← Chapters

အခန်း ၂၁၆

Vol. 18 Ch. 216

အခန်း ၂၁၆

Vol. 18 Ch. 216

အခန်း။ ၂၁၆

နိုင်ငံတော် အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ဆိုသည့် စကားလုံး ငါးလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ

ကျောက်ချွမ်းဇုံ၊ လုဟန့်ရှန်းနှင့် ကျိုအန်းပင်းတို့ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ သွေးမရှိတော့ဘဲ လုံးဝ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ကျောက်ချွမ်းဇုံဆိုလျှင် မတ်တတ်ပင် ကောင်းကောင်း မရပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

အရာရာ အဆုံးသတ်သွားပြီ...

အကယ်၍သာ အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဝင်ရောက်လာပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးတော့မည်ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း သူတို့၏ အမှုကို မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့စေကာမူ၊ သက်သေအထောက်အထားများကို မည်မျှပင် စနစ်တကျ ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးခဲ့စေကာမူ...

မည်သည့်အရာကမျှ အကျိုးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် ဝင်ရောက်စုံစမ်းနေသည်မှာ နိုင်ငံတော် အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူတို့သာ အမှန်တကယ် တစ်စုံတစ်ရာကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် အစအနများကို မလွဲမသွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။

အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ ဝန်ထမ်းများသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လှပေရာ သူတို့ မည်သည့်အရာများကိုပင် ကျူးလွန်ခဲ့ကြပါစေ၊ နိုင်ငံတော် အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့သည် အရာရာတိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

အရာရာ ပြီးဆုံးသွားပြီ….

ငါတို့တွေ အားလုံး ထောင်ထဲသို့ သွားကြရတော့မယ်...

လွတ်မြောက်စရာ ထွက်ပေါက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဘဏ်ငွေကြေး လွှဲပြောင်းမှု မှတ်တမ်းများနှင့် သူတို့၏ နာမည်ပေါက် ပိုင်ဆိုင်မှု ပစ္စည်းဥစ္စာများ ဆိုလျှင်ဖြင့် အားလုံး အလင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

ပမာဏကြီးမားလှသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ၏ ရင်းမြစ် မမှန်ကန်မှု ပြစ်မှုတစ်ခုတည်းနှင့်ပင်လျှင် သူတို့ကို ငရဲကျသကဲ့သို့ ခံစားရစေရန် လုံလောက်နေပေပြီ။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်လာဦးမည်ဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဆက်လက်တွေးတောဝံ့ရန်ပင် ဝန်လေးနေကြရလေပြီ။

လုဟန့်ရှန်းသည် ယန်ရှောင်ဒုန်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပါမောက္ခယင် အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ဘယ်လိုနည်းလမ်းလေးများ ရှိသေးလဲဗျ" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဒုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလျက် "ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပါ၊ အမှန်အတိုင်း ထွက်ဆိုဝန်ခံကြပါ၊ ပြီးရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သုံးပြီး ပေးဆပ်နိုင်သလောက် ငွေကြေးတွေကို ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းပေးကြပေါ့... အဖြစ်မှန်တွေကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တင်ပြကြပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံမယ်၊ ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဒီပိုက်ဆံတွေနဲ့ ရာဇဝတ်မှု ကင်းစင်အောင် ဘာကောင်းမှုတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးလဲ။ ပြစ်ဒဏ်ပေါ့ပါးဖို့အတွက် အဲဒါတွေကို ကြိုးစား တင်ပြကြပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဥပမာအားဖြင့်... အလှူငွေ လှူဒါန်းတာလိုမျိုး ကောင်းမှုကုသိုလ် တစ်ခုခုရော လုပ်ခဲ့ဖူးကြရဲ့လား"

ယန်ရှောင်ဒုန်းက ဆက်မေးလိုက်သည်။

လုဟန့်ရှန်း: "မလုပ်ဖူးပါဘူး..."

ကျောက်ချွမ်းဇုံ: "ကျွန်တော့်သားအတွက် Maybach ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါရော ပါလား"

ကျိုအန်းပင်း: "ကျွန်တော့် ချွေးမအတွက် အိမ်နှစ်လုံး ဝယ်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါရော ရလား"

ယန်ရှောင်ဒုန်း: "...."

ယန်ရှောင်ဒုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာကောင်းမှုကုသိုလ်မှ မလုပ်ခဲ့ကြဘူးလား။ အလှူငွေ လှူတာမျိုးတောင် မရှိဘူးပေါ့။ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက်နဲ့ ဘာကောင်းမှုကုသိုလ်မှ မလုပ်ခဲ့ကြဘူး ဟုတ်လား"

လေးဦးသားသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်နေကြမိသည်။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် မည်သည့်ကောင်းမှုကုသိုလ်မျှ မလုပ်ခဲ့ကြဖူးပေ။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ငွေဘယ်လို ရှာရမလဲ၊ ထိုငွေများကို ဘယ်လို ဖုံးကွယ်ရမလဲဆိုသည့် အချက်ကိုသာ အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေခဲ့ကြခြင်းပင်။

ထိုငွေများကိုပင် အလွန်အကျွံ သုံးစွဲဝံ့ကြခြင်း မရှိပေ။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ကျောင်းခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူဋ္ဌေးသားများကဲ့သို့ ဇိမ်ခံကာ လူပုံအလယ်တွင် မနေရဲကြသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍သာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးကာ တိုင်ကြားလိုက်မည်ဆိုလျှင် အရာရာ အဆုံးသတ်သွားမည်ပင်။

"ဘယ်ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖာရာရီ အားကစားကားကြီး စီးပြီး အပြင်ထွက်ရဲမှာလဲ..."

"ဘယ်သူကများ တကယ် စီးရဲမှာလဲ..."

ယန်ရှောင်ဒုန်းလည်း စကားပြောစရာ စကားလုံးပင် မရှိတော့ပေ။

သူတို့အတွက် ကာကွယ်ခုခံပေးလိုလျှင်တောင်မှ မည်သည့်ဘက်မှ လှည့်၍ ခုခံပေးရမည့် လမ်းစမှ မရှိတော့ပေ။

လူသတ်သမားတစ်ဦးကို ခုခံကာကွယ်ပေးရသည့် အခါမျိုးတွင်ပင် အနည်းငယ်သော အကြောင်းပြချက် အချက်အလက်များ ရှိသေးသည်။

[ဥပမာအားဖြင့် A က သူ့ဇနီးဖောက်ပြန်လို့ ဒေါသအလျောက် ဇနီးနဲ့ တရားမဝင်ဖောက်ဖျက်သူကို ရှင်းပစ်လိုက်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ အနည်းငယ်တော့ ငြင်းခုံလို့ ရသေးတယ်...]

[ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ခုခံကာကွယ်ပေးဖို့ဆိုတာကတော့ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းပါတယ်...]

[ဘယ်စွဲချက်ကို ရွေးရွေး ဘယ်လောက်ကြာအောင် ထောင်ဒဏ်ကျခံရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပါဘူး]

ယန်ရှောင်ဒုန်းက "ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားပါပြီ၊ ပြစ်ဒဏ်ပေါ့ပါးဖို့ ကြိုးစားကြပါ၊ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံကြပါ၊ ပြီးရင် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ကိုယ့်ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ပြန်လည်ပေးဆပ်ကြပါ၊ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့ ဘယ်လိုမှ အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုဟန့်ရှန်းက "တကယ်ပဲ ဘယ်လိုမှ လမ်းစ မရှိတော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဒုန်း စကားပင် မဆုံးသေးပေ။

ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်...

ရဲအရာရှိ အချို့ လျှောက်လာကြပြီး သူတို့လေးဦး၏ လက်များတွင် လက်ထိပ်များ တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ရဲအရာရှိက "ခင်ဗျားတို့က အခုအခါမှာ ရာဇဝတ်မှု သံသယရှိသူတွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့အတွက် ရဲစခန်းကို လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုဟန့်ရှန်း၊ ကျောက်ချွမ်းဇုံ၊ ကျိုအန်းပင်းနှင့် လူငယ်အဖွဲ့ကော်မတီမှ ဆရာတစ်ဦးတို့ကိုပါ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

လေးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေကြပြီး မည်သို့မျှ မခုခံခဲ့ကြဘဲ ခုခံ၍ လုံးဝ မရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ကောင်းကောင်း သိရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် ယခင်ကဲ့သို့သော ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ကိုင်းညွှတ်နေသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

တစ်ညတာအတွင်း တရားစွဲဆိုမှု တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေပြီ။

တရားရုံး အဝင်ဝတွင်လည်း လူအများအပြား စုဝေးနေကြသလို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေကြသည့် ပရိသတ်များကလည်း ဤလူလေးဦးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေကြသော ပရိသတ်များကလည်း မှတ်ချက်တန်းတွင် တစ်စုံပြီးတစ်စုံ ရေးသား ပို့လွှတ်နေကြ၏။

[ဒီလူလေးဦးတော့ ထောင်ထဲ ရောက်ကုန်ပြီပဲ စောက်ကျိုးနည်း...]

[တရားခွင်ကတော့ ခေတ္တ ရွေ့ဆိုင်းသွားပြီ ဒီလေးယောက် ဘယ်လောက်ကြာအောင် ထောင်ကျမယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မသိလောက်ဘူး.]

[ဆယ်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီ တကယ်ပါပဲ ဒီလေးယောက်ရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်း လုပ်ရပ်တွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် ပိုက်ဆံတွေ ခေါင်းပုံဖြတ်ခဲ့လဲ မသိဘူး ဒီလေးယောက်စလုံး အနားယူတော့မယ့် အချိန်လေးမှာမှ တရားစွဲမှု တစ်ခုတည်းနဲ့ ဂူချန်ရဲ့ ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းမှုကို ခံလိုက်ရတယ်]

[အရမ်းမိုက်တယ်၊ ဥပဒေမဲ့ မိုက်ရူးရဲကတော့ တကယ်ကို အမိုက်စားပဲလို့ပဲ ပြောရမယ် နောက်ဆုံး အတိတ်က တရားစွဲမှုတုန်းက ဘဏ်အရာရှိတွေကို ထောင်ချနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒီတရားစွဲမှုကတော့ ရန်ချန်းတက္ကသိုလ်ရဲ့ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်တွေကို ထောင်ထဲ ပို့လိုက်နိုင်ပြီ]

[ဒါကမှ တကယ့် ဥပဒေမဲ့ မိုက်ရူးရဲဆိုတာ သူသာ ဘယ်သူ့မျက်နှာကိုမှ မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ထောင်ထဲ ရောက်အောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ် ထင်တယ်.]

[ဒီလေးယောက်တည်း တင်မကလောက်ဘူး ကျောင်းထဲက တခြားလူတွေလည်း အတူတူ ထောင်ထဲ ပါသွားနိုင်စရာ ရှိတယ်...]

[ပြီးတော့ ကျန်းထောင်ရဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာက ကျန်းထောင်ကို စောင့်ကြည့်ထောက်လှမ်းခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား အဲဒီလူလည်း ပါသွားလောက်မှာပါ... ]

[ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ ကျောင်းသားလေးတွေကို နှိပ်စက်ခဲ့ကြတာ၊ သင့်တော်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရတာပဲလို့ပဲ ပြောရမယ်]

[ဒီအမှုရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ဆက်ကြည့်ကြတာပေါ့...]

[အစအဆုံး အပြည့်အစုံ မစုံစမ်းဘဲ ရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သွားပြီး ဒီလေးယောက်သား လွတ်မြောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား]

[ဘယ်သူသိမလဲ၊ တရားရုံး ရောက်သွားပြီးမှ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ဆက်ကြည့်ကြတာပေါ့]

အမှု ရေရှည် ခေတ္တ ရွေ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ ကျောက်ဖန်းကန်းသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။

ကျောက်ဖန်းကန်းသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်တန်းမှ စာသားများကို ကြည့်ရှုရင်း ရွှယ်ချင်းချင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသော ဂူချန်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်နေမိသည်။

ဘာမှ တတ်နိုင်ဘူးလေ။

ဒီလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ အမှုမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂူချန်ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားရတာလဲ။

ကျောင်းခေါင်းဆောင် လေးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုလဲကျသွားခဲ့ရသည်။

ပညာသင်ဆု အမှုဆိုသည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သေးငယ်တဲ့ အမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ရှေ့နေအများစုက တောင် မကိုင်ချင်ကြပေ။

အဓိကအချက်မှာ ဂူချန်က ဤအမှုကို အခမဲ့ လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်စရာ လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို ဂူချန်က တူးဖော်တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

အကယ်၍သာ ဤအမှု အောင်မြင်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဂူချန်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် လူကြိုက်များမှုတို့မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်တန်းကို ကြည့်ရှုရင်း ကျောက်ဖန်းကန်းက "ဒီအမှုက ပြီးဆုံးသွားသေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အောင်ပွဲခံဖို့ မစောကြပါနဲ့ဦး ရှေ့နေ ဂူချန်အနေနဲ့ ဒီတရားစွဲဆိုမှုမှာ အဆုံးထိ အနိုင်ရသွားချင်မှ ရသွားမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်တာနက်ပေါ်က ကိစ္စရပ်တွေဆိုတာ အမှန်နဲ့အမှား ရောထွေးနေနိုင်တာပဲ၊ အဆုံးသတ်မှာ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်လာတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောနိုင်ပါဘူး၊ အစောကြီး အဆုံးအဖြတ် မပေးလိုက်ပါနဲ့ဦး၊ အကယ်၍များ အဆုံးကျမှ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"အကယ်၍သာ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်သူသိမလဲ၊ အဲဒီအခါကျရင် ထောင်ထဲ ရောက်သွားမယ့်လူက ဂူချန် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမလားဆိုတာကိုလေ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

ကျောက်ဖန်းကန်းသည် ဂူချန်ကို အလွန်တရာ စက်ဆုပ်မုန်းတီးနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဘာမှ တတ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ...

ဘာကြောင့်ဆိုသော် ဤအမှုကို ဂူချန် အမှန်တကယ် အနိုင်ရသွားလိမ့်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိနေသောကြောင့်တည်း။

ကျောက်ဖန်းကန်းသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ရွှယ်ချင်းချင်းထံသို့ တစ်လတိုင်တိုင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို "မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ" နှင့် "ကောင်းသောညပါ" ဟူသော စာတိုများကို ပေးပို့နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝ ဖြတ်သန်းပုံများကိုလည်း ရွှယ်ချင်းချင်းထံသို့ မကြာခဏ မျှဝေလေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ရွှယ်ချင်းချင်းကမူ မကြာခဏဆိုသလို ပြန်လည်မတုံ့ပြန်တတ်ဘဲ အကယ်၍ သူက စာတွေ အများကြီး ပို့လိုက်လျှင်တောင်မှ "အင်း" ဟူ၍သာ အတိုချုပ် ပြန်စာပေးတတ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ရွှယ်ချင်းချင်းသည် ဂူချန်နှင့်အတူ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ စကားလက်ဆုံကျနေပြီး နေ့စဉ်ရက်ဆက် အတူတကွ ရှိနေကြသည်...

မည်သူကမျှ သူ့ကို တရားခွင်တွင် မမြင်လိုကြသည့်အတွက် ကျောက်ဖန်းကန်းသည် အွန်လိုင်းတွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ကာ ငွေရှာရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"တရားစွဲဆိုမှု တစ်ခုကို အနိုင်ရတာက ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။ ကံကောင်းသွားလို့သာ ဖြစ်မှာပါ"

"ပြီးတော့ ဒီတရားစွဲမှုက အနိုင်ယူရ အရမ်းလွယ်ကူတယ်။ ဘယ်သူမဆို အနိုင်ရနိုင်ပါတယ်။ အင်တာနက် သုံးစွဲသူတွေက အစတည်းက ကျန်းထောင်ဘက်ကနေ ရပ်တည်နေကြတာဖြစ်ပြီး ဂူချန်က ဒီတရားစွဲမှုကို ရေစီးအတိုင်း လိုက်ပြီး အသုံးချခဲ့ရုံပါပဲ။ အကယ်၍သာ ခက်ခဲတဲ့ အမှုမျိုးသာဆိုရင် ဂူချန် အနိုင်ရနိုင်ဦးမှာတဲ့လား ဟွန့်"

ကျောက်ဖန်းကန်းမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ပူလောင်ကာ ပေါက်ကွဲနေခဲ့သည်။

ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ဖန်းကန်းသည် ရွှယ်ချင်းချင်းနှင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား အပြန်အလှန် ပို့ထားသော စာတိုများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"အမှုကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ဂူချန်ဆိုတဲ့လူက သူ့ရဲ့ လက်ထောက်ကို သေလောက်အောင် ခိုင်းတတ်တာပဲ။ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ စိတ်ရှိမှန်းကို မရှိဘူး ဟုတ်တယ်မလား အကယ်၍သာ ရွှယ်ချင်းချင်းက သူ့အတွက် ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံ လုပ်မပေးရရင် ငါ့ရဲ့ စာတွေကို သူမအစကတည်းက ပြန်စာပို့ပြီးလောက်ပြီပေါ့" ဟု ကျောက်ဖန်းကန်းက ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်ချင်းချင်းသာ ဒီအမှုကို ပြီးဆုံးသွားအောင် လုပ်နိုင်လိုက်ပြီဆိုလျှင် သူ့၏ စာတိုများကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးတောမိခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်မျှ အကြာတွင်မူ ကျောက်ဖန်းကန်းသည် ရွှယ်ချင်းချင်း၏ WeMoments တင်ထားမှုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ တင်ထားသည့် စာသားများမှာ [သူဌေးနဲ့အတူ ဟော့ပေါ့ သွားစားကြမယ်~] ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမနှင့် ဂူချန်တို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရယ်မောနေကြသည့် ပုံတစ်ပုံလည်း ပါဝင်နေသည်။

ကျောက်ဖန်းကန်းသည် ထို Moments တင်ထားမှုကို ငေးကြည့်လိုက်ရင်း သူမထံသို့ သူ ပေးပို့ခဲ့ဖူးသမျှ စာတိုများကိုပါ တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ဖန်သားပြင်တစ်ခုလုံး စာသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်ဖန်းကန်းသည် တွေးလေလေ ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာရတော့သည်။

"စောက်ကျိုးနည်း"

"တရားစွဲမှုတစ်ခုကို ကံကောင်းလို့ အနိုင်ရသွားတာနဲ့ပဲ ဒီလောက်အထိ ကြွားဝါစရာ ကောင်းနေပြီလား"

သူသည် သူမထံသို့ ရက်ပေါင်း ခုနစ်ရက်ဆက်တိုက် စာတိုများကို ပို့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရွှယ်ချင်းချင်းကမူ တစ်ခွန်းတစ်လေမျှပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

All Chapters