အခန်း ၁၇၃

အခန်း ၁၇၃ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဂိုဏ်းချုပ် သွားလုပ်ခိုင်းနေတယ်

ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသားက မျက်စိရှေ့မှ လူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက သူ သေချာပေါက် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်အောင် လုပ်ပေးရမယ်၊ အခု မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တွေက အိပ်ပျော်နေကြတယ်၊ တမန်တော် အဖမ်းခံရပြီးကတည်းက အိပ်မက်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲသွားပြီ"

"ကျန်းမန်က သူ့နာမည်ကို ကိုယ်တိုင် ရေးခဲ့တယ်၊ လူကယ်ဖို့အတွက် အရာအားလုံးကို စတေးဖို့တောင် ဆန္ဒရှိနေတယ်"

"သူ့ကို အားပေး ထောက်ခံတဲ့ သူတွေ ရှိနေတယ်"

"အကယ်၍ မင်း သူ့ကို သိမ်းသွင်းတာ ကျရှုံးပြီး သူ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းတာ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင်..."

"မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းလည်း ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်း ကိုယ်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ စွမ်းအား အများကြီး မရှိတော့ဘူးနော်"

ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသား၏ စေတနာဖြင့် သတိပေးချက်ကို ချန်ယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြကာ လက်ခံလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က သူ ပြသနေသလိုမျိုး သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး"

"ဒီလောက်တောင် ဗြောင်ကျကျ လုပ်နေတာက ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမက လူဖြစ်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ"

"ဒါပေမယ့် မင်းမှာ သက်သေ မရှိဘူးလေ၊ ပြီးတော့ သူက သူ့နာမည်ကို ကိုယ်တိုင် ပြောရဲတယ် ဆိုတာက လက်စားချေခံရမှာကို မကြောက်ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ၊ ဒီလောက်တောင် ဖြောင့်မတ်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမက လူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသားက ချန်ယွီ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ မင်း နာမည်ကို ထုတ်ပြောခိုင်းရင် မင်း ပြောရဲလို့လား"

ချန်ယွီ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

တကယ်ပင် မှန်ကန်လှလေသည်။

သို့သော် ကျန်းမန်ကတော့ ရဲဝံ့စွာ ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။

သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ချေ၊ တစ်ဖက်လူမှာ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမ က လူ ဖြစ်ရန် သေချာနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြောရဲရသနည်း။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ တမန်တော်ကို အစွမ်းကုန် ကယ်တင်မည်ဟုလည်း ရဲဝံ့စွာ ပြောဆိုရဲသေးလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သူမျိုးကို ကြည့်ရသည်မှာ သူ ပြဿနာ ရှိသည်ဟု မည်သို့မှ မပြောနိုင်ချေ။

ဤမျှ ရိုးသား ပွင့်လင်းသော သူမျိုးမှာ သဘာဝကျကျ အများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် လူအများ၏ ပူးပေါင်းမှုကို တောင်းဆိုရာတွင် သေချာပေါက် သဘောတူညီမှု ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမှု ကျရှုံးသွားပါက ကိစ္စများ ရှုပ်ထွေးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ယွီ က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်လေသည်။

"မင်းကို နောက်တစ်ခု သတိပေးရဦးမယ်၊ မကြာသေးခင်က အိပ်မက်ထဲက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ မီးတောက်တွေက ပိုပိုပြီး တောက်ပလာတယ်၊ သူတို့က ကျန်းမန် နဲ့ ပတ်သက်နေမယ်လို့ သံသယ ဝင်နေကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ပိုပြီး အာရုံစိုက် ခံနေရတယ်"

ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသားက ထပ်မံ သတိပေးလိုက်လေသည်။

ဖယောင်းတိုင်မီး တောက်ပလာခြင်းက တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးချေ။

သို့သော်လည်း ကျန်းမန် အိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တိတိကျကျ မည်သို့ဖြစ်သည်ကိုမူ မသိရှိနိုင်ချေ။

ထို့နောက် သူတို့၏ လူများက ပြင်ဆင်မှုများ စတင် ပြုလုပ်ကြလေတော့သည်။

ချန်ယွီကမူ ကျွန်းစုများဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်၏ အိပ်မက်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် စတင် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

ကျန်းမန် အဆင့်တက်လှမ်းမည့် ကျင့်စဉ်ကို စတင် လုယူသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထူး အိပ်မက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူကလည်း တစ်ဖက်လူနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကြားရှိ တုံ့ပြန်မှုများကို အသုံးချကာ တစ်ဖက်လူကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် တစ်ဖက်လူအပေါ် လွှမ်းမိုးမှု ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တော့ ဤတစ်ကြိမ် ကျန်းမန် အဆင့်တက်လှမ်းမည့် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိရန် တားဆီးနိုင်မည့် အရာမှာ ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူထားခြင်းကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းက တစ်ဖက်လူကို မတားဆီးနိုင်ကြောင်း သူ အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက အလွန် မာနကြီးကာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အားမနာတမ်း စုပ်ယူခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်၊ သာမန် စွမ်းအားများ လုံးဝ မဟုတ်ပေ၊ စုပ်ယူသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မူမမှန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

သေချာပေါက် သက်ရောက်မှုများ ရှိလာမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူ့တွင် ထိုသက်ရောက်မှုများမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိနေလေသည်။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ လက်အောက်ခံ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပါက သော့ခလောက် တစ်ခု အချခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်တွင်လည်း ရှိလေသည်။

အကယ်၍ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အိပ်ပျော်မနေပါက သော့ခလောက် ဖွင့်ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်နက် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

သော့ခလောက် ရှိနေပါက အဆင့်တက်လှမ်းမည့် ကျင့်စဉ်ကို ပုံဖော်ရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်မည့် ဆွဲဆောင်မှုရှေ့တွင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။

တစ်ဖက်လူက တကယ်ပင် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမ မှ လူ ဖြစ်စေကာမူ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ပါက မည်သည့် ပြဿနာမှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

————

ကျန်းမန်က ဂျီဟောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူက မိမိကို အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခိုင်းချင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

တကယ်တော့ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ၊ လက်ထပ်ထားပြီးသား ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေကို လက်ထပ်ထားလေပြီ။

မုန့်ချဲ့ဝေက ဘာလို့ မုန့် မျိုးရိုး ဖြစ်နေရတာလဲ ဆိုတာကို မသိပေမယ့် သူမကလည်း ဂျီ မိသားစုက လူပါပဲ။

သို့သော် ဂျီဟောက် ပြောစကားအရ မြူခိုးမြို့တော် တွင် ကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ပါက၊ သူ့အနေဖြင့် တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်ရန် ခွန်အား ရှိလာမည်ဟု ဆိုလေသည်။

အကယ်၍ ကောင်းမွန်စွာ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါက အဓိက မိသားစုက အမျိုးသမီးများနှင့် လက်ထပ်ရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မိသားစုခွဲမှ အမျိုးသမီးများနှင့်တော့ ဖြစ်နိုင်သေးလေသည်။

မကြာမီ အခြေအနေများကို လာရောက် စစ်ဆေးရန် လူလွှတ်လာနိုင်သေးလေသည်။

"အဝါကြီး ငါ တောင်တန်း ထိပ်ဖျားကိုပဲ သွားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မိန်းမမိသားစုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ မြူခိုးတွေက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား နဲ့ ပတ်သက်နေမယ်လို့ မင်း ထင်လား"

နွားဝါကြီးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"မြူခိုးမြို့တော်က ထူးခြားတဲ့ မြူခိုးတွေက ကျင့်စဉ်ရှာ မြူခိုးတွေ ဖြစ်နိုင်တာလား"

နွားဝါကြီးက မြက်ကို စားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မသေချာဘူး"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိသည်ဟု ထင်မြင်မိလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓာတ်ငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကလည်း အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ယူဆောင်လာသည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဆယ်ပုံကိုးပုံ ဂျီဟောက် ပင် ဖြစ်လောက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဓာတ်ငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဂျီ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသလို၊ ကျင့်စဉ်ရှာ မြူခိုးတွေ ကလည်း ဂျီ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေလောက်လေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားက တောင်းဆိုသော အရာများက ဂျီ မိသားစုတွင် ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသို့ ကြည့်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားလှလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မသွား၍ မဖြစ်တော့ချေ။

"အကယ်၍ ငါ အောင်မြင်သွားရင် တကယ်ပဲ သခင်မလေး ထွက်လာမှာလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငြင်းလိုက်ရင် ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"မုန့်ချဲ့ဝေ က ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန် ကို အစောကြီးကတည်းက သိနေမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ အပြင်ထွက်ရန် ခက်ခဲသလို ဂျီဟောက်ကလည်း သူမ စေလွှတ်လိုက်သော လူ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် နောက်ထပ် ထွက်လာမည့် သူများမှာမူ သူမနှင့် ပတ်သက်နေလောက်လေသည်။

ထိုအခါကျလျှင် ပြဿနာ ကြီးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

"အကယ်၍ သူမ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာရင်တောင် ငါက ထွက်ပြေးနိုင်တယ်၊ ငါ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ဤတစ်ကြိမ် အဆင့်တက်လှမ်းမည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် အခြား အန္တရာယ်များ ရှိမရှိ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား"

နွားဝါကြီးက တည်ငြိမ်စွာ စကားလုံး လေးလုံး ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ထိတွေ့ထားတယ်၊ ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံ ထဲမှာ သော့ခလောက် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်"

"ရေတွင်းထဲက သော့ခလောက်"

"အကယ်၍ မင်းက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင်တောင် အမှတ်အသားတွေ ကျန်နေဦးမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်း ဆက်ပြီး သော့ခတ်ခံရနိုင်တယ်"

"ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အိပ်မက် စွမ်းရည် ရှိတယ်"

"သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်က သေဆုံးသွားပြီ၊ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်က ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် အပြီးမှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ လုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမယ့် သူမမှာ လက်အောက်ခံတွေ ရှိသေးတယ်"

"မင်း အဲဒီလူတွေနဲ့ တွေ့ရနိုင်တယ်"

အကယ်၍ သူ့ကို သော့ခတ်ထားရုံ သက်သက်သာ ဆိုပါက ဘာမှ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် အခြားသူများ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လာမည် ဆိုပါက အနည်းငယ် ဒုက္ခများမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်က သူတို့၏ စွမ်းအားကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရရှိသော အဖြေမှာ လုံခြုံသည် ဟူ၍ ပင် ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ အိပ်မက်ထဲတွင် စွမ်းအား အများကြီး သယ်ဆောင်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မည်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုကိုမျှ တိုက်ရိုက် ဖြစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် စိတ်အာရုံ အပေါ်တွင်တော့ သက်ရောက်မှု အချို့ ရှိနိုင်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က သက်ရောက်မှု မရှိဘူးဟုပင် မှတ်ယူလိုက်လေသည်။

အကူအညီ တစ်ခုတောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးလေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က မိမိ၏ စွမ်းအားများကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိလာသော အပြောင်းအလဲများကို လေ့လာနေလေသည်။

အောက်တိုဘာလ ဆယ့်ငါးရက်နေ့ အထိ။

ကျန်းမန်က သွေးလေအားဖြည့် ဆေးလုံး အချို့ ဝယ်ယူကာ သံအမှတ်အသား ကို ယူဆောင်လျက် တောင်ကုန်းလေး ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

အဆင့်တက်လှမ်းမည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အားလုံးကို ဤနေရာမှ ဝင်ရောက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်စဉ်က မည်သူမျှ သူ့ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် တောင်ကုန်းလေး ပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ လူအများအပြား၏ အကြည့်များက သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြလေသည်။

ထိုအထဲတွင် ဝေ့ချူယောင်လည်း လာရောက် နှုတ်ဆက်လေသည်။

ကျိုလင် ကမူ ခေါင်းငြိမ့်ပြရုံသာ ပြုလုပ်လေသည်။

အခြားသူများကတော့ အနည်းနဲ့အများ စူးစမ်းမှု၊ သံသယ ဝင်မှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်၍ ဘာမှ မပြောကြပေ။

အဋ္ဌမနေရာကို ဤလူများက မျက်နှာချင်းဆိုင် သံသယ ဝင်ဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိပ်ဆုံး ခုနစ်ယောက်မှ လွဲ၍ ပေါ့။

ကျန်းမန်က ဤအကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သူမျှ မရှိသော အမျိုးသား တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် လူတိုင်းကို ဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

ကျန်းမန်ပင် တစ်ဖက်လူကို အာရုံစိုက်မိသွားသည်၊ ထိုလေးလံသော အရှိန်အဝါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလေးချိန်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း အသိပေးနေသကဲ့သို့ ပင်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

တစ်ဖက်လူကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မြင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ ယုံကြည်မှု၊ မာနကြီးမှု၊ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှု။

ယခင်က ကျန်းမန် မိမိကိုယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိုပြိုင်ဘက်ကင်း နေရာလေး လှုပ်ခတ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤလူက အလွန် အန္တရာယ် များလေသည်။

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက မိမိတွင် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်သိုင်း နှစ်ပိုင်း မရှိပါက တကယ်ပင် မည်သူ နိုင်မည်၊ ရှုံးမည် ဆိုသည်ကို ပြောရခက်မည် ဖြစ်လေသည်။

မကြာမီ တစ်ဖက်လူ၏ အမည်ကို သူ သိရှိလိုက်ရလေသည်။

ရှန်ကွမ်လျိုယွင်

အပြင်ဂိုဏ်း၏ ပထမနေရာ

ယခုအချိန်တွင် အစွန်အဖျားရှိ လူတချို့က ကျန်းမန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် သံသယ မဝင်ဝံ့သော်လည်း တိုးတိုးလေး ပြောနေကြလေသည်။

"သူ့ရဲ့ အဋ္ဌမနေရာက တကယ့် အစွမ်းအစ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်၊ အဖွဲ့လိုက် အဆင့် ဆယ့်သုံး ဆိုတာက ပိုဆိုးသေးတယ်"

"အသက်ငယ်တာကို အားကိုးပြီး အမှတ်ရတာလေ၊ သူ့ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းအစမှ မဟုတ်တာ"

"အသက်အရွယ်ကို ယှဉ်ချင်ရင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကို ပြန်သွားလေ"

"ဒါပေမယ့် သူက စွမ်းအားကို ယှဉ်ဖို့ လာတာလေ၊ အသက်အရွယ်ကို သွားယှဉ်နေတာက လွန်လွန်းတယ်"

"ဘာမှန်းမသိဘဲ ရှုံးသွားရတာ မတရားဘူး"

ဘေးမှ လူကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ ယုတ္တိရှိတယ်၊ ဒါဆို ဘာလို့ ဂိုဏ်းကို သွားမပြောတာလဲ"

"ပြောပြီးပြီ"

"ဂိုဏ်းက ဘယ်လို ပြောလဲ"

"ဆရာက ငါ့ကို ဂိုဏ်းချုပ် သွားလုပ်ခိုင်းနေတယ်"

"ပြီးတော့ရော"

"ငါ ငြင်းလိုက်တယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျင့်ကြံခွင့် မရှိဘူးလေ"

"သြော် အဲဒီလိုကိုး"

တိတ်တဆိတ် သံသယ ဝင်နေသူများ အများအပြား ရှိသော်လည်း မည်သူမျှ ဂိုဏ်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည် မချေပနိုင်ကြချေ။

ထို့ကြောင့် တချို့လူများက တိတ်တဆိတ် ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေကြလေသည်။

အဆင့်တက်လှမ်းမည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းမန်ကို ဤအဋ္ဌမနေရာမှာ ရေရောထားကြောင်း သိရှိစေရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်က ဤလူများကို အပြစ်မတင်ပါဘူး၊ မိမိ၏ အလင်းရောင်က အလွန် အားနည်းနေသေးခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မကြာတော့ပါ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် အမြန်ဆုံး လအနည်းငယ် အတွင်း သူ၏ အလင်းရောင်က အပြင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

အပြင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာတော့မည့် လူများပင်လျှင် သူ၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ရေချိုးရမည် ဖြစ်လေသည်။

"အချိန်ရောက်ပြီ အားလုံး ပြင်ဆင်ကြပါ"

အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မည်သူမျှ အခြားအရာများကို ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်ကြတော့ပေ။

ထို့နောက် ရင်ပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ဝင်္ကပါ အလင်းရောင်များ ပျံ့နှံ့သွားကာ သံအမှတ်အသား သယ်ဆောင်လာသူ အားလုံးကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေတော့သည်။

ကျန်းမန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လည်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် လမ်းသုံးခွဆုံ တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိချေ၊ အခြားသူများ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကိုလည်း သူ မသိရှိပေ။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ရပ်နေခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အကြမ်းဖျင်း မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

အရှေ့ဘက်တွင် တောင်တန်းများ ရှိပြီး၊ ဘယ်ဘက်တွင် အဆုံးအစမဲ့ သမုဒ္ဒရာ ရှိကာ၊ ညာဘက်တွင် မြူခိုးများ ရှိလေသည်။

မည်သည့် မိတ်ဆက်မှုမျှ မရှိသလို မည်သည့် အခြေအနေမျှလည်း မရှိချေ။

ဘယ်ဘက်ကို သွားချင်သည် ဆိုသည်ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤနေရာရှိ အငွေ့အသက်များက ပုံမှန် အဆင့်တက်လှမ်းမည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများထက် ပိုမို အားကောင်းလေသည်။

ထို့ကြောင့် အဆင့်တက်လှမ်းမည့် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိရန် ပိုမို လွယ်ကူမည် ဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် တောင်တန်းများဆီမှ ထိုခံစားချက်က အလွန် သိသာလှလေသည်။

"ဆရာဂျီ ပြောတာနဲ့ အတိအကျပဲ၊ သူ ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်လောက်တယ်"

"ဒါဆို ကျင့်စဉ်ရှာ မြူခိုးတွေက တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေနိုင်တယ်"

ကျန်းမန်၏ အကြည့်များက မြူခိုးများ ရှိရာဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လုံးဝ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။

သူ ထိုဘက်သို့ လျှောက်သွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြူခိုးများ စတင် ပေါ်လာလေသည်။

မြူခိုးများက အတက်အကျ ရှိပြီး လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ တိုက်ခိုက်မှု အသေးစားလေးများ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

လူကို အလိုအလျောက် ကျင့်ကြံမှုများ လှုံ့ဆော်ကာ ခုခံစေရန် ဖိအားပေးနေလေသည်။

သို့သော် သူ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအား အားလုံး လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရလေသည်။

မည်သည့် မြူခိုးကမျှ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတော့ချေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြူခိုး လူရိပ်တချို့ ပေါ်လာသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

လူရိပ်တိုင်းက သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိထားမိသွားကြပြီး အားလုံးက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြလေသည်။

ထိုအကြည့်များက လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်း မြင်လိုသကဲ့သို့ ပင်။

ကျန်းမန် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

အချိန် အတော်ကြာပြီးမှ ဤမြူခိုး လူရိပ်များက စတင် လှုပ်ရှားလာကြလေသည်။

သူတို့က ကျန်းမန် အရှေ့တွင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လာရောက် ပိတ်ဆို့ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

ကျန်းမန် သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လျှောက်သွားလေသည်။

အနီးသို့ ရောက်သောအခါ သူ ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်လေသည်။

ရေစီးကြမ်း သိုင်း

ဝုန်း

တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အောက်မှနေ၍ အထက်သို့ ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရပြီး မြူခိုးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် လက်ဝါးအချို့ ပေါ်လာကာ ပေါ်လာမည့် လူရိပ်များ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် မြူခိုးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အတားအဆီး မရှိချေ။

ဤအရာများက ကျန်းမန် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန် မထိုက်တန်သေးချေ။

ဤလူရိပ်များ တိုက်ခိုက်လာချိန်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပထမ ခြံဝင်းငယ်မှ လူအချို့ ပေါ်လာတတ်လေသည်။

သူတို့က ကျန်းမန်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြလေသည်။

သို့သော် အားလုံးက ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်လာကြလေသည်။

တချို့က ရေရောထားသော အဋ္ဌမနေရာက ဘယ်လို အစွမ်းအစမျိုး ရှိလဲ ဆိုတာကို စမ်းကြည့်ချင်သေးသည်ဟုပင် ပြောဆိုကြသေးလေသည်။

သို့သော် အားလုံးက ကျန်းမန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် မြူခိုးများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်ကြချေ။

ကျန်းမန်လည်း သူတို့က တကယ့်လူများ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို မသေချာပေ။

ရှန်ကွမ်လျိုယွင်ကို တွေ့ရှိချိန်အထိ၊ တစ်ဖက်လူက ကျန်းမန်ကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီး နေရာမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအခါမှသာ တကယ့်လူများနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းမန် နားလည်သွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဆုံစည်းမှုမျိုး ရှိနေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကျန်းမန်က မြို့တစ်မြို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

မြို့ထဲတွင် လူမရှိသလို မြူခိုးများလည်း မရှိချေ။

ကျန်းမန် အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ မြို့ပြင်ဘက် တစ်ခုလုံး မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

သူက ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

မြို့အလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျန်းမန် ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မြူခိုးများက ရေတွင်း တစ်ခုကဲ့သို့ အပေါ်သို့ တက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

သူက ရေတွင်းအောက်တွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အောက်ဘက်တွင် ဖိပိခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထွက်ပေါက်ကို မမြင်ရချေ။

ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက စတင် ပြောင်းလဲလာပြီး မြူခိုးများက တဖြည်းဖြည်း ညိုမည်းလာလေသည်။

အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများက ပျံ့နှံ့လာလေသည်။

သူ့ကို ဤနေရာတွင် ထာဝရ ပိတ်လှောင်ထားရန် ပြုလုပ်နေလေသည်။

"မင်း ခံစားမိလား"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းမန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ဖက်လူ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီ စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မှတ်မိတယ်လား"

"မမှတ်မိပါဘူး၊ ဒီတိုင်း ရမ်းစမ်းပြီး ပြောလိုက်တာ မင်းက တကယ်ပဲ အယုံလွယ်တာပဲ၊ ကြည့်ရတာ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူးထင်တယ်"

ကျန်းမန်က အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ သိကြတာလား"

"သိတယ်၊ ငါက ဘယ်သူလို့ မင်း ထင်လဲ"

ချန်ယွီ က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး၊ ဆယ်ပုံကိုးပုံ ငါ့အိမ်ကို မလာဖူးလို့ နေမှာပေါ့"

လာဖူးရင် အဝါကြီးက မင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီပေါ့။

ချန်ယွီ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည်၊ ဤလူက ထူးဆန်းလှလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် မကြောက်ရွံ့ပါဘူး၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် တစ်ဖက်လူက ကျွန်းစုများတွင်သာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ခန့်မှန်းနိုင်ရန် ခက်ခဲလောက်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်၊ အကယ်၍ သော့ခလောက် နဲ့ မြို့ က မပျောက်သွားဘူးဆိုရင် မင်း အဆင့်တက်လှမ်းမယ့် ကျင့်စဉ် ကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီမှာပဲ တစ်ချိန်လုံး ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

"ငါ အပြင်ထွက်သွားလို့ မရဘူးလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်၊ အပြင်ထွက်သွားရင် မင်း မြင်ရမှာက အမှောင်ထု၊ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှု တွေဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သံကြိုးတွေပဲ"

ချန်ယွီ က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ တမန်တော် ဖြစ်လာရမယ်"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အပြင်ထွက်ရင် အမှောင်ထု နဲ့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှု ပဲ ရှိတယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်"

ချန်ယွီ က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သွားဖူးလို့လား"

ကျန်းမန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ချန်ယွီ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သွားရအောင်၊ ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ရအောင် ပြီးတော့ မင်းကို နောက်ကျမှ ရောက်လာတဲ့ နေရောင်ခြည်ကို ခံစားခိုင်းရဦးမယ်"

ချန်ယွီ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်၊ သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ကျန်းမန်က ခြေလှမ်း လှမ်းကာ အဝေးသို့ ထွက်သွားလေပြီ။

သူ မတတ်သာဘဲ နောက်မှ လိုက်သွားရလေသည်။

ဒါက စိတ်ထဲက မြို့တော် ဖြစ်တယ်၊ စိတ်အာရုံ မခိုင်မာတဲ့ သူဆိုရင် ဒီအထဲမှာ ထာဝရ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်။

ကျန်းမန်ကဲ့သို့သော သူမျိုးပင်လျှင် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်မည်ဟု သူ ထင်မြင်လေသည်။

သို့သော် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာလေသည်။

မူလက အစစ်အမှန် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မြို့တော်က လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးသွားလေသည်။

မြူခိုးများ အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြို့တော်က သူ၏ အနောက်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်း မသိတော့ကြောင်း ချန်ယွီ အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ယခင်က သူ မြို့ပြင်သို့ ထွက်နိုင်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ ရုန်းကန် အော်ဟစ် အသနားခံခဲ့ရလေသည်။

အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်လွန်းလှသဖြင့် ပြန်မကြည့်ရက်အောင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်က သူ မည်မျှ အကူအညီမဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိလေသည်။

သို့သော် အမှောင်ထုထဲမှ မထွက်နိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေသော မိမိကိုယ်ကိုလည်း အရမ်း မုန်းတီးခဲ့လေသည်။

သို့သော် မျက်စိရှေ့မှ လူက မည်သို့လုပ်၍ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ထွက်လာနိုင်ရသနည်း။

"နောက်လှည့်ပြီး ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ"

ကျန်းမန်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချန်ယွီ ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနောက်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းမန်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက မင်း ကိုယ်မင်း ပြန်ကြည့်နေတာလား"

ချန်ယွီက ကျန်းမန်၏ အနောက်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင် ဂရုစိုက်လိုက်ပါဦး မင်းရဲ့ လမ်းက ပြတ်သွားပြီ"

ကျန်းမန်က အနောက်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက်ရှိ လမ်းများ အားလုံး သံကြိုးများဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ဆက်သွားရန် မည်သည့် လမ်းမှ မရှိတော့ချေ။

ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများက လည်ပတ်နေကာ ရေတွင်း အသစ်တစ်ခု ဖန်တီး၍ လူများကို ချောက်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲချရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။

ကျန်းမန်က ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်မှာ ပိတ်ဆို့ခံထားရလို့လဲ မင်းတို့က ပိတ်ဆို့ခံထားရတယ်လို့ ထင်တာက ပါရမီ မလုံလောက်လို့ပဲ"

"ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ အရှေ့ဘက် လမ်းက ဖြောင့်ဖြူးနေတာပဲ"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက မင်းလည်း ဒီအရာတွေရဲ့ တားဆီးတာကို ခံခဲ့ရတာလား"

ချန်ယွီ ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ。

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မထိုက်တန်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က သူ့ကို တားဆီးခဲ့သော အရာများမှာ ဤအရာများနှင့် ယှဉ်ပါက မှတ်တမ်းတင်ရန်ပင် မထိုက်တန်ချေ။

တကယ်တော့ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူလည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအရာက လုံးဝ အခွင့်အရေး မပေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုမျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှု၊ ခွန်အား ကင်းမဲ့မှုများကို သူပင် ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

မျက်စိရှေ့မှ လူက တကယ်ပင် နည်းနည်းလေးမျှ မခံစားမိဘူးလား။

ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေတာလား။