အခန်း ၂၅၆

အခန်း (၂၅၆) - ရန်သူကို သတိပေးခြင်း (၂)

လျူယွီလိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ စာအိတ်တစ်အိတ်ကိုထုတ်ကာ ချူချင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကွမ်အိမ်တော်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေပါ။ အသေးစိတ်တော့ မစုံစမ်းရသေးဘူး... အပေါ်ယံလောက်ပဲ..."

ချူချင်းက ၎င်းကိုယူလိုက်၏။ ထိုအချိန်၌ ချူချင်းနှင့်ဝမ်ရို နေထိုင်ရမည့်ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ လျူယွီလိုင်က နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"နောက်ရက်တွေ အပြင်ထွက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုခေါ်ဖို့ မမေ့နဲ့..."

ချူချင်းက သူ့ကိုမှာကြားလိုက်သည်။

လျူယွီလိုင်ကလည်း သဘောတူလက်ခံလိုက်ပြီး နားလည်ကြောင်းပြသရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။

ထိုသူထွက်သွားပြီးနောက် ချူချင်းနှင့်ဝမ်ရိုတို့သည် စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြ၏။

ချူချင်းက စာအိတ်ကိုဖွင့်ကာ စာကြောင်းများကို အကြမ်းဖျင်းဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ဝမ်ရိုက လက်ဖက်ရည်ကိုလောင်းထည့်လိုက်ပြီး ခွက်တစ်ခွက်ကို ချူချင်းဆီသို့တွန်းပေးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ..."

"အံ့ဩစရာတော့ မရှိပါဘူး။ ကွမ်မိသားစုက အရမ်းသန့်ရှင်းလွန်းနေတယ်..."

ချူချင်းက ပြုံးလိုက်၏။

"သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူတို့မျိုးဆက်သုံးဆက်လုံး တင်ရှင်းမြို့မှာ နေထိုင်ခဲ့ကြတာပဲ... ကွမ်အိမ်တော်သခင် ကွမ်ဖူအန်းရဲ့ အဘိုးမျိုးဆက်ကတည်းက ရိုးသားတဲ့ကုန်သည်တွေဖြစ်ခဲ့တာ..."

"ဒါပေမဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ဒါကိုကြည့်လိုက်စမ်း..."

ချူချင်းက ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဝမ်ရိုထံကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရိုက အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပြီး သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

"ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာလဲ..."

"ဒါက ကွမ်အိမ်တော်သခင်ကွမ်ဖူအန်းရဲ့ပုံတူပဲ..."

ချူချင်းက ပန်းချီကားကိုယူကာ နှစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီသရဖူကိုချွတ်လိုက်ပြီး... သူ့ဆံပင်တွေကို ရှုပ်ပွနေအောင် လုပ်လိုက်ရင်..."

"အရင်က သူတောင်းစားပဲ..."

ဝမ်ရိုသည် ချူချင်း၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

"ကွမ်အိမ်တော်သခင် ကွမ်ဖူအန်းက နျဲ့ကျင့်ထိုင်ရဲ့သူတောင်းစား အဆက်အသွယ်ပဲ..."

"အပေါ်ယံကြည့်ရင်တော့ သူတို့က ကုန်သည်တွေဆိုပေမဲ့ တကယ်တော့ သူတို့က နျဲ့ကျင့်ထိုင်ရဲ့မျက်လုံးတွေပဲ..."

ချူချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ ကွမ်ဖူအန်းကိုယ်တိုင် နျဲ့ကျင့်ထိုင်မှာပါနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အိမ်တော်ထဲက တခြားသူတွေကတော့ ဒီအကြောင်းကို တစ်ခွန်းမှမသိကြဘူး..."

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."

"ငါကတော့... မြက်ကိုရိုက်ပြီး မြွေကိုခြောက်လှန့်ကြည့်ဖို့ ကြံထားတယ်..."

ချူချင်းက ဝမ်ရိုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စပြီးရင် မင်း ငါ့ကိုကူညီပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်..."

"ကောင်းပြီလေ..."

ဝမ်ရိုက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သဘောတူလက်ခံလိုက်၏။

အနည်းငယ် ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းပြီးနောက် လျူယွီလိုင်က သူတို့ကိုဖိတ်ခေါ်ရန် လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လျူယွီလိုင်သည် ရောက်ရှိလာမည့် ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်း၏တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အလုပ်များနေခဲ့လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အများကြီးပြင်ဆင်စရာ မလိုပေ။

ထိုပြန့်ကျဲနေသော လူအုပ်စုသည် တင်ရှင်းမြို့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ဝံ့ခြင်းမှာ သူတို့၏အကြီးမားဆုံးနောက်ခံဖြစ်သော နျဲ့ကျင့်ထိုင်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး ချူချင်းမှာလည်း ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချူချင်းသည် ကွမ်မိသားစုကို စေ့စေ့စပ်စပ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လျူယွီလိုင်ကို ဆက်လက်ခိုင်းစေခဲ့၏။

ရရှိလာသောအဖြေမှာကား စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။ ကွမ်မိသားစုမှာ ပို၍စုံစမ်းလေ သန့်ရှင်းနေလေဖြစ်ရုံသာမက သံသယလွှဲပြောင်းမှုများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လျူယွီလိုင်သည် ထိုသို့လှည့်စားမှုကိုမခံရဘဲ ပို၍ပင်ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေ၏။

"သာမန်ကွမ်မိသားစုဆိုတဲ့ ကုန်သည်တွေက ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးရှိနေပြီး ငါတို့ထျယ်ရွှဲ့ရဲ့ မျက်စိနဲ့နားကိုတောင် လှည့်စားနိုင်တယ်... ပြီးတော့ ငါတို့ကို နှာဖားကြိုးထိုးချင်နေသေးတယ်..."

ချူချင်းက ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်လိုက်သည်။

"ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသားကိစ္စပါပဲ။ သူတို့ပြပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ လိုက်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါ..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကွမ်မိသားစုကိုတော့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်..."

"အကျပ်ရိုက်လေ ပိုကောင်းလေပဲ..."

"သူတို့ကို ကိုယ့်ဘာသာ အရှုပ်အထွေးဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ချင်တာ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လျူယွီလိုင်သည် ချူချင်း၏စကားကို မပျက်မကွက်နာခံခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ချူချင်းနှင့် သူတို့၏သခင်မလေးသည် 'အလွန်ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ' ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုနေ့သည် ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးနှင့်ပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ညနေပိုင်းရောက်သောအခါ ချူချင်းက ကွမ်ဝမ်၏ခေါင်းကိုယူဆောင်ကာ ရှန်ဟုန်ယဲ့ထံသို့ သွားခဲ့သည်။

ရှန်ဟုန်ယဲ့သည် လျူအိမ်တော်တွင် အကျယ်ချုပ်ခံထားရပြီး ချူချင်းရောက်ရှိလာခြင်းက သူမကိုအံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ကွမ်ဝမ်၏ခေါင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင် ရှန်ဟုန်ယဲ့မှာ မျက်ရည်များကျဆင်းလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချူချင်းရှေ့၌ဒူးထောက်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးချကန်တော့လေတော့သည်။

ချူချင်းက သူမကိုရှာဖွေရန် လျူယွီလိုင်အား စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထျယ်ရွှဲ့ခန်းမဆောင်တွင် ယာယီခိုလှုံနေရန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် သိုင်းပညာသင်ယူရမယ်..."

"ကျုပ်ရဲ့လက်အောက်မှာ အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူတွေကို လက်မခံဘူး..."

"တစ်နေ့ကျရင် မင်းရဲ့သိုင်းပညာကို ကျုပ်အသိအမှတ်ပြုတဲ့အချိန်ရောက်မှ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် မင်းကို ထျယ်ရွှဲ့ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အလွန်အမင်း ဆန့်ကျင်ငြင်းဆန်နေခဲ့သော ရှန်ဟုန်ယဲ့သည် ချူချင်း၏စကားကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ တုံ့ဆိုင်းမှုများပျောက်ကွယ်သွားပြီး သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ချူချင်းသည် သူမအား သိုင်းပညာနှစ်ခုသင်ကြားပေးခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ယွီလုံအဘိုးအိုထံမှ ရရှိထားသောကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး ချူချင်းသည် ရှန်ဟုန်ယဲ့အား အတွင်းအားမည်သို့လှည့်ပတ်ရမည်ကို ညွှန်ကြားပြသပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျိုးယီပင်မရရှိခဲ့ဖူးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ၏အကူအညီဖြင့် ရှန်ဟုန်ယဲ့၏ ပထမဆုံးသော အတွင်းအားလှည့်ပတ်မှုမှာ အလွန်ချောမွေ့စွာပြီးမြောက်သွားခဲ့၏။

သို့သော် ဤမျှသာဖြစ်လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့အောင်မြင်လာမည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

ထို့နောက် ချူချင်းက သူမအား နဂါးလက်သည်းသိုင်းထဲမှ 'စောင်းတီးခြင်း'၊ 'စည်တီးခြင်း'၊ 'လည်မြိုညှစ်ခြင်း' နှင့် 'အားနည်းချက်ကိုချေမှုန်းခြင်း'ဟူသော သိုင်းကွက်လေးကွက်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သူမအား အတွင်းအားကျင့်စဉ်အပြင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သိုင်းကွက်များကိုပါ ကျွမ်းကျင်စေရန် ဖြစ်သည်။

တစ်ညလုံးသင်ကြားပေးပြီးနောက်တွင် သူမသည် သိုင်းကွက်ကို သုံးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ တုပနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏သွေးကြောများမှာ အားနည်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ချည့်နဲ့နေသောကြောင့် ယခုလောလောဆယ်တွင် အပြင်ပန်းပုံသဏ္ဍာန်ကိုသာ ရရှိသေးသည်။

နောင်တွင် ထျယ်ရွှဲ့၌ စားသောက်အနားယူပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ သိုင်းပညာသင်ယူကာ၊ သွေးသားများကို တဖြည်းဖြည်းကြံ့ခိုင်လာစေရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့်သာ ထိုသိုင်းကွက်များ၏နောက်ကွယ်မှ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချူချင်းက သူမကို ဘေးတွင်ခေါ်မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူကိုယ်တိုင်ပင် အတည်တကျမရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာနေရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေရုံသာမက ဆင်းရဲဒုက္ခများပါ ခံစားရစေမည်ဖြစ်ပြီး မည်သို့မျှအောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စများပြီးစီးသွားပြီးနောက် ချူချင်းက နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ဘဲ ထျယ်ရွှဲ့ခန်းမဆောင်တွင်သာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာနေထိုင်ရန် သူမအား ပြောကြားခဲ့လေသည်။

ထို့ပြင် ကွမ်ဝမ်၏ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ထျယ်ရွှဲ့က သူမအား ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုပေးလိမ့်မည်ဟုလည်း ပြောပြခဲ့၏။

ရှန်ဟုန်ယဲ့သည် ချူချင်းထွက်ခွာသွားသည်အထိ သူ၏သရုပ်မှန်ကို မသိခဲ့ချေ။

သို့သော် သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ နက်ရှိုင်းပြီး နားမလည်နိုင်သော အထင်ကြီးလေးစားမှုတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထျယ်ရွှဲ့ခန်းမ‌‌ဆောင်သည် မည်မျှအထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားကြောင်းကို ရှန်ဟုန်ယဲ့မသိပေ... သို့သော် သူမ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော သိုင်းပညာရှင်များအားလုံးသည် ကွမ်ဝမ်ဟူသောအမည်ကို ကြားပြီးနောက်တွင် သူမကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ဖယ်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချူချင်းသည် ကွမ်ဝမ်ကိုသတ်ဖြတ်နိုင်ရုံသာမက ထျယ်ရွှဲ့ခန်းမဆောင်ကိုပါ သူမအတွက် ဖြေရှင်းချက်ပေးရန် စေခိုင်းနိုင်ခဲ့၏။

ဤစွမ်းရည်က ချူချင်းသည် ခန်းမသခင်ထျယ်လင်ယွန်း ဖြစ်နေမည်လားဆိုသည်ကိုပင် ရှန်ဟုန်ယဲ့အား တွေးတောမိစေခဲ့သည်။

မိန်းကလေး၏စိတ်ထဲတွင် မည်သို့တွေးတောနေသည်ကိုမူ အခြားမည်သူမျှသိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုည၌ ကွမ်အိမ်တော်တွင်မူ ကွမ်ဖူအန်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် နျဲ့ကျင့်ထိုင်၏အဆက်အသွယ်ဖြစ်ပြီး ကွမ်ဝမ်နှင့်ဆက်သွယ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို သူကပင်ဦးဆောင်စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကွမ်ဝမ်က သူ၏သရုပ်မှန်ကို မသိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ဆက်သွယ်မှုမှာ အလွန်နီးကပ်လှပေသည်။

ကွမ်ဝမ်သည် တင်ရှင်းမြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် လျန်ရှန်ဓားပြများကို ဆက်သွယ်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုသို့ရှုပ်ထွေးနေချိန်အတွင်း လျူယွီလိုင်ကိုလုပ်ကြံရန် စီစဉ်ထားကြောင်း သူသိထားလေသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် အစီအစဉ်များပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ လျူယွီလိုင်သည် တင်ရှင်းမြို့မှနေ၍ လျန်ရှန်ခံတပ်ခုနှစ်ခုကို မရင်ဆိုင်ဘဲ သူ၏လူများကိုဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။

မူလက ဤအပြောင်းအလဲသည် လုပ်ကြံမှုအစီအစဉ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်သော်ငြား မမျှော်လင့်ဘဲ 'ဓားတစ္ဆေ'ပေါ်ထွက်လာခြင်းက အစီအစဉ်ကို ကျရှုံးသွားစေခဲ့၏။

ဓားတစ္ဆေဟူသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုပေါ်လာသည့်အခါ ကွမ်ဖူအန်းက အခြားအစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ဂိုဏ်းခွဲသို့စေလွှတ်လိုက်သော စာပို့ခိုများမှာ ပြန်မလာသေးချေ။

ထိုအစား လျူယွီလိုင်က ကွမ်အိမ်တော်တွင် ပြဿနာရှိနေသည်ကို မည်သို့ရိပ်မိသွားသည်မသိ... စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူများကို အဆက်မပြတ်စေလွှတ်လာခဲ့သည်။

ကွမ်ဖူအန်းက ဤကိစ္စအတွက် ဖြေရှင်းနည်းများကိုပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း...

သံသယများကို ဆက်စပ်မှုမရှိသော လမ်းကြောင်းအတော်များများသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရာ လျူယွီလိုင်အနေဖြင့် ကွမ်အိမ်တော်အပေါ် အာရုံစိုက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ လျူယွီလိုင်သည် ဤအမြင်မှားစေမည့် အကြံအစည်များကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ထိုလမ်းကြောင်းများကို သူစုံစမ်းခဲ့သော်လည်း ကွမ်အိမ်တော်အပေါ်ကျရောက်နေသည့် အာရုံစိုက်မှုများမှာ လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင်လေးလံလာခဲ့၏။

"ဘယ်နေရာမှာများ မှားသွားတာလဲ..."

ကွမ်ဖူအန်းသည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ခွက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကို ညင်သာစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေလိုက်သည်။

အနည်းငယ်မှားယွင်းသွားသည်နှင့် အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားနိုင်ပေသည်။

ငှက်တောင်ပံခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကွမ်ဖူအန်း၏လက်လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

တစ်ခဏအကြာတွင် လူတစ်ယောက်က တံခါးကိုဖွင့်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... လျှို့ဝှက်သတင်းရောက်လာပါပြီ..."

ကွမ်ဖူအန်းက ၎င်းကိုယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါး မကောင်းဆိုးဝါးနှိမ်နင်းရေးစာရင်းထဲက ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်သုံးယောက် မနက်ဖြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

"ဓားတစ္ဆေနဲ့လျူယွီလိုင်မှာ ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေရှိနေရင်တောင်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သေကိုသေရတော့မယ်…”