အခန်း (၂၉၇၉-၂၉၈၀)
Vol. 298 Ch. 2979-2980
အခန်း (၂၉၇၉) - ဖိနှိပ်ခြင်း
"ချိုင်ကျင်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။"
ရှဲ့အာမန်က ထူးဆန်းသလိုလိုဖြင့် တစ်ချက် မေးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ လာခဲ့စဉ်က သူမသည် ချိုင်ကျင်းဆိုသူ၏ နာမည်ကို မကြားဖူးသလို သူ့ကိုလည်း မတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးပေ။
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ တစ်ချက် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မျက်နှာပြင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး အတွင်း၌ လော့ထျန်းဝမ်နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။
ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် ချိုင်ကျင်း၏ စွမ်းအားများမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပုံရပြီး အခြေအနေမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် များစွာမှာ ဤယှဉ်ပြိုင်မှုကို ကြည့်ရှုရန် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။
ဤဘေးအန္တရာယ်ကြယ်အုပ်စုကို ထုံယိုဧကရာဇ်က ဦးဆောင်နေသည်။
အနည်းငယ် လှမ်းသောနေရာတွင်မူ ချိုင်ရှူးနှင့် သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ သူတော်စင်များမှာလည်း ခေါင်းမော့၍ ကြည့်ရှုနေကြသည်။
"ဒီချိုင်ကျင်းက အစ်ကိုကြီးလက်ထဲမှာ အရှုံးပေးထားပြီးသားကို အခု လော့ထျန်းဝမ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ထပ်လက်ခံရဲသေးတယ်။ တကယ့်ကို သေချင်နေတာပဲ။"
ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ဦးက အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက ချိုင်ရှူးတို့ဘက်သို့ ကြားစေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချိုင်ရှူးက ထိုဘေးအန္တရာယ်ကြယ်ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားပြန်မပြောဘဲ အမူအရာ တည်တင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မျက်နှာပြင်ကိုသာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသည်။
နေရာဒေသအသီးသီးရှိ စခန်းများမှ သူတော်စင်များမှာလည်း ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းတွင် အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပွားတော့မည်ကို သိရှိသဖြင့် လက်ရှိ လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ဖယ်ထားကာ အားလုံး အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူကို စိန်ခေါ်ခဲ့တဲ့ ကောင်ပဲ၊ သူက မသေဘူးလား။"
"သူ့အသက်ကလည်း တကယ့်ကို မာလွန်းတယ်။ ယဲ့ထျန်းဂူကို ရှုံးထားတာတောင် မပြီးသေးဘဲ လော့ထျန်းဝမ်ကို ထပ်စိန်ခေါ်ရဲသေးတယ်၊ လော့ထျန်းဝမ်ကလည်း ကြေးနီသူတော်စင်ခန်းမရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်ပဲဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။"
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ၊ သေချာကြည့်ကြ။ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ထျန်းရွှမ် စခန်းလို့ ကြားတယ်။ အထက်က ဒီလို စီစဉ်ထားတယ်ဆိုတာ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက လုံလောက်စွာ သန်မာနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလဲဆိုတာ အတူတူ ကြည့်ကြရအောင်။"
ထျန်းရွှမ် စခန်း။
ထိုနေရာရှိ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ဤတိုက်ပွဲကို သတိပြုမိပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုရုံးလာကြသည်။
"အစ်မကြီး၊ လော့ထျန်းဝမ်က ဒီလူရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"
သူတော်စင်တစ်ဦးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။
အစ်မကြီးဖြစ်သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"အခုတော့ ဘာမှ ပြောလို့မရသေးဘူး။"
ဘာမှ ပြောလို့မရသေးဘူးလား
ဆိုလိုသည်မှာ အစ်မကြီး၏ အမြင်တွင် လော့ထျန်းဝမ်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ လော့ထျန်းဝမ်ကို အနိုင်ယူသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူတော်စင် အများအပြားမှာ စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သေးငယ်သော ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းမှ ကြေးနီသူတော်စင်ခန်းမ၏ အရန်ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်က တစ်မျိုး၊ ယခုအခါတွင်လည်း အသစ်အဆန်း မျက်နှာတစ်ခုက ထိုအဆင့်ထိ ရောက်နေပြန်ပြီလား။
... ...
"ငါက ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ထပ်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ရှိသေးတာ။"
ချိုင်ကျင်းက လော့ထျန်းဝမ်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
လော့ထျန်းဝမ်က ပြုံး၍ -
"မင်းက ယဲ့ထျန်းဂူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး၊ အရင်ဆုံး ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ကြည့်လိုက်ဦးပေါ့။"
"ငါက ယဲ့ထျန်းဂူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလား မင်းက သေချာပေါက် ပြောနေတာလား ကဲပါလေ၊ ဒီ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းထဲမှာ ယဲ့ထျန်းဂူလောက်ပဲ ငါ့မျက်စိထဲ ဝင်တာ။
မင်းကတော့ အဲဒီနေရာကို ရဖို့ မလောက်သေးဘူး။"
ချိုင်ကျင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ 'လူ့လောက' စွမ်းအားကို ယခင်က ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
"နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း နည်းလမ်း "
လော့ထျန်းဝမ်သည် ထူးခြားမှုကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူ့၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာသည်။
"ငြိမ် "
လော့ထျန်းဝမ်၏ ပါးစပ်မှ နူးညံ့သော အမျိုးသမီးအသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တားဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားများမှာ ချိုင်ကျင်းထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ၏ စွမ်းအားများအားလုံးမှာ 'လူ့လောက' စွမ်းအားထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လော့ထျန်းဝမ်ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။
လော့ထျန်းဝမ်က တစ်ဖန် ထပ်အော်သည်။
"သတ်"
အရိပ်အယောင် သိန်းပေါင်းများစွာမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် 'လူ့လောက' စွမ်းအားကြောင့်ပင် အရာအားလုံးမှာ ဘာအရိပ်အယောင်မှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် 'လူ့လောက' စွမ်းအားမှာ လော့ထျန်းဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားများအားလုံးမှာ မှေးမှိန်သွားသည်။
လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နုနယ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မရေဘူး၊ မရေဘူး၊ ငါတို့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ယှဉ်မယ် "
ခဏတာအတွင်းမှာပင် လော့ထျန်းဝမ်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ 'လူ့လောက' စွမ်းအားမှာ မှေးမှိန်သွားဟန် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုသည်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။
'လူ့လောက' စွမ်းအားမှာ အနိုင်မရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လော့ထျန်းဝမ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ချိုင်ကျင်းက လော့ထျန်းဝမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် လော့ထျန်းဝမ်၏ လည်ပင်းကို အသာအယာ ခြစ်လိုက်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်ကမူ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ထိုလူကိုသာ ကြည့်နေရသည်။
မျက်နှာပြင် အပြင်ဘက်ရှိ လူများအားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ ဘာမှန်းမသိတော့ဘဲ တွေဝေသွားသည်။
ရုတ်တရက် သူတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားကာ အနီးအနားရှိ ချိုင်ရှူးကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူကလည်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြုံးများဖြင့် ဖြစ်သည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားသည်။
သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူခဲ့သည့် လော့ထျန်းဝမ်သည် ယခု ချိုင်ကျင်းရှေ့တွင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ဘူးလား။
"ဒီကောင်က ဘယ်လို ဘီလူးဆိုးမျိုးလဲ "
ထိုလူက မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် လော့ထျန်းဝမ်ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သလဲဆိုတာကို ထုံယိုဧကရာဇ် မတွေးတောနိုင်တော့ပေ။
"အစ်ကိုလော့တောင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှုံးသွားတာ၊ ဒါဆို ငါဆိုရင်..."
ထုံယိုဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။
သူက လော့ထျန်းဝမ်၏ တစ်ချက်တည်း အနိုင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ၊ လော့ထျန်းဝမ်ကလည်း ဒီလူရဲ့ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ။
ဆိုလိုသည်မှာ သူနှင့် ချိုင်ကျင်းကြားက ကွာဟချက်မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့သည့်အထိ ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။
အရင်က ရခဲ့တဲ့ တစ်ချက်က တကယ်ကို မမှားခဲ့ပါဘူး။
"ကောင်းပါတယ်၊ ကောင်းပါတယ်၊ အစ်ကိုလော့ ရှုံးသွားတာ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ ချိုင်ကျင်းက အစ်ကိုကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ အခြေအနေက အရင်အတိုင်းပဲ "
ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ထုံယိုဧကရာဇ် စိတ်အေးသွားသည်။
အနီးအနားရှိ ရှားရှန်းများမှာလည်း သူ့နည်းတူပင် ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။
... ...
"ခုနကသာ ငါ မင်းကို သတ်ချင်ရင် မင်း သေနေပြီ။"
ချိုင်ကျင်းက လော့ထျန်းဝမ်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
"မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက ဘာလဲ။"
လော့ထျန်းဝမ်၏ အသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာမှာမူ အရင်ကထက် ပိုမို တည်တင်းနေသည်။
ယခင်က ယဲ့ထျန်းဂူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့စဉ်ကတောင် သူ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ မရှုံးခဲ့ပေ။
သူ၏ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာသည့် နတ်ဘုရား သုံးပါးပင်လျှင် သူ့ရှေ့တွင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ...
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ အမူအရာ တည်တင်းသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ကလေးငယ် တစ်ဦးတို့ ရပ်နေကြသည်။
"လော့ထျန်းဝမ်၊ ဒီလူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ သုံးယောက်လုံးတောင် မင်းကို မကူညီပေးနိုင်ဘူး။"
"ထားလိုက်ပါ၊ အရှုံးပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်၊ တစ်ခါရှုံးတာ ရှက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"အရင်တစ်ခါလည်း ရှုံးခဲ့တာပဲလေ။"
နတ်ဘုရား သုံးပါးက အလှည့်ကျ စကားပြောကြသည်။
လော့ထျန်းဝမ်သည် အခြေအနေကို သိရှိသွားသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။
"ငါ ရှုံးပါတယ်။"
"အင်း၊ ငါ့ကို ပေးရမယ့် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ ဆယ်ခုကို လိမ်မနေနဲ့နော်။"
ချိုင်ကျင်းက ခေါင်းအသာညိတ်သည်။
"စိတ်ချပါ၊ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ စည်းကမ်းဆိုတာ ရှိတယ်။"
လော့ထျန်းဝမ်က ပြောသည်။
လော့ထျန်းဝမ်၏ အရှုံးပေးလိုက်မှုနှင့်အတူ မျက်နှာပြင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ကျရောက်လာသည်။
လော့ထျန်းဝမ်သည် ထုံယိုဧကရာဇ်ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူ၏နောက်လိုက်ငယ် ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။
ချိုင်ရှူးတို့ သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ သူတော်စင်များမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
"နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာရင် ငါ ယဲ့ထျန်းဂူကို ထပ်စိန်ခေါ်မယ်၊ အခုကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် သူက ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဖြစ်ရမယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်ကို သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။
မင်းတို့တွေ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို မြင်ရင်လည်း အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ်။"
ချိုင်ကျင်းက ရှိနေသည့် သူတော်စင်များကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ချိုင်ရှူးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ချိုင်ရှူးက တိုးတိုးလေး လှမ်းပြောသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ခုနက မင်းမှာ လော့ထျန်းဝမ်ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိခဲ့တာ။"
"ဒီနေရာက သူတော်စင်တွေကို လက်အောက်ခံဖို့ဆိုရင် သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်ခုတည်းနဲ့ မရဘူး၊ ငါတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့နဲ့။"
ချိုင်ကျင်းက ပါးစပ်ကို အသာလှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ချိုင်ရှူးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။"
ချိုင်ကျင်းတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ထုံယိုဧကရာဇ်က လော့ထျန်းဝမ်ကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း သူ့ကို စိန်ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး၊ အခုတော့ သူ ပိုပြီး မောက်မာနေပြီ၊ ငါ အစ်ကိုကြီးဆီ သွားပြီး ဒီကိစ္စကို ပြောပြတော့မယ်။"
လော့ထျန်းဝမ်က ပါးစပ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း တားဆီးရန် ဟန်ပြင်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် စကားမပြောတော့ဘဲ ထုံယိုဧကရာဇ်နောက်သို့ လိုက်ကာ ဖန့်ချန်၏ တည်းခိုရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၉၈၀) - ငါအခုပဲ သွားပြီး တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်မယ်
လော့ထျန်းဝမ်၏ ဤတိုက်ပွဲမှာ တကယ့်ကိုပင် သူတော်စင်များစွာ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
နေရာအသီးသီးမှ စခန်းခေါင်းဆောင်များ၊ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိုအချိန်တွင် ချိုင်ကျင်းကို ပြန်လည်၍ အကဲဖြတ်စပြုလာကြသည်။
ထျန်းရွှမ် စခန်း။
ထိုအစ်မကြီးဖြစ်သူမှာ ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုပြီးသည့်နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ အာဏာလုပွဲမှာ ချိုင်ကျင်းကို နည်းနည်းလေးတော့ သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက် တကယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ယဲ့ထျန်းဂူပဲ ဖြစ်နေလိမ့်ဦးမယ်။"
"အစ်မကြီး၊ အကယ်၍ ချိုင်ကျင်းနဲ့ ယဲ့ထျန်းဂူသာ ပူးပေါင်းလိုက်ကြရင်..."
"အဲဒီလိုဆိုရင် တခြားသူတွေကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ပြီးတော့ ပူးပေါင်းဖို့ ကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား။"
"အစ်မကြီးက ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ ချိုင်ကျင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းစရာ လိုလို့လား သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာလဲဆိုတာ အစ်မကြီးလည်း သိတာပဲ၊ အစ်မကြီးသာ သူတို့ဆီ သွားရင် သူတို့ရဲ့ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရမှာ အသေအချာပဲလေ "
"အင်း... ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ..."
"မင်းတို့တွေ အငြင်းပွားနေစရာ မလိုပါဘူး။"
အမျိုးသမီးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"တကယ်သာ အဲဒီအချိန် ရောက်လာပြီး ထျန်းရွှမ် စခန်းရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ သက်ဆိုင်လာရင် အဲဒီလူတွေကလည်း သူ့အလိုလို ငါ့ဆီကို လာပြီး ဆွေးနွေးလိမ့်မယ်။"
သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားကြသည်။
... ...
မူလကပင် အလွန် မကျယ်ဝန်းလှသော ခြံဝင်းမှာ ထုံယိုဧကရာဇ်တို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ရုတ်တရက်ပင် ကျပ်ညပ်သွားသလို ခံစားရသည်။
အချို့သော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် များမှာ ထိုင်ခုံပင်မရှိသဖြင့် ထောင့်တစ်နေရာတွင်သာ မတ်တပ်ရပ်နေကြရသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် သူတို့တစ်အုပ်ကြီး အစီအရီ ဝင်ရောက်လာပြီး 'အစ်ကိုကြီး' ဟု တစ်ခွန်းချင်း ခေါ်ဝေါ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေသည်။
သူမသည် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကြားဖူးသော်လည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရခြင်းမှာ ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။
ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းအတွင်းရှိ နယ်မြေအသီးသီးမှ လာရောက်ကြသည့် ဆန်းနယဲ့ စစ်သည်တော်များမှာ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးလက်အောက်တွင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အရှုံးပေးလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
"အစ်ကိုကြီးက လာတာ ရာစုနှစ်ငါးခုတောင် မပြည့်သေးဘဲနဲ့ ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်မှုတွေ ရနေပြီ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်လက် စီမံသွားရင် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် များပြားတဲ့ အင်အားစုတွေကို စုစည်းနိုင်လိုက်မလဲ"
ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ခုနက တိုက်ပွဲကိုလည်း ကြည့်ပြီးပြီ မဟုတ်လား၊ အစ်ကိုလော့ကတော့ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။"
ထုံယိုဧကရာဇ်က ခေါင်းခါ၍ သက်ပြင်းချကာ သူ့ပါးပြင်ကို တစ်ချက် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ထောင့်တွင် ရပ်နေသည့် ရှန်းပါဝမ်ကလည်း သူ့ပါးပြင်ကို လိုက်ပွတ်သည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူခံခဲ့ရသည့် ပါးရိုက်ချက်မှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
လော့ထျန်းဝမ်က ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ဖက်သို့ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားငယ် ၁၂ပါး တို့မှာ ပြောချင်သော်လည်း မပြောဖြစ်ဘဲ ငြိမ်နေကြသည်။
"ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးက အစ်ကိုလော့ ရှုံးသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ချိုင်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်က တကယ့်ကို မောက်မာလွန်းလို့။
သူ အရင်က အစ်ကိုကြီးရဲ့ သင်ခန်းစာကို ခံခဲ့ရပြီးသားကို အခုထိ မပြင်သေးဘူး၊ အစ်ကိုကြီးကို အနိုင်ယူပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို သူ့ကို 'အစ်ကိုကြီး' လို့ ပြန်ခေါ်ခိုင်းမယ်တဲ့ "
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ ဒေါသထွက်ကာ အာပေါင်အာရင်းသန်သန်နှင့် ပြောသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။
ချန်နန်ခယ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ရယ်မော၍ -
"ယဲ့အစ်ကို၊ ကျွန်မကို ချိုင်ကျင်းနဲ့ သွားပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား "
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
"မင်းက ဘယ်သူ့ကို ယဲ့အစ်ကိုလို့ ခေါ်တာလဲ အဲဒီလို မခေါ်ရဘူး။"
ချန်းနန်ခယ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံး၍ စကားမပြောပေ။
ဖန့်ချန်က ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကို တိတ်ဆိတ်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် ချန်နန်ခယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"မင်းက လော့ထျန်းဝမ်နဲ့ အဆင့်တူလောက်ပဲ ရှိတာ၊ သွားရင်လည်း ရှုံးမှာပဲ။"
"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ချန်နန်ခယ်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်သည်။
နှစ်ယောက်လုံး ပြောသည့် စကားမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ဆိုလိုရင်းမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်မှာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် ချန်နန်ခယ်ကို တစ်ချက်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်နေမိသည်။
အခန်းထဲရှိ အခြားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သူတို့၏ အစ်ကိုကြီး ခေါ်လာသည့် နောက်မျိုးဆက်သစ်မှာ လော့ထျန်းဝမ်နှင့် စွမ်းရည်ချင်း အဆင့်တူနေတာလား။
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ
ဖုန်းယွင်ဝူတောက်မှာ ငြိမ်သက်နေပြီး လော့ထျန်းဝမ်နှင့် ချန်နန်ခယ်ကြားတွင် အကြည့်များ လွှဲပြောင်းနေသည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်တို့က စွမ်းရည်ချင်း အဆင့်တူနေတာ၊ မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး ချိုင်ကျင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ချန်နန်ခယ်က ပြန်လည် ချေပချင်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်ကလည်း ပြန်လည် ချေပချင်သည်။
အခြားသော သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များမှာမူ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားပြီး အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာ မှာ ဒီလိုမျိုး တကယ့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလူ ရှိနေတာလား။
ဒါဆိုရင် အရင်က ဘာလို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာလဲ
ကျန်းဟူသည် ဖန့်ချန်၏ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်အပေါ် မှတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲမှ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်မိသည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ သူသည် ဖုန်းယွင်ဝူတောက်၏ စွမ်းအားကို တကယ့် လက်တွေ့ကျကျ နားလည်သွားသည်။
"ဒီ... ယဲ့အစ်ကို ပြောတာ အမှန်ပဲလား ကျွန်တော်တောင် ချိုင်ကျင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလား "
ဖုန်းယွင်ဝူတောက်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ထရပ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြီး သူ့ကို တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်မယ်။"
ကျန်းဟူတောင် မတားနိုင်လိုက်ခင်မှာပင် သူသည် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။
ဖန့်ချန်က ဘာမှ မပြောပေ။
ချန်နန်ခယ်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လော့ထျန်းဝမ်က ဖုန်းယွင်ဝူတောက်နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ပြီးမှ ချေပမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် ဘာမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။
အနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်ကာ ဖန့်ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
" တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ကို ချိုင်ကျင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား "
"မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာခါသည်။
"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ။"
ဖုန်းယွင်ဝူတောက်မှာ နေရာသို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ချိုင်ကျင်းနှင့် တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု ထပ်မအော်တော့ပေ။
ကျန်းဟူမှာ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်က ရယ်မော၍ -
"ဘာကြည့်တာလဲ"
"အော်... ဟုတ်ကဲ့။"
ကျန်းဟူက ချက်ချင်းပင် အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒီချိုင်ကျင်းက အရင်က အစ်ကိုကြီးနဲ့ ယှဉ်တုန်းက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်မသုံးထားတာ ဖြစ်မလား။
သူသာ ပြင်ဆင်မှုတွေ အကုန်လုပ်ပြီး အစ်ကိုကြီးကို ထပ်စိန်ခေါ်ရင်..."
ထုံယိုဧကရာဇ်က သွားကို ကြိတ်ကာ -
"ကျွန်တော်တို့ အရင်လက်ဦးမှု ရယူပြီးတော့ သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
"ဒီကိစ္စက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူ အခွင့်အရေး မရနိုင်ပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"အခွင့်အရေး မရနိုင်ဘူး "
"လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလား "
ထုံယိုဧကရာဇ်က မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာညိတ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ချိုင်ကျင်းက အစ်ကိုလော့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူသွားတာလေ။"
ထုံယိုဧကရာဇ်က ပြောသည်။
လော့ထျန်းဝမ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ထပ်တလဲလဲ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ ဒီတစ်ခါ ချိုင်ကျင်းနဲ့ ယှဉ်တုန်းက တကယ်ကို ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။
သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားက အလွန်ကို ထူးဆန်းတယ်။
ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစအားလုံးကို သူ လုယူသွားသလိုပဲ။"
နောက်ဆုံးစကားကို သူသည် ဖန့်ချန်ကို ရည်ရွယ်၍ အလေးအနက် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"သူ့ရဲ့ ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားချင်း အများကြီး ကွာခြားမနေဘူးဆိုရင် ဒီနည်းလမ်းကို ရင်ဆိုင်ရတာ တကယ့်ကို အခက်တွေ့မှာပဲ။
သူ မင်းကို အနိုင်ယူသွားတာက ဒီနည်းလမ်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်တယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။
"ယဲ့အစ်ကို၊ ဆိုလိုတာက... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး မသာလွန်ဘူး၊ ဒီနည်းလမ်းကြောင့်ပဲ သူ အသာစီးရနေတာပေါ့ "
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များမှာလည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီနည်းလမ်းက တကယ့်ကို မိုက်တာပဲ။"
ဖန့်ချန်က ခံစားချက်ပါပါ ပြောသည်။
ချိုင်ကျင်း၏ 'လူ့လောက' စွမ်းအားမှာ ယခုတစ်ကြိမ် သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့စွမ်းအား၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တော့ ရှိသည်။
လော့ထျန်းဝမ်၊ ဖုန်းယွင်ဝူတောက်၊ ချန်းနန်ခယ်တို့ကဲ့သို့ သာမန်သူတော်စင်များအတွက်မူ ရင်ဆိုင်ရရန် မလွယ်ကူပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့သာ 'လူ့လောက' စွမ်းအားကို တတ်မြောက်သွားပါက ချိုင်ကျင်းလည်း သူတို့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆို နောက်တစ်ခါ သူ အစ်ကိုကြီးနဲ့ တွေ့ရင် တကယ်ပဲ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလား"
ထုံယိုဧကရာဇ်က အလျင်အမြန် မေးသည်။
"အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်၍ -
"မင်းတို့ စိတ်ချကြပါ၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းရဲ့ အခြေအနေက သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာကြောင့် ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရောက်လာတာကတော့ အချိန်ကိုက်ပဲ၊ အာဏာလုပွဲမှာ သူတို့ကို ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ခိုင်းဖို့ ငါ စဉ်းစားထားတယ်။"
သူတော်စင်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့နှင့် ဒီလူကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ကို ဘယ်လောက်တောင် များနေတာလဲ။
"မင်းတို့တွေ အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတာလား"
လီတောက်ယဲ့ က ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လူတွေ ကျပ်သိပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခြံပြင်မှနေ၍ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းအော်ပြောသည်။
"သခင်လေး၊ စခန်းတာဝန်ခံက ကျွန်တော်တို့ကို လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်၊ ဒီတစ်ခါ ထျန်းရွှမ် စခန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် အာဏာလုပွဲကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြမယ်တဲ့။"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် လီတောက်ယဲ့ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားသည်။