အခန်း ၃၃၆

အခန်း (၃၃၆) နောက်ထပ် အင်ပါယာမင်းဆက်၊ အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအား လက်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သုတ်သင်ခြင်း

ချီမိုသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။

သူ့တွင် ပခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသော ဆံပင်မည်းများ၊ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။

တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေချိန်တွင်ပင် သူ၏ ကျောပြင်သည် လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်နေပေသည်။ ကောင်းချီးများကို ခံစားရန် ရွေးချယ်ခံရမည်ကို မျှော်လင့်ခဲ့သော လူငယ်လေးသည် ယခုအခါ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က လူငယ်လေးနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်ကျော်ကာလ။

သူ အရာများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလေပြီ။

နတ်ဘုရားများက ဖိုကွမ်ကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မဟာချန်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်နှင့် အရာရှိများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်၏။

သူ့ကို အဆင့် (၇) တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးက သတိထားမိသွားပြီး တပည့်အဖြစ် လက်ခံကာ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင်... သူသည် သူ၏ တစ်သက်တာ ချစ်သူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ တစ်သက်တာ ချစ်သူသည် အဆင့် (၇) တာအိုပညာရှင်အဆင့်ရှိသော သူ၏ ဆရာသခင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအရာသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထာဝရ ကျန်ရစ်နေမည့် နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထွက်ပြေးခြင်း။

ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးခြင်း ဖြစ်၏။

အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်။

အင်အားကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ရန်။

သုံးလကြာ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ ပြန်လာကာ သူ၏ ဆရာသခင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ တစ်သက်တာ ချစ်သူအတွက် လက်စားချေနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်ကျမှသာ သူ သိရှိခဲ့ရသည်မှာ... တစ်သက်တာ ချစ်သူဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော အမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ ဆရာသခင်၏ အမျိုးသမီး ကျွန်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေခဲ့ကြောင်းပင်။

သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခြင်းသည်လည်း ဆရာသခင်၏ အမိန့်အရဖြစ်ပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍။

ချီမိုသည် အချစ်ကို မယုံကြည်တော့ချေ။

အချစ်ဟူသော အဆီးအတား မရှိတော့သဖြင့် ချီမို၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

တစ်နှစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးနောက် ကြီးစိုးမှု အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို သူနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

သူသည် ချီထျန် တပ်မတော် ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ သူသည် မဟာချန်မင်းဆက်၏ ထက်ဝက်ကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ သွတ်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များသည် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

"ဒါက အလုပ်မဖြစ်သေးဘူး..."

"အချိန်အခါက မသင့်တော်သေးဘူး... ငါက အဆင့် (၉) ကို တက်လှမ်းဖို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ..."

ချီမိုသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သို့သော် အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးလျှင်ပင် လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအနေဖြင့်၊ ထို့အပြင် လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်များထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေး၌ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော တိုက်ပွဲဝင် သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ် အနေဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ် စစ်သည်တော်တစ်ဦးထက် လုံးလုံးလျားလျား နိမ့်ကျခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် များစွာသော အဆင့် (၉) အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများထက်ပင် သိသိသာသာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေသေး၏။

မဟာချန်မင်းဆက်၏ နယ်မြေအတွင်း သူသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းသည် စတင်ချဲ့ထွင်လာကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို မမြင်ရတော့ဘဲ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်လည်း ထိပ်တိုက်နေရာကို မမြင်ရတော့ချေ။

သူသည် အဆုံးမရှိသော ကျယ်ဝန်းလှသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ အထက်တွင် ကြီးမားပြီး မှုန်ဝါးဝါး မျက်နှာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဤမှုန်ဝါးသော မျက်နှာကြီးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားပေသည်။

ချီမို၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားခဲ့၏။ ထိုမှုန်ဝါးနေသော ရွှေရောင်မျက်နှာကြီးကို သူ မှတ်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်က ဖိုကွမ်ကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မဟာချန်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တံဆိပ်မှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သော နတ်ဘုရားလည်း ဖြစ်၏။

"ချီမိုက ဂုဏ်သရေရှိ နတ်ဘုရားကို အရိုအသေပြုပါတယ်..."

သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင်။

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ ဤနတ်ဘုရားသည် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီး ယနေ့မှ ဘာကြောင့် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာရသနည်း။

သူတို့ ပေါ်လာခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။ ထိုနေ့က တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ပေးခဲ့ခြင်း နောက်ကွယ်တွင် တစ်ဖက်လူ၌ အခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေခဲ့သလား။

သူ စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး အစွမ်းထက်သော ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဆိုသော်လည်းပင် သူ၏ရှေ့ရှိ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရွှေရောင်မျက်နှာကြီးကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေးငယ်လှသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်က အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားသည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ဟူး...

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ထက်မှ ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော မျက်နှာကြီးက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့နောက်... သူ၏ ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အနီရောင်ချည်ကြိုး တစ်ခု ဖြစ်၏။ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ထိုအနီရောင်ချည်ကြိုးသည် ရူးသွပ်စွာ တွန့်လိမ်ရုန်းကန်နေပေသည်။ ၎င်းသည် သက်ရှိတစ်ကောင်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား တူညီနေ၏။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

"ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာကလား..."

ချီမိုသည် နှလုံးသားအောက်ခြေမှ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်။

"အို..."

ညင်သာသော ရယ်မောသံတစ်ခု။

ချီမို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... အနီရောင်ချည်ကြိုး သည် ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားပြီး တွန့်လိမ်နေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ တွန့်လိမ်နေသော လမ်းကြောင်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် တည်နေရာကို မသိရသော သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် အောက်ခြေကို မမြင်ရသော ချောက်နက်ကြီးများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်ပေါင်း ၃၆၅ လုံး တောက်ပနေပြီး ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ရှိနေပြီး အရှေ့တောင်ထောင့်တွင်မူ တောက်ပသော လမင်းကြီးတစ်စင်း ရှိနေပေသည်။

တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချီမိုသည် ခေါင်းကိုက်ခဲလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယားယံလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသောအရာများစွာ ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒါ... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ။

ထိုသွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးထဲမှာ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သက်ရှိ တည်ရှိနေတာလဲ။ သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် သေလုမတတ် ဖြူလျော့သွားခဲ့သည်။

"တာအိုရဲဘော်..."

"ငါတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်နေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အနှောင့်အယှက် မပေးကြရင် ဘယ်လိုလဲ..."

သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးထဲမှ သဲ့သဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအသံသည် ရှေးဟောင်းငရဲပြည်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာသော လက်စားချေလိုသည့် တစ္ဆေများ၏ စုပေါင်းအင်အားကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ကာ

မှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

"ကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု က အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ..."

လီယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလျက် အခေါင်းတလားကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ အတော်လေး မျှော်လင့်နေမိသည်။ သေချာပေါက် အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဆီမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေမှာပဲ မဟုတ်လား။

အကယ်၍ အဆင့် (၁၄) ရတနာတစ်ခုကိုသာ ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင်... သူသည် များပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြီးမားလှသော ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ..."

"ငါက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ..."

"မင်းက အမွှေးတိုင်နဲ့ ဆုတောင်းသံတွေရဲ့ စွမ်းအားကို စားသုံးပြီး ငါကတော့ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ ခံစားချက် ခုနစ်ပါးနဲ့ တပ်မက်မှု ခြောက်ပါးကို စားသုံးတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် မျိုးဆက်တွေနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး..."

"ဒီစစ်တုရင်ရုပ်ကို တာအိုရဲဘော်ဆီ ပေးလိုက်ပါ့မယ်..." "ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မဆုံခဲ့ဖူးဘူးလို့ သဘောထားလိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ..."

သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးထဲမှ အသံတစ်ခု ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး နက်ရှိုင်းကာ မှောင်မိုက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"သူ ဒဏ်ရာရထားတာပဲ..." "ဒီလူသားသန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်က မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ကုသဖို့ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ဆေး ဖြစ်ပုံရတယ်..."

လီယွဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာကြောင့်လဲ..."

"တာအိုရဲဘော်က တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရတယ်..."

"မင်းက ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါ... မင်း ပိုသန်မာရင်တောင်မှ အဆင့် (၁၄) ကို ရောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

"ငါ ဒဏ်ရာရထားတယ်ဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့က ငါ့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး..."

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား..."

"ငါတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ရန်သူတွေနဲ့ဆိုရင် သေတဲ့အထိ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်လေ့ရှိတယ်..."

သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးအတွင်းမှ အသံများသည် အလွန်အမင်း မှုန်မှိုင်းပြီး ထူးဆန်းလာခဲ့၏။

ဂလု...

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချီမိုသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ဦးရေပြားသည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ကျိန်းစက်လာခဲ့သည်။

အဆင့် (၁၄) လား။

သူသည် အဆင့် (၉) အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေး၏။

သူ့ကို နယ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးပြုနေသော မိစ္ဆာသည် အမှန်တကယ်တွင် အဆင့် (၁၄) ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

သူ၏ ဗဟုသုတအရ သူသိထားသည်မှာ အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းသာ ဖြစ်၏။

အဆင့် (၁၁) နှင့် ပတ်သက်၍ သူ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းကို "တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအဆင့်" ဟု ခေါ်ဆိုပြီး တာအိုအဟောင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားများဖြင့် တာအိုအသစ်တစ်ခုကို မွေးဖွားခြင်း ပါဝင်ပေသည်။

အဆင့် (၁၂) သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

ယခုမူ... အဆင့် (၁၄) ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။ သူသည် ဤအဆင့် (၁၄) ကောင်းကင်မိစ္ဆာ၏ နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာလား။ သူ၏ မျက်နှာသည် သေလုမတတ် ဖြူလျော့နေ၏။

"မင်းရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား..."

"မင်းက အဲဒီအတွက် မထိုက်တန်ပါဘူး..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိနေသည်။ သူသည် လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီးသည် အထက်သို့ တက်လာပြီးနောက် ပြန်လည် ကျဆင်းသွား၏။

အရောင်ငါးမျိုး အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစအဦးကဲ့သို့ ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ရိုးရှင်းသော တာအိုစကြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။

"ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာလား..."

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ..."

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ကယ်တင်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး..."

မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး ရက်စက်သော အသံတစ်ခု အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်... အရောင်ငါးမျိုး တာအိုစကြာ သည် အနည်းငယ် လည်ပတ်သွားသည်။

ခွပ်...

သွေးနီရောင် အခေါင်းတလားကြီး ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပေ၏။ ၎င်းအတွင်း၌ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာဖြင့် အမည်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။

အရောင်ငါးမျိုး တာအိုစကြာ သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လည်ပတ်သွား၏။ အမည်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်း... မင်း..."

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးအသံသည် အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ မှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူသည် အလွန် အစွမ်းထက်နေပေသည်။

အရောင်ငါးမျိုး တာအိုစကြာ သည် တတိယအကြိမ် လည်ပတ်သွား၏။အမည်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ လုံးလုံးလျားလျား ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး…

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းသွားခဲ့လေပြီ။