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
ကောင်းကင်ငါးပါးတွင် အစ်ကိုကြီး၏ နေရာမှာ သူပြောသည့်အတိုင်းပင် အလွန်မြင့်မားသည်မှာ သေချာသည်။
ဒါဆို သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတာက အဆင်ပြေမှုတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ။
"ထျန်းဂူ၊ ခဏလာပါဦး။"
ထိုစဉ် ရှူးဖူက ဖန့်ချန်ကို လက်ပြခေါ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် မြင်သောအခါ ချိုင်ကျင်းကို ပြုံး၍ ပြောသည်။
"သူက စခန်းတာဝန်ခံ လူကြီးမင်းပဲ၊ ငါ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"
အော် ချိုင်ကျင်းက ရှူးဖူကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စူးစမ်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန် ရောက်သွားသောအခါ ရှူးဖူက ဧရိယာတစ်ခုကို အကာအကွယ်ဖြင့် ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်မှ လူများ မကြားနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ သူတို့က ကျိုးဝမ် အစ်ကိုကြီး ခိုင်းတာမို့လား သူတို့ ဘယ်ကလာတာလဲ "
ရှူးဖူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။
ဖန့်ချန်က လက်ယှက် ဂါရဝပြုသည်။
"စခန်းတာဝန်ခံ လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော် ဒါကို ပြောပြဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ။
သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက အနည်းငယ် မသန့်ရှင်းဘူး၊ စစ်ထုတ်ဖို့ ခက်တယ်၊ သူတို့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွား စေချင်ပါတယ်။"
"အင်း "
ရှူးဖူ၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။
"ကျိုးဝမ် အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အများကြီး ပြောပြထားတာပဲ၊ သူတို့ကို ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားစေမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က ပိုပြီး ကောင်းမွန်သွားမှာပေါ့၊ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။
ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ ငါ မင်းအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခု တင်ပြပေးမယ်။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှူးဖူသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။
"မင်းကလေ၊ တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ "
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ငေးမောသွားသည်။
ဆုလာဘ်တောင် ရဦးမှာလား