အခန်း (၂၉၈၉-၂၉၉၀)
Vol. 299 Ch. 2989-2990
အခန်း (၂၉၈၉) - ယဲ့အစ်ကိုကြီးကို ယုံကြည်ပေးကြပါ
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက အောက်ဘက်ရှိ စစ်ရေးအခြေအနေကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်းရဲ့ လက်အောက်က သူတော်စင်တွေ ဘယ်လောက်ကြာရင် ပြာပုံအဖြစ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"
လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်တရာမှ လေးနက်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
စခန်းနယ်မြေများစွာမှ သူတော်စင်များ အားလုံးသည် လီတောက်ယဲ့တို့ဘက်ကို အင်အားစုပေါင်း၍ အပြင်းအထန် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ လီတောက်ယဲ့တို့ဘက်မှ သန်းပေါင်းများစွာသော သူတော်စင်များသည် သောင်းနှင့်ချီသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ဦးလျှင် အနည်းဆုံး ဆယ်ဦးခန့်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့ ဆက်လက် မရပ်တည်နိုင်တော့ဘူးဆိုလျှင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းသည် အလွန်အမင်း အမြန်ဆုံး အရေးနိမ့်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"ပြာပုံအဖြစ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားမယ် ဟုတ်စ..."
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် အသံထွက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။
"သူတို့ရဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို ငါက တကယ်ပဲ ဂရုစိုက်တယ်လို့ မင်းတို့တွေ ထင်နေကြတာလား။"
"ဟမ်..."
လော့ထျန်းဝမ်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကာ ခေါင်းကို ထောင်လာသည်။
မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အခြားသော သူတော်စင်များလည်း အနည်းငယ် မိန်းမူးသွားကြသည်။
"သူတို့ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားတာဟာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ရပ် မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောနိုင်မှာလဲ။"
"ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အင်အားစုတွေထဲမှာ ပြန်လည် ဝင်စားကြလိမ့်မယ်။"
"ဘဝသစ်မှာတော့ သူတို့အနေနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ ပလက်ဖောင်းတစ်ခု၊ ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လာနိုင်လိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်
"ဒီအချက်ကို မင်းတို့တွေ မသိဘူးလို့ မဆိုလောက်ပါဘူး မဟုတ်လား။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"သံသရာလည်ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားတယ်ဆိုတာက အရင်ဘဝရဲ့ အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဘယ်သူကမှ နောက်ဘဝမှာ ပိုကောင်းလာမယ်ဆိုတာကို သေချာပေါက် မပြောနိုင်ပါဘူး။"
"အကြောင်းတရား အသစ်တွေဆိုတာလည်း အဲဒီလို ရိုးစင်းသလို ဖြစ်နေတတ်တာပါပဲ။"
"နောက်ဆုံးမှာတော့ သံသရာလည်တဲ့ ကြားထဲမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူအများကြားထဲမှာ အသိအမှတ်မပြုဘဲ လူတိုင်း မေ့ပျောက်သွားကြမှာပဲ၊ ဘယ်သူကမှ ပြန်ပြီး သတိရနေကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"အဲဒါအတွက်တော့ မင်းတို့ စိုးရိမ်ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က အေးအေးလူလူပင် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သံသရာလည်သွားရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက်များကို လုံးဝ သန့်စင်သွားစေနိုင်သည်ဆိုသော အချက်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားသာ ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ အကြောင်းတရား ပိတ်ကာကြီးသည် သံသရာလည်သွားသူတိုင်း၏ အထောက်အထားကို ဆက်လက် ချိတ်ဆက် ထိန်းချုပ်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူ့ဘက်မှ အကြောင်းတရားနှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင် မသေဆုံးမချင်း ဤအကြောင်းတရား ဆက်သွယ်မှုကြီးမှာ ပြတ်တောက်သွားစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိပေ။
"ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ဒီလိုလုပ်ရပ်တွေက ငါနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ရဲ့ အနိုင်ယူချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဘယ်လိုမှ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်
"ဒီတစ်ခါတော့ အမှတ် သုံးမှတ်ကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ စုဆောင်းမှာ သေချာတယ်။"
"မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ လဲလှယ်ပြီးတော့မှ မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို ရယူမယ်။"
"အဟက်... မင်းတို့တွေ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်လာတာဟာ အစကတည်းက ငါတို့ရဲ့ အနိုင်ယူလိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို တမင်တကာ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့၊ ငါတို့တွေကို မင်းတို့အပေါ် ကြောက်ရွံ့လာအောင် လုပ်ဖို့၊ အဲဒီကနေမှ ငါတို့ တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ ကြားထဲမှာ ငါတို့တွေကို သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲကိုး "
လော့ထျန်းဝမ်လည်း သဘောပေါက်သွားကာ မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး -
"မင်းက တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းလောက်အောင် သောက်ကျင့် ယုတ်မာတာပဲ၊ ငါနဲ့ အတူတူ စားပွဲဝိုင်းတူတူ ထိုင်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး၊ ဒီစားပွဲပေါ်ကနေ အမြန်ဆုံး ဆင်းသွားစမ်း "
လော့ထျန်းဝမ်ကပင် သူ့ကို လူသိရှင်ကြား ဆဲဆိုရဲလိမ့်မည်ဟု မဟာနတ်ဆိုးကြီး လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ၊ ထို့ကြောင့် ရယ်မောနေရာမှ မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်လို အဆင့်အတန်း ရှိလို့ ငါ့ကို ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေနဲ့ ပြောရဲရတာလဲ။"
ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ပြက်ရယ်ပြုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။
"မင်းတို့တွေ ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုသိနေပါစေဦးတော့၊ ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်မှာလဲ။"
'မင်းတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းရမယ်လို့ ငါတို့တွေ မဲခွဲဆုံးဖြတ်လိုက်ကတည်းက...'
"ငါတို့တွေ အားလုံးက မဟာမိတ် ဖွဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေပြီလေ၊ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲ ထွက်လာပါစေ၊ မင်းတို့မှာ နောက်ဆုံးအထိ မြင်တွေ့ခွင့် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"နောက်ဘက်ကျရင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲမှာ သံသရာလည်ကြတဲ့အခါ လူအများကြားထဲမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားဖို့ ငါ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။"
"ဘယ်ဘဝမှာများ ငါနဲ့ ထပ်ပြီး ဆုံတွေ့ကြဦးမလဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါက ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော်ရဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။"
"မင်းတို့က ငါ့ကို မြင်ရတာဟာ ပိုးကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ရသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ် "
"ဒါကြောင့်မို့လို့..."
ဖန့်ချန်က စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အားလုံး၏ မျက်နှာများကို တစ်ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ အားလုံးကလည်း ဒီလိုပဲ တွေးနေကြတာပေါ့လေ။ အောက်ဘက်က တိုက်ပွဲတွေ ပြီးသွားလို့ ငါတို့နဲ့ အလှည့်ကျလာတဲ့အခါ ကျရင်လည်း ငါနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ကို ဒီစားပွဲပေါ်ကနေ အတူတူ ဆင်းခိုင်းကြမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။"
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပဲ အတော်လေး အားကောင်းတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါတို့တွေ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းကသာ အလွန်အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ထျန်းရွှမ်စခန်း၏ ဘုရင် ၁၂ ပါးအနက်မှ အေးစက်သော အသွင်အပြင် ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစတင် ပြောကြားလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က - "မင်းက..."
အမျိုးသမီးက - "ထျန်းရွှမ်စခန်းရဲ့ ဘုရင် ၁၂ ပါးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အေးစက်တဲ့ ဘုရင်မ ပဲ။"
"ဪ..."
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"မှတ်ထားလိုက်ပြီ၊ ခဏနေရင် မင်းတို့ ဘုရင် ၁၂ ပါးကို တိုက်တဲ့အခါ မင်းကို အရင်ဆုံး တိုက်မယ်။"
အေးစက်သော ဘုရင်မ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မင်းမှာရော လက်တုံ့ပြန်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား မသိဘူး။"
အောက်ဘက်ရှိ စစ်ရေး အခြေအနေမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာမှ ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ချိုင်ကျင်းသည် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် သန်းပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ တားဆီးမရနိုင်သော အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေသည်။
သူ၏ လူသားလောကစွမ်းအင် အပြည့်အဝ လှုပ်ရှားလာသည့်အခါတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စခန်းအသီးသီးမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ နည်းလမ်းဟောင်း အားလုံး ပျက်ပြားသွားကြပြီး၊ သူ့လက်ထဲတွင် ကြက်ဆိတ်များကို သတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံကြရသည်။
ချိုင်ရွှီနှင့် သွေးနတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ အခြားသော သူတော်စင်များသည်လည်း သူ့နောက်မှ ကပ်ပါ လိုက်ပါလာကြပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်မှုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်းတို့ ခံစားနေရသော ဖိအားမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများပင် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အဲဒီ ချိုင်ကျင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းမျိုးလဲဟေ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို ဟန့်တားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို မြန်မြန် ရှာကြစမ်း"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဘယ်လိုမှ တားဆီးလို့ မရဘူး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက သူ့ထက် မညံ့ဘူးလို့ ခံစားရပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းကြောင့် အားလုံး ဖျက်ဆီးခံနေရတယ်၊ သူ့နားကို မကပ်နဲ့ "
စခန်းအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးသည် ချိုင်ကျင်းကို ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အနားသို့ပင် မကပ်ရဲကြဘဲ ကပ်မိသည်နှင့် ချိုင်ကျင်း၏ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။
ထိုအချက်က သူတို့ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။
မူလက ချိုင်ကျင်းသည် ယဲ့ထျန်းဂူ နှင့် ထိုလီဖန်တို့နှစ်ဦးကို ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူ၏ စွမ်းအင်မှာ ကောင်းကင်ထက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသလောက် မကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်ဘူးဟု ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ယနေ့တွင် ဤနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ တွေ့ကြုံရမှသာလျှင် သူ၏ နည်းလမ်းများ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ရှည်လျားသော စားပွဲဝိုင်းကြီးရှေ့တွင် ရှိနေကြသည့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို သတိထားမိသွားကြပြီး မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
စခန်းအချို့မှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အဆင့်အတန်းအထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော သူတော်စင်များပင်လျှင် ချိုင်ကျင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားကြရုံသာမက တစ်ဦးမှာလည်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
"ဒီချိုင်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်က ရိုးရှင်းတဲ့လူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"
ဤအရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ချိုင်ကျင်းကိုယ်တိုင်လည်း ဖိအားအနည်းငယ်ကို စတင် ခံစားလာရပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးအိမ်အတွင်းပိုင်းရှိ အစွမ်းထက် ရတနာကျောက်စိမ်းသည် အလွန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေကာ လည်ပတ်နေပြီး၊ အကယ်၍သာ ဤဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှုကို ဆက်လက် မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် ခဏရပ်တန့်ကာ နောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သန်းပေါင်းများစွာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည် ရန်သူများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေကြရပြီး သူ့နောက်သို့ အမီလိုက်လာရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
'အကယ်၍သာ သူတို့ကိုပါ စောင့်ပြီး အတူတူ ဖောက်ထွက်မယ်ဆိုရင်... ငါနဲ့ ချိုင်ရွှီတို့ပါ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်...'
'တော်ပြီ'
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သွားကို အသာအယာ ကြိတ်လိုက်ကာ ချိုင်ရွှီနှင့် အခြားသူများဆီသို့ အသံလွှင့်ပေးလိုက်သည်။
'ပြင်ဆင်ထားကြတော့၊ ငါတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ တစ်ကိုယ်တော် ဖောက်ထွက်မယ်၊ တခြားသူတွေရဲ့ အရေးကိုတော့ ဆက်ပြီး ဂရုစိုက်မနေနိုင်တော့ဘူး'
ချိုင်ရွှီမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချိုင်ကျင်း၏ ဤကဲ့သို့သော စိတ်ကူးမျိုး ထွက်ပေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်လိုက်သည်။ လူအများကို သိမ်းသွင်းနိုင်မည့် ထိုကောင်းမွန်သော အချိန်အခါကို လက်လွှတ်လိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိ ဖြစ်ပေါ်နေသော စစ်ရေးအခြေအနေအရ မလုပ်မဖြစ် လုပ်ရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။
အမြန်ဆုံးပင် ချိုင်ကျင်းသည် ဖောက်ထွက်မည့် အဟုန်ကို ပိုမို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ ချိုင်ရွှီနှင့် အခြားသူများလည်း အမြန်ဆုံး အမီလိုက်လာကြသည်။
"သူ့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးလိုက် ဖြတ်သွားခွင့်ပေးလိုက်"
"ချိုင်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်ပဲဟ၊ သူ့ကို ဆက်ပြီး ဂရုစိုက်မနေနဲ့တော့"
"အချို့လူတွေကို လွတ်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာက ဘာမှ မဖြစ်ဘူး "
သူတို့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားကြသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည် အလိုအလျောက်ပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး ချိုင်ကျင်းနှင့် သွေးနတ်ဘုရားအင်ပါယာ မှ သူတော်စင်များကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှု အပြင်ဘက်သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်သွားခွင့် ပေးလိုက်ကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချို့သော သူတော်စင်များသည်လည်း သူတို့၏ နောက်မှ ကပ်ပါ လိုက်ပါလာကြသဖြင့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။
သို့သော် ချိုင်ကျင်းတို့ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားသော စစ်ကြောင်းကြီးမှာ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။
"အား..."
ဖုန်းယွန်းဝူတောက်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ချိုင်ကျင်းက သွေးနတ်ဘုရားအင်ပါယာ က သူတော်စင်တွေကို ခေါ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားပြီ "
ကျန်းဟူ လည်း ယခုအခါတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကာ -
"အစောတည်းကသာ လီဖန်တို့ဘက်ကို လိုက်သွားခဲ့သင့်တာ "
ချန်နန်ခယ်လည်း ချိုင်ကျင်းက သူ့ဘက်က သူတော်စင်များကိုသာ ခေါ်ဆောင်ကာ လွတ်မြောက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသူများကို လုံးဝ လစ်လျူရှုထားခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခက်အခဲ ဆိုးရွားလှသည့် အကျပ်အတည်းကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာမှ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် အေးအေးလူလူပင် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ချိုင်ကျင်းတို့ကို ဆက်ပြီး ဂရုစိုက်မနေနဲ့တော့၊ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်၊ လီဖန်တို့နဲ့ အမြန်ဆုံး ပေါင်းစည်းကြမယ် "
ချန်နန်ခယ်သည် လူများကို ဦးဆောင်ကာ လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဘက်တွင်လည်း ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များက ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားပြီးဖြစ်ကာ၊ လီတောက်ယဲ့မှာလည်း သူ၏ လက်အောက်ခံ သူတော်စင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခြားသော ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားသည့် နေရာတစ်ခုဘက်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ချန်နန်ခယ်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်တရာမှ မည်းမှောင်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်လိုက်ကာ -
"သတ်ကြ"
သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်လောကမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်မှာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှိခဲ့ရသဖြင့် ထိုနေရာတွင် မည်သို့မျှ အသေမခံနိုင်ပေ။
"လီဖန်က ငါတို့တွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှာလိမ့်မယ် "
"ယဲ့ထျန်းဂူ ကလည်း ငါတို့တွေကို ဒီနေရာမှာ အလကားသေသွားဖို့ ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး သူက အဲဒီ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေနဲ့ သေချာပေါက် ဆွေးနွေး ညှိနှိုင်းလိမ့်မယ် "
"အားလုံးပဲ ဆက်တိုက်ကြစမ်း ယဲ့အစ်ကိုကြီးကို ယုံကြည်ပေးကြပါ "
ချန်နန်ခယ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လောကမှ လာကြသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များကို ဦးဆောင်ကာ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ အပြင်းအထန် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၉၉၀) - ချိုင်ကျင်းက တကယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားတာပဲ
လီတောက်ယဲ့မှာ ချန်နန်ခယ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ခေါင်းကို လှည့်ကာ ထိုဘက်ရှိ စစ်ရေးအခြေအနေကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက အံ့သြဒေါသတကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒီချိုင်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်က တကယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားတာပဲ "
လီတောက်ယဲ့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ကြရသဖြင့် နောက်ဘက်သို့ မနေနိုင်ဘဲ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။
"သူတို့က ချိုင်ကျင်းရဲ့ စွန့်ပစ်တာကို ခံလိုက်ရပြီ"
"ဒီလို အသက်ကို နှမြောတတ်ပြီး ကြောက်တတ်တဲ့ မေနူးလေး "
"သောက်ကျိုးနည်း ကောင်ပဲ ချိုင်ကျင်းဆိုတာ လုံးဝ အားကိုးလို့ မရဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ "
"ဒီကောင်က အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ ငါတို့တွေကို ဘယ်တုန်းကမှ ညီအစ်ကိုလို သဘောထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး "
"သူ့ကို အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ တောင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ချင်သေးတာပေါ့လေ သူကရော အဲဒီလို ခေါ်တာကို ခံထိုက်လို့လားကွ "
ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲဆိုသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည့် ချိုင်ကျင်းမှာမူ သူ၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူသည် မည်သို့မျှ ပြန်လည် မပြောဆိုဘဲ သွေးနတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ သူတော်စင်များကို ဦးဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ သူတို့ရဲ့ စကားတွေကို မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထည့်ပြီး မတွေးနေပါနဲ့၊ သူတို့က အစ်ကိုကြီးကို နားမလည်ကြသေးလို့ပါ။"
ချိုင်ရွှီက အမြန်ဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
"ငါ သိပါတယ်၊ ငါတို့အရင် သွားကြရအောင်၊ ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေကသာ အဈေးအကြီးဆုံးနဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံးပဲ၊ ဒါမှ ငါတို့တွေ အရှင်သခင် ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ။"
"အရှင်သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို မသိတတ်တဲ့သူ ဖြစ်မသွားအောင် လုပ်ရမယ်။"
ချိုင်ကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နီရဲနေသော အရောင်အသွေးများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး မျက်နှာကို တင်းမာစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လူများကို ဦးဆောင်ကာ ချက်ချင်းပင် အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။
ချန်နန်ခယ်တို့လည်း လီတောက်ယဲ့၏ ကျယ်လောင်သော ဆဲဆိုသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့်အတူ အလွန်အမင်း ရင်နာဝမ်းနည်းသွားရသည်။
အစောတည်းကသာ လီတောက်ယဲ့ဘက်ကို လိုက်သွားခဲ့သင့်သည်၊ ယခုကဲ့သို့ အခြားသူများ၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရမည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ချန်နန်ခယ်၊ ငါတို့ လက်တွဲကြစို့၊ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားတာကို အပြင်းအထန် ထိုးဖောက်ကြရအောင် "
ဖုန်းယွန်းဝူတောက်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ထိုစဉ်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ လီတောက်ယဲ့၏ အသံမာကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"မင်းတို့တွေ မှတ်ထားကြစို့၊ ဒီတစ်ခါသာ မင်းတို့တွေ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒါ ချိုင်ကျင်းကြောင့်ပဲ ဆိုတာကို သိထားကြ "
ချိုင်ကျင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တိုင်းသည် ဤစကားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်သားထားလိုက်ကြသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ ပွဲမဝင်ခင်မှာတင် သေဆုံးရတော့မယ့် ပုံစံပါပဲလား "
"ငါတို့တွေ ယဲ့ထျန်းဂူရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို မခံလိုက်ရဘဲနဲ့ ဒီချိုင်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်ရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမလဲ "
... ...
... ...
မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်နေရင်း ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ -
"မင်းတို့ရဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကလည်း ဘာမှ မဟုတ်ပါလား၊ လုံးဝကို စည်းလုံးမှု မရှိကြပါဘူး။"
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ လူတွေကိုတောင် ထားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားရဲတာလဲ။"
"အခုတော့ ချိုင်ကျင်းလည်း မရှိတော့ဘူး၊ လီဖန် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်၊ သူကရော သူတော်စင် ဘယ်လောက်များများ ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလဲ။"
အေးစက်သော ဘုရင်မကလည်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
အခြားသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များလည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ကြရသောအခါ တစ်ဟုန်ထိုး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ဤသည်ကား အင်အားစုပေါင်းခြင်း၏ အကောင်းဆုံး အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့၏ စခန်းနယ်မြေ အင်အားစုကြီးများက အလွန် ကြီးမားခိုင်မာနေသမျှ ကာလပတ်လုံး...
ပြိုင်ဘက်ဘက်မှ အဓိက ကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေကြောင့် ၎င်းတို့ဘက်မှ ကျခံရမည့် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများကို အလွန်နည်းပါးသော ပမာဏအထိ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ စစ်ရေးအခြေအနေမှာလည်း ၎င်းတို့ ကြိုတင် တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်နေပေသည်။
"ယဲ့အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ရဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက ဒီတစ်ခါတော့ ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ သေချာနေပြီ..."
လော့ထျန်းဝမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ အလွန်တရာမှ လေးနက်နေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပြဿနာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဤနေရာရှိ လူအစုအဝေးကြီး အားလုံးမှာ အသွင်အပြင် အသစ်တစ်ခုသို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားရတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည့်သူ မည်မျှ ရှိမည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
"ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ၊ မင်းက ဒီစားပွဲဝိုင်းပေါ်မှာ စကားပြောပိုင်ခွင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်မယ်၊ သူတို့တွေကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ မင်းကို ဒီစားပွဲပေါ်တက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးကို လုံးဝ ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်။"
"အဆုံးစွန်အထိ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားက လုံလောက်အောင် ကြီးမားနေဖို့ လိုအပ်တာပါပဲ။"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ အသံလွှင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် ပင်မအားဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစန်း စသည့် လူများဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေသည်။
သူတို့သည် လီတောက်ယဲ့၏ နောက်မှ ကပ်ပါ လိုက်ပါလာကြသဖြင့် အန္တရာယ်များလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်စရာ မလိုပေ။
သို့သော် လီတောက်ယဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း အချို့သော အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အကျပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်မျိုးမှာ သူ့အနေဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နယ်ပယ်အတွင်းတွင်သာ ရှိနေပေသည်။
အကယ်၍သာ ဤနေရာတွင် တကယ်တမ်း သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်တောင်မှ သူသည် နောက်ဘဝတွင် ၎င်းတို့ကို အချိန်မီ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဥ်ဖြတ်တောက်ခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ မှတ်ဉာဏ်များကို ကြိုတင် ပြန်လည် ရရှိလာအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူ့အတွက်မူ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိလှပေ၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်အတွင်း၌ မိမိတို့၏ လူများကို ကြိုတင် စိုက်ပျိုးထားနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လာပေသည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ"
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက အေးစက်စက် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို သုံးစွဲပြီးသွားရင် ငါ့ရဲ့ မဟာလောကနယ်မြေက ဘယ်လောက်အထိ ကျယ်ပြန့်လာမလဲဆိုတာကို တွေးနေမိလို့ပါ။"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်
"မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို နင်းပြီး တက်လာရတာက နည်းနည်းတော့ အားနာစရာ ကောင်းနေသလို ခံစားရပေမဲ့လည်း တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလေ။"
"ဘယ်သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကမှ မကောင်းဘူးလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့။"
"..."
"တကယ်ကို သောက်ရူးလို ရူးသွပ်လွန်းတာပဲ။"
ပြာကျောက်စခန်းမှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးသည် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင် ဟုတ်လား။ ငါတို့တွေ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း သူတော်စင်အဆင့်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြရပေမဲ့ အဲဒီ မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ဆီကနေ အဲဒီလို အရာမျိုးကို ရယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေရတာလဲ။"
"အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအား မလုံလောက်လို့ပေါ့၊ ငါတော့ မင်းတို့ကို ဆက်ပြီး မစောင့်ဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။"
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းအသာအယာ ချလိုက်သည်
"အတင်းအကြပ် ဖိအားပေးတာက ဘယ်လိုမှ ပျော်ရွှင်မှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ စခန်းတာဝန်ခံကြီးက မင်းတို့ကို ဒါတွေ အကြောင်း မပြောပြထားခဲ့ဘူးဘူးလား။"
"ဒီအတိုင်း ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲမှာ သံသရာလည်သွားတာက ပိုပြီး မကောင်းဘူးလား၊ အနည်းဆုံးတော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အဓိက တပည့်သားမြေး တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ဆိုရင် မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို ရရှိဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတာပေါ့။"
"အခုတော့... ဆက်ပြီး စောင့်နေတာကလည်း အလကားပါပဲ။"
"ငါယုံကြည်တာကတော့ မင်းတို့နဲ့ အတူတူ ခေတ်ပြိုင် တူညီခဲ့ကြတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင် အချို့ဆိုရင် မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို အမှန်တကယ် ရရှိပြီး အဆင့်တက်သွားကြလောက်ပြီ ဖြစ်မှာပေါ့။"
"သူတို့တွေ အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေကြပြီလဲ၊ နတ်ဘုရားသခင်တွေလား။ ဒါမှမဟုတ် စခန်းတာဝန်ခံတွေ ဖြစ်နေကြပြီလား။"
"မင်းပြောနေတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေက ဘာတွေလဲ "
မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
"မင်း ဒေါသထွက်လာပြီဆိုတော့ ငါပြောတာ မှန်သွားလို့ ဖြစ်မှာပေါ့ ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်
"ဒေါသတော့ မထွက်ပါနဲ့ဦး၊ အောက်ဘက်က တိုက်ပွဲတွေ ပြီးသွားရင် မင်းနဲ့ ငါတို့ကြားက ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် အလှည့် ရောက်လာတော့မှာပါ။"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းအတွက် လွတ်မြောက်ခွင့် ရသွားမှာပါ။"
လော့ထျန်းဝမ်မှာ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြစ်သွားကာ -
'ယဲ့ထျန်းဂူက ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောနေရတာဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း စွမ်းအင်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်မံ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ဖြစ်ပေါ်လာလို့ တခြား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပါ ထပ်ပြီး ဆင်းသက်လာအောင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပြီလို့ သူက ထင်နေတာများ ဖြစ်နေမလား။'
သို့သော် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့ဘက်သို့ အလှည့်ကျလာသည့်အခါ မည်သို့သော အကျိုးကျေးဇူးကောင်းများ ရရှိလာမည်ကို သူ လုံးဝ မတွေးတတ်တော့ပေ။
ယခုလက်ရှိတွင် ဤစားပွဲရှည်ကြီးရှေ့၌ ရှိနေကြသည့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ၉၄ ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့အား စားပွဲပေါ်မှ ထွက်သွားစေရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆုံးဖြတ်ထားကြပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်မှာ ခေါင်းကိုက်လာရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
'အကယ်၍သာ ငါသာလျှင် ဒီလိုစခန်းမျိုးတွေကနေ မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ...'
... ...
... ...
အချိန်နာရီများ၊ နှစ်ကာလများ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည် ဤစားပွဲဝိုင်းရှေ့တွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်မှာ အနှစ်သုံးဆယ်ခန့် ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။
အနှစ်သုံးဆယ်ဆိုသော ကာလရှည်ကြီးသည် စစ်ပွဲကို အလွန်အမင်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းထန်လာစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လီတောက်ယဲ့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည့် သူတော်စင်များ၏ အရည်အတွက်မှာ မူလက သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေရာမှ ယခုအခါတွင် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုစာခန့်အထိ ကျဆင်းသွားကာ ဆယ်သန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
လီတောက်ယဲ့သည် စခန်းအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် တွန်းလှန်နေရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ချန်နန်ခယ်တို့၏ ထိခိုက်သေဆုံးမှုမှာ ပိုမို၍ပင် ဆိုးရွားပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် သူတို့ဘက်၌ သူတော်စင် သောင်းဂဏန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အလွန်အမင်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေကြရဆဲ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ဤအတိုင်း ဆက်လက် ဖြစ်ပျက်နေမည်ဆိုလျှင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အပြီးအပိုင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"အဲဒီ လီဖန်ဆိုတဲ့ ကောင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါတို့တွေထက် ဘယ်လိုမှ မညံ့ဘူး။"
ဆယ်စုနှစ်များစွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြရခြင်းကြောင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အခြားသူများလည်း လီတောက်ယဲ့၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့နှင့် လုံးဝ မညံ့ကြောင်း၊ အချို့သော အချက်များတွင် ၎င်းတို့ထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းနေသေးကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သတိထားမိလာကြသည်။
"လီဖန်နဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ရာထူးကို ရယူဖို့ လုံးဝ အရည်အချင်း ပြည့်မီနေကြတာပဲ..."
တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံရသော မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက သူတော်စင်တွေကို အမြန်ဆုံး အကုန်သတ်ပွဲဆင်ကြစမ်း "
သူ၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ သတ်ဖြတ်မှုကြီးမှာ ပိုမို၍ပင် ရူးသွပ်ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်သွားသည့်အခါ... ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မီးခိုးရောင် မြူခွန်းများ လှည့်ပတ် လွင့်ပျံ့လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကြီးမားခမ်းနားသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
"လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ခံရပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်တယ် ။"
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း၏ အာဏာလုပွဲကြီး ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး၊ ရလဒ်များကို ကြိုတင် ထုတ်ပြန် ကြေညာလိုက်တယ်"
ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အချို့မှာ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းမှ သူတော်စင်များကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိသွားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါရင်း ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာကြတော့သည်။
စခန်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဆက်လက် လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။
မဟာနတ်ဆိုးကြီး ရုတ်တရက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အစွမ်းကုန် အလုပ်ရှုပ်ခံကာ အမြန်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ရသည်ကို ယခုအခါမှသာ ၎င်းတို့ အားလုံး အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
"အဆင့်တက်တော့မှာပဲလား။"
လီတောက်ယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခု ကျွတ်ထွက်သွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ချိုင်ကျင်း၏ ဘက်မှလည်း အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသော အသွင်အပြင်များ ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်ကမူ ချန်နန်ခယ်သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ဤအဆင့်အထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အခြားသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"မကြာခင် အချိန်မှာပဲ... မင်းတို့တွေရဲ့ အကင်းပါးမှုကို ပြသရမယ့် အလှည့် ရောက်လာတော့မှာပါ။"