အခန်း (၂၉၈၇-၂၉၈၈)
Vol. 299 Ch. 2987-2988
အခန်း (၂၉၈၇) - လူကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ အထင်သေးကြလို့ပါ
"မင်းတို့တွေ အရင်တုန်းက အဘက်ဘက်မှ အပြင်းအထန် ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံမျိုးကို ကြုံဖူးကြရဲ့လား"
ဖန့်ချန်သည် အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
စခန်းအသီးသီးမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များမှာ လီတောက်ယဲ့ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကြသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ငါက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ရောက်လာတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲကွ"
လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး -
"အများဆုံး ကြားဖူးတာကတော့ ဒီလို အဘက်ဘက်မှ ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံမျိုးပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို အာဏာလုပွဲမျိုး စတင်ပြီဆိုရင် ညှိနှိုင်းလို့ရမယ့် လမ်းစတောင် မရှိတော့ဘူး၊ အသေအပျောက် တိုက်ကြရုံပဲ ရှိတော့တယ်။"
လော့ထျန်းဝမ်၊ တုံယိုဧကရာဇ် စသည်တို့၏ မျက်ဝန်းတို့တွင်မူ လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ အသီးသီး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းသည် ထိပ်တန်း ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များအပြင် ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် များကိုပါ အမြောက်အမြား စုဆောင်းခဲ့သည်။
သူတို့နှင့် မူလအစ အတူတူပင်ဖြစ်ကြသည့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များလည်း ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်း သူတော်စင် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေရာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်သာ ထိခိုက်သေဆုံးသွားလျှင်တောင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းအတွက် ကြီးမားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုမျှသာမက ထိုအာဏာလုပွဲတွင် ဆယ်ပုံတစ်ပုံထက် ပို၍ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိနေသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ အခု ဘယ်မှ ထွက်လို့မရဘူး ထင်တယ်၊ အပြင်က ကောင်တွေလည်း အတူတူပါပဲလား။"
တုံယိုဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မကြာသေးမီကမှ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ရာ ဤရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာကြီးမှ ခဏတာ ထွက်ခွာ၍ မရသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
အပြင်ဘက်ရှိ ထိုစခန်းနယ်မြေများလည်း ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရကာ ထွက်၍ မရကြပေ။
"ထွက်လို့မရဘူးလား"
ဖန့်ချန်က အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့သည် ရွှေရောင် အလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတော်စင်များ၏ ရှေ့မှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
"သူတို့တွေက..."
သူတော်စင်များ အားလုံး အံ့အားသင့်လျက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး -
"သူတို့က အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေလေ၊ ဒီတစ်ကြိမ် အာဏာလုပွဲက အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေနဲ့ပဲ ဆက်စပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြမှာ။"
"အကိုကြီး ရေ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့"
တုံယိုဧကရာဇ်က အမြန်တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။
စခန်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များကလည်း လီတောက်ယဲ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေကြသည်။
လီတောက်ယဲ့က သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ပြခဲ့ပြီး ချိုင်ကျင်းကိုပင် ရိုက်နှက်အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ ဤလူ၏ စွမ်းအားသည် ထိုအကြီးအကဲ (ဖန့်ချန်) နှင့် ယှဉ်လျှင် မညံ့တော့ပေ။
"ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါနဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး တိုက်ကြမှာပါ။ အဘက်ဘက်မှ အပြင်းအထန် ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ငါတို့ဘက်က အကျအဆုံးတွေကို ထိန်းချုပ်လို့ရမှာ သေချာပါတယ်။"
လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချိုင်ကျင်းကမူ မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မပေါ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။
"အစ်ကိုကြီးတို့ အဝေးကြီး ရောက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"
"တကယ်ပဲ ဟုတ်နေသလိုပဲ၊ ဟိုမှာ သူတို့ပဲ"
"အစ်ကိုကြီးနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တင် မဟုတ်ဘူး၊ တခြားသူတော်စင်တွေကော အဲဒါ စခန်းအသီးသီးက အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေပဲ ဖြစ်ကြတာလား"
ထိုစဉ်မှာပင် စခန်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ သူတော်စင်များ အားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အလွန်တရာမှ ရှည်လျားလှသည့် ရွှေရောင် စားပွဲရှည်ကြီး တစ်ခု ထပ်မံ တိုးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုစားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်နေကြပြီး အောက်ဘက်တွင်မူ ရွှေရောင် ကုလားထိုင်များ ရှိနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင် မြူခိုးငွေ့များလည်း အုံ့ဆိုင်းနေပြီး သူတို့ကို စားပွဲရှေ့တွင် တသီးတသန့် ပိတ်ဆို့ထားကာ လုံးဝ ထွက်၍ မရနိုင်အောင် လုပ်ထားပုံ ပေါ်ပေသည်။
ဝမ်ချုံစန်းက တစ်ချက် အပေါ်ယံမျှသာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤစားပွဲရှေ့တွင် လူဦးရေ တစ်ရာနီးပါး ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ရှေးဟောင်းအင်ပါယာကြီးခုနှစ်ခုရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေ အကုန်လုံးပဲလား။"
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ အစ်ကိုကြီး၊ လော့ထျန်းဝမ်နဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဆိုပြီး သုံးဦးပဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ ငါထင်ထားတာ။"
"မင်း အရင်က မကြားဖူးဘူးလား။ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အများစုက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင် လိုမျိုး ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလို့ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ကို မတက်သေးဘဲ ဆွဲထားကြတာလေ "
"မင်းတို့ထဲမှာ ထျန်းရွှမ်စခန်းရဲ့ ဘုရင် ၁၂ ပါးကို သိတဲ့သူ ရှိလား။ သူတို့ရော ပါရဲ့လား"
"ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."
... ...
... ...
ရွှေရောင် စားပွဲဝိုင်းကြီးရှေ့တွင်...
ဖန့်ချန်က တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူနှင့် လော့ထျန်းဝမ်ကို အပါအဝင် ထိုနေရာတွင် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် စုစုပေါင်း ၉၆ ဦး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် အဘက်ဘက်မှ အပြင်းအထန် ရောနှောတိုက်ခိုက်မည့် ပုံစံတွင် ထျန်းရွှမ်စခန်းနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသော နယ်မြေတစ်ခုတည်းသာ မကဘဲ အများအပြား ပါဝင်နေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
"ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အထက်ကလူတွေက အောက်ဘက်က တိုက်ပွဲတွေထဲမှာ ငါတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်ကို လုံးဝ ခွင့်မပြုတော့ဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားသွားပြီပဲ။"
စကားစပြောလာသူမှာ အသားညိုမည်းမည်းနှင့် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှေရောင် မြူခိုးငွေ့များဖြင့် စားပွဲရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရကာ မျက်ဝန်းတို့တွင် ပြုံးစစ အမူအရာဖြင့် တက်ရောက်လာကြသည့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အားလုံးလည်း အရင်က တစ်ခါတလေ တွေ့ဖူးကြပြီးသားပါပဲ၊ ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အောက်ဘက်က ဘယ်လိုတိုက်ကြမလဲဆိုတာကို ငါတို့ သေချာ ညှိနှိုင်းကြရင် ကောင်းမလား။"
လော့ထျန်းဝမ်က ခေါင်းကို လှည့်၍ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"အရေးမကြီးပါဘူး၊ အခြေအနေက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ အရင် စောင့်ကြည့်ရအောင်။"
ဖန့်ချန်က စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်လည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
"ညှိနှိုင်းဖို့ဆိုတာကတော့ လုပ်ရမှာပဲပေါ့။ အဘက်ဘက်က အပြင်းအထန် ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အားလုံးရဲ့ အကျအဆုံးတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားသင့်တယ်။"
အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အာဏာလုပွဲဆိုတာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးစက် တွေနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေတယ်။ ဒါက အောက်ဘက်က သူတော်စင်တွေရဲ့ တိုက်ရိုက် အကျိုးစီးပွားပဲ၊ ငါတို့လည်း အတင်းအကျပ် ဝင်ပြီး ခြယ်လှယ်လို့ မရပါဘူး။
အသေအပျောက်တော့ ရှိရမှာပဲ၊ တကယ်လို့သာ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီလို အကျိုးအမြတ်တွေက ဘယ်ကလာမှာလဲ။
ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးစက်တွေက အလကားနေရင်း ပေါ်လာတာမှ မဟုတ်တာ။
ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်က သေဆုံးသွားတဲ့ သူတော်စင်တွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကနေ ပြန်မစုဆောင်းဘူးဆိုရင် တခြား ဘယ်ကနေ သွားရှာရမှာလဲ။"
"အားလုံးပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စခန်းနယ်မြေေတွေက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ အလွန် နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ရှိကြပြီး သက်တမ်းလည်း အရမ်းရင့်ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့... ဒီစားပွဲပေါ်ကို မတက်သင့်တဲ့ ကောင်တွေပါ တက်လာကြတာကို တွေ့ရသလိုပဲ။"
ယခင်က အသားညိုမည်းမည်းဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သော ထိုသူက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြောဆိုလာပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ဆီသို့ ကျရောက်လာကာ ပြုံးစစဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး မင်္ဂလာပါဗျာ၊ ကျွန်တော်က ပေါကျင်းစခန်း ရဲ့ မဟာနတ်ဆိုးကြီး ပါပဲ။"
သူ့ဘေးနားရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ခုနှစ်ဦးခန့်ကလည်း လိုက်လံ ပြုံးရယ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့လည်း ပေါကျင်းစခန်းမှ ဆင်းသက်လာကြသူများ ဖြစ်ပုံရပေသည်။
"မဟာနတ်ဆိုးကြီး၊ မင်း ခုနက ပြောတဲ့စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"မင်းက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး၊ ယဲ့ထျန်းဂူ ကတော့ နည်းနည်းတော့ အရည်အချင်း ရှိသေးတယ်။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက လော့ထျန်းဝမ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ခုနက ပြောခဲ့တာက မင်းတို့တွေ တကယ်တော့ ဒီစားပွဲပေါ်မှာ ထိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုတာပါပဲ။ မင်းတို့ကို သေးသိမ်အောင် ပြောတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့..."
"မင်းတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အထင်မကြီးလို့ပါပဲ။"
သူ့စကားမှာ စားပွဲဝိုင်းပေါ်ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသာမကဘဲ...
တစ်ခုလုံးသော အာဏာလုပွဲ ကျင်းပရာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင်ပါ အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရဆဲဖြစ်သော ထိုသူတော်စင်များသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အများစုမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ကြသည်။
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းတော့ အပစ်တင်ခံရတော့မယ်၊ ဟားဟား။"
"ငါတို့ အထဲကို မဝင်ခင်ကတည်းက တွေးထားပြီးသားပါ၊ တကယ်လို့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းနဲ့ သာ တွေ့မယ်ဆိုရင် အပေါ်က အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေက သူတို့ကို ဒီနေရာမှာ ရောနှောပြီး အမြတ်ထုတ်ခွင့် ပေးမလား။ အရင်ဆုံး သူတို့ကိုပဲ သတ်ဖြတ်ပစ်ရမှာပေါ့။"
... ...
... ...
"ဒီကိုယ်သူ့ကိုကိုယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီးလို့ ခေါ်တဲ့ကောင်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
တုံယိုဧကရာဇ်မှာ အံ့ဩခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ ရောထွေးနေသည်။
ချန်နန်ခယ်က အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် -
"သူက တခြားစခန်းနယ်မြေတွေကို လှုံ့ဆော်ပြီး ငါတို့ဘက်ကို အားလုံးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းချင်နေတာ ဖြစ်မယ်။
ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ငါတို့ဆီကနေ အံ့သြစရာကောင်းလောက်တဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကို ရယူနိုင်ပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးစက်တွေကို အများကြီး ချီးမြှင့်ခံရလိမ့်မယ်လို့ သူ တွက်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
"စုတ်ပဲ့လိုက်တာ၊ ငါတို့က ဒီနေရာရဲ့ တည်နေရာကိုတောင် အောက်ဘက်ကို ပြန်မပို့ရသေးဘူးလေ၊ ဒီနေ့တော့ အောင်ပွဲခံခါနီးမှာပဲ ပထမဆုံး အသတ်ခံရတော့မယ့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီလား။"
လာကြသည့် သူတော်စင်အချို့မှာ တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။
"အကိုကြီး၊ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကြီးနဲ့ ကြုံနေရပြီ"
တုံယိုဧကရာဇ်က လီတောက်ယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။
ယွမ်သခင်ငယ်လေး၊ ကျန်းဟူ စသည့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ယခုအခါ အလွန်တရာမှ လေးနက်နေကြသည်။
တကယ်လို့သာ စခန်းအသီးသီးက ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ ခန့်မှန်းချက်အရ တခြားစခန်းတွေရဲ့ စွမ်းအားက ထျန်းရွှမ်စခန်းထက် တောင် နိမ့်ကျမနေဘူးဆိုတာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေရဲ့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်တာကို ခံရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာလဲ။
"အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့အမြင်အရတော့ ဟိုဘက်က အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေလည်း အသိတရား ရှိကြမှာပါ။ ဒီလောက်နဲ့တော့ အဲဒီ မဟာနတ်ဆိုးကြီးဆိုတဲ့ ကောင်ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုကို ချက်ချင်း ယုံသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ ပေါကျင်းစခန်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားကို ဘယ်သူက လိုက်နာမှာလဲ။"
လီတောက်ယဲ့က အေးအေးလူလူပင် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် ထိုရှည်လျားသော ရွှေရောင် စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင်သာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး နောင်လာမည့် အခြေအနေများ မည်သို့ ပြောင်းလဲလာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။
အခန်း (၂၉၈၈) - ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းလိုက်
"မင်းက ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အထင်မကြီးဘူးပေါ့လေ"
ဖန့်ချန်က ပြန်လည်၍ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ တကယ်ကို အထင်မကြီးတာ။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်
"မင်း ဟိုလူတွေကို သွားမေးကြည့်လိုက်၊ ဘယ်သူကများ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အလေးထားပြီး ကြည့်ကြလို့လဲ။
ဒီတစ်ခါ မင်းနဲ့ လော့ထျန်းဝမ် ပေါ်လာလို့သာ မဟုတ်ရင်၊ မင်းတို့မှာ အဘက်ဘက်မှ အပြင်းအထန် ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံမျိုးမှာ ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့လည်း မင်းတို့မှာ အဲဒီ အဘက်ဘက်မှ ရောနှောတိုက်ခိုက်မယ့် ပုံစံထဲမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့အထိတော့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။"
"မဟာနတ်ဆိုးကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။"
"ဘယ်စခန်းနယ်မြေမဆို ငါတို့နဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့အထိ အရည်အချင်း ရှိကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"မင်းတို့က ဒီစားပွဲပေါ်ကို တက်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ စခန်းနယ်မြေမှာ ဒီစားပွဲပေါ် တက်ထိုက်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်ဆိုတာကို အရင် သက်သေပြရမယ်လေ။ အတင်းအကျပ် တက်လာရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ ပြန်လည် ရိုက်ခတ်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲပေါ့၊ ဒီအချက်ကို တကယ်ပဲ မင်းတို့ရဲ့ စခန်းတာဝန်ခံကြီးက နည်းနည်းလေးမှ မသိဘူး ဖြစ်နေရတာလား။"
ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်အချို့ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ပြက်ရယ်ပြုမှုများ အပြည့် ပါဝင်နေကြသည်။
"ဒီလိုလုပ်ကြစို့၊ လက်ညိုးထောင်ပြီး အများဆန္ဒနဲ့ ဆုံးဖြတ်ကြရအောင်။ နောက်လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ဆိုတာကို ဘယ်သူတွေ သဘောတူကြလဲ။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက အပြုံးလေးဖြင့် လက်ကို ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ငါတို့ ပေါကျင်းစခန်းက အရင်ဆုံး ရပ်တည်ချက်ကို ပြလိုက်မယ်။ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားတာ မဟုတ်မချင်း ဘယ်တခြားစခန်းကိုမှ ငါတို့ ဝင်တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ရွှစ် ရွှစ် ရွှစ်... အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ရှစ်ဦးက သူ့နှင့်အတူ ချက်ချင်း လက်ထောင်ပြကြသည်။
"ငါတို့ ဝမ်ဟွာစခန်း ကလည်း ရပ်တည်ချက်ကို ပြပါတယ်။ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ အရင်ဆုံး ဆင်းခိုင်းဖို့ကို သဘောတူပါတယ်။"
နောက်ထပ် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးက လက်ထောင်လိုက်သည်။
အခြား အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် သုံးဦးကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လက်ထောင်ကာ ၎င်းတို့၏ သဘောထားကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။
"ငါတို့ ဟန်ပင်းကျစ်တူး စခန်း လည်း သဘောတူပါတယ်၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ အရင် ဆင်းခိုင်းရမယ်။"
"တောက်ယွမ်စခန်း ကလည်း ထောက်ခံပါတယ်။"
"ချင်းသယ်စခန်း ကလည်း ထောက်ခံပါတယ်။"
"ဟေ့ယန်စခန်း ကလည်း ထောက်ခံပါတယ်။"
"... ..."
ခဏတာ အတွင်းမှာပင် ထိုစားပွဲရှည်ကြီးရှေ့ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ၉၆ ဦးအနက် ၈၂ ဦးအထိက လက်ထောင်ကာ ထောက်ခံခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုစခန်းအချို့သည် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းအပေါ် ကြီးမားသော ရန်လိုမှု မရှိကြလျှင်တောင်မှ...
လက်ရှိ ဖြစ်ပေါ်နေသော အခြေအနေများကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းဘက်မှ ရပ်တည်ရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။
ဤရလဒ်မှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲစရာ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ စခန်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များလည်း မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
"ဓားကို သွေးထားကြတော့၊ ခဏနေရင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာ ပျောက်သွားတာနဲ့ ငါတို့တွေ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အပြတ်အသတ် အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ်။"
"လှိုင်းတစ်ခုတည်းနဲ့ သူတို့ကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်မယ် "
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းဘက်က ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် သန်းပေါင်းများစွာ ပါလာပုံရတယ်၊ ဒါက သူတို့မှာ ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။"
"ဒါလည်း ကောင်းတာပဲလေ၊ အာဏာလုပွဲဆိုတာ အရေအတွက်နဲ့ တိုက်ရိုက် တိုင်းတာတာ မဟုတ်ဘူး။ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် အရေအတွက် ဘယ်လောက်ပဲ များများ ငါတို့အတွက် စစ်ရေးအောင်မြင်မှု အမှတ်တွေကို ပိုပေးသလို ဖြစ်သွားတာပဲ ရှိမှာပေါ့ "
"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ လူတစ်ရာသတ်ခြင်း ရာထူးကို ရယူပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးစက် တစ်ရာကို သေချာပေါက် ရယူပြမယ် "
စခန်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များ အားလုံးသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာကို ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုရင်း ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း တည်ရှိရာ အရပ်ကို အလွန်တရာမှ ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"သူတို့ကများ ငါတို့တွေကို တကယ်ပဲ လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"
လီတောက်ယဲ့မှာ ဒေါသအလွန်ထွက်သွားသဖြင့် ပြုံးစစ ဖြစ်လာကာ -
"ငါနဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ယောက် ရှိနေမှတော့ သူတို့ ဘာတွေတောင် ဖောက်ပြန်နိုင်ဦးမှာလဲဆိုတာ ငါ အရင်ဆုံး ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"
"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါက လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းသွင်းဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်အခါပါပဲ။"
ချိုင်ရွှီက အသံလွှင့်၍ သတိပေးလိုက်သည်။
ယခုအချိန်အထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ရသေးသော ချိုင်ကျင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"မှန်တယ်၊ ငါနဲ့ လီဖန်တို့ ပူးပေါင်းပြီး အားလုံးရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးပါမယ်။"
သူတော်စင်များ အားလုံး အလွန်တရာမှ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။
"ထျန်းရွှမ်စခန်းဘက်က ဘာမှ မပြောသေးဘူး ထင်တယ်"
ဝမ်ချုံစန်းက သတိပေးလိုက်သည်။
မူလက စခန်းမှ သူတော်စင်များအနေဖြင့် ထျန်းရွှမ်စခန်း၏ ဘုရင် ၁၂ ပါး မည်သူတွေလဲဆိုသည်ကို မသိကြပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သဘောထား မပေးရသေးသူ ၁၄ ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ နှစ်ဦးမှာ ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသည့် ၁၂ ဦးမှာမူ ထျန်းရွှမ်စခန်း၏ ဘုရင် ၁၂ ပါးပင် ဖြစ်ကြရမည်မှာ သေချာနေပေသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိုဘုရင် ၁၂ ပါးဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကြသည်။
... ...
... ...
"ဘယ်လိုလဲ၊ ထျန်းရွှမ်စခန်းရဲ့ ဘုရင် ၁၂ ပါးတို့၊ မင်းတို့တွေရော ဘာ သဘောထားမှ မပေးတော့ဘူးလား"
ပေါကျင်းစခန်းမှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ထိုရုပ်ပုံ ၁၂ ခုဆီသို့ အပြုံးစစဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူ ၁၂ ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အခု သဘောထား ပေးတာ မပေးတာကလည်း ဘယ်လိုမှ အထူး ထူးခြားသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့တွေ အားလုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီပဲဟာ၊ ငါတို့ ထျန်းရွှမ်စခန်းဘက်ကလည်း လိုက်ပါ ပူးပေါင်းပေးရုံပါပဲ။
ဒါပေမဲ့... မဟာနတ်ဆိုးကြီး၊ မင်းကိုတော့ ငါ နည်းနည်းမှ မယုံကြည်ဘူး။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ -
"ဪ... ငါ့ကို မယုံဘူး ဟုတ်လား"
"ဒီကောင်က အမြဲတမ်း နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ ထိုးတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိနေတာလေ၊ မင်းက အခု ငါတို့ကို သဘောထားပေးခိုင်းနေတာ၊ နောက်ကွယ်မှာ တခြားစခန်းက မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ကြိုတင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားပြီး ငါတို့ကို အချိန်တန်ရင် ဓားနဲ့ ထိုးဖို့ စောင့်နေတာလားဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။"
ထိုသူက အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်
"စိတ်ချပါ၊ ငါတို့က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ကြရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အချင်းချင်း မတိုက်ခင်မှာ ဒီစားပွဲပေါ်မှာ ထိုင်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ကောင်တွေကို အရင်ဆုံး လိမ့်ဆင်းသွားအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။"
စကားပြောရင်းဖြင့် သူသည် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ တစ်ချက် ထပ်မံ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလိုဆိုရင်လည်း ငါတို့ ထျန်းရွှမ်စခန်းဘက်ကလည်း ထောက်ခံပါတယ်၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အရင်ဆုံး စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းလိုက်ကြရအောင်။"
အေးစက်သော အမူအရာ ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ လက်ထောင်ကာ မဲခွဲဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသေးသည့် အခြားသူ ၁၁ ဦးလည်း အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြုံးလျက် လက်ထောင်ကာ သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။
ယခုအခါတွင် ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ကို ဖယ်လိုက်လျှင် ကျန်ရှိနေသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ၉၄ ဦးစလုံးသည် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်မှ ဖယ်ရှားပစ်ရန် သဘောတူညီကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဖန့်ချန်က စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည်။
တောက် တောက် ဆိုသော အသံမှာ အလွန်တရာမှ ထင်ရှားပြတ်သားလှသည်။
"မင်းတို့တွေ သေချာ စဉ်းစားကြဖို့ ကောင်းတယ်၊ ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းလိုက်ရခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကိုလေ။"
"လော့ထျန်းဝမ်၊ လီဖန်၊ ချိုင်ကျင်း... ဒီသုံးယောက်စလုံးက ရူးကြောင်ကြောင် ကောင်တွေချည်းပဲ။"
"သူတို့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်လို့ မင်းတို့တွေ ငါတို့တွေကို ပြန်ဖိတ်ခေါ်ချင်တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်က မသိမသာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဤလူကလည်း သူ့ကို ရူးကြောင်ကြောင် ကောင်တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်ကို ယခုမှ သိရပေသည်။
"ဟားဟားဟားဟား။"
မဟာနတ်ဆိုးကြီးမှာ ရယ်မောနေရာမှ မရပ်နိုင်တော့ပေ။
ဖန့်ချန်ကမူ သူ့ကို တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်ဝန်းဖြင့်သာ ကြည့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် မည်သည့် စိတ်ခံစားချက် အရိပ်အယောင်မှ မပေါ်ပေ။
မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ ရယ်မောသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်တရာမှ အေးစက်လာသည်။
"မင်းတို့ကို ဆင်းခိုင်းရင် ဆင်းခိုင်းတာပေါ့၊ အာသီးရောင်စရာ စကားတွေ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။"
"အောက်ဘက်က တိုက်ပွဲတွေ ပြီးသွားရင် မင်းတို့နဲ့ ငါတို့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲ အလှည့် ရောက်လာလိမ့်မယ်။"
"မဝှက်တမ်း ပြောရရင် ငါလည်း ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော်ရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက မင်းထက် အများကြီး ပိုရင့်တယ်လေ။"
"အင်း၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မဟာလောက အနှစ်သာရစွမ်းအင် မရှိလို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး အဆင့်မတက်ဘဲ ဆွဲထားတာကြောင့်ပေါ့။"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း မည်သို့မျှ ပြန်မရှင်းပြဘဲ အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"အခုလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီဆိုတော့... နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အရင်ဆုံး အပြတ်ရှင်းကြရအောင်။"
စခန်းအသီးသီးမှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက် ပြောဆိုကြသည်။
သူတို့၏ အမိန့်သံများမှာ သက်ဆိုင်ရာ စခန်းများရှိ သူတော်စင်များထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကြပြီး ၎င်းတို့လည်း တိကျစွာ လိုက်နာ လုပ်ဆောင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
"အဆုံးသတ် ဆုံးဖြတ်ချက် ထွက်လာပြီပဲ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့တွေ ဒီကောင်တွေရဲ့ အလုံးစုံ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်တာကို ခံရတော့မှာ သေချာနေပြီ၊ အားလုံးပဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကြတော့။"
လီတောက်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလို စခန်းနယ်မြေတွေထဲမှာလည်း ဒီတစ်ကြိမ် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အဖြစ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကောင်တွေ ရှိနေဦးမှာပဲ။"
"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဝှက်ဖုံးထားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလူတွေရဲ့ စွမ်းအားက ချိုင်ကျင်းနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်တို့ထက် တောင် မညံ့ဘဲ ရှိနေနိုင်တယ်။"
ချန်နန်ခယ်၊ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် စသည့် သူတော်စင်များလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးလာပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာကြီးသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် မြန်နှုန်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေး အလွှာဆီသို့သာ စုဝေးရောက်ရှိနေသည်။
ကာကွယ်ရေး အလွှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ထိုခဏ၌ပင်... ဟိန်းထွက်လာသော အသံမာကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ အရင် ဆင်းခိုင်းလိုက်ကြစမ်း "
"သတ်ကြစမ်း တစ်ကောင်မှ အရှင်မထားနဲ့"
"မင်းတို့ရဲ့ သွေးစက်တွေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆေးကြောပေးမယ် "
တစ်ခဏချင်းဆိုသလိုပင် စခန်းအသီးသီးမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ ကမ္ဘာပျက်ကွယ်တော့မည့် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။
လီတောက်ယဲ့မှာ တံတွေးကို အသာအယာ မျိုချလိုက်ပြီး ချိုင်ကျင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ လူအုပ်စုကို နှစ်ပိုင်းခွဲကြမယ်၊ တစ်ပိုင်းစီ တပ်စုပြီး ဖောက်ထွက်မယ်၊ ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီဆိုရင်တော့ သေလမ်းပဲ ရှိတော့တယ် "
ချိုင်ကျင်း မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မည်သို့မျှ အချိန်မရလိုက်ဘဲ လီတောက်ယဲ့သည် လူစုတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစန်း၊ ဖန့်ချစ်ရွှယ် တို့လည်း ဤတပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေကြသည်။
ချိုင်ကျင်းလည်း အချိန်ဆွဲနေရန် မရှိတော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့် လူစုကို ဦးဆောင်ကာ အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။
တပ်စု နှစ်ခုသည် ညှို့အားပြင်းသော ဓားသွားနှစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး, လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ဤဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် အသေအလဲ ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အခြား အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များကမူ ဤမြင်ကွင်းကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေကြရင်း မျက်ဝန်းတို့တွင် အလွန်တရာမှ ပေါ့ပျက်ပျက် ပြက်ရယ်ပြုသော အရိပ်အယောင်များသာ ထွက်ပေါ်နေလေတော့သည်။