အခန်း (၂၉၉၁-၂၉၉၂)

အခန်း (၂၉၉၁) - ငါတို့ဘက်က ရန်သူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်နိုင်မှာလဲ

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

​"ငါတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်မလို့လား။ အဲဒါဆိုရင် မင်း ခဏနေကျရင် မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ သေချာသာ ကြည့်ထားလိုက်စမ်းပါ။"

​သူက အောက်ဘက်သို့ တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

​"ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ရဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို စားပွဲပေါ်ကနေ အပြီးအပိုင် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ မင်းတို့ဘက်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တွေ ဆုံးရှုံးသွားရပြီဆိုတော့၊ နောက်ပိုင်းကျရင် ဘယ်လိုလှိုင်းထန်မှုမျိုးကိုမှ ထပ်ပြီး ဖန်တီးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

​"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သာ အစောကြီး အဆုံးသတ်မသွားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ လီဖန်နဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းက ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ သူတော်စင်တွေကို တကယ်ပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။"

​အေးစက်သော ဘုရင်မ က အေးအေးလူလူပင် ဆိုလိုက်သည်။

​"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အမှန်တကယ်ပဲ မညံ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် အနိုင်နိုင် ကာကွယ်နိုင်ရုံလောက်ပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်ကြတာ။"

​အေးစက်သော ဘုရင်မ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးစစဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး -

​"ငါ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ၊ မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပါးစပ်ကပဲ အမာဆုံး ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။"

​"လီဖန်နဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ဖြစ်လာတာက ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး၊ ဒီက စစ်ရေးအခြေအနေအပေါ်မှာလည်း ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိ‌ဘူး။"

​"မင်းတို့ဘက်မှာ အကူအညီ နှစ်ဦး ထပ်တိုးလာရုံနဲ့ရော ငါတို့လို တိုက်ခိုက်မယ့်သူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။"

​ဖန့်ချန်က ထိုသူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်

​"မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

​"ထျန်းရွှမ်စခန်းက စစ်ဘုရင် ပဲ။"

​စစ်ဘုရင်က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်

​"နာမည်ရင်းကို ပြောပြနေဖို့ကတော့ အခုချိန်မှာ ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ပါဘူး။"

​"အင်း"

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

​အခြားသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေကြသော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်က လီတောက်ယဲ့တို့အတွက် အပြီးသတ် အကျိုးအမြတ်များကို တွက်ချက်ပေးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် အာရုံစိုက်မှုများကို လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ဦးဆီသို့သာ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

​ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်တန်းပြီး တစ်တန်း ကျဆင်းလာသည်။

​ဤတစ်ကြိမ်၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများသည် ကြီးမားထည်ဝါပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝသော ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးများကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။

​အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ကြသော သူတော်စင်များသည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးများဖြင့် ဇွတ်အတင်း ထိုးသွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရကြရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရနေသည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

​၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာနေကြသည်။

​"ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးတွေ အများကြီးပါလား "

​ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရပြီး၊ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးများမှာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာနေသည်။

​တစ်စက်၊ နှစ်စက်၊ သုံးစက်...

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေး အစုအဝေး သုံးဆယ်ကျော်သည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

​သူမ၏ စွမ်းအားများမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် မြန်နှုန်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာနေကြောင်း သူမ ကိုယ်တိုင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​"နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာတုန်းက၊ ငါ့ရဲ့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် ရာထူးက အဆုံးထိ မရောက်သေးဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် ထပ်ပြီး တိုးတက်လာဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိသေးတယ်။"

​"ဒါ့အပြင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲမှာ တိုက်ပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးတွေကို ထပ်ပြီး ရယူနိုင်သေးတယ်၊ ငါသာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်ကို ရောက်သွားမယ်ဆိုရင်... အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆ မက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတော့မှာ သေချာတယ်..."

​ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့ဘက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​ထိုသူနှစ်ဦး၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ သူမထက်ပင် ပိုမို ထူပ်ထပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ထိုသူတို့နှစ်ဦး သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရန်သူ့အရေအတွက်မှာ သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်။

​ထိုအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အနည်းငယ်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

​"ငါ ဆက်ပြီး ကြိုးစားရဦးမယ်။"

​ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

​"ဟင်းလင်းပြင်လောကကနေ ထွက်လာခဲ့ကြတဲ့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တွေထဲမှာ သေကုန်ကြတာ အကုန်နီးပါးပါပဲ၊ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာဆိုလို့ သိပ်တောင် မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့... အနည်းဆုံးတော့ ငါ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သေးတယ် "

​ချန်နန်ခယ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးများ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဝင်လာခြင်းကြောင့် ရရှိလာသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားနေရရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​"ဒီဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ဆိုတာက တကယ်ကိုပဲ သတ်ဖြတ်မှုတွေ ပြင်းထန်လွန်းပါတယ်၊ ငါ ပထမဆုံး အကြိမ် ရောက်ဖူးတာနဲ့တင် ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။"

​ဖုန်းယွန်းဝူတောက်သည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးများကို စုပ်ယူနေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေသေးသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

​သန်းပေါင်းများစွာသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များအနက် ယခုအခါတွင် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုစာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

​သေဆုံးသွားကြသူများမှာမူ မလွှဲမရှောင်သာဘဲ သံသရာလည်ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် နောက်ဘဝတွင် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူကများ တိတိကျကျ သိနိုင်မည်နည်း။

​အကျိုးအမြတ် ထုတ်ပေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကြီး ပြီးဆုံးခါနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ...

​အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေကြသည့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။

​အချို့သော သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့သြဝမ်းမြောက်နေကြသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအကြိမ် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ကိုမှ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မူလစွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ကြကာ ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေး အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့ကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်နှာငယ်လေးများ ဖြစ်နေကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုံစံကို ကောင်းကောင်း မထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်နည်းပါးသော သွေးစိမ်းပမာဏကိုသာ ရရှိလိုက်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် အဆုံးတွင်မူ သုံးသန်းကျော်မျှ ရှိခဲ့ကြသော မိမိတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ရဲဘော်ရဲဘက်များအနက် ယခုအခါတွင် ထိုမျှသော အရေအတွက်လေးသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ အမူအရာများမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားကြပြီး ဒေါသစိတ်များပါ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

​ထိုအချိန်တွင် လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့၏ ရလဒ်ထုတ်ပြန်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်လည်း ပြီးဆုံးခါနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ထိုသူနှစ်ဦး သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ အရေအတွက်မှာ အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို များပြားနေပေသည်။

​ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ ရရှိမည့် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးပမာဏမှာလည်း ပိုမို များပြားနေမည်မှာ သေချာပေါက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​မီးခိုးရောင် တံခါးပေါက် ကြီးတစ်ခုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"ချိုင်ကျင်း၊ သွားကြရအောင်။"

​လီတောက်ယဲ့က တစ်ခွန်းစပြောလိုက်ပြီး တံခါးပေါက်ထဲသို့ အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားသည်။

​ချိုင်ကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အနားသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

​လူနှစ်ဦးစလုံး တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် မီးခိုးရောင် တံခါးပေါက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​အခြားသော စခန်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှုများနှင့် တောင့်တမှုများ အပြည့်အနှက် လွှမ်းခြုံသွားကြသည်။

​"အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ရွေးချယ်မှုက ပြီးဆုံးသွားသေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့မှာ ရှေ့ဆက်ပြီး အခွင့်အရေးတွေ ရှိသေးတယ်။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ရုတ်တရက် အသံထွက် ပြောလိုက်သည်။

​မှန်သားပဲ

​အရန်ကိုယ်စားလှယ် ရာထူးကို ရယူလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာကြသည်။

​ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကသာ အစောကြီး အဆုံးသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​၎င်းတို့၏ အာဏာလုပွဲကြီးက ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

​၎င်းတို့အနေဖြင့် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိတော့သော်လည်း...

​သူတို့အတွက် ရန်သူအသစ်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာဦးမည် မဟုတ်ပါလော။

​ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်ကြသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက အတူတူ လက်တွဲခဲ့ကြသည့် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည် မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စတင် ကြည့်ရှုလာကြတော့သည်။

​ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းသည် အစောကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ရှိအချိန်အထိ ဤစစ်ပွဲနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကြခြင်း မရှိသေးသလို ၎င်းတို့နှင့်လည်း လုံးဝ မဆိုင်တော့ပေ။

​ထို့နောက်ပိုင်းတွင် စခန်းအသီးသီး၏ နယ်မြေဒေသများအကြားတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်ပွားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

​"အားလုံးပဲ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်လို ဆက်တိုက်ကြမလဲဆိုတာကို အတူတူ ညှိနှိုင်းကြရအောင်လား။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြီး တည်ရှိနေကြသည့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

​"တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။"

​အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးက အကြံပြုချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

​"တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်မယ်၊ ဒီလိုဆိုရင်လည်း ရှုပ်ထွေးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ထိခိုက်သေဆုံးမှုနှုန်းက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျော်သွားရင်တောင် ရှုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်လား။"

​"အရမ်း ရိုးစင်းလွန်းနေပါပြီကွာ။"

​ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

​ထိုသူ၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ဒီနေရာမှာ မင်းက ဝင်ပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး၊ ငါ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ဖြစ်လာတုန်းကဆိုရင် မင်းက ရွှံ့စေးတွေနဲ့ ပုံသွင်းနေတုန်း ရှိသေးတယ်။"

​"အဲဒါဆိုရင် ပိုတောင် သနားစရာ ကောင်းနေပြီပေါ့။"

​ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းအသာအယာ ချလိုက်သည်။

​ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။

​"လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ အထက်က လူတွေက ဒီအာဏာလုပွဲကို သေချာပေါက် စောင့်ကြည့်နေကြတာ သေချာတယ်၊ မင်းတို့တွေက ထိခိုက်သေဆုံးမှုကို လျှော့ချင်လို့ လျှော့နိုင်ကြမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

​"အဲဒီလိုဆိုရင် အထက်က လူတွေက မင်းတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကျိုးအမြတ်တွေ ဆက်ထုတ်ပေးတော့မှာလဲ။"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်

​"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက သူတော်စင်တွေရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် သေဆုံးသွားမှသာ အကျိုးအမြတ် ထုတ်ပေးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလေ၊ ဒါက မင်းတို့တွေ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ဘယ်လောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ။"

​"မင်းတို့လည်း အဲဒီလောက်နီးပါး သေဆုံးသွားမှအကျိုးအမြတ် ထုတ်ပေးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"

​"အကယ်၍ မထုတ်ပေးဘူးဆိုရင်တော့ အားလုံး ဒီစားပွဲဝိုင်းမှာပဲ ထိုင်ပြီး အလကား စကားစမြည် ပြောနေကြရုံပေါ့။"

​"ငါကတော့ ဘာမှ အရေးမကြီးဘူး၊ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။"

​အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အများအပြား၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

​ယခုအကြိမ် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း အစောကြီး အဆုံးသတ်ခံလိုက်ရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင်... အထက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ဤကောင်ပြောသလို ဖြစ်နေနိုင်ချေ အလွန်တရာမှ များပြားနေပေသည်။

​ယခုအကြိမ် အဓိက ရှေးဟောင်း အင်အားစုကြီး ခုနစ်ခုစလုံးသည် ထိုအာဏာလုပွဲကြီးထဲမှတစ်ဆင့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များကို ရွေးချယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထို့ကြောင့် ယခုအကြိမ် အာဏာလုပွဲကြီးကို သာမန်နည်းလမ်းဟောင်းများနှင့် ဖြေရှင်းသွားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

​"ဒါကြောင့်မို့လို့... အစကတည်းကနေ အဆုံးအထိ စည်းကမ်းဆိုတာ မင်းတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အမြင်နဲ့ဆိုရင်တော့ ရိုးရိုးလေးပဲ လုပ်လိုက်ကြစို့၊ မင်းတို့အားလုံး ပေါင်းပြီး ဘောက်ကျင်းစခန်း ကို အရင်ဆုံး ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပါလား။"

​ဖန့်ချန်က အကြံပြုချက် ပေးလိုက်သည်

​"ငါပြောတာ မှန်လား မမှန်လားဆိုတာကို မင်းတို့တွေ တိုက်ကြည့်လိုက်ရင် သိသွားလိမ့်မယ်။"

​"ငါပြောတာ မှားနေတယ်ဆိုရင်တည်း မင်းတို့တွေရဲ့ အစီအစဉ်ကိုမှ ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲကြပေါ့။"

​"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲကွာ "

​မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

​သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အနီးအနားရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည် တစ်ချက်ချင်း လှည့်လာကြပြီး သူ့ကို မသိမသာ ဝေ့ကြည့်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

​မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

​"သူက ငါတို့ကို အထင်လွဲအောင်ပြောနေတာလေ မင်းတို့တွေ မမြင်ကြဘူးလား။"

​"ငါတို့တွေက အစကတည်းက မိတ်ဆွေတွေမှ မဟုတ်ဘဲ ရန်သူတွေပဲဟာ၊ အထင်လွဲအောင်ပြောနေတယ်ဆိုတာ ဘယ်ကလာမလဲ။"

​အေးစက်သော ဘုရင်မက အေးအေးလူလူပင် ဆိုလိုက်သည်။

​"ငါ့အမြင်တော့ ယဲ့ထျန်းဂူ ပြောတာလည်း အကြောင်းပြချက် ရှိပါတယ်၊ ဘောက်ကျင်းစခန်းနဲ့ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ကြရအောင်၊ အခုပဲ ဆုံးဖြတ်ကြစို့။"

​သူမသည် ဖြည်းညင်းစွာပင် လက်ကို ထောင်လိုက်သည်။

​အေးစက်သော ဘုရင်မ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည့် စစ်ဘုရင် အပါအဝင် အခြားသော လူများလည်း ချက်ချင်းပင် လက်များကို ထောင်ကာ ထောက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။

​အခြားသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် မည်သို့မျှ ဆက်လက် မစဉ်းစားတော့ဘဲ လက်များကို လိုက်လံ ထောင်ပြလိုက်ကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အမြင့်ဆုံး ထောင်လိုက်ပြီး -

​"ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြစို့။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

​အောက်ဘက်ရှိ ဘောက်ကျင်းစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

အခန်း (၂၉၉၂) - စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ

​မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဤအရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အုပ်စုကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း သဘောတူညီသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

​"ကြည့်ရတာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သဘောတူလိုက်ပုံပါပဲလား။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည် ဖန့်ချန်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

​"အားလုံးပဲ၊ ငါတို့တွေက ဒီစားပွဲဝိုင်းပေါ်ကို တက်လာကြပြီဆိုမှတော့ သဘာဝကျကျပဲ စည်းကမ်းချက်တွေအတိုင်း လိုက်နာကြရမှာပေါ့။"

​"ငါတို့ရဲ့ ဘောက်ကျင်းစခန်းက ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တွေဆိုတာလည်း ကြောက်တတ်တဲ့ ကောင်တွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။"

​"ဒီလိုမျိုး စီမံခန့်ခွဲမှုကို သဘာဝကျကျပဲ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံကြမှာပါ။"

​"ဒီတစ်ခါ ကျင်းပမယ့် အာဏာလုပွဲကြီးမှာဆိုရင် အဓိက သော့ချက်က သူတို့ရဲ့ အပေါ်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

​"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက အရင်ဆုံး စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းရမလဲဆိုတာကို အားလုံးပဲ စိတ်ထဲမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သိထားကြလောက်မှာပေါ့ ဟုတ်လား။"

​"ဒါကတော့ သဘာဝပါပဲ။"

​အေးစက်သော ဘုရင်မ က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်နှင့် လော့ထျန်းဝမ်တို့ဘက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး စားပွဲပေါ်ကနေ ဆင်းရမှာကတော့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း ဖြစ်ရမှာပေါ့။"

​အခြားသော စခန်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

​လူတိုင်း၏ သဘောထား အမြင်ချင်း တူညီသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာနတ်ဆိုးကြီးလည်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ ထပ်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

​အချိန်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် အောက်ဘက်မှ တိုက်ပွဲ ဆူညံသံများနှင့် အတူ သတ်ဖြတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

​မူလက ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရစဉ်တုန်းကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှဲ့အာမန်တို့သည် ကြည့်ရှုသူများ အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး၊ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြရင်း ဘောက်ကျင်းစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို ငေးကြည့်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

​ဘောက်ကျင်းစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ၊ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်း တစ်စုံအတွင်းရှိ အအေးဓာတ်မှာမူ တစ်နေ့တခြား ပိုမို ထူပ်ထပ်လာနေသည်။

​ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုခန့် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက်...

​ဘောက်ကျင်းစခန်းလည်း အစောကြီး အဆုံးသတ်ခံလိုက်ရကာ ရလဒ် ထုတ်ပြန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

​သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အထက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလောက်သည့် အဆင့်အထိ ထူးချွန်ထက်မြက်သော သူတော်စင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။

​ဘောက်ကျင်းစခန်း၏ ရလဒ်များ ထုတ်ပြန်နေဆဲ အချိန်အခါလေးအတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

​လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ဦးလည်း စားပွဲဝိုင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။

​"လီဖန်နဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အောင်မြင်သွားကြပြီ "

​ထုံယိုဧကရာဇ် တို့သည် ဤနေရာကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ လီတောက်ယဲ့နှင့် ချိုင်ကျင်းတို့ ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

​စားပွဲဝိုင်းပေါ်သို့ တက်လာနိုင်ပြီ ဆိုသည်က ဤသူနှစ်ဦးသည် နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆေးမှုများကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြပြီး တရားဝင် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များ ဖြစ်လာကြပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​"အစ်ကိုကြီးက ပန်းတိုင်ဆီကို တစ်လှမ်းချင်း ပိုပြီး နီးကပ်လာနေပြီပဲ "

​ချိုင်ရွှီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်အားရနေသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​ယခုအခါတွင် သွေးနတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ လူအများအပြား သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး လူဦးရေ တစ်ရာကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤမျှတန်ဖိုးရှိသော ရလဒ်အတွက် ထိုက်တန်လှပေသည်။

​စခန်းအသီးသီးမှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည် ထိုသူနှစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မည်မျှပင် ကြိုတင် တွေးတောထားကြစေကာမူ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြရသည်။

​"ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းလို သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးကနေ ခဏတာ ကာလအတွင်းမှာတင် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် လေးဦးတောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။"

​"ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ထားမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက တကယ်ပဲ ငါတို့နဲ့ တစ်တန်းတည်း ရပ်တည်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ စားစရာတွေကို လုယူသွားလိမ့်မယ် "

​"ဟုတ်တယ်၊ သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ပစ်ရမယ် "

​အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အများအပြားမှာ တိတ်တဆိတ် အချင်းချင်း ဆက်သွယ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် သတိကြီးစွာ ထားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။

​၎င်းတို့၏ စိတ်အစွန်အဖျားတွင်မူ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်း တောက်ပလာမည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

​ယခုအချိန်တွင် မဖိနှိပ်ထားဘူးဆိုလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးမားသော ရန်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်မှာ သေချာပေါက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​"ညီအစ်ကိုတို့၊ မင်းတို့ နှစ်ဦးက ဘယ်အင်အားစုထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာလဲ။ ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတော်စင်သတ်ဖြတ်ရေး နန်းတော် လား။"

​စစ်ဘုရင်က အပြုံးလေးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

​ချိုင်ကျင်းက စစ်ဘုရင်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် မကောင်းလှပေ -

​"ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ထဲကိုပါ။"

​"မင်းရော။"

​ဖန့်ချန်က လီတောက်ယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​လီတောက်ယဲ့က ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

​"ငါက ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ထဲကိုလည်း မဝင်ဘူး၊ သူတော်စင်သတ်ဖြတ်ရေး နန်းတော် ထဲကိုလည်း မဝင်ဘူး။"

​"ဘာ။"

​စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည့် အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အားလုံး၏ မျက်နှာထားများ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

​"ငါတို့လို စခန်းနယ်မြေတွေက အားလုံးနီးပါးက ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် နဲ့ သူတော်စင်သတ်ဖြတ်ရေး နန်းတော် တို့ရဲ့ အင်အားစု အောက်မှာ ချိတ်ဆက်နေကြတာလေ၊ မင်းက အဲဒီ ရှေးဟောင်း အင်အားစုကြီး နှစ်ခုထဲကို မဝင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်နေရာကို ဝင်တာလဲ။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

​"အဲဒီတုန်းက ငါနဲ့ ချိုင်ကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး အစောပိုင်း စစ်ဆေးမှုနဲ့ နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆေးမှုတွေကို အောင်မြင်သွားကြတဲ့အခါမှာ စုစုပေါင်း သူတော်စင် ဆယ်ပါး ရှိတယ်။"

​လီတောက်ယဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

​"ချိုင်ကျင်းနဲ့ ကျန်တဲ့ သူတော်စင်တွေကတော့ ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် နဲ့ သူတော်စင်သတ်ဖြတ်ရေး နန်းတော် တို့ထဲကို ဝင်သွားကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ ကနေ ရွေးချယ်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။"

​"ဟိုဘက်က ပြောတာကတော့ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းက အရမ်းကို ထူးချွန်ပြီး အလားအလာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပါတယ်တဲ့၊ စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ ထဲကို ဝင်ဖို့အတွက် အကြွင်းမဲ့ ကိုက်ညီတယ် ဆိုပြီး ပြောကြတယ်။"

​"..."

​စားပွဲဝိုင်းရှေ့ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် အားလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

​၎င်းတို့၏ အကြည့်များသည် လီတောက်ယဲ့၏ ကိုယ်ခန္ဓာဆီသို့ ကျရောက်သွားကြပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ယုံရခက်နေသည့် အမူအရာများ ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားကြသည်။

​ဖန့်ချန်ကမူ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ အချို့သော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကိုပင် လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

​သို့သော် ထိုထက် ပိုမိုများပြားသည်မှာမူ မနာလိုဝန်တိုမှုများနှင့် မနာလိုသည့် စိတ်ခံစားချက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

​"ကြည့်ရတာ ဒီ စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ က ရှေးဟောင်း အင်အားစုကြီး ခုနစ်ခုထဲမှာ သာမန်နေရာ တစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။"

​ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

​"လီအစ်ကိုကြီး၊ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းက တကယ်ကိုပဲ သာမန်ထက် ထူးကဲနေတာပဲ၊ ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် နဲ့ သူတော်စင်သတ်ဖြတ်ရေး နန်းတော် တို့ရဲ့ နယ်မြေကနေ လူတွေကို လူသိရှင်ကြား တောင်းဆိုရဲတာဆိုလို့ ဒီ စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ တစ်ခုတည်း ရှိတာပေါ့။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက အလွန်တရာမှ ရင်းနှီးဖော်ရွေဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ့အမြင်တော့ နောင်လာမည့် အနာဂတ်မှာ ငါတို့တွေ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အလည်အပတ် သွားကြဖို့၊ အပြန်အလှန် လေ့လာ ဖလှယ်ကြဖို့ လိုအပ်မယ် ထင်တယ်။"

​"သွားစမ်းပါကွာ၊ ဘယ်သူ့ကို ယီးလိုလာလုပ်ပြနေတာလဲ။"

​လီတောက်ယဲ့က ရယ်မောလျက် ဆဲဆိုလိုက်သည်။

​"အရင်တုန်းက မင်းက ငါတို့ကို အပြင်းထန်ဆုံး ဝင်တိုက်ပြနေတာလေ၊ ခဏနေကျရင် မင်းကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်ပြဦးမှာပေါ့။"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များလည်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ ဆက်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက ရုတ်တရက် အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီလေ လီဖန်၊ မင်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းကို အားကျလို့ ငါက မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလိုမျိုး ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားတွေနဲ့ ပြောဆိုလာတယ်ပေါ့လေ၊ ကောင်းပြီလေ"

​သူက အခြားသော အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဒီကောင်က ယဲ့ထျန်းဂူ ထက်တောင် ပိုပြီး မာနကြီးနေသေးတယ်၊ အားလုံးပဲ၊ ဒီတစ်ခါသာ ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်လို့ မရဘူးဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါတို့ခေါင်းပေါ်ကို တက်ပြီး ချီးပါသွားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။"

​"စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ ရဲ့ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။"

​အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​အချို့သော သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာကြပြီး လီတောက်ယဲ့ဘက်သို့ သံသယနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရောနှောလျက် ရှိနေကြသည်။

​"အင်း"

​အေးစက်သော ဘုရင်မ က အတွေးနက်နေဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

​"လီဖန်သာ စစ်နတ်ဘုရား ခန်းမ ထဲမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းက အသေအချာကို အချို့အားဖြည့်မှုတွေ ရရှိသွားလိမ့်မယ်။"

​"ဒါက ငါတို့အတွက် လုံးဝ အကျိုးမရှိဘူး။"

​"အခု လက်ရှိ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကြီးက ပိုမို ပြင်းထန်လာနေပြီ၊ ငါတို့အတွက် ပြိုင်ဘက်အသစ် တစ်ဦးကို ထပ်ပြီး မွေးထုတ်ပေးနေစရာ လုံးဝ မလိုဘူး။"

​"မဟာနတ်ဆိုးကြီးရဲ့ စကားကို ငါ သဘောတူတယ်။"

​"အေးစက်သော ဘုရင်မ ကိုယ်တိုင်လည်း ပြောပြီးပြီဆိုတော့... အားလုံးပဲ အမြန်ဆုံး ကြိုတင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြရအောင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အစအနမကျန် အပြီးအပိုင် ရှင်းထုတ်ပစ်ကြစို့။"

​စစ်ဘုရင်က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​အဓိက စခန်းနယ်မြေ အသီးသီးမှ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည် အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားနေခြင်း မရှိကြဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ချမှတ်လိုက်ကြကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

​"တွေ့ကြလား"

​မဟာနတ်ဆိုးကြီးက လီတောက်ယဲ့ဘက်သို့ ပြုံးစစဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"မင်း အခု နောင်တရချင်ရင်တောင် နောက်ကျသွားပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ စေတနာကို လက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ မင်းအတွက် ကျန်ရှိနေတာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတော့တယ်။"

​"နောက်ဘဝကျရင်ရော မင်းမှာ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာမျိုး ရှိဦးမလားဆိုတာကိုတော့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

​"လီဖန်၊ ယဲ့ထျန်းဂူ၊ လက်ရှိအချိန်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းမှာ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် လေးဦး ရှိနေပြီဆိုပေမဲ့... ငါတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါကျရင်တော့ အင်အားက လုံလောက်မှာ မဟုတ်သေးဘူး။"

​"မင်းတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နဲ့ ဝင်တိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖြစ်ရပ်တွေက ဒီလိုဖြစ်လာတာပါပဲ။"

​အေးစက်သော ဘုရင်မ က တည်ငြိမ်အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

​"သခင်လေး၊ ဒီတစ်ခါတော့... ငါတို့တွေ တကယ်ပဲ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တိုက်ပွဲဝင်ကြရတော့မှာပေါ့ ။"

​လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တုန်းက ဧကရာဇ် ၁၂ ပါးကို ခုတ်ခဲ့တုန်းက ငါ့ကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးခဲ့ဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်သား ဘဝကို ပဓာနမထားတော့ဘဲ ကောင်းကောင်းကြီး တစ်ချီလောက် အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်ကြရအောင်ကွာ "

​"ကောင်းပြီ။"

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

​လော့ထျန်းဝမ်ကမူ မျက်နှာပျက်လျက် -

​"လီဖန်၊ ငါနဲ့ ချိုင်ကျင်းကော ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။"

​လီတောက်ယဲ့က သတိရသွားကာ အမြန်ဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

​"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတို့လေးယောက် သား အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ကြတာပေါ့ "

​လော့ထျန်းဝမ်က အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​"ကြောက်စရာကောင်းတာက... လေးဦးတောင် မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်။"

​ချိုင်ကျင်းက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဖန့်ချန်တို့သာမကဘဲ၊ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတို့ပါ ချိုင်ကျင်းဘက်သို့ အံ့သြတကြီး လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

​လီတောက်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

​"ချိုင်ကျင်း၊ မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

​"လက်ရှိအခြေအနေက အားလုံးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရောက်နေပြီလေ၊ ငါက မင်းတို့လို မာနကြီးပြီး စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတတ်တဲ့ ကောင်မျိုး မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆက်တွဲ ဘယ်လို ရပ်တည်ရမလဲဆိုတာကို ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။"

​ချိုင်ကျင်းက မဟာနတ်ဆိုးကြီးတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ငါက မင်းတို့ဘက်ကနေ ရပ်တည်ချင်ပါတယ်။"

​"သဘောမတူဘူး၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အစအနမကျန် အပြီးအပိုင် ရှင်းထုတ်ပစ်ရမယ်။"

​"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက နည်းနည်း အားနည်းနေသေးတော့ ထားလိုက်ပါတော့။"

​"အင်း၊ ငါလည်း သဘောမတူဘူး၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းကို အမြစ်ပါ မကျန် အပြီးအပိုင် နှိမ်နင်းပစ်ရမယ်၊ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် တစ်ဦးတောင် လက်ကျန်မထားခဲ့ရဘူး။"

​စားပွဲဝိုင်းရှေ့ရှိ အရန်ကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းခါပြလိုက်ကြပြီး ချိုင်ကျင်း ဝင်ရောက်လာမှုကို လုံးဝ ပယ်ချလိုက်ကြသည်။

​ချိုင်ကျင်းမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားရပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ဤမျှအထိ သဘောထားကာ ဤမျှလောက်ထိ လွယ်ကူရိုးစင်းစွာဖြင့် ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

​ခေတ္တမျှ အံ့သြသွားပြီးနောက် ချိုင်ကျင်းသည် လီတောက်ယဲ့နှင့် ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့လေးယောက်သား အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ကြစို့ကွာ "