အခန်း ၁၆၈

အခန်း ၁၆၈ ပြိုင်ဘက်ကင်း အသွင်

ပထမ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ မကြာသေးသော ရှန်လျန်နှင့် ချောင်ယွီတို့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

ရှန်လျန်က မျက်မှောင်ကုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းသွားတယ် ပြီးတော့ အဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားတယ် ဒါက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မြင့်တဲ့ သူတွေအတွက်တော့ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစွမ်းထက်သူနဲ့ အစွမ်းထက်သူ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အားနည်းသူနဲ့ အားနည်းသူ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြတာကိုး ဒါပေမယ့် ငါတို့ကတော့ အခြေအနေ မကောင်းဘူး ကျန်းမန်ကြောင့် အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်သွားပြီ နှစ်ရက်လို့ ပြောထားပြီး ဆယ်ရက်ကျော်နေပြီ ဘယ်ရောက်နေလဲ မသိဘူး"

ချောင်ယွီကလည်း အနည်းငယ် ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက သူ့အတွက် ဒုက္ခပေးမယ့်သူတောင် ရှာထားသေးတာ အခြေအနေကို ကြိုသိပြီး ငါတို့ကို အကွက်ဆင်သွားတာလား မသိဘူး"

ရှန်လျန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကနေ ဒီနေရာအထိ လာပြီး စာမေးပွဲ ဝင်နိုင်တာ ရိုးရိုးအေးအေးတော့ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြပေ။

မူလကတည်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းမန် ဒုက္ခရောက်သည်ကို မြင်ရပါက ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး မမြင်ရပါကလည်း ဆိုးရွားသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို မထိခိုက်စေပေ။

သူတို့က ကျန်းမန်နှင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ယှဉ်ပြိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံးဝ လိုအပ်ချက် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းတွင် သူတို့ လုယူသင့်သည်များ အားလုံးကို ရရှိပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အငြင်းပွားစရာ မရှိတော့ချေ။

သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို စိတ်ထဲထားရန် မလိုအပ်ချေ၊ ကျန်းမန်ကဲ့သို့သော သူများသာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခု ခုနစ်ရက် အချိန်ကျန်ရှိသေးရာ သူတို့ အနေဖြင့် အဖွဲ့ဝင် သွားရောက် ရှာဖွေရန် လိုအပ်လေသည်။

ကျန်းမန်ကိုမူ သူတို့ အထင်မကြီးကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ်မှ ပါရမီရှင်ဟု မနည်းခေါ်ဆိုရသော အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးနှင့် တတိယ ခြံဝင်းငယ်မှ သာမန် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးတို့ကို ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ မရှိချေ။

——

စည်းမျဉ်းများ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ကျန်းမန်က အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ခုနစ်ရက်အကြာသို့ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သိရသောအခါ သူ ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

ကတုံးပြောင်ပြောင်နှင့် အမျိုးသား ပြောစကားအရ သူ ဘာမှမလုပ်ပါက အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ပင် ကြာမြင့်နိုင်သေးလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စစ်မှန်သော သံမဏိကျောက်ကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရန် ဆက်လက် ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီ၊ အဆင့်မြင့်အဆင့် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက် အလင်းတန်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမှုနှင့် မှော်ပညာရပ် အသုံးပြုမှု ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကြောင့် စွမ်းအား တစ်ဝက်ခန့်သာ ပေါင်းစပ်နိုင်ပါကလည်း ကောင်းရုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုမူ ခုနစ်ရက်သာ အချိန်ရလေသည်။

ထိုအချိန်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ရန် အချိန် မရှိတော့ချေ။

ဤအခြေအနေတွင် ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် ရှိသော အစ်မဖြစ်သူနှင့် တတိယ ခြံဝင်းငယ်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် သာရှိသော ကောင်းရုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်ငါးဆယ်အတွင်း ဝင်ရောက်ရန်မှာ မနည်း ကြိုးစားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

ကိုယ့်ဒူး ကိုယ်ပြန်ချွန်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေပြီ။

ကြိုးစားအားထုတ်မှု မလုံလောက်သေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်ပါက ကောင်းရုံတို့ မည်မျှပင် အားနည်းစေကာမူ မိမိကိုယ်တိုင်က သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပထမနေရာကို လုယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့ ညည်းညူနေ၍ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ ဆက်လက် ကြိုးစားရန်သာ လိုအပ်လေသည်။

ထို့အပြင် စည်းမျဉ်းများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ မိစ္ဆာများ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှလေသည်။

ဂိုဏ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကို ဖြေရှင်းခိုင်းခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့် ခုနစ်ရက်အကြာ ဖြစ်ရသည်ကိုမူ သူ မသိရှိနိုင်ချေ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က ဆက်လက် မရပ်နားတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကိုသာ မနားတမ်း ကျင့်ကြံနေလေတော့သည်။

တစ်ရက်

နှစ်ရက်

ရှစ်ရက်မြောက်နေ့ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်သည်အထိ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းမန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

အောင်မြင်သွားလေပြီ။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

"နှမြောစရာ ကောင်းတာက အဝါကြီး မရှိတာပဲ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ ငါ့ကို သူမမြင်လိုက်ရဘူး"

"သူ ကံမကောင်းဘူးပဲ မှတ်လိုက်တော့မယ်"

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပထမ ခြံဝင်းငယ် နယ်ပယ် တစ်ခုလုံးတွင် ဝင်္ကပါများ လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ကျပန်း တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးလင်းသည်နှင့် စတင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သူ့တွင် ညတစ်ဝက်ခန့် အချိန်ရသေးလေသည်။

သိချင်စိတ်ဖြင့် ကျန်းမန်က မိစ္ဆာပြကြေးမုံကို တစ်ချက် စမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာ တစ်ရာ့ရှစ်ကောင် ပေါ်လာကြောင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။

"ဒီလောက်တောင် များတာလား သူတို့နဲ့ ကျပန်း တွေ့ရနိုင်မလား မသိဘူး"

ကျန်းမန် လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်ထိ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိသေးပေ။

စမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မှတ်တမ်းတင်ရန် မထိုက်တန်ဟုသာ ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် သူ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ရန် စတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အချိန် အရမ်းတိုတောင်းသဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း လက်လျှော့၍ မဖြစ်ပေ။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဆေးလုံး မရှိခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ကျန်းမန်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အိပ်ပျော်သွားပါက ထိုဟောင်းနွမ်းနေသော အဆောက်အအုံထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားနိုင်မည်လား။

ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်လေသည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းမန်က စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူက နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အိပ်မက်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူက မြူခိုးများကြားတွင် ပေါ်လာကာ အရှေ့ဘက်တွင်မူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဘုရားကျောင်း ပျက်ကြီး ရှိနေလေသည်။

အလင်းရောင်က ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမို တောက်ပနေလေသည်။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် မှတ်တမ်း ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ စာသားများ ပြောင်းလဲသွားသည်မှအပ အခြား မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိချေ။

"ဟော့ပင်းကျီကို ကယ်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပါ"

ကျန်းမန်က မှတ်တမ်းကို ကြည့်ကာ အတော်လေး အံ့သြသွားလေသည်။

ဒီ ဟော့ပင်းကျီဆိုသူက ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးသလား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သေဘေးနှင့် ကြုံနေသည်ကို မကယ်ဘဲ နေ၍ ရမည်လား။

ကျန်းမန်က စုတ်တံကို ယူကာ မှတ်တမ်း ရေးသားလိုက်လေသည်။

"ငါ ယွန်းရှာတောင်ထွတ်က ကျန်းမန် အရာအားလုံးကို စတေးပြီး ကယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ် ဒါပေမယ့် စွမ်းအား မလုံလောက်လို့ အကူအညီ လိုအပ်တယ် ဘယ်သူ ငါနဲ့အတူ လိုက်မလဲ"

စုတ်တံကို ပြန်ချထားကာ အခြားသူများ ရောက်လာပြီး အတူတူ သွားကယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။

နောက်ထပ် ဝင်ငွေ တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းမန်က ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေလေတော့သည်။

တကယ်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အငွေ့အသက်များကို စုပ်ယူကာ မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်နိုင်လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအား သုံးခုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်လေသည်။

ကျင့်ကြံမှု၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်အာရုံ

ယခု သူက ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်ကာ စွမ်းအား သုံးခုကြားရှိ အတားအဆီးများကို ဖြိုခွင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ပေါင်းစပ်မှုများကို ပြုလုပ်နေလေသည်။

ညတစ်ဝက်ခန့် အချိန်အတွင်း သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အတားအဆီးများကို အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး စွမ်းအားများ စတင် ပေါင်းစပ်လာခဲ့လေသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

စွမ်းအားများ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားလေသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အဆုံးသတ်ချိန်တွင် ကျန်းမန်က ရုပ်တုဘေးရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ပိုမို တောက်ပလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် နေရာမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ မိုးလင်းတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျပန်း တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူက ဒယ်အိုး ဘေးတွင် ရှိနေသေးသော ကောင်းရုံနှင့် စုချင်းယာတို့ကို သွားရှာလိုက်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကတုံးပြောင်ပြောင်နှင့် အမျိုးသားတို့မှာ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ချေ။

ကောင်းရုံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က နောက်ထပ် အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် သွားရှာမယ် ပြောတယ် သခင်လေးကျန်း ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားတာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေမလား မသိဘူး ဒါဆိုရင်..."

ကျန်းမန်က သူ၏ စကားများကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ကို ခေါ်သွားရင် အဆင့်ငါးဆယ်အတွင်း ဝင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး သိပ်မများဘူး ဒါပေမယ့် ငါက ဒီလို မများတဲ့ အခွင့်အရေးကို အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့သူပဲ"

စုချင်းယာလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားလေသည်။

မျက်စိရှေ့မှ လူက အဘယ်ကြောင့် ကတုံးပြောင်ပြောင်နှင့် အမျိုးသားတို့နှင့် တိုက်ရိုက် သွားရောက် မဖွဲ့စည်းသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အဆင့်ငါးဆယ်အတွင်း ဝင်ရောက်ရန်မှာ လွယ်ကူလှလေသည်။

ထို့ထက်ပို၍ မြင့်မားသော အဆင့်များကိုပင် မျှော်မှန်းနိုင်သေးလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိုးလင်းသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျပန်း တိုက်ခိုက်မှုတွေ စတင်တော့မယ် မင်းတို့ လုပ်ရမှာ တစ်ခုပဲ ကာကွယ်ဖို့"

"ကျန်တာတွေ ငါ့ကို လွှဲထားလိုက်"

စုချင်းယာက စကားမဆုံးခင်မှာပင် အားကောင်းသော လက်ဝါးလေပြင်း တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအားက အဲဒီလောက်..."

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လက်ဝါးတစ်ဖက်က သူမ မျက်နှာရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားကာ မူလ အမြင်အာရုံကို ဖုံးကွယ်သွားလေသည်။

လက်ဝါးပြင်က အရာအားလုံး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမကို ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်မှ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် မြန်မြန် ဆုတ်လိုက်လေသည်။

သတိထားနေလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ တုံ့ပြန်တာ နှေးသွားတယ်"

အစ်မ

စုချင်းယာ အံ့သြ ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။

သို့သော် မျက်စိရှေ့မှ လူကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ မျက်လုံးထဲတွင် ညမအိပ်သော ပါရမီရှင် မဟုတ်တော့ချေ။

ထိုအစား ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော မတ်စောက်သည့် တောင်ထွတ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ကောင်းရုံက ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်ကာ ဖက်တီးလေး အဘယ်ကြောင့် ကျန်းမန်ကို ဤမျှ အထင်ကြီးနေသည်ကို ထပ်မံ နားလည်သွားလေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

အရာအားလုံးက လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု၏ ထိပ်ဆုံး အယောက်ငါးဆယ် ယခင်က စဉ်းစားရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့သော အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်လေသည်။

ယခုမူ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ထိပ်ဆုံး အယောက်ငါးဆယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ပြောနေလေသည်။

သူက တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နိုင်နေလေပြီ။

ကျန်းမန်က အရှေ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုးလင်းပြီ ကျပန်း တိုက်ခိုက်မှုတွေ စတင်ပြီ"

သူ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် အလင်းရောင်များ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာလေသည်။

ကျန်းမန် ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့ အပြင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်ဆုံး အယောက်ငါးဆယ် ဆိုတာ ဘယ်လို ပုံစံလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်"

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းရုံ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကာ စုချင်းယာလည်း အနည်းငယ်မျှ နှောင့်နှေးခြင်း မရှိတော့ချေ။

ခြေလှမ်းကို အမီလိုက်သွားလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာက သူမ သမိုင်းတစ်လျှောက် အတောက်ပဆုံး အချိန်အခါ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုလူတွင် နားလည်၍ မရနိုင်သော ယုံကြည်မှု တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

သူတို့ သုံးယောက် ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် အလင်းရောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် အလင်းရောင်များက အလယ်ဗဟို အကျဆုံး တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာ နေရာများတွင် လူခြောက်ယောက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။

သူ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံရသူများမှာ အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုအထဲမှ နှစ်ဦးကို သူ သိကျွမ်းနေလေသည်။

ရှန်လျန်က ကျန်းမန်ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ညီလေးနဲ့ တွေ့ရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ချောင်ယွီက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ညီလေး ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ်ကို ပြန်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မလုတော့ဘူးလား ဒီမှာ အကုန်လုံးက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် တွေချည်းပဲ ပြီးတော့ ညီလေးက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာသေးတယ် ဒီလမ်းက တော်တော် ကြမ်းတမ်းမှာပဲ"

ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးကောင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းပါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် နဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်က သိပ်မကွာဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်လျန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သိပ်မကွာဘူး ဟုတ်လား ဒါဆို ညီလေး ဗဟုသုတ နည်းသွားပြီ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ဆိုတာ ကျင့်ကြံမှု တစ်ခုတည်းကို ကိုယ်စားပြုတာ မဟုတ်ဘူး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အာရုံလည်း ပါဝင်တယ်"

"ဥပမာ အခု ကျွန်တော်ဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ရှစ် စိတ်အာရုံ အဆင့်ရှစ် ရောက်နေပြီ သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွေနဲ့ ကွာခြားချက်က အများကြီးပဲ"

တစ်ဖက်လူ၏ စကားဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမန်က သူ၏ ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာကာ လက်ဝါးက တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အသေအချာ ကပ်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားချိန်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကွာခြားလို့လဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းမန်၏ လက်ဝါးက ချိုင့်ဝင်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ခွပ်ခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုက မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရှန်လျန်၏ သွေးလေများကို လှည့်ပတ်သွားစေလေသည်။

သူ တစ်ကိုယ်လုံး အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချောင်ယွီ အံ့သြသွားသော်လည်း ဓားကို ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။

လက်ဝါးနှင့် ဝိညာဉ်ဓား ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြလေသည်။

ခွပ်

ဘန်း

ဓားရှည် ပျက်စီးသွားပြီး အရိပ်မဲ့ လက်ဝါးက ချောင်ယွီ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ကာကွယ်မှု အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖြိုခွင်းကာ သူမကို လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျန်းမန် ဤမျှ အစွမ်းထက်မည်ဟု မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခြေအောက်၌ ဆူးချွန်များ ပေါ်လာလေသည်။

ရေစီးကြမ်းသိုင်းလား။

သူ ရှောင်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အလင်းရောင်များ ထိုးကျလာလေသည်။

"ဒုက္ခပဲ"

ဘန်း

အလင်းရောင်က သူ့ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မိမိ၏ နည်းလမ်းများကိုပင် အသုံးမပြုလိုက်ရဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရလေသည်။

ကျန်းမန်က အနိုင်ရရှိမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ နေရာမှာပင် ရပ်နေကာ လေပြေများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် သူ၏ အဝတ်စများ လွင့်ဝဲနေလေသည်။

သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်မှာ ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော မတ်စောက်သည့် တောင်ထွတ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ထွတ်ကြီးက ဖိကျလာလေသည်။

လူတိုင်းကို အသက်ရှူကျပ်သွားစေလေသည်။

ကျန်းမန် မျက်လွှာချကာ သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

သူတို့ သုံးယောက်၏ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ထဲ ထားနေစရာ မလိုပါဘူး လူတိုင်း ကျွန်တော့် လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ကြမှာပါ ခင်ဗျားတို့က တခြားလူတွေထက် နည်းနည်း စောသွားရုံပါပဲ"

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းမန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ကောင်းရုံက သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျပန်း တိုက်ပွဲ စတင်ပြီ လူအများကြီး သခင်လေးကျန်း လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ကြမှာပါ ခင်ဗျားတို့ ရှက်နေစရာ မလိုပါဘူး"

"ပါရမီရှင်တွေ ကြားထဲမှာလည်း ပါရမီရှင် ရှိသေးတာပဲလေ"

စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းရုံက ကျန်းမန် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ သုံးယောက် အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။

ကောင်းရုံ ပြောသည်မှာ အရမ်း သိမ်မွေ့လွန်းသည်ဟု ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။ လီယွမ် လောက် မကောင်းမွန်ပေ။

လီယွမ်ကို သတိရမိသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပုံမှန် တိုးတက်မှု အတိုင်းဆိုလျှင် သူလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းငယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ မိမိက ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်တို့ သုံးယောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ရှန်လျန် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်၏ အစွမ်းထက်မှုက အနည်းငယ် သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေလေသည်။

ကျန်းမန်က သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် သာ ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။

ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ငါး သို့မဟုတ် အဆင့်ခြောက်၊ စိတ်အာရုံ အဆင့်ငါး သို့မဟုတ် အဆင့်ခြောက် သာ ရှိမည်မှာ သေချာလေသည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ လုံးဝ မှားယွင်းနေလေပြီ။

သူက ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ရှစ် ဖြစ်နေပြီး နည်းနည်းလေးမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ကျန်းမန်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်သည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ကို တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူက ချောင်ယွီ ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချောင်ယွီကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဤကျပန်း တိုက်ခိုက်မှု သက်သက်သာ ဆိုလျှင် သူတို့နှင့် ကျန်းမန်ကြားတွင် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိချေ။

သို့သော် ယခင်က ကျန်းမန်ကို အရှက်ခွဲရန် သူတို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးပြီး တမင်သက်သက် ဒုက္ခပေးရန်ပင် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြလေသည်။

ဤကိစ္စ မဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် မည်သူမျှ မသိရှိပါက သဘာဝကျကျ ဘာမှ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် မိမိကိုယ်တိုင် စကားပြောထွက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သိရှိသူများ ရှိနေလေပြီ။

အတူတူ မပြောဘဲ နေမည်လား။

တစ်ယောက်ယောက်က အစပြုပြီး ကောင်းချင်ယောင်ဆောင်ကာ သွားပြောပြလျှင်ကော။

နောက်ကျကျန်ခဲ့လျှင် အရိုက်ခံရမည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မူလက ပူးပေါင်းခဲ့ကြသော သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ အချင်းချင်း အကြီးမားဆုံး ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြလေတော့သည်။

——

ကျပန်း တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်ပြီးနောက် လူအများအပြားမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် အစွမ်းထက်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း မညံ့ဖျင်းကြချေ။

ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်သူများ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းထားရာ သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ အလွန် နည်းပါးလှလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မူလက အဆင့်ငါးဆယ့်ခြောက်တွင် ရှိသော အမျိုးသား တစ်ဦးသည် အခြား အဆင့်ခုနစ်ဆယ်ကျော် အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့်အတူ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ကို ဆက်တိုက် အနိုင်ယူထားခဲ့လေသည်။

အမျိုးသားက ဘေးရှိ လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သုံးပွဲဆက်တိုက် နိုင်ပြီ နောက်တစ်ပွဲ နိုင်ရင် လေးပွဲဆက်တိုက်ပဲ"

ထို့နောက် သူတို့က လူသုံးယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ပင် ပါဝင်နေသေးလေသည်။

ဒါက ရှင်းရှင်းကြီး အမှတ် လာပေးတာ မဟုတ်ပါလား။

အမျိုးသားက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သဘာဝတရားက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ"

အနည်းငယ်မျှ နှောင့်နှေးခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်လေသည်။

သူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းများ တောက်ပလာလေသည်။

ဝုန်း

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ပါဝင်သော အဖွဲ့ အနေဖြင့် သူ၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်လေသည်။

သို့သော် စွမ်းအားများ ပြယ်ပျောက်သွားသောအခါ တစ်ဖက်လူက နေရာမှာပင် ရှိနေသေးလေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အနီးသို့ပင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ထိတ်လန့်သွားကာ သူ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မီးခိုးငွေ့ နိဒါန်း

သူက အခြား လူနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

"ပေါ့ဆလို့ မရဘူး ဒီအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်က နည်းနည်း စွမ်းရည် ရှိတယ်"

ထို့နောက် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

လူသုံးယောက်က တစ်ဖက်လူကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ မကြီးမားသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်လေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူတွင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့က အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ် ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည် တစ်ဖက်လူ ဤမျှ ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်ကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဖက်လူကလည်း စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ် ကို လိုက်ဖွင့်လေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အားသာချက်က သူတို့ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ တစ်ဖက်လူက ကာကွယ်နိုင်လေသည်။

ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးလား။

သို့သော် သူတို့ မစိုးရိမ်ကြပေ။ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးပင် ဖြစ်စေကာမူ ကန့်သတ်ချက် ရှိလေသည်။ သူတို့၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က တစ်ဖက်လူထက် ပိုမြင့်မားမည်မှာ သေချာလှရာ တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ အချိန်ဆွဲ၍ အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

နံ့သာတစ်တိုင်စာ အချိန်နီးပါး ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့၏ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ်ပင် မနည်း တောင့်ခံနေရပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူကမူ နေရာမှာပင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ပဲလား"

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ပြိုင်ဘက်များကို သူက အစွမ်းကုန် အနိုင်ယူရန် မစဉ်းစားထားခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ဖိအားပေးရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သရေပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သွားလေသည်။

သရေပွဲသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့လည်း ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သို့သော် သိချင်စိတ်ဖြင့် သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အသုံးပြုကာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

မူလက သူတို့ အဖွဲ့၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ထိပ်ဆုံး သုံးဆယ် အတွင်းတွင် ရှိလေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

အဆင့်ငါးဆယ် သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားလေသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ။

သရေပွဲဆိုလျှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သိပ်အများကြီး ပြောင်းလဲစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အခြား အမျိုးသား တစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ဖက်လူက သူ့နာမည် ကျန်းမန်လို့ ပြောတယ် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က တစ်ယောက်များလား အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်က တတိယ ခြံဝင်းငယ်က နောက်တစ်ယောက်က ဒုတိယ ခြံဝင်းငယ်က ဖြစ်ရမယ် ငါတို့ သုံးယောက်က ပထမ ခြံဝင်းငယ်ကလေ"

"ခြံဝင်းငယ် နံပါတ်ငယ်တဲ့ သူနဲ့ သရေကျတာဆိုတော့ အမှတ် အများကြီး အနှုတ်ခံရတာပေါ့"

လူသုံးယောက်

"..."

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် သရေပွဲလို့ သတ်မှတ်လို့ ရမှာလဲ ဒါက ရှင်းရှင်းကြီး ရှုံးနိမ့်တာပဲ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကံဆိုးစွာနဲ့ ဒီလူနဲ့ သွားတွေ့ရတာလဲ။

ထို့နောက် ဤလူသုံးယောက်နှင့် အလားတူ ကြုံတွေ့ရသူများ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာခဲ့လေသည်။

လူတိုင်းက ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ခံစားနေရလေသည်။

ဒီ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကို သုံးတဲ့လူက အရမ်းကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချိန်ဆွဲလို့ မသေနိုင်ရတာလဲ။

ဒါက ရှင်းရှင်းကြီး စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှုထဲ ဝင်ရောက်သွားတာပဲ ဘာလို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် မတိုက်ခိုက်ရတာလဲ။

ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်လည်း သူတို့ ဘာမှ မကျေနပ်ချက် မရှိပါဘူး ဘာလို့ အချိန်ကုန်တဲ့အထိ တမင်သက်သက် ဆွဲထားရတာလဲ။

ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းငယ် နံပါတ် သေးငယ်တာကို သုံးပြီး သရေပွဲနဲ့ အနိုင်ယူတာပဲ။

ဒါက လူကို စော်ကားတာပဲ။

ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းမန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

ပထမဆုံး ပွဲစဉ် အပြီးတွင် ကျန်းမန်က အစွမ်းထက်သူ အများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရလေသည်။

မတတ်သာသည့် အဆုံးတွင် ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။

ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်လာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှု အရှိန် ပိုမြန်လာသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။

ဆယ့်နှစ်ပွဲ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှုမှာ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ဆယ့်ခြောက်ပွဲ ဆက်တိုက် တောင့်ခံနိုင်ပါက စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှုကို ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဆိုပါက ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်ရသည့် အရှိန်က အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ပင်ပန်းစေခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။

အနည်းငယ်မျှသာ အနားယူပြီးနောက် ဆယ့်သုံးပွဲမြောက် တိုက်ပွဲ စတင်လေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ပေါ်လာသူများမှာ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

လူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုလင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ဆုံခဲ့ရလေပြီ။