အခန်း ၃၃၃

အခန်း (၃၃၃) ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိတစ်ဦးက ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်ခြင်း၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ခြင်း

လီဟော့ တာအိုနယ်မြေ။

သာမန် တောင်ထွတ်တစ်ခုတွင်။

တောင်ပေါ်တွင် ဘူးသီးနွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဘူးသီးများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဘူးသီးများက ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာ၏။

"ကောင်းကင်အင်ပါယာကို တည်ထောင်လိုက်ပြီပဲ..."

"အဲ့ဒီနတ်ဘုရားက ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ့်ပုံပဲ..."

"ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ တိုးချဲ့မှုက နောက်ဆုံးမှာ ဒီနယ်မြေကို လွှမ်းခြုံသွားလိမ့်မယ်..."

"ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး..."

တောင်စောင်းတစ်ဝက်ရှိ သန့်ရှင်းသော ဂူတစ်ခုအတွင်း၌။

တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မဟာကျန့် အင်ပါယာရှိရာ အရပ်သို့ ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ဓားများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်စူးရှကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပေသည်။

"အနာတရတွေကို ကုသနေတာ အနှစ်တစ်ထောင် ရှိပြီ..."

"အခုထိ မသက်သာသေးဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ တခြားသူတွေကို သွားတွေ့ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

"ဒီနတ်ဘုရားခေတ်က ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်ပဲ..."

"ကိုးဆိုတာ အမြင့်ဆုံး ဂဏန်းပဲ..."

"တကယ်လို့ ငါတို့ သတိမထားဘူးဆိုရင် ဒီနတ်ဘုရားခေတ်က ကမ္ဘာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကံကြမ္မာကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ရုတ်တရက် တောင်စောင်းတစ်လျှောက် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဘူးသီးများအားလုံးသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် မီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဘူးသီးတစ်လုံးအဖြစ် စုစည်းသွားပေသည်။

သူက ဘူးသီးကို ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်…

အဝေးတစ်နေရာမှ သွေးလဆန်းကြယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားကောက်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားသော အနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မီးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဘူးသီးထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရ၏။

၎င်းသာမကသေးပေ။

သွေးလဆန်းကြယ် တားမြစ်နယ်မြေအထက်ရှိ စုတ်ပြဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော သွေးလသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပေသည်။

၎င်းအပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် သွေးသစ်ပင်များစွာနှင့် ထိုအပင်များပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော မံမီအမြောက်အမြားအားလုံး ပြိုကျသွားကြ၏။

၎င်းတို့အားလုံးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

သွေးလဆန်းကြယ် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ လက်ထဲရှိ မီးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဘူးသီးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် တည်ငြိမ်သွားပေ၏။

ဟူး…

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက မဟာကျန့် ကောင်းကင်အင်ပါယာရှိရာ အရပ်သို့ နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

...

အလွန် ကျယ်ပြန့်ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌။

ဤခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေပြီး အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုထားပေသည်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးသည် ပေတစ်သန်း မြင့်မားပြီး ကြေးဝါဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထား၏။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် ရှေးဟောင်း ပုံစံများရှိပြီး ဝေဝါးနေသော ပန်းချီကားများကို ပုံဖော်ထားသည်။

ဤဝေဝါးနေသော ပန်းချီကားများသည် ရှေးဟောင်းခေတ်က မပြောပြခဲ့ဖူးသော ပုံပြင်များကို ပြောပြနေပုံရပေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌။

ခမ်းနားထည်ဝါသော ကြေးဝါတိုင်ကြီး ဆယ့်နှစ်တိုင် ရှိပေ၏။

ကြေးဝါတိုင်တစ်ခုစီ၏ အထက်တွင် ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုစီ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြသည်။

သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြသော်လည်း လောကတွင်ရော ကောင်းကင်ယံတွင်ပါ တည်ရှိမနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနေတယ်..."

ရုတ်တရက်။

ကြေးဝါတိုင်တစ်ခုပေါ်မှ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်ကာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပေ၏။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ..."

အခြား ကြေးဝါတိုင်တစ်ခုပေါ်မှ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်က ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

သူ အံ့အားသင့်နေချိန်တွင်ပင် အလွန်အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာနေတတ်ပုံ ပေါ်ပေ၏။

"ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်"

"အနည်းငယ် ထူးခြားမှု ရှိရုံပါ... စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး..."

အခြား ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စကြဝဠာအတွင်းရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်စွမ်း မရှိသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေ၏။

“ငါတို့ သူတို့ကို ကြိုပြီး သုတ်သင်ပစ်သင့်လား…”

စတုတ္ထမြောက် ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်သော်လည်း လောကအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား တူညီစွာပင် အေးစက်နေပေသည်။

"ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်..."

"ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်မှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတိုင်းကို သုတ်သင်ပစ်ရမယ်..."

ပထမဆုံး စကားပြောခဲ့သော ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ အဲ့ဒါကို တာဝန်ယူလိုက်မယ်..."

"အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားကို လူသားကြွက်တွေက လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ပေးထားနိုင်တယ်..."

"ငါ သွားပြီး လူသားကြွက်တွေကိုပါ သုတ်သင်ပစ်မယ်..."

ဝေဝါးနေသော အမျိုးသမီးပုံရိပ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

သူမ၏အဖို့ အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

"အင်း..."

ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်အချို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ရန်သူကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အင်အားကြီးမားလာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်းကဲ့သို့သော ကစားပွဲများကို ကစားမည် မဟုတ်ချေ။

သူက လက်ကို မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

မှန်ကန်သော နည်းလမ်းမှာ သင်၏ ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားဖြင့် ချေမှုန်းပစ်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် သူ၏ ဆံပင်များကြားရှိ ၃၃ ထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ က အပြင်သို့ ထွက်ပျံလာပြီး ရွှမ်ဟွမ်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်အလွှာသည် အထူးသဖြင့် ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေပေသည်။

"စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်အလွှာ..."

"ဒါက နေမင်းကို ဖုံးကွယ်သော လျှို့ဝှက်သန္ဓေသားမန္တန် ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုပဲ..."

"ဒါ့အပြင် ၃၃ ထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ ကို ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ အံ့ဖွယ်ဖြစ်စဉ်မျိုး ဖော်ပြစေနိုင်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကနေတစ်ဆင့် တွက်ချက်နေတဲ့ အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သက်ရှိတစ်ဦး ရှိနေတာလား..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အလွန် လေးနက်သွားပေ၏။

ခဏအကြာတွင်။

၃၃ ထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ၏ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ဆံပင်များကြားသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အင်အားနဲ့ဆိုရင် အဆင့် ၁၄ စွမ်းအားရှင်ကို ငါ မကြောက်တော့ဘူး..."

"ငါ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို အပြီးသတ်ပြီး ပဉ္စမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တရားဝင် တက်လှမ်းနိုင်သွားပြီဆိုရင် အဆင့် ၁၅ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် သက်ရှိတွေကိုတောင် ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ထင်ရှားတယ်..."

"အခုလေးတင် ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် တွက်ချက်မှုကနေတစ်ဆင့် ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် အဆင့် ၁၅ ထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့အရာအဖြစ် တွေ့ရှိသွားတာပဲ..."

"၃၃ ထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကို ပြသနေတယ်... ဒါက ငါ့ကို သတိပေးနေတာပဲ..."

လီယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူ့ကို ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကနေတစ်ဆင့် တွက်ချက်နေတာ ဘာသက်ရှိလဲ...

ပြီးတော့ ဒီတွက်ချက်မှုရဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ…

"ဖြစ်နိုင်တာက..."

"ငါ ပဉ္စမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ ငါ အဆင့်တက်ရမှာပဲ..."

"အဆင့်မတက်ဘဲနဲ့ အင်အားကို မြှင့်တင်လို့ မရနိုင်ဘူး..."

သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ၃၃ ထပ် ရွှမ်ဟွမ်စေတီ ရှိနေသရွေ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်မှတစ်ဆင့် သူ၏ တည်နေရာကို တွက်ချက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားတရားရုံးတော်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားရတနာ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုတို့ဖြင့်။

သူ ခံစားမိသည်မှာ…

ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း သက်ရှိတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို တွက်ချက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းတယ်..."

"ငါ နတ်ဘုရားတရားရုံးတော်ရဲ့ ဒီအမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာကို ရထားတာ..."

"အကယ်၍ နတ်ဘုရားတရားရုံးတော်ရဲ့ ဒီနတ်ဘုရားရတနာသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်..."

"အင်း..."

"ဘယ်သက်ရှိကမှ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူး..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါဟာ ရှစ်ပါးကန္တာရ ကောင်းကင်မျှော်စင် ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ..."

လီယွဲ့၏ မျက်ခုံးများ လုံးလုံးလျားလျား ပြေလျော့သွားပေ၏။

ရှစ်ပါးကန္တာရ ကောင်းကင်မျှော်စင် …

၎င်းသည် ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်ရှိ ရှစ်ထပ် အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော ထိုသက်ရှိငါးဦးသည် အဆောက်အအုံ၏ ခုနစ်ထပ်ကိုသာ နေရာယူနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ရှစ်ထပ် အဆောက်အအုံတစ်ခုသည် သဘာဝအတိုင်းပင် အဆင့်အတန်း အလွန် မြင့်မားပေသည်။

ထို့အပြင် အဆင့်မြင့်လေလေ…

ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်၏။

သူသည် ရှစ်ပါးကန္တာရ ကောင်းကင်မျှော်စင်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် ရှစ်ပါးကန္တာရ ကောင်းကင်မျှော်စင်နှင့် ညီမျှပေသည်။

"ငါ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်သရွေ့..."

"ငါ မကြောက်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်လို့ မရဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သာမန်မျက်စိနဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင်..."

"ဒါက နေမင်းကို ဖုံးကွယ်သော လျှို့ဝှက်သန္ဓေသားမန္တန် ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတဲ့အရာပဲ..."

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အဆင့်ကို နတ်ဘုရားရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အရွယ်အစားကနေ တွက်ချက်နိုင်တယ်..."

"နောက်ထပ် ပြင်းထန်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

"ငါက အရင်တုန်းက ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား ဖြစ်ခဲ့ပြီး မီးတောက်တာအိုနယ်မြေက စွမ်းအားကြီးတဲ့ အင်အားစု တော်တော်များများက အဲ့ဒါကို သိကြတယ်..."

လီယွဲ့က တွေးတောလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

သူ သံသယဖြစ်မိသည်မှာ…

ယခင်က သူ၏ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်ကို တွက်ချက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သက်ရှိသည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်မှ သက်ရှိတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်တရားရုံး အတုအယောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဥပဒေသများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူ ပဉ္စမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနေကြောင်း မည်သည့်ရန်သူကမဆို သိရှိခဲ့လျှင် အဖြစ်နိုင်ဆုံးသူမှာ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်းက ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်ကို သွားပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင် ကို ဝယ်ဖို့ပဲ..."

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်း၍ ခန့်မှန်းရခက်သော ထိုသက်ရှိငါးဦးတွင် တစ်ဦးစီ၌ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ရတနာ အမျိုးအစား ရှိကြ၏။

ယွမ် အမည်ရသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်း စစ်မြေပြင် ကို ဖွင့်ပေးသော ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ရှီ အမည်ရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အမျိုးသမီးသည် အချိန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဖွင့်ပေးသော ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

စစ်တုရင်ခန်းမ၏ ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ရတနာ အမျိုးအစားမှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင် သည် အလွန် ဈေးကြီးလှ၏။

သို့သော် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။