← Chapters

အခန်း ၁၆၄

Vol. 11 Ch. 164

အခန်း ၁၆၄

Vol. 11 Ch. 164

အခန်း ၁၆၄ ကျွန်တော် အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ မလိုပါဘူး

ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထဲ ဝင်လာတာနဲ့ တတိယ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထက် ပိုပြီး ခြောက်ကပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေတာကို ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။

တတိယ ခြံဝင်းငယ်မှာ အားလုံးက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် တွေချည်းပဲ၊ သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ဆိုတော့ သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ မခက်ပါဘူး။

ပြီးတော့ သူ့အတွက် လူရှာပေးမယ့် တကယ့် ပါရမီရှင် ငါးယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။

အဲဒါကလည်း သူ့အတွက် အရှိန်အဝါ နည်းနည်း တိုးစေခဲ့ပါတယ်။

ဒီလူတွေကို ကြောက်လန့်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

မဟုတ်ရင် ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲ။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် သုံးရာကျော်က သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းတိုက်ရင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ့ကို ဖြိုချနိုင်မှာပဲ။

သူတို့ အမြင်မှာတော့ သူက ပါရမီရှင်တွေရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်လို့တောင် ထင်နေလောက်တယ်။

ဒီပါရမီရှင်တွေကရော ဘာလို့ ဒီလောက် သဘောကောင်းနေရတာလဲ။

ကောင်းရုံ က အဲဒါကို ရိပ်မိလို့ ကျန်းမန်ကို သတိပေးတဲ့ အနေနဲ့ မေးကြည့်ခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ပွဲကြည့်ချင်လို့ပေါ့"

ဒီလူတွေက တကယ့် ပါရမီရှင်တွေလေ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကူညီချင်ရမှာလဲ။

ပျင်းလွန်းလို့ ဒါမှမဟုတ် တွေ့တွေ့ချင်း ခင်သွားလို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်။

သေချာပေါက် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်တွေ ရှိမှာပဲ။

သူကလည်း သူတို့နဲ့ ဘာမှ ရင်းနှီးတာမှ မဟုတ်တာ။

အကြောင်းမရှိဘဲ ဘယ်သူက ကောင်းပေးမှာလဲ။

"ဒါဆို သူတို့ကို လူရှာခိုင်းတာက..."

ကောင်းရုံ က ဆက်မပြောတော့ပေ။

ဒီပါရမီရှင်တွေ သိတဲ့လူဆိုတာ သေချာပေါက် သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါကြောင့် သူတို့က တမင်သက်သက် လူရှာပေးမယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး တွေ့မယ့်သူက သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းမန်က ကောင်းရုံ ကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ရတယ်"

ရိုးရှင်းတဲ့ စကားတစ်ခွန်းက ကောင်းရုံ ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ယုံကြည်မှု၊ မာန….

ဒီလိုဆိုရင် တကယ်ပဲ ပြဿနာ မရှိဘူးလား။

တစ်ခါတလေ အရမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လွန်းရင် အရှုံးပေါ်တတ်တယ်။

ကျန်းမန် ကတော့ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပေ။

အရေးမကြီးပါဘူး၊ နွားဝါကြီး ပြောဖူးတယ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မှာ ပါရမီရှင် မရှိဘူးတဲ့၊ ဒါကြောင့် ပရိယာယ်တွေလည်း မရှိဘူး။

အကယ်၍ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒါ ကိုယ်က အစွမ်းမထက်သေးလို့ပဲ။

သူက အစွမ်းထက်လာအောင် ကြိုးစားဖို့ပဲ လိုတာ။

ကိုယ့်ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး အမြဲတမ်း အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်ရမယ်။

အရာအားလုံးက သူ့အလိုလို ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်။

တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပါရမီရှင် အတုပဲဖြစ်ဖြစ်……သူလို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ဓားပျံစီးပြီး သွားရင်းနဲ့ စုချင်းယာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နေရာကို ကျန်းမန် နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းရုံ နဲ့ တစ်ဖက်လူ ဆက်သွယ်ထားတာပါ။

အထဲဝင်ပြီးတာနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို သုံးပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ နေရာကို သိနိုင်သည်။

မဟုတ်ရင် ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထဲမှာ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။

ဒီနေရာက အရမ်း ကျယ်လွန်းတယ်။

အခုထိ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့သေးဘူး။

ဒါကြောင့် အဲဒီ ပါရမီရှင် ငါးယောက် လူရှာပေးဖို့ အရမ်း လိုအပ်တယ်။

"ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကောင်းရုံ က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဒီနေရာမှာ ဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်က သစ်တောထဲကို မြန်မြန် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတယ်။

"မင်းတို့ ရောက်လာကြပြီလား"

ထိုအချိန်တွင် စုချင်းယာ က လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူမက သာမန် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာထား အေးစက်ကာ ဘယ်အရာကမှ သူမရဲ့ စိတ်ခံစားမှုကို မလှုပ်ရှားနိုင်သလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"အစ်မက ဒီနေရာက ပစ္စည်းကို ယူမလို့လား"

ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းငယ်တွေမှာ အဖွဲ့ဖွဲ့တာက သိပ်ပြီး ကန့်သတ်ချက် မရှိပါဘူး။

ပစ္စည်း ယူမယူ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတယ်။

လွယ်လွယ်ပြောရရင် လူသုံးယောက်က မတူညီတဲ့ ပစ္စည်းသုံးခုကို ယူလို့ ရတယ် ဒါပေမယ့် လုယူဖို့တော့ လိုတာပေါ့။

ဥပမာ ဒီတစ်ခါ ဝင်္ကပါထဲ ဝင်ပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို အနိုင်ယူရမယ့်အပြင် တခြားလူတွေ လာလုမှာကိုလည်း ကာကွယ်ရဦးမယ်။

နိုင်ရင် ယူမလား မယူဘူးလား ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတယ်။

ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ တစ်ခုပဲ ယူခွင့်ရှိတယ်။

ဒါကြောင့် လူတိုင်းက အရေးအကြီးဆုံး ပစ္စည်းကို လုဖို့ ပထမ ခြံဝင်းငယ်ကို သွားချင်ကြတာ။

"ဒီမှာ 'စိတ်သန့်စင်ကျင့်စဉ်' ဆိုတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာရပ် တစ်ခု ရှိတယ် ငါ့ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အကူ ပြုတယ်"

စုချင်းယာက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဒါက တကယ်ကိုပဲ သူမ လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်ကိုလည်း တကယ်ပဲ အထောက်အကူ ပြုပါတယ်။

သူမရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ လုံးဝ ကိုက်ညီပါတယ်။

တခြားလူတွေနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ရင်တောင် သူမက ဒီပစ္စည်းကိုပဲ ယူမှာပါ။

အစစ်အမှန် ကိစ္စတွေထဲမှာ နည်းလမ်းတချို့ ရောနှောထည့်လိုက်တာကမှ အလုံခြုံဆုံးပဲ။

အတုအယောင်တွေဆိုရင် မြန်မြန် သိသာသွားနိုင်တယ်။

အဲဒီအခါကျရင် ပြောင်းပြန် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ကျန်းမန်က ကောင်းရုံ ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးကောင်း ရော ယူဦးမလား"

ကောင်းရုံ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးကျန်းရော ဘာလုမလို့လဲ"

"ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်"

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးကောင်းက အခု တတိယ ခြံဝင်းငယ်မှာဆိုတော့ လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းက ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ရမယ်ဆိုတာ သိလောက်ပါပြီ မဟုတ်ရင် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းဖို့ မလွယ်ဘူးလေ"

ကောင်းရုံ ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် သူ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပါပဲ။

သူ ကျင့်ကြံနေတာကလည်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့် လမ်းစဉ်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် မရှိဘူး၊ သူ့လို ပါရမီမျိုးနဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် ရချင်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ ဝယ်တာကိုပဲ အားကိုးရမှာ။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ကျင့်စဉ် ကိုတောင် သူ ဝယ်ရတော့မှာ မိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို အားကိုးပြီးတော့ပေါ့။

အခုသာ အဆင့်မြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ရနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက နှစ်ဆ မြန်လာမှာ။

"ကျွန်တော်လည်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကို လိုချင်တယ်"

ကောင်းရုံ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အစ်မ စိတ်သန့်စင်ကျင့်စဉ် ရဖို့ အရင် ကူညီပေးကြတာပေါ့"

ထို့နောက် လူသုံးယောက်က ဝင်္ကပါဆီသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရောက်တာနဲ့ ဝင်္ကပါထဲ မဝင်ရသေးခင် လူတချို့ ဓားပျံစီးပြီး ရောက်လာကြတယ်။

အမျိုးသား သုံးယောက်ပါ။

သူတို့က ကျန်းမန်တို့ကို မြင်တော့ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြတယ်။

"ကြိုရောက်နေတဲ့သူ ရှိတာပဲ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လူငယ်က ကျန်းမန်ကို သေချာကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မျက်နှာစိမ်းပဲ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က လာတဲ့ ပါရမီရှင်လား"

လူသုံးယောက် ရောက်လာတာကို မြင်တော့ စုချင်းယာ စိတ်ထဲ အံ့သြသွားတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါ သူမ စီစဉ်ထားတဲ့လူတွေ မဟုတ်လို့ပါပဲ။

ဒါပေမယ့်လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လှုပ်ရှားရုံပါပဲ။

သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာတဲ့ အခွင့်အရေး ကောင်းတစ်ခုပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ရမယ့် အလုပ်က အမြဲတမ်း အတူတူပဲလေ ဘယ်သူလာလာ အတူတူပါပဲ။

မထိခိုက်ပါဘူး။

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းငယ်က တစ်ယောက်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းငယ်မှာ မင်းလို ဆင်းရဲတဲ့သူဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် မှတ်မိမှာပါ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောက် ဆင်းရဲပြီး အဆင့်မြင့်နေရင် အများအားဖြင့် အရမ်း အန္တရာယ်များလို့ပဲ"

"အခု မင်းက စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်တွေကနေ တက်လာတာဆိုတော့ တကယ်တော့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း နည်းနည်းတော့ ရှိတယ်"

"ဒါပေမယ့် ဒါက မင်းမှာ မှော်ပညာရပ်တွေ၊ ကျင့်စဉ်တွေ မပြည့်စုံဘူးဆိုတာကိုလည်း ပြနေတယ်"

"ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း နည်းနည်း လျော့ကျသွားတာပေါ့"

"မင်းဘေးက တတိယ ခြံဝင်းငယ်က ကောင်လေးကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး သူက မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးထားတာ မဟုတ်လား"

"သူက မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လောက်တောင် ပေးနိုင်မှာလဲ"

"သူကြည့်ရတာလည်း သိပ်ချမ်းသာတဲ့ပုံ မပေါ်ပါဘူး အများကြီး ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကနေ တက်လာတဲ့ မင်းတို့တွေက ဒီလောက်တောင် ဈေးပေါတာပဲ"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းရုံ က ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

သူ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးခဲ့တာပါ။

ဒီလူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သိပ်မများပါဘူး။

ပြီးတော့ သူက လှောင်ပြောင်ခံလိုက်ရတာ သေချာတယ်။

ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ပြောတာက အမှန်တရားပဲ ဒါပေမယ့် သူ့နားထဲမှာတော့ အရမ်း နားခါးနေတယ်။

တစ်ဖက်လူက တမင် ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာ မဟုတ်လောက်ဘူး သူက ဒီလူတွေ တမင် ရည်ရွယ်ပြီး ပြောလောက်အောင် တန်တဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါပေမယ့် အမှန်တရားက ဒီလိုပဲ လူကို နာကျင်စေတာ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ဆွန်ယွမ်"

တစ်ဖက်လူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က စာအုပ်ထုတ်ကာ စတင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။

"ဆွန်ယွမ် ငါ့ရှေ့မှာတင် ငါ့သူငယ်ချင်းကောင်း ကောင်းရုံ ကို ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်တယ်"

ကျန်းမန်ရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်က ကောင်းရုံ ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်နေတဲ့ စိတ်ကို အများကြီး ပြေပျောက်သွားစေခဲ့တယ်။

ထို့အပြင် 'သူငယ်ချင်းကောင်း' ဆိုတဲ့ စကားလုံး သုံးလုံးကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါက သူ့ကို အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းတာပဲ။

ဆယ်ပုံ ရှစ်ပုံကတော့ ဖက်တီးလေးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါက သာမန် အရောင်းအဝယ် မဟုတ်တော့ဘဲ သံယောဇဉ်တွေ ရောနှောနေတာပဲ။

သခင်လေးဖန်က တကယ့် စစ်သူကြီးပဲ။

တစ်သောင်းဆိုတာ တန်တယ်

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဆွန်ယွမ် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ငါ့ကို စော်ကားတဲ့သူတွေကို အများအားဖြင့် မှတ်ထားတတ်တယ် ပြီးရင် အားတဲ့အခါ ပြန်ထုတ်ကြည့်ဖို့လေ"

ဆွန်ယွမ် တို့ သုံးယောက်

"..."

ဒီလူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လာလိမ်တောင်းတာလား။

ဒါပေမယ့် အစွမ်းအစ မရှိဘဲ ဒီလို လုပ်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရှာတာပဲ။

"မင်းက အရမ်း အစွမ်းထက်လို့လား"

ဆွန်ယွမ် က မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတယ်၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးက သတ္တမ၊ အဋ္ဌမ၊ နဝမ ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်တွေမှာ လုပ်ရင် ရပေမယ့် ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းငယ်တွေမှာ သူက တကယ်ပဲ လူစွမ်းလူစတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာကို မကြောက်ဘူးလား။

ကျန်းမန်က စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ နာမည်ကို မှတ်ထား ယွန်းရှာတောင်ထွတ်က ကျန်းမန်"

"အခု မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

စကားဆုံးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းမန် နောက်ကွယ်မှာ နေမင်းကြီး တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက် အလင်းတန်းလား"

ဆွန်ယွမ် က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းကို အစောကြီးကတည်းက သတိထားနေတာ"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သုံးယောက်ထဲတွင် အတောင့်တင်းဆုံး အမျိုးသားက ရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူထပ်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မှော်ပညာရပ် အသွင်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမန်က နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အလင်းရောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ဝုန်း

အားကောင်းသော စွမ်းအားက အရှေ့ဆုံးရှိ အမျိုးသားအပေါ် တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ခွပ်ခနဲ အသံနဲ့အတူ တစ်ဖက်လူရဲ့ မှော်ပညာရပ် ပြိုကွဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုက မရပ်တန့်ဘဲ မှော်ပညာရပ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်ကို ကျရောက်သွားတယ်။

လက်သီးတစ်ချက်က သူ့မျက်နှာကို တုန်ခါပြီး ပုံပျက်သွားစေတယ်။

ဒါပေမယ့် သူက သွားကြိတ်ပြီး ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် တောင့်ခံထားလိုက်တယ်။

သူ လိုချင်တာက အလင်းရောင်ကို ကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်ပြီး နောက်က နှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးဖို့ပဲ။

မခက်လောက်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဖက်လူရဲ့ အလင်းရောင်က နည်းနည်းတော့ ကြမ်းတယ်။

"ဘန်း" ခနဲ အသံနဲ့အတူ သူ တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်စင်သွားတယ်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ဆွန်ယွမ် တို့ စတင် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။

ဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ခုတ်ချလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက သူ့ဘေးကို ရောက်နေမှန်း မသိဘူး။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေရောင်အလင်းတွေ တစ်စစီ ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။

စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ်

ကျန်းမန် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ် အားလုံးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဆွန်ယွမ် အပေါ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တယ်။

ထောင့်ချိုးက ကွေ့ကောက်နေလို့ တစ်ဖက်လူ ဘယ်လိုမှ မကာကွယ်နိုင်ဘူး။

အရိပ်မဲ့ လက်ဝါးတစ်ထောင် သိုင်း

ဘန်း

ဒီလက်ဝါးက ဆွန်ယွမ် ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို အသေအချာ ထိသွားတယ်။

လက်ဝါး ကျရောက်သွားတဲ့ နေရာက မျက်စိနဲ့တောင် မြင်ရလောက်အောင် ချိုင့်ဝင်သွားတယ်။

ခွပ်

အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

တစ်ဖက်လူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမန် ဘေးနားတွင် မီးခိုးငွေ့ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်၊ နောက်ဆုံး ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားက မီးခိုးငွေ့ နိဒါန်း ကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို လာရောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက လက်ဝါးတစ်ချက် ထုတ်လိုက်တယ်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ဘေးတိုက် လက်ဝါးတစ်ချက် ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။

ဘန်း

လက်ဝါးနှစ်ခု ရိုက်မိသွားကြသည်။

ချက်ချင်းပဲ လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်လာပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အကာအကွယ် စွမ်းအား ပြိုကွဲသွားသည်။

ထို့နောက် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဒီအရာအားလုံးက အသက်တစ်ရှူစာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ပျက်သွားတာ။

သူတို့ လွင့်စင်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းမန် နောက်ကွယ်မှာ နေမင်းကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

အလင်းရောင်က သူတို့အပေါ် ထပ်မံ ကျရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် နီးကပ်လာတဲ့ ကျန်းမန်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်း

သုံးယောက်လုံး မြေပေါ် မကျခင်မှာပဲ ကျန်းမန်က မြေကြီးထဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။

အရိုးတွေ ကြေမွသွားပြီး သွေးတွေက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပန်းထွက်လာသည်။

ဒီအရာအားလုံးက အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းလို့ ကောင်းရုံတို့တောင် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး။

စုချင်းယာ စီစဉ်ထားတဲ့ လူတွေ ရောက်လာဖို့ အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပဲ တိုက်ပွဲနယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားကြသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ကျန်းမန်က အဲဒီ သုံးယောက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"အပေါင်းအပါတွေ ရှိသေးတာလား"

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းရောင်တွေ ထွန်းလင်းလာတယ်။

ရောက်လာတဲ့ သုံးယောက်က ပါးစပ်ဟလိုက်ပေမယ့် စကားပြောဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး။

ပြီးတော့...

ဘန်း

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ် အပြင် အဆင့်ဆယ့်သုံး ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက် အလင်းတန်း၊ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု။

ဒါလည်း အသက်တစ်ရှူစာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပဲ။

သုံးယောက်လုံး မြေကြီးထဲ ဝင်သွားပြီး သတိမေ့သွားကြသည်။

ကျန်းမန်က ကောင်းရုံ ရှေ့မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရွှေရောင်အလင်းတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ တစ်ကိုယ်လုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။

အရင်က ကျန်းမန်က လုံးဝ အင်အားကြီးကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ခဲ့ရတာ။

ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။

အဲဒီလူတွေက တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှုံးသွားတာ မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ဘာမှ အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး။

ဒီလူရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သာမန် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။

"ငါ လေ့ကျင့်ထားတယ်လို့ ပြောသားပဲ"

ကျန်းမန်က ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ ဆရာဂျီ သင်ပေးတာ ကောင်းလို့ပါ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ သင်ခန်းစာတိုင်းက တကယ့် ပညာတွေချည်းပဲ။

အလကား စကားတွေ လုံးဝ မပါဘူး၊ ပိုအရေးကြီးတာက အကုန်လုံးကို သူတို့ မှတ်သား သင်ယူနိုင်တာပဲ။

မှော်ပညာရပ်ကို ထိန်းချုပ်တာ၊ အသုံးပြုတာ၊ ခံစားတာ။

ဆရာဂျီ မပါဝင်တဲ့ အရာဆိုတာ မရှိသလောက်ပါပဲ။

ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဆရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ဘေးက စုချင်းယာမှာ ဘာမျက်နှာထားမှ မရှိပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ အတော်လေး အံ့သြနေခဲ့တယ်။

သူမက ဖြစ်နိုင်ခြေ အမျိုးမျိုးနဲ့ ဖြေရှင်းရမယ့် နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားထားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့်...

ဒီလို ရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး။

ဘယ်လို နည်းလမ်းမှ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ သူမဆီမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အံ့သြမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူမမှာ နည်းလမ်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ တစ်ဖက်လူက ခွန်အား တစ်ခုတည်းနဲ့ မှော်ပညာရပ် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။

အံ့သြစရာလည်း ကောင်းသလို စိတ်ပျက်စရာလည်း ကောင်းတယ်။

ကျန်းမန်က လှည့်ပြီး စုချင်းယာ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ ပစ္စည်း ယူလို့ ရပါပြီ"

စုချင်းယာ က အခုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မောင်လေးက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ သူတို့ အမြဲပြောနေကြတာ ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံတာက လွယ်လွယ်နဲ့ ရထားတာတဲ့ ဒါပေမယ့် ငါထင်တာကတော့ အစွမ်းထက်တာက အစွမ်းထက်တာပဲ လွယ်လွယ်နဲ့ ရတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူ ပြောတာကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

ဒါက တခြားလူတွေ ပြောဖို့ လိုလို့လား။

အစွမ်းထက်တာက ညမအိပ်လို့လား။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ညမအိပ်ဘဲ ကြိုးစားလို့ပေါ့ ပါရမီရှိရင် ပိုတောင် ကြိုးစားရဦးမယ်။

ပါရမီ မရှိရင်တောင် မကြိုးစားဘဲနဲ့ ဘာလို့ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို လိုက်နေဦးမှာလဲ။

သူတို့ ဝင်္ကပါထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် အရာအားလုံးက ချောမွေ့သွားသည်။

နောက်ဆုံးမှာ စုချင်းယာက ပစ္စည်းကို ရသွားတယ် ဒါပေမယ့် ဒါက သူမ လိုချင်တဲ့ ရလဒ် မဟုတ်ဘူး။

သူမ တွေးထားတာနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။

ပြီးတော့...

သူမရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု အပေါ်မှာ တစ်ဖက်လူက ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူး။

သူက ဘယ်သူ့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုမှ မလိုချင်သလိုပဲ။

လူတွေကို အထင်သေးတာလား။

ဒါမှမဟုတ် သူသွားမယ့် လမ်းအတွက် ဘာသံသယမှ မရှိတာလား။

ဒီလူက ဘယ်လို လူမျိုးလဲ။

မာနကြီးတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတယ်။

ဒီလို လူမျိုးက တကယ်ပဲ ဝေးဝေး သွားနိုင်ပါ့မလား။

ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ပါရမီက ဒီလို စရိုက်မျိုးကို ပုံသွင်းပေးနိုင်တာ အမှန်ပဲ။

တစ်ဖက်လူက ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းတဲ့အခါ စိတ်အာရုံ မပြည့်စုံမှာကို တကယ်ပဲ မကြောက်ဘူးလား ဆိုတာကို သူမ အရမ်း သိချင်နေတယ်။

ကောင်းရုံလည်း သိချင်တယ် ဒါပေမယ့် သူ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးကျန်း ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံတာက တကယ်ပဲ ရွှေအမြုတေ အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်လို့လား"

"စိတ်အာရုံ ထိခိုက်ရင် စိတ်နှောင့်ယှက်မှုတွေ ရှိလာမယ် ပါရမီ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ပထမ လမ်းစဉ်နဲ့ပဲ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ် အထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေ ပါနေလို့ အနာဂတ်လမ်းက လျှောက်ရခက်မယ် အညစ်အကြေးတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ အချိန်အများကြီး ယူရလိမ့်မယ်"

"တတိယ လမ်းစဉ်နဲ့ သွားနိုင်မှသာ အချိန်ကုန် သက်သာပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို ကူးနိုင်မှာ"

ကောင်းရုံက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဒီအရာတွေကို ကျန်းမန် မသိပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီမေးခွန်းကို ဖြေဖို့က အရမ်း ရိုးရှင်းလေသည်။

"နောက်နှစ် ငါ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းတဲ့အခါ အဖြေ ထွက်လာမှာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းရုံ အံ့သြသွားသည်။

စုချင်းယာ လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

နောက်နှစ် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမယ် ဟုတ်လား။

သူမရှေ့က လူက နားလည်လို့ မရနိုင်လောက်အောင်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေပြီလို့ သူမ ထင်လိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ဆယ်နှစ်နေမှ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းဖို့ မရည်ရွယ်ထားပါဘူး အဲဒီလိုဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ရဲ့ ကံကြမ္မာက အမီလိုက်သွားမှာပေါ့။

နောက်နှစ် မဖြစ်မနေ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းရမယ်၊ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အတွက်ကတော့ ဒီတစ်ခါ လုရုံပဲ။

ဒီတစ်ခါ အဆင့်ကို လုမယ် နောက်နှစ် အဆင့်တက်လှမ်းမယ့် ကျင့်စဉ်ကို လုမယ် ပြီးရင် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမယ်။

ဒီထက် ပိုနှေးလို့ မရတော့ဘူး။

သေချာတာပေါ့ သူတို့ကတော့ ယုံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး နောက်နှစ်ကျရင် သူတို့အလိုလို မြင်ရမှာပဲ။

ထို့နောက် စုချင်းယာက ကျန်းမန်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ရတနာ ရှာဖွေရမည်ဟု အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ရတနာလား"

စုချင်းယာ က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး "ဂိုဏ်းဟောင်းက ရတနာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ငါ သိတယ် ဒါပေမယ့် ပထမ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိတယ် ဓားပျံစီးပြီး သွားရင် နေ့တစ်ဝက်လောက် ကြာမယ်"

တစ်ခဏရပ်ပြီးနောက် စုချင်းယာ က ဆက်ပြောသည်။

"ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းငယ်တွေရဲ့ ပြိုင်ပွဲကြီးက အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး မြန်ရင် လဝက် နှေးရင် နှစ်လလောက်တောင် ကြာနိုင်တယ်"

"အများအားဖြင့် တစ်လနီးပါးလောက် ကြာတတ်တယ် ဒါကြောင့် အချိန်က လုံလောက်တယ်"

ကျန်းမန်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်၊ ရတနာ သွားစမ်းဖို့က အချိန်မကုန်ပါဘူး အသွားအပြန်ဆိုရင် တစ်ရက်ကျော်လောက်ပဲ ကြာမှာပါ။

ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး။

တစ်ရက် စောင့်ပြီးမှ ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ်က လူတွေနဲ့ ပြန်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်လို့ ရတယ်။

အကယ်၍ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု စမ်းမိပြီး ပါရမီ ပွင့်သွားရင် အစီအစဉ်ကို နည်းနည်း ပြောင်းလို့ ရပါတယ်။

အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး အဆင့်ကို မြှင့်ဖို့ မလိုတော့ဘဲ အဆင့်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လို့ ရပါပြီ။

"ငါတို့ သွားကြည့်ရအောင်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထိုပါရမီရှင်များကို သူ့ကို နှစ်ရက်လောက် စောင့်ဖို့ သတင်းချန်ထားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် သတင်းရရှိသွားသော ရှန်လျန် က အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"သူက နှစ်ရက်တောင် အချိန်ဆွဲချင်တာလား ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သူ ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ ငါက သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကောင်းတွေ ရှာပေးထားတာကို"

ချောင်ယွီ က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းမှာ လူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း သူ့စွမ်းအားက အဲဒီလောက် မကြီးဘူးဆိုတာ သိသွားပြီး ဒဏ်ရာရသွားလို့ နှစ်ရက်လောက် အနားယူချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ထို့နောက် သူတို့က ဆွေးနွေးကြပြီး ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထဲမှာ သူတို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ ရှာကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ပထမ ခြံဝင်းငယ်မှာ လုရတာ အရမ်း ပြင်းထန်လေသည်။

အထဲကို အလျင်စလို မဝင်ကြသေးဘူး။

——

အခြားတစ်ဖက်တွင်

ကျိုလင်က ကျန်းမန် ရောက်လာဖို့ မျှော်လင့်နေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူမနဲ့ ဘယ်လောက်တောင် ကွာဟသလဲ ဆိုတာကို အစ်မဖြစ်သူကို သိအောင် လုပ်ပြမယ်။

သူမက အစပြုပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံးဝ မလိုအပ်ပါဘူး။

သူမက တစ်ဖက်လူကို ကူညီခေါ်ဆောင်ပေးလို့ ရပါတယ် ဒါပေမယ့် အစ်မဖြစ်သူက နေရာကို ပြောင်းပြန် မှတ်ထားပုံရတယ်။

All Chapters