အခန်း ၃၃၅

အခန်း (၃၃၅) ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်း၊ မြို့တော်၏ မြို့စောင့်နတ်

လီဟော့တာအိုနယ်မြေရှိ အခြားသော ထိပ်တန်းအင်အားစုများ

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယခင်က သူတို့ အလွန်အလေးထားခဲ့သော နတ်ဘုရားများ၏ ကိစ္စကို သူတို့အားလုံး မေ့လျော့သွားခဲ့ကြ၏။

"၃၃ ထပ် နက်နဲသော အဝါရောင်စေတီရဲ့ နေမင်းကို ဖုံးကွယ်သော နက်နဲသည့် သန္ဓေသား အတတ်ပညာက အကြောင်းအကျိုးကို ဖုံးကွယ်ပေးတယ်..."

"အသစ်ရလာတဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဖုံးကွယ်ခြင်း မန္တန်ပြား က ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်ပြီ..."

"ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင်..."

"ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုတွေတောင်မှ ငါတည်ရှိနေတာကို လုံးဝ သိနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီယွဲ့ ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

သူ ခံစားမိသည်မှာ... ယခင် နတ်ဘုရားခေတ်များတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ... ၎င်းသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဖုံးကွယ်ခြင်း မန္တန်ပြား ၏ အာနိသင်ကြောင့် ဖြစ်ရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေများပေသည်။

ဈေးကြီးသည်မှလွဲ၍ ဤ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဖုံးကွယ်ခြင်း မန္တန်ပြား သည် အလွန်အမင်း အသုံးဝင်လှ၏။

သေချာသည်မှာ... အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် နှစ်ခုစလုံး ရှိပေသည်။

သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မဟာယီမင်းဆက်တွင် ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ကျက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည် ဖြစ်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... မဟာယီမင်းဆက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဤနတ်ဘုရားကို မေ့လျော့သွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် ဟွမ်တီယန်မန် နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေသေးသဖြင့် ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ကျက်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မဟာယီမင်းဆက်အတွက်မူ အရှင်လီယွဲ့ သည် မတည်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် မဟာအန်းကောင်းကင်မင်းဆက်တွင် ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ကျက်ချင်ကြသည်။ ထိုအရာသည် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ လီဟော့တာအိုနယ်မြေရှိ သက်ရှိများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤနတ်ဘုရားသည် မတည်ရှိပေ။

မတည်ရှိသော နတ်ဘုရားများ။ မဟာအန်းကောင်းကင်မင်းဆက်က ယုံကြည်မှု ဖြန့်ကျက်ခြင်းကို မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

"ဘေးကင်းလုံခြုံမှုက အရေးကြီးဆုံးပဲ..."

"ယုံကြည်မှု ဖြန့်ကျက်တာနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ငါက အဆင့်တွေကို တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းသွားမယ်... အနာဂတ်မှာ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ က သဘာဝကျကျပဲ အတားအဆီးကင်းသွားလိမ့်မယ်..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ယုံကြည်မှုကို ကြိုတင်ဖြန့်ကျက်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယုံကြည်မှုကို ကြိုတင် မဖြန့်ကျက်နိုင်လျှင်လည်း များစွာ ဆုံးရှုံးမှု မရှိလှပေ။ အချိန်မန္တန်ပြား တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အဆပေါင်းတစ်ထောင် ပြန်လည်ရရှိပြီး ဖြစ်သည်။

"ငါ့လက်ထဲမှာလည်း အချိန်မန္တန်ပြား တစ်ခု ရှိသေးတယ်လေ..."

"ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး နယ်မြေ ကို ချဲ့ထွင်ပြီးချိန်မှာ ဒါကို ပြန်သုံးလို့ရပြီ..."

လီယွဲ့သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နိယာမတရားများကို ဆက်လက် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ကောင်းကင်အင်အားစုတိုင်းသည် အမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားခေတ်တွင် ပဉ္စမအဆင့် သို့ ပထမဆုံး တက်လှမ်းနိုင်သည့် နတ်ဘုရား၏ သတင်းအချက်အလက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဖြစ်၏။ ထိုအမိန့်ကို လီဟော့တာအိုနယ်မြေနှင့် လီဟော့ကောင်းကင်စံအိမ်သို့လည်း ပေးပို့ခဲ့သည်။

"ဒီနတ်ဘုရားခေတ်က နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာသေးတယ်လို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေပြီလဲ..."

လီဟော့ကောင်းကင်စံအိမ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးတွေဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အမိန့်တွေက ဘယ်တော့မှ မမှားနိုင်ဘူး..."

"ပထမဆုံး ပေါ်လာတဲ့ ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်ရမယ်..."

"အဲဒါက ဘယ်လောက်ကျယ်ဝန်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ရှိနေလဲဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး..."

အထက်တွင် ထိုင်နေသော လီဟော့ကောင်းကင်စံအိမ်၏ စံအိမ်သခင်က ပြောဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ လီဟော့တာအိုနယ်မြေထဲမှာသာ ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

"ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုမျိုးဆိုရင် မျိုးနွယ်စုဆီကို သေချာပေါက် သတင်းရောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး သူတို့က တန်ဖိုးကြီး ရတနာတွေကို သေချာပေါက် ချီးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်..."

အခြား အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးက နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ လီဟော့တာအိုနယ်မြေက ငြိမ်းချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေတာ နှမြောစရာပဲ..."

အခြား အဆင့်မြင့် အရာရှိများကလည်း သူတို့၏ နောင်တကို ဖော်ပြခဲ့ကြ၏။

ပထမဆုံး နတ်ဘုရား။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ပါဝင်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ... ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများသည် သူတို့၏ လီဟော့တာအိုနယ်မြေတွင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် တစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤနေ့တွင်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရာ စင်မြင့်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော လီယွဲ့သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။

"ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကနေ..."

"အချိန်ခရီးသွားပြီး သုံးနှစ်အကြာမှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း ငါ့ရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက ငါ့ကို ဒီနေ့ ဒီနေရာအထိ ရောက်လာစေခဲ့တာပဲ..."

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့၏။

အကယ်၍ ယခင် နတ်ဘုရားခေတ်များရှိ ကျန့်ရှန်းခံတပ် စစ်မြေပြင်တွင်သာ ဆိုလျှင် သူတို့သည် အမြောက်စာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီပေလိမ့်မည်။

အချိန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ ကျန့်ရှန်းခံတပ်တွင် ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားများမှလွဲ၍ အားအနည်းဆုံး နတ်ဘုရားများမှာ ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ယခင် နတ်ဘုရားများ၏ ခေတ်ကာလသည် မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိခဲ့သနည်း။ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထိုနတ်ဘုရားများသည် နတ်ဘုရားပဉ္စမအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သူသည် သုံးနှစ်အတွင်း အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။

"ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး..."

"မြို့တော်ရဲ့ မြို့စောင့်နတ်..."

"ငါ့ရဲ့ တကယ့်အင်အားက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေကို မသုံးခင်မှာကတည်းက အဆင့် (၁၃) သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ရဲ့ အမြင့်ဆုံးကို ရောက်နေခဲ့တာ..."

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဆင့် (၁၄) မဟာစွမ်းအားရှင်အဆင့် ရဲ့ အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ရှိသွားပြီ..."

"အဆင့် (၁၄) မဟာစွမ်းအားရှင်အဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သေးဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း..."

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကံကြမ္မာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း အတတ်ပညာ၊ မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် အတတ်ပညာနဲ့ အမွှေးတိုင် ထူးခြားအတတ်ပညာတို့ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အင်အားက မဟာစွမ်းအားရှင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး အဆင့် (၁၅) ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်..."

"ယွမ်မန်တာအိုတိုက်ကြီးရဲ့ အထွတ်အထိပ်က ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်..."

"ဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ..."

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပါဝင်သော စွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမားနေပေသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရားမန္တန်တစ်ခုပင်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"အဆင့် (၁၅) ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် ..."

"ဒါက ကမ္ဘာအားလုံးကို ရောင်ပြန်ဟပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲ..."

"ပြီးတော့ ဒါက သူတော်စင်အဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတာ..."

"တကယ်လို့ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့်ကနေ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းမယ်ဆိုရင် သူတော်စင်အဆင့် ကို ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

သူ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ထပ်မံ ချဲ့ထွင်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပေပေါင်း သန်းဆယ်ချီ အရွယ်အစားအထိ ရောက်ရှိလာသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ဤကျယ်ဝန်းလှသော ဧရိယာသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်အစစ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ သည် သေဆုံးခြင်း မရှိပေ။ နတ်ဘုရားများသည် သေဆုံးခြင်း မရှိကြချေ။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပိုမို ကျယ်ဝန်းလာလေလေ သတ်ဖြတ်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဟူး...

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုအချိန်တွင်... သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ သည်လည်း ရူးသွပ်စွာ ချဲ့ထွင်လာခဲ့ပြီး လီဟော့တာအိုနယ်မြေရှိ ကျယ်ဝန်းလှသော နယ်မြေများကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤနယ်မြေတွင် အင်ပါယာမင်းဆက်တစ်ခုပင် ရှိနေပေသည်။

မဟာချန်မင်းဆက် ဖြစ်၏။

"ဒီအင်ပါယာမင်းဆက်ဆီကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

လီယွဲ့သည် မဟာချန်မင်းဆက်၏ မြို့တော်အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်ခန့်က သူသည် မြို့စောင့်နတ်အသွင်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူတို့သည် လူသားများကို ကျွန်ပြုထားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားနှင့်အတူ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ကျွန်ပြုခြင်းခံထားရသော မဟာချန်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်နှင့် အရာရှိများကိုလည်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။

ယခု တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ မဟာချန်မင်းဆက် မြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသသည် စည်ပင်ဝပြောလာခဲ့ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

"ချီမို လို့ခေါ်တဲ့ လူသားသန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်က တစ်နှစ်ကျော်လေးအတွင်းမှာ အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တကယ်ပဲ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်..."

"မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး မဟာချန်မင်းဆက် နယ်မြေရဲ့ ထက်ဝက်ကို ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ လူတွေကလည်း တစ်နှစ်ကျော်အတွင်းမှာ သိသိသာသာကို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတယ်..."

လီယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တကယ်ပင်... ချီမို အမည်ရှိ လူသားသန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို ကြိုတင်ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် သာမန်နယ်ရုပ်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ချေ။

ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ပေ။ သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် လူသားတစ်ဦးပင်လျှင် ထိုသို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ချေ။

"ငါ အရင်က ထင်ခဲ့တာက..."

"ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသွားရင် နယ်မြေ ချဲ့ထွင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ယုံကြည်သူ အရေအတွက်က သိသိသာသာ တိုးလာမှာမဟုတ်ဘူးလို့..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီဟော့တာအိုနယ်မြေမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ပြန့်ကျဲနေပြီး လူသားအရေအတွက်က အများကြီး မရှိဘူးလေ..."

"အရင် ဧရာမမြို့ကြီး ဆယ့်နှစ်မြို့ရယ်၊ အရွယ်အစားစုံ မြို့တွေ၊ ရွာတွေရယ် ပေါင်းလိုက်ရင် လူဦးရေက သန်း ၇၀ ကျော်လောက်ပဲ ရှိတာ..."

"ဒါကို ငါ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..."

"မဟာချန်မင်းဆက်က အရမ်းနီးကပ်နေတော့ ဒီမင်းဆက်ကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တယ်..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

အကယ်၍ မင်းဆက်တစ်ခုသည် လီဟော့တာအိုနယ်မြေထက် အဆတစ်ရာ ပိုမိုကြီးမားနေလျှင်ပင် ဤမျှ လူဦးရေ များပြားမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ လူဦးရေသည် သူ၏အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ဤမင်းဆက်ကို သူ အလွန်အမင်း အလေးထားခဲ့သည်။

"ဒီကလေးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကစားသမားကတော့..."

"သူက အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲ... သိပ်ပြီး ထူးခြားလှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူ၏ အကြည့်များသည် မြို့တော်ဆီသို့ လှည့်သွားခဲ့၏။ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ သန့်စင်သော လူသားဖြစ်သူ ချီမိုသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေပေသည်။