အခန်း (၂၉၈၃-၂၉၈၄)
Vol. 299 Ch. 2983-2984
အခန်း (၂၉၈၃) - မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးတာပဲ
ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ မြင်ကွင်းကြီးတစ်ခု ထပ်မံ၍ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
အသီးသီးသော စခန်းများမှ သူတော်စင်များမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြပြီး၊ အကြီးစား စခန်းများမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ လီတောက်ယဲ့ ၏ ပုံရိပ်ကို ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားကြသည်။
"အာဏာလုပွဲ စတော့မှာကို ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက ဒီအချိန်မှာတောင် ပြည်တွင်းစစ် ဆက်တိုက်နေဦးမှာလား "
"လီဖန်ပဲ၊ အရင်တုန်းက ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းရဲ့ နံပါတ် (၁) သူတော်စင်လေ။"
"သူ့ရဲ့ နံပါတ် (၁) ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကတော့ ဘာမှ အရည်အသွေး မရှိလှပါဘူး။"
"အခုလက်ရှိ ရေချိန်မြင့်နေတဲ့ ယဲ့ထျန်းဂူကို မပြောနဲ့ဦး၊ နောက်မှ ပေါ်လာတဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တောင် သူနဲ့ ယှဉ်ရင် အသာစီးရနိုင်တယ်။ ချိုင်ကျင်းနဲ့ဆိုရင် ပိုတောင် ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါထင်တာတော့ ချိုင်ကျင်းက ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းရဲ့ နံပါတ် (၂) နေရာကို အေးဆေး တိုင်တည်နိုင်ပြီ။"
"စခန်းတာဝန်ခံပြောတာ ကြားလိုက်သေးတယ်။ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက ဒီတစ်ခါတော့ တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်နေတယ်။ အာဏာလုပွဲမှာ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပြိုင်ဘက်က ထျန်းရွှမ်စခန်းတဲ့။ ဟိုဘက်မှာ လော့ထျန်းဝမ်အဆင့်လောက်ရှိတဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင် ၁၂ ဦးတောင် ရှိနေတာ၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းဘက်မှာတော့ နှစ်ဦးပဲ ရှိတယ်။"
"ကံကောင်းတာက ချိုင်ကျင်း ပေါ်လာတာပဲ။ သူက ရှေးဟောင်းအင်ပါယာခုနှစ်ခုရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် မဟုတ်တော့ဘူး။ အာဏာလုပွဲကျရင် ထျန်းရွှမ်စခန်းရဲ့ ဘုရင် ၁၂ ပါးကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေကို သူက ဦးဆောင်ပြီး ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။"
ထျန်းရွှမ်စခန်း။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မြင်ကွင်းကြီးထဲရှိ ချိုင်ကျင်းကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
"အာဏာလုပွဲ စတဲ့အခါကျရင် မင်းတို့တွေ ဒီလူကို အထူးသတိထားကြ။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
ဘေးတွင်ရှိသော သူတော်စင်များမှာလည်း ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဒီကာလအတွင်း စခန်းအသီးသီးမှာ ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်တွေ ယှဉ်ပြိုင်နေကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် ရဲ့ နေရာတွေလည်း အလွန်မြန်ဆန်စွာ အစားထိုး ပြောင်းလဲနေသည်။
သူတို့ အာရုံအစိုက်ဆုံးကတော့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း ဖြစ်ပြီး၊ ချိုင်ကျင်းနှင့် အခြား ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်များ ယှဉ်ပြိုင်သည့် တိုက်ပွဲများကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အစကနေ အဆုံးထိ၊ ချိုင်ကျင်းသည် ဒုတိယမြောက် လက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးရခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပါ။
တိုက်တိုင်းတစ်ကွက်တည်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီး၊ ပြိုင်ဘက်မှာလည်း ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့သည့်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။
သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီး၊ ယဲ့ထျန်းဂူမှလွဲရင် ဒုတိယမြောက် အန္တရာယ်အကြီးဆုံး ပြိုင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။
"အစ်မကြီး၊ ဒါဆိုရင် ဒီလီဖန်ကရော..."
"ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။"
အစ်မကြီးက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"သူက အလွန်ဆုံး သာမန် သူတော်စင်တစ်ဦးသက်သက်ပဲ။ နောက်ကျရင် ကောင်းကင်အရှင်သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်ရင်တောင် သူ့ခေတ်ပြိုင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
... ...
... ...
ချိုင်ကျင်းသည် လက်ကို နောက်ပစ်၍ ရပ်နေပြီး၊ အလွှာပေါင်းများစွာသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ကာ လီတောက်ယဲ့ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြုံးယောင်သန်းလာသည်။
"လီဖန်၊ မင်း ငါနဲ့ တိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိမှန်း ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ကျပန်းတိုက်ပွဲ မှာ ငါတို့ နှစ်ယောက်တိုးတာကိုပဲ ကံတရားလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့။"
"ကံတရားဘာညာ လာမပြောနဲ့။ မင်းလို အဆင့်အောက်ပိုင်းလောက်ပဲ ရှိတဲ့ကောင်က ကံတရားအကြောင်း ပြောဖို့ ထိုက်တန်လို့လား "
လီတောက်ယဲ့က ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်။
"မင်းလို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ကောင်က တကယ်ကို ရှောင်လို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူးပဲ။"
ထုံယိုဧကရာဇ်၊ လော့ထျန်းဝမ်တို့ကဲ့သို့သော သူများမှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
"ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် လီဖန်လည်း သူဟာ ချိုင်ကျင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်မှန်း သိနေပုံပဲ။"
လော့ထျန်းဝမ်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးစစဖြင့် -
"မင်းပြောတာက အလကား ဖြစ်နေတယ် မဟုတ်လား လီဖန်က သူဟာ ချိုင်ကျင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်မှန်း မသိရင် ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာလို့ ရှောင်နေမှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ လီဖန်ကလည်း ကံဆိုးတာပဲ၊ အခုတော့ ရှောင်လို့ လွတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ကံကောင်းတာက သူတို့တွေ လောင်းကြေး သိပ်မကြီးကြဘူး။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလောက်ပဲ လောင်းထားတာ၊ လီဖန်ဘက်ကတော့ ဘယ်လိုပဲ ရှုံးရှုံး ပေးဆပ်နိုင်ပါတယ်။"
လော့ထျန်းဝမ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -
"ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ ရှုံးမှာသေချာနေရင်တောင် ရှောင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကိုပဲ ထိခိုက်စေတယ်။"
"ဒါက မင်းရဲ့ အယူအဆလေ။"
ထုံယိုဧကရာဇ်က စိတ်ထဲမှ 'အရူး' ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လော့ထျန်းဝမ်ကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ချိုင်ကျင်းသည် လီတောက်ယဲ့ သူ့ကို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေမှန်း မြင်သော်လည်း စိတ်မဆိုးဘဲ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက မင်းနဲ့ တိုက်ချင်လွန်းလို့ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ယဲ့ထျန်းဂူက ပြောတယ်၊ ငါက မင်းကိုတောင် မနိုင်ရင် သူနဲ့ တိုက်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူးတဲ့။
ငါ သူနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ထပ်တိုက်ချင်သေးတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးရတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။"
"ဘာ"
လီတောက်ယဲ့မှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်သည်။ သူ အယုံကြည်ဆုံး ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်က သူ့ကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ ထိုးလိုက်မှန်း သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါ။
"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါ တကယ်ပဲလား"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က သတိမထားမိဘဲ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်
"ငါက အဲဒီတုန်းက ပေါက်ကရ ပြောလိုက်မိတာပါ။ ချိုင်ကျင်းက တကယ့်ကို အတည်ပေါက်ပဲ။ သူက ခေါင်းမာလွန်းတော့ ဒီလို တုံးအတဲ့သူမျိုးက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲလို့ တွေးမိတာပေါ့။"
စကားဆုံးသော် သူသည် မြင်ကွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း -
"သူတို့ နှစ်ယောက် ကျပန်းတိုက်ပွဲမှာ တိုးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ အေးဆေး ကြည့်ကြတာပေါ့။ လီတောက်ယဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘာတွေ ဖွက်ထားသလဲဆိုတာလည်း သိရတာပေါ့။"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဖန့်ချန်ကို အကောင်းဆုံး သိသူဖြစ်သည့်အတိုင်း နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာပဲ။"
ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကြီးကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ချင်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူတို့ သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
... ...
... ...
"ထားပါတော့၊ ဒီလိုဖြစ်မှတော့ လာခဲ့လေ မင်း ဒီအချိန်အတွင်း ဘာတွေ တိုးတက်လာလဲဆိုတာ ငါ မြင်ကြည့်ရစေဦး "
လီတောက်ယဲ့က လက်အစွပ်ကို လှန်တင်လိုက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် -
"မှတ်ထား၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်။ ငါ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းမှာ နံပါတ် (၁) သူတော်စင် ဖြစ်ခဲ့တုန်းက အလကား ဖြစ်မလာခဲ့ဘူးဆိုတာ မင်း သိသွားအောင် လုပ်ပေးမယ်။"
နှုတ်ကသာ ရဲတင်းပြီး အတွင်းစိတ်က ကြောက်ရွံ့နေခြင်း
အသီးသီးသော သူတော်စင်များမှာမူ လီတောက်ယဲ့၏ စကားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့နေသော အရိပ်အယောင်များကို မြင်နေရသည်။
မဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု တိုးပွားစေရန် ဤသို့ ပြောစရာ မလိုပေ။
ချိုင်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ ပုံစံအဟောင်းအတိုင်းပင်။
လူသားလောက စွမ်းအား များမှာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ လှိုင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနယ်မြေကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
အရာအားလုံးမှာ သာမန်လူဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက..."
လီတောက်ယဲ့က သူ့လက်သီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက သုံးမရတော့ဘူး။"
ချိုင်ကျင်းက လီတောက်ယဲ့ရှေ့သို့ တစ်ခဏချင်းပင် ရောက်ရှိသွားပြီး အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းနက်ထဲတွင်မူ ကျောက်မျက်ရတနာ နှစ်ခုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုမှာ တစ်ချက်မျှ လင်းလက်သွားသည်။
"သူ့ရဲ့ လူသားလောက စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုတောင် သန်မာလာသလိုပဲ "
"ချိုင်ရွှီက အရင်က သူ့ကို နတ်ဘုရားကျောက်မျက် ဆိုတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။"
"သူ့ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ လူသားလောက စွမ်းအားက အဲဒီ ကျောက်မျက်ဆီကနေ ငှားသုံးထားတာပဲ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး။"
"ဒီကျောက်မျက် နှစ်ခုက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရှိနေတာ။"
ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကြီးကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်မူ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမြင်ကွင်း တစ်ခု ရှိနေသည်။
အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာထဲတွင် ချိုင်ကျင်း၏ မျက်နှာကို အနီးကပ် ကြီးမားစွာ ရိုက်ပြထားသည်။
မျက်လုံးထဲတွင် လင်းလက်သွားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်မျက်မှာ ဖန့်ချန်၏ မျက်စိအောက်တွင် ဘာတစ်ခုမှ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။
အရင်တုန်းက ချိုင်ကျင်းသည် နောက်ထပ် ကျောက်မျက်တစ်လုံးကို မသုံးခဲ့ရသဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ဤအချက်ကို သေချာပေါက် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
ယနေ့တွင်မူ ချိုင်ကျင်း၏ အသေးစား လူသားလောက စွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာသဖြင့် ရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ဒီစွမ်းအားကို အခုထိ ယဲ့ထျန်းဂူဆီမှာပဲ အနည်းငယ် အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါက ငါ ပေါ့ဆလို့ပါ။ မင်းတို့နဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ကတော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ ဘယ်လိုမှ နိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ချိုင်ကျင်းက ပြောနေရင်းမှာပင် လက်ချောင်းများကို ပူး၍ လီတောက်ယဲ့၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
"မင်း အမေဆီသွားစမ်း "
လီတောက်ယဲ့၏ လက်သီးမှာ ချက်ချင်းပင် ချိုင်ကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ချိုင်ကျင်းမှာ သွေးများကို အန်ထုတ်လျက် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။
လီတောက်ယဲ့မှာ တစ်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချိုင်ကျင်း၏ နောက်တွင် ပေါ်လာကာ သူ၏ ခါးကို ကန်ချလိုက်သည်။
ချိုင်ကျင်းမှာ အသံပြဲကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ ဖြူဖျော့သွားကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။
"မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးတာပဲ "
လီတောက်ယဲ့က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံ၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ချိုင်ကျင်း၏ အဝတ်အစားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ပြဲသွားသည်။
သူမှာမူ ဘာမှ မကွယ်မဝှက်တော့ဘဲ နက်ရှိုင်းစွာ သတိလစ်မေ့မြောသွားသည်။
လီတောက်ယဲ့သည် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ကျဆင်းလာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်နေသည်။ သူ့အတွက်တော့ ဒီပွဲက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ သူတော်စင်များမှာမူ မျက်လုံးပြူးကာ အံ့ဩသွားကြသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ဖူး ခနဲ ပါးစပ်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်များကို ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်မိပြီး၊ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာမူ တစ်စက်မှ မလှုပ်ရှားပေ။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က လက်ဖြင့် မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။
မောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောင်အစွာ ကြည့်နေမိတော့သည်။
အခန်း (၂၉၈၄) - တကယ်လား မင်းကလည်း တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးခဲ့တာလား
"အစ်ကိုကြီး၊ သုတ်လိုက်ပါဦး။"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဖန့်ချန်အား မျက်နှာသုတ်ပဝါတစ်ထည် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"မှားနေပြီ၊ မင်းကိုယ်တိုင် သုတ်လိုက်ဦး။"
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှ အမှတ်ရ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာကို သုတ်ရင်း မြင်ကွင်းကြီးထဲမှ အဖြစ်အပျက်များကို ကြည့်ကာ အတွေးနက်နေမိသည်။
သူမသည် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း (နယ်မြေကိုးခု ကဂိုဏ်း) တွင် ရှိစဉ်က အကြောင်းအရာများကို ပြန်ပြောင်း သတိရသွားသည်။
ထိုအချိန်တုန်းက လီတောက်ယဲ့သည် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့တန်းထွက်ကာ အလုပ်ကြမ်း အချို့ကိုသာ လုပ်ရသည့် ကာရိုက်တာမျိုးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်ကာလအတွင်းက လီတောက်ယဲ့၏ ပုံရိပ်သည် သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လိုတောင် ထင်မှတ်မထားဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ နွေဦးရာသီနဲ့ ဆုံတွေ့သွားရတာလဲ။ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ကြိုးစားရတော့မှာပေါ့၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်သေးလို့ မရတော့ဘူး။"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က လက်သီးကလေးကို တိတ်တဆိတ် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
... ...
... ...
တုံယိုဧကရာဇ်က လော့ထျန်းဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံရှိ မြင်ကွင်းကြီးဆီသို့ အာရုံပြန်ပို့လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် လော့ထျန်းဝမ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်၍ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"မင်း မမောဘူးလား"
လော့ထျန်းဝမ်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
တုံယိုဧကရာဇ်က အံ့ဩနေသော မျက်နှာဖြင့် -
"လောအိုကြီး အစတုန်းက ဒီကောင်က အလံဖြူပြဖို့ ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့လူ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဟုတ်တယ်လေ၊ အဲဒါက ဘာဖြစ်လဲ"
လော့ထျန်းဝမ်က ပြန်ပြောသည်။
တုံယိုဧကရာဇ်မှာ ဤစကားကြောင့် အနည်းငယ် ရင်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။
"ဘာဖြစ်လဲ ဟုတ်လား ချိုင်ကျင်း သူ့လက်ထဲမှာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား "
"မြင်ပါတယ်။"
လော့ထျန်းဝမ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုသည့် ဆန္ဒများ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အာဏာလုပွဲ ပြီးသွားရင် ငါ လီဖန်ကို စိန်ခေါ်မယ်၊ ချိုင်ကျင်းကို ဘယ်လို အနိုင်ယူရတယ်ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို သူ့ဆီကနေ ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ် "
"ရူးနေတဲ့ကောင်"
တုံယိုဧကရာဇ်က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် လီတောက်ယဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်များမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း လေးစားမှုများ ပါဝင်လာတော့သည်။
ချိုင်ကျင်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဘယ်လောက်အထိ သန်မာကြောင်း သူ အရင်ကတည်းက အကြိမ်ကြိမ် ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။
ယခုမူ လီဖန်က ချိုင်ကျင်းကို ကြိုးဆွဲချထားသကဲ့သို့ ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး ချိုင်ကျင်းမှာ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။
ဒီလိုနည်းလမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။
"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အစ်ကိုကြီးထက် မညံ့တာတော့ သေချာတယ်။ အရင်တုန်းက ဘာလို့ မထုတ်ပြခဲ့တာလဲ ဘာလို့လဲ ဘာလို့ သူက သူ့စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလဲ "
တုံယိုဧကရာဇ်က တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တန်ဖိုးကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းချင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ အရင်တစ်ခါက ဟေးကျားစခန်း နဲ့ အာဏာလုပွဲ လုပ်တုန်းက ဟေးကျားစခန်းက အဲဒီအဆင့်အထိ မမီသေးတာ သေချာတယ်။"
"အခု ငါတို့က ထျန်းရွှမ်စခန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီဆိုတော့ ဒီတစ်ခါမှာ လီဖန်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ဆက်ပြီး မဖုံးကွယ်တော့ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။"
လော့ထျန်းဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
"ဒီတစ်ခါမှာတော့ ငါတို့တွေ ထျန်းရွှမ်စခန်းနဲ့ တကယ်ပဲ အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်။"
တုံယိုဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ရင် ကဲ့သို့သော အခြားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် အားလုံးမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်အထိ ရောက်မှသာလျှင် သူတို့သည် လီဖန်၏ နည်းလမ်းများ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
"ရှေးဟောင်း နံပါတ် (၁) သူတော်စင်ဆိုတာ တကယ်ကို ဂုဏ်နဲ့အညီပါပဲ။ ငါတို့တွေ အရင်က သူ့ကို အထင်သေးမိခဲ့ကြတာပဲ..."
ယွမ်သခင်ငယ်လေး သည် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မော့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်။
ချန်နန်ခယ်၊ ဖုန်းယွန်းဝူတောက်၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစန်း စသူတို့မှာလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသည်။
"အစ်ကိုကြီးက ငါရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကျောက်မျက်ကို ရထားတာတောင် ဘာလို့ ရှုံးသွားရတာလဲ... ဒါမှမဟုတ်ရင် သူက ယဲ့ထျန်းဂူထက်တောင် ပိုသန်မာနေလို့လား "
ချိုင်ရွှီမှာ မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်။
စခန်းတာဝန်ခံ၏ နေအိမ်။
ရှူဖူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး မြင်ကွင်းကြီးထဲရှိ လီတောက်ယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာလည်း အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းနှင့် စွမ်းအင်ချင်း မယှဉ်နိုင်တော့သော အခြားသော နယ်မြေများစွာမှာလည်း သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ထိုစခန်းနယ်မြေများမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များမှာလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။
လူတစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောသည်
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းရဲ့ စခန်းတာဝန်ခံက ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ကြီးကြီးမားမား အကွက်ချနေတာပဲ "
"ပထမတော့ ယဲ့ထျန်းဂူ ပြီးတော့ လော့ထျန်းဝမ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ချိုင်ကျင်း၊ အခုတော့ လီဖန်ပါ ထိပ်တန်းစွမ်းအားတွေကို ထုတ်ပြလာပြီ"
"ဒီတစ်ခါ အာဏာလုပွဲ ပြီးသွားလို့ လီဖန်နဲ့ ချိုင်ကျင်းသာ မသေဘို့ဆိုရင် သူတို့က ရှေးဟောင်းအင်ပါယာခုနှစ်ခုရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ "
"ငါတို့ စခန်းတွေကြားက ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ နည်းလမ်းအရဆိုရင်တော့ ထျန်းရွှမ်စခန်းဘက်က သူတို့ကို ဒီလောက်နဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ အဆင့်မတက်ခိုင်းစေလောက်ဘူး"
စခန်းအသီးသီး၏ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်ပုံမှာ အဆင့်မြင့်လာလေလေ ပို၍ ထင်ရှားလာလေလေ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းအင်ပါယာခုနှစ်ခု၏ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်အဖြစ် တည်ငြိမ်စွာ ဖြစ်ထွန်းလာနိုင်သော စခန်းများကို အခြားစခန်းများက သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ကြလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ခြင်းမျိုးကို ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် အပြည့်အဝ ခွင့်ပြုထားပေသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာခုနှစ်ခုထဲကို ဝင်သွားရင်တောင်မှ အထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ထျန်းရွှမ်စခန်း။
အမျိုးသမီး၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်လာသည်။
အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များမှာလည်း မသေချာမရေရာဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
အစ်မကြီးက လီတောက်ယဲ့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒါမှမဟုတ် အစ်မကြီးတောင်မှ လူမှားသွားတာလား။
ဒီလီဖန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား။
"အစ်မကြီး၊ ဒီတစ်ခါတော့..."
"ဒီတစ်ခါတော့ ပြဿနာ အနည်းငယ် ရှိလာပြီ။"
အမျိုးသမီးက လေးနက်စွာ ပြောသည်
"ငါတို့ ဘုရင် ၁၂ ပါးက သူတို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး၊ ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ကိုပဲ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"
"သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ရင်တောင်မှ ချိုင်ကျင်းနဲ့ လီဖန်တို့သာ လက်တွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဖိအားက အရမ်းကြီးသွားလိမ့်မယ်။"
"ဒီလူနှစ်ယောက်စလုံးမှာ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်းတွေ ရှိနေကြတယ်။ သူတို့တွေ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် မဖြစ်သေးဘဲ ဒီနေ့မှ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များတယ် "
"ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်တာ ဟုတ်လား"
"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ ထျန်းရွှမ်စခန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိနေကြတာလဲ "
"သိစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ ပစ်မှတ်ထားတာက ငါတို့ ထျန်းရွှမ်စခန်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့က အချိန်ကိုက် မိသွားတာပါ။"
"ဒီတိုက်ပွဲကို အကြောင်းပြုပြီး ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက ငါတို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ နင်းပြီး အပေါ်ကို တက်သွားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းအင်ပါယာခုနှစ်ခုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို သေချာပေါက် ရရှိမှာပဲ။"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းအတွက် ပံ့ပိုးပေးမယ့် အရင်းအမြစ်တွေလည်း အများကြီး တိုးလာလိမ့်မယ် "
"သူတို့ရဲ့ စခန်းတာဝန်ခံ ရှူဖူဆိုတာ တကယ်ကို ရိုးရှင်းတဲ့လူ မဟုတ်ဘူးပဲ။"
အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
... ...
... ...
ရှူဖူက တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်
"ယဲ့ထျန်းဂူက ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပဲ၊ လီဖန်ကလည်း ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း စစ်သူကြီးပဲ။"
"ငါ ရှူဖူမှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းမျိုး ရှိလို့ ဒီလို သန်မာတဲ့ စစ်သူကြီးနှစ်ယောက်ကို ဘယ်ညာမှာ ထားနိုင်ရတာလဲ "
"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မထွက်ဘဲနဲ့ ဘယ်သူ့ကို ထွက်ခိုင်းရမလဲ "
"ဝါဟားဟားဟား"
ရူးသွပ်နေသော ရယ်သံကြီးသည် စခန်းတာဝန်ခံ၏ နေအိမ်မှ အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။
... ...
... ...
ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကျဆင်းလာသည်။
လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့၏ ပုံရိပ်များသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။
လီတောက်ယဲ့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီတစ်ခါ ချိုင်ကျင်းကို ငါ့ရဲ့ အောက်ခြေကို စမ်းခိုင်းတာ ကျေနပ်ရဲ့လား"
"မင်းနော် မင်း... ဘာလို့ အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ ငါက မင်းကို ဒီလောက်ထိ ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ဆက်ဆံနေတာကို မင်းက ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ဖွက်ထားသေးတယ်။"
ဖန့်ချန်က သူ့ကို လက်ဖက်ရည် ထည့်ပေးရင်း အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
လီတောက်ယဲ့က မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် -
"အဲဒီလိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီချိုင်ကျင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်။ ငါ့ကိုတောင် ဖိနှိပ်မတတ် ဖြစ်သွားစေတယ်။"
"ကံကောင်းလို့ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် ဒီလိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးက ငါ့ရဲ့ အတွင်း ကြယ်တာရာတွေကိုပဲ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး သံမဏိလို ခိုင်မာတဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန္ဒကိုတော့ ဖိနှိပ်လို့ မရခဲ့ဘူး။"
ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"သခင်လေးဖန့်၊ ရိုးရိုးသားသား ပြောရမယ်ဆိုရင်... မင်း ချိုင်ကျင်းကို တိုက်တုန်းက အစွမ်း ဘယ်လောက်သုံးခဲ့လဲ "
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလား"
လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်လိုက်သည်။
"ငါ ခန့်မှန်းထားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ တကယ်လို့ မင်းနဲ့ ငါသာ တိုက်မိကြမယ်ဆိုရင်လည်း အကြိတ်အနယ် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။"
ဖန့်ချန်က (တစ်ရာခိုင်နှုန်း) ဟု ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း လီတောက်ယဲ့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လက်ညှိုးကို အမြန်ပြန်ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ -
"တကယ်လား မင်းကလည်း တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးခဲ့တာလား"
"ဒါပေါ့၊ ဒီနှစ်တွေမှာ ငါ အလကားနေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
လီတောက်ယဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ အာဏာလုပွဲက ငါ နာမည်တစ်လုံး ထွန်းတောက်လာမယ့် အချိန်ပဲ။ ငါနဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး တိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့က ထျန်းရွှမ်စခန်းရဲ့ ဘုရင် ၁၂ ပါးကိုသာ အချိန်ဆွဲထားပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင် ကိစ္စတစ်ခုကို မင်းနဲ့ သေချာတိုင်ပင်ရမယ်၊ အဲဒါက ချန်နန်ခယ်တို့အကြောင်းပဲ။ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက မသေချာဘူး၊ ငါ သူတို့ကို ဒီမှာ ရေစိမ်ခိုင်းပြီး အယောင်ဆောင် ခိုင်းဖို့ စဉ်းစားထားတယ်..."
ဖန့်ချန်က - "အနားကို ကပ်ခဲ့စမ်းပါ။"
... ...
... ...
"အစ်ကိုကြီး"
ချိုင်ရွှီ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး နှာခေါင်းထဲတွင် စူးရှလာကာ ချိုင်ကျင်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ လွှမ်းခြုံပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို အမြန်ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေလိုဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်သော အကြည့်များသည် သူတို့၏ ကျောပြင်နောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အချို့က လေးနက်နေကြ, အချို့က မှိုင်းညို့နေကြ, အချို့က ရှုပ်ထွေးနေကြ, အချို့က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေကြလေတော့သည်။