အခန်း ၁၇၆

အခန်း ၁၇၆ - ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

ယွန်းရှာတောင်ထွတ် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သည် အစပိုင်းတွင် လူအများအပြား အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဒုတိယလသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အာရုံစိုက်သည့် လူဦးရေမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သည် ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ ရှိမနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိစ္စမျိုး ရှိနေရုံမျှသာဟု ခံစားရစေပြီး အခြား အာရုံစိုက်စရာ အထူးတလည် မရှိတော့ပေ။

ချန်ချီဝမ်သည် ကျန်းမန် ရဲ့ နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အခါမျှ လူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် စာအိတ်ကိုမူ တွေ့ရှိခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ ဆယ့်နှစ်လပိုင်းသို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်သဖြင့် အိမ်ငှားခ ပေးဆောင်ရမည့် အချိန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

သူသည် မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ငွေချေးကာ အိမ်ငှားခ ကူညီပေးဆောင်ပေးလိုက်ရပေသည်။

အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း လူကို မတွေ့ရပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ အခြားသူများကလည်း အကြွေး မတောင်းကြသေးသဖြင့် မဟုတ်ပါက အခြားသူထံမှ ထပ်မံ ချေးငှားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် စုံစမ်းကြည့်လိုက်သဖြင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ဘက်မှ အခြေအနေကို သိရှိခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် သူသည် ပရမ်းပတာ သွားရောက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း စာပို့နေသူ ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံသူ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

အချို့သော နေရာများသို့ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်ပါက မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက သူ့အား ထိုကျင့်ကြံသူ တပည့်များ ကျင့်ကြံရာ နေရာများသို့ နည်းနိုင်သမျှ နည်းအောင် သွားရောက်ရန် ပြောကြားထားကြပေသည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက ကြီးမားသော ပြဿနာ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းမန် ရဲ့ အခြေအနေ အကြမ်းဖျင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ဖက်တီးလေးကို သွားရှာခဲ့ပြီး ဖက်တီးလေးက လော်ရွှမ်ကို ရှာကာ လော်ရွှမ်က ချန်ယွီကို ရှာခဲ့ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖန်ယုံနှင့် ဆက်သွယ်၍ ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်ယုံသည် ယခုအခါ သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေကို အမှန်တကယ် သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချန်ယွီကမူ ဖန်ယုံ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပေသည်။

လူတိုင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပေသည်။

ဂိုဏ်း ရဲ့ အခြေအနေမှာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲထက် များစွာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖက်တီးလေးသည် ကောင်းရုံကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပေသည်။

"ကျန်းမန်လား"

ကောင်းရုံက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"သူ ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်အောင် ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်မယ် ဒါပေမဲ့ ဘယ်အချိန်မှာ အောင်မြင်မလဲဆိုတာတော့ အတိအကျ ပြောရခက်တယ်"

"အခု လူတွေ အကုန်လုံးက အပြင်ဂိုဏ်းမှာ ပထမဆုံး ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မယ့်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနေကြတယ်"

"မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးလာတဲ့ ကျန်းမန်လား ဒါမှမဟုတ် အမြဲတမ်း အပြင်ဂိုဏ်း ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရှန်ကွမ်လျိုယွင်လား ဆိုတာပေါ့"

"လောလောဆယ် လူတွေ သိထားတာက ကျန်းမန်က ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး ညဉ့်နက်အထိ မအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံနေတယ် ဆိုတာပဲ"

"ရှန်ကွမ်လျိုယွင်ကတော့ ဝင်္ကပါထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတယ်"

ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးကောင်း ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ဖို့ ခန့်မှန်းခြေ ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ သိလား"

ချန်ချီဝမ်က မေးလိုက်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်လတွင် သူ ရဲ့ ဝင်ငွေမှာ အကြွေးများကို ကျေလည်အောင် ဆပ်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထပ်မံ ချေးယူရမည်လား သို့မဟုတ် အခြား အလုပ်များ ထပ်မံ ရှာဖွေရမည်လား စဉ်းစားရတော့ပေမည်။

ကောင်းရုံက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် အခြားသူများ ရဲ့ ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မှုကို စုံစမ်းကြည့်ဖူးရာ များသောအားဖြင့် နှစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်လေ့ ရှိပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ချန်ချီဝမ်သည် ဖိအား အလွန်ကြီးမားသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

တစ်နှစ်ဝက်ဆိုပါက ကျန်းမန်သည် အိမ်ငှားခကို နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ် ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ကြိမ်လျှင် ခြောက်ထောင်ကျော် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ကြိမ်ဆိုပါက တစ်သောင်းကျော် ဖြစ်ပေတော့မည်။

ခဏမျှအတွင်း သူသည် ကျန်းမန်ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရဲ့ လစဉ် ကုန်ကျစရိတ်မှာ မည်မျှပင် ကြီးမားလိုက်ပါနည်းဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အကြွေး ယူရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

သာမန် မိသားစုတစ်ခုအနေဖြင့် လုံးဝ ထောက်ပံ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါက နေထိုင်သည့် နေရာသက်သက်သာ ရှိသေးပေသည်။

ခြံဝင်း ပါရှိသော နေအိမ်မှာ အလွန်ပင် ဈေးကြီးလွန်းလှပေသည်။

ဖက်တီးလေးကမူ ကျန်းမန်သည် အခြားသူများထက် ပိုမို မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့ပေသည်။

သို့သော် မြန်ဆန်သည်ဆိုသည်မှာ မည်မျှအထိ မြန်ဆန်မည်ကိုမူ မသိနိုင်ပေ။

ချန်ချီဝမ်သည် အခြေအနေကြည့်၍သာ လှုပ်ရှားရတော့မည် ဖြစ်ပေသည် ထို့ပြင် ယခုအခါ ဆယ့်နှစ်လပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူ ရဲ့ ညီမလေးမှာ အရည်အချင်း ပတ်သက်၍ အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်မလားဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

ထို့နောက် ရက်များမှာ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပေသည်။

ဆယ့်နှစ်လပိုင်း နှစ်ဆယ့်ငါးရက်

ရက်များမှာ ပိုမို ရိုးရှင်း သာမန်ဖြစ်လာခဲ့ရာ ဖက်တီးလေးတို့ပင်လျှင် ကြီးမားသော ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။

ဆယ့်နှစ်လပိုင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက်။

ယန်ယိချူးသည်လည်း ကျန်းမန်တို့ အဖွဲ့အား အလွန်အမင်း အာရုံမစိုက်တော့ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမျှ ကြာမြင့်သော အချိန်အထိ ထိုသူတို့မှာ ကျင့်ကြံနေကြဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တိုးတက်မှု အနည်းငယ် ရှိသည်မှလွဲ၍ အခြား အရာများကို မမြင်တွေ့ရပေ။

ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဆယ့်နှစ်လပိုင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်။

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးသည် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမ အချုပ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

သူမသည် ယွီဝမ်ယီကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလျက်

"ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့တော့"

ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"အပြင်က ဒီနေရာလောက် လုံခြုံမှု မရှိဘူး"

ယွီဝမ်ယီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင်

"ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ သမီး လုံခြုံသွားတော့မှာပါ"

ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့လဲ မင်း ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒုံးပျံလို တိုးတက်သွားလို့လား"

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးက မေးလိုက်လေသည်။

သူမသည် ဤတပည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မည်မျှအထိ သောင်းကျန်းမည်ကို ကြည့်ရှုလိုခဲ့သော်လည်း အခြားသူက ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမတွင် စွဲစွဲမြဲမြဲ နေထိုင်နေသဖြင့် သူမလည်း မတတ်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

ထို့ပြင် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ လူများက သူမထံ လာရောက်ကာ လူကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားရန် မျှော်လင့်နေကြပေသည်။

မဟုတ်ပါက အစားအသောက် စရိတ်များ ပေးဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

တပည့်ဖြစ်သူအား အလကား သွားရောက် စားသောက်နေခြင်း မဖြစ်စေရန်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း မျက်နှာ မပျက်စေရန်အတွက် သူမသည် လူကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူက ပြန်မထွက်ချင်သေးပေ။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းမန်က ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်အောင် ကျင့်ကြံနေပြီမလို့"

ယွီဝမ်ယီက ပြောသည်။

"ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ဖို့က အချိန် အတော်များများ လိုတယ် အနည်းဆုံး လအတော်ကြာဦးမယ်"

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးက ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် ယွီဝမ်ယီက ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး အလွန် မြန်ဆန်ပါလိမ့်မယ်"

"သူက ဆရာမတို့ ထင်မထားတဲ့ အချိန်မှာ ရွှေအမြုတေကို စုစည်းပြပါလိမ့်မယ် ယခင် အတွေ့အကြုံတွေက သူ့အတွက် သုံးလို့မရဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ကျင့်ကြံသင်ယူထားတာတွေက အရင်အတိတ်တွေကို ပျက်စီးပြောင်းလဲစေမှာမလို့"

"ဒါကမှ သူ ပြသသင့်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လေ"

ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း သေချာလို့လား"

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးက မေးလိုက်လေသည်။

ယွီဝမ်ယီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် ပထမဆုံး အကဲဖြတ်မှုတွင် အမှတ်ကိုးဆယ်ကျော် မရရှိခဲ့သလို ထိုစဉ်က ဂိုဏ်းက စိတ်ကြိုက် သတ်မှတ်ထားပြီး လုံးဝ မခွဲထုတ်နိုင်သည့် အမှတ်တစ်ရာ စည်းမျဉ်းကိုပင် သူက ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ပြုလုပ်ခဲ့ပေသည်။

ထို့ပြင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှပင် အပြင်ဂိုဏ်း ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း နံပါတ်တစ် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

တကယ်၍ တိုးတက်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မရရှိခဲ့ပါက သို့မဟုတ် တတိယ ကျင့်စဉ်ကို မရရှိခဲ့ပါက ထိုရာဇဝင်မှာ ဒီနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားမည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

သို့သော် သူ ရရှိခဲ့ပေသည်။

ဒါက ထိုရာဇဝင်ကို သူ ဆက်လက် ရေးထိုးတော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးသည် အချုပ်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သက်ပြင်းပြင်းပြင်း ချလိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် ယွီဝမ်ယီအတွက် အစားအသောက် စရိတ် ပေးဆောင်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် မိမိ ရဲ့ နေအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း ကျန်းမန် ရှိရာ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကို အာရုံစိုက်လာခဲ့ပေသည်။

ယွီဝမ်ယီ ယုံကြည်နေသည့် ပါရမီရှင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မှုကို ပြီးမြောက်စေမည်ကို သူမ ကြည့်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူမသည် လအနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ်ခန့်သာ အာရုံစိုက်ရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း….

ဆယ့်နှစ်လပိုင်း နှစ်ဆယ့်ကိုးရက်….

ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ထက်တွင် ရုတ်တရက် မိုးတိမ်မည်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

ဤအပြောင်းအလဲမှာ လူအများအား အံ့အားသင့်စေခဲ့ပေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာခြင်းလော။

ဆယ့်နှစ်လပိုင်း သုံးဆယ်ရက်

မိုးတိမ်မည်းများမှာ ပိုမို များပြားလာပြီး ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ်ပင် စတင် ပုံဖော်လာခဲ့ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်တွင် ရှိနေကြသော လူတိုင်းသည် ပထမဆုံးအချိန်၌ပင် မူမမှန်သည်ကို သတိပြုမိသွားကြပေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း

ကောင်းကင်ထက်ရှိ မိုးတိမ်မည်းများ လှည့်ပတ်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပေသည်။

ခဏမျှအတွင်း လူတိုင်းသည် သတိထားလာကြပြီး ယွန်းရှာတောင်ထွတ်တွင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ရာသီဥတု အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာရသည်ကို သိရှိလိုကြပေသည်။

ညနေပိုင်း

မိုးတိမ်မည်းများ ရဲ့ အလယ်ဗဟိုတွင် မုန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အောက်သို့ စတင် သက်ဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ပန်းတိုင်မှာ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှအတွင်း လူတိုင်း လန့်နိုးသွားကြသည်။

ယန်ယိချူးသည် ပထမဆုံးအချိန်၌ပင် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ အရောက် လာခဲ့သည်။

သို့သော် အလယ်ဗဟို နေရာသို့မူ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ လှည့်ပတ်နေသဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်မှသာ ရနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ဤသို့ ပြုလုပ်ပါက ထိုဆန်းကြယ်သော နိမိတ်ပုံရိပ်ကို ပျက်စီးသွားစေပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဤသို့သော နိမိတ်ပုံရိပ်မျိုးကို မကြုံတွေ့ဖူးသော်လည်း မည်သို့ပင် ကြည့်ပါစေ ကျန်းမန်က ရွှေအမြုတေ စုစည်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

"အမှန်တော့ မရှိပါဘူး ဒါက ဂိုဏ်း ရဲ့ စွမ်းအား ပံ့ပိုးပေးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာ"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ယန်ယိချူး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂျီဟောက်သည် လေထက်တွင် ခြေလှမ်းလှမ်းလျက် လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူရဲ့ ရှေ့တွင် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေပြီး လက်ထဲတွင်မူ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ရွှေရောင် စာရေးတံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပေသည်။

ဤဟန်ပန်မှာ...ရွှေအမြုတေ အဆင့် မျှသာ မဟုတ်ပေ။

"ဆရာဂျီ ဒါက..."

ယန်ယိချူးက မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ငါက လောင်းကြေးထပ်နေရုံပါ ရှုံးနိမ့်သွားလည်း ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး"

ဂျီဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

သူသည် ဝေဟင်ထက်တွင် ရပ်တန့်ကာ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကို လှမ်းမျှော်ကြည့်နေပေသည်။

အချိန်မရွေး တစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်တော့မည့် ပုံစံ ဖြစ်ပေသည်။

ယန်ယိချူး နားမလည်သော်လည်း အလွန်အမင်း စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့ပေသည်။

မကြာမီ မိုးတိမ်မည်း မုန်တိုင်းအတွင်း၌ လူရိပ်တစ်ရိပ် လွင့်ပါသွားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ထိုလူရိပ်မှာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တိုးတက်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကျင့်စဉ် ရဲ့ သိုင်းကွက်များကို တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် လေ့ကျင့်နေပေသည်။

လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ လေပွေမုန်တိုင်းက သူ့အား အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ပေးနေပေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းမန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ ရဲ့ အတ္တကင်းမဲ့စွာ လေ့ကျင့်မှုနှင့်အတူ သူ ရဲ့ တည်နေရာမှာလည်း ပိုမို မြင့်မားလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေပွေ မုန်တိုင်း ရဲ့ အထက်တွင် ရပ်တန့်ကာ လှည့်ပတ်နေသော မိုးတိမ်မည်းများနှင့် ပေါင်းဆုံသွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် နိုးထလာခြင်း မရှိသေးဘဲ အသိစိတ် အလိုအလျောက် တိုးတက်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်ကို လူအများအပြား တွေ့မြင်လိုက်ရပေသည်။

ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်တွင် ရှိနေသည့် ဖက်တီးလေးတို့ပင်လျှင် သတိပြုမိသွားကြပေသည်။

ဤသို့သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထိုဝေဝါးသော ပုံရိပ်မှာ သူတို့အား ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရရှိစေခဲ့ပေသည်။

မူလကတည်းက အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေကြသော လူအများမှာမူ ပိုမို အံ့အားသင့်သွားကြပေသည်။

"ခေတ်ကာလ ပြောင်းလဲတော့မှာ အမှန်ပဲ ဖြစ်မယ်"

ပိုင်ဖန်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါက သူ့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးတာကို ဝမ်းသာသင့်သလား"

ကျန်းယင်းချိုင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့က ချက်ချင်း ရှုံးသွားတာ ငါကမှ အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးတာ"

ပိုင်ဖန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မူလက မိမိ ရဲ့ နေအိမ်၌ ရှိနေသော ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား လာရောက်ရှာဖွေနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ ရှားကျင့် ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးက မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ ကျန်းမန်က ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်တော့မယ်"

ရှားကျင့်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ရှုထုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မယ် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ပြောလိုက်တာလား"

ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ရှားကျင့်သည် အပြင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အပြောင်းအလဲများကို ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်သည်။

ဟွိုင်ကျင်း နတ်သမီးလေးမှာ အံ့အားသင့်သွားရပြီးနောက် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ်နေသော လေပွေမုန်တိုင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

မကြာမီ သူမသည် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကူညီထောက်ပံ့မှုကို ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသို့သော လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကူညီထောက်ပံ့မှု သက်သက်ဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခဏမျှအတွင်း သူမသည် စိတ်ထဲမှ အလွန် သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။

သူမ ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သူက ဤမျှအထိ သေချာနေရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

ထိုသူငယ်မှာ သာမန် မဟုတ်ပေ။

နေဝင်သွားပြီးနောက် အပြင်ဂိုဏ်းမှ လူအများအပြားသည် ကျန်းမန် ရဲ့ ပုံရိပ်ကို တွေ့ရှိသွားကြပြီး စုဝေးရောက်ရှိလာကာ အနီးကပ် ကြည့်ရှုကြပေသည်။

သို့သော် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ အနီးကပ် ဝင်ရောက်ရန်မူ မရနိုင်တော့ပေ။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရှိ လူအများအပြားသည် လေပွေ မုန်တိုင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိုသူတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြပေသည်။

ဒါကိုပါ အခွင့်အရေး ယူလို့ ရတာလား။

ထိုအချိန်တွင် လေပွေ မုန်တိုင်း ရဲ့ အထက်ရှိ ကျန်းမန်သည် ပတ်ဝန်းကျင် ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝ ခံရခြင်း မရှိပေ။

သူ ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ချောမွေ့ပြေပြစ်ပြီး တုံ့ပြန်သံများမှာ အထပ်ထပ် ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

မိုးတိမ်မည်းများနှင့်အတူ သဟဇာတ ဖြစ်နေပေသည်။

ထို့နောက် သူ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး မိုးတိမ်မည်းများအတွင်း ထိန်လင်းသွားခဲ့ပေသည်။

အလင်းရောင်က တိမ်တိုက်များကို ထွန်းလင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

တိမ်တိုက်တစ်ခုလုံးသည် သူ ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ စတင် လှည့်ပတ်လာခဲ့ပေသည်။

အသက်ရှူသွင်း အသက်ရှူထုတ်မှု တစ်ခုစီ သိုင်းကွက် တစ်ကွက်စီမှာ ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ထို့နောက် စတင် ဖိသိပ်ကာ စုစည်းလာခဲ့ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမန် ကျင့်စဉ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ချိန်၌ လှည့်ပတ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာသည် စုစည်းလာပြီး ကျန်းမန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်သွားတော့ပေသည်။

ဤခဏမျှအတွင်း ပိုလျှံနေသော ကောင်းကင်ယံမှ မိုးတိမ်မည်းများမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ ပြေးလွှားလှုပ်ရှားလာခဲ့ပေသည်။

ရောက်ရှိရမည့် နေရာကို ရှာမတွေ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလင်းရောင်မှာ ဒန်ထျန်းအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

ခဏမျှအတွင်း အလင်းရောင်မှာ အုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့ပေသည်။

အလင်းရောင်သည် ကျန်းမန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးတက်သွားပြီး မိုးတိမ်မည်းများကို ဖြိုခွဲလိုက်ပေသည်။

ကြယ်ရောင်စုံ ကောင်းကင်အောက်ရှိ အကာအကွယ် အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပေသည်။

နေမင်းတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာကာ အမှောင်ထုကို ပျက်စီးစေလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအလင်းရောင်ကြောင့် လူတိုင်း မျက်လုံး မဖွင့်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပေသည်။

အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မူလက မိုးတိမ်မည်းများ လွှမ်းမိုးထားသည့် ကြယ်ရောင်စုံ ကောင်းကင်ယံမှာ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

လင်းထိန်သော ကြယ်တာရာ မြစ်ကြောင်းကြီးသည် လူတိုင်း ရဲ့ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

ကျန်းမန်ကမူ ကြယ်တာရာ မြစ်ကြောင်းကြီး ရဲ့ အလယ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပေသည်။

ရာဇဝင်တစ်ခုသည် ကိုးလွှာကောင်းကင်အထက်မှ လူ့လောကသို့ သက်ဆင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြရပေသည်။

ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုး တစ်ခါမျှ မရှိဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့အားလုံး သိရှိကြပေသည် ကျန်းမန်က...ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မှုကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကမူ မနားတမ်း အောက်သို့ ကျဆင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားခဲ့ပေသည်။

ဒါက ပြုတ်ကျပြီး သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။

ဓားပျံသိုင်းကို လှည့်ပတ်ချင်သော်လည်း ဓား ပါမလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကို ကြည့်လျက် ကျန်းမန်သည် ကျိုပုဖန်တို့အား အားနာရတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

မိမိ ရဲ့ ဤပြုတ်ကျမှုကြောင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ မြေပြင်မှာ အမှန်ပင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသူတို့မှာ မသက်မသာ ဖြစ်ကြရတော့မည်။

ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ပါက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားမည်ဟု မည်သူမျှ ပြောမပြခဲ့ပေ။

ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ခဲ့ရပေ။

နိုးလာသည်နှင့် အောက်သို့ ပြုတ်ကျနေရပေသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါက ပြုတ်ကျပြီး သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ အောက်သို့ ကျဆင်းခါနီး ခဏမျှအတွင်း ဂျီဟောက်သည် သူ ရဲ့ ဘေးနားတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ထို့နောက် နှစ်ဦးစလုံး ရဲ့ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။

ယန်ရိချူး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

"ဆရာဂျီက ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်လဲ"

သူမ အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။

ဒါက သာမန် ပါရမီရှင်တစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ခုနက ဂျီဟောက်သည် ကျန်းမန် ရဲ့ ဖောက်ထွက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ဒါက မှတ်တမ်းတင်စရာ အကြောင်း ရှိလို့လော။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းမန် အဆင့်တက်လှမ်းမှုကြောင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရှိ လူများမှာ အလိုအလျောက်ပင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားသည် သူတို့ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းလာပြီး အလင်းရောင် ရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကလည်း သူတို့ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော အမှတ်အသားများကို ချန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

ညဉ့်နက်အထိ မအိပ်ဘဲ နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သက်ရောက်မှုများကို အပြည့်အဝ ထိုးဖောက် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"ပါရမီရှင်နဲ့အတူ လျှောက်လှမ်းရင် ထူးခြားလာမှာပဲ"

ယန်ရိချူးသည် စိတ်ထဲမှ အလွန် ထိခိုက်ခံစားရပေသည်။

ထိုလူများထဲမှ လူအများစုမှာ ယခုကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျန်းမန်နှင့် ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုတည်း အတူတကွ ရှိနေသောကြောင့် အရာရာမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလာခဲ့ပေသည်။

ပါရမီရှင် ရဲ့ အလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

အလင်းရောင်က အရာရာကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး ညဉ့်ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း ရဲ့ ရင်ထဲမှမူ မည်သို့မျှ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည့် ရှန်လျန်နှင့် ချောင်ယွီတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခါးသီးစွာ ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

အဘယ်ကြောင့် ခါးသီးရသနည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျန်းမန်ကို ပစ်မှတ်ထားရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးရာ ထိုသူက တိုင်တန်းလိုက်ပါက အမှန်တကယ် နစ်နာရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်…….

"အတူတူ သွားကြတာပေါ့ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

ရှန်လျန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ချောင်ယွီက ခေါင်းငြိမ့်လျက်

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ယူသွားရမလဲလို့ ထင်လဲ"

ဟု မေးလိုက်လေသည်။

"ကြားရတာတော့ အခု သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ ကျန်းမန်ကို ခါးပိုက်နှိုက် သတင်းရောင်းစားနေတဲ့သူ ရှိတယ်တဲ့ သူ့ကို သွားမေးကြည့်လို့ ရတာပဲ"

ရှန်လျန်က ပြောလိုက်လေသည်။

မူလက ကောင်းရုံအား လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးသည့် ဆန်းယွမ်မှာမူ ချွေးစေးများ ပြိုင်တူ ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

"ငါ သူ့စာအုပ်ထဲ ရောက်သွားပြီလား ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်တစ်ယောက်ကိုပဲ ဆဲခဲ့တာလေ ငါ့ကိုပါ ပစ်မှတ်ထားမှာလား"

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သက်ပြင်းပြင်းပြင်း ချလိုက်တော့ပေသည်။

ယခင်ကဆိုပါက သူသည် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းမန် ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်မှုကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပေပြီ။

ယခုအခါ သူသည်...အမည်နှင့် လျှော်ညီစွာပင်...အပြင်ဂိုဏ်း ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ရှုံးသွားပြီ"

ကူယွဲ့ရှီးက ဘေးနားရှိ သူအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ရှန်ကွမ်လျိုယွင်သည် ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"အင်း ငါ ပြောခဲ့ပါတယ် သူ ရဲ့ ဟန်ပန်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ အခု မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ"

"မင်း ဘဝမှာ သူ့ကို မှီနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အစတုန်းက မင်း သူ့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သင့်တာ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိခဲ့တယ်"

"အဲဒါက အောင်ပွဲနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး အချိန်ပဲ"

ကူယွဲ့ရှီးက ရှန်ကွမ်လျိုယွင်အား ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အဲဒါ မင်း သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ အနီးစပ်ဆုံး အချိန် မဟုတ်ဘူးလား"

ရှန်ကွမ်လျိုယွင်က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့အတွက်တော့ မလိုအပ်ဘူး ငါက သူ့ကိုပဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ငါက အခြားသူတွေ မမှီနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ"

"မိမိကိုယ်ကို ပြသဖို့ အောင်ပွဲတစ်ခု မလိုအပ်ဘူး"

"ငါ လိုအပ်တာက အဆုံးမရှိ အရှေ့ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ပဲ"

ထိုသူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်လျက် ကူယွဲ့ရှီးက ရွံရှာသော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ရှုံးသွားတာတောင် ဒီလောက် ဟန်ဆောင်နေသေးတယ်"

ဆေးဖော်စပ်ရေး ခြံဝင်း

ဟယ်ဟွိုင်အန်းသည် အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ဘေးနားရှိ ဆေးအကူလေးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

"ဆေးဆရာကြီး"

ဟယ်ဟွိုင်အန်းက သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို အရက်တစ်အိုး ယူပေးစမ်း"

ဆေးအကူလေးမှာ မတွန့်ဆုတ်ရဲဘဲ ချက်ချင်း အရက်ယူပေးလိုက်ပေသည်။

ဟယ်ဟွိုင်အန်းသည် ယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ငုံ ပြင်းထန်စွာ သောက်သုံးလိုက်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အရက်အိုးကို အနောက်သို့ စိတ်ကြိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ ဟယ်ဟွိုင်အန်းကို မစတာပဲ"

ထို့နောက် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့ပေသည်။

အရက်အိုးကို ဖမ်းယူလိုက်သော ဆေးအကူလေးက ချက်ချင်း မေးလိုက်လေသည်။

"ဆေးဆရာကြီး ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

"အခြား ဆေးဆရာတွေကို သွားရောက် နှုတ်ဆက်မလို့"

ဟယ်ဟွိုင်အန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ညဘက်ကြီး သူတို့ အားချင်မှ အားမှာပါ"

"မဟုတ်ဘူး အရင်က သူတို့ မအားကြဘူး အခုတော့ သူတို့ အားသွားပြီ"

ငါ့တပည့်က အပြင်ဂိုဏ်း နံပါတ်တစ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နံပါတ်တစ် မဟုတ်ဘူး ရွှေအမြုတေ နံပါတ်တစ်

ဘယ်သူက မအားရဲမှာလဲ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မော့ကျိုက်နျန်သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ဆေးဆရာကြီး"

ဆေးအကူလေးက မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ကိစ္စ မရှိဘူး ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်သလို ဘာမှလည်း မထိခိုက်ဘူး"

မော့ကျိုက်နျန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါက ဆေးဖော်စပ်တာမှာပဲ စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်ထားတာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို စိတ်ထဲ မထားဘူး"

"ဒါကြောင့် ဂရုစိုက်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး"

"ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးရင်လည်း ငါ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူ့မှာ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပါရမီ မရှိဘူး"

ထို့နောက် မော့ကျိုက်နျန်သည် ဆေးအကူလေးအား သွားရောက် အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပေသည်။

သူသည် အနားယူကာ မနက်ဖြန်တွင် ဆေးကောင်းကောင်း ဖော်စပ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်ပေသည်။

လူမရှိတော့သည့် အချိန်တွင် မော့ကျိုက်နျန်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် "ဖြောင်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ မိမိပါးစပ်ကို မိမိ ရိုက်လိုက်တော့ပေသည်။

"ငါ တကယ်ကို ရူးသွားခဲ့တာပဲ နည်းနည်းပါးပါး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလေးအတွက်နဲ့ သူ့ကို လက်မခံခဲ့ဘူး"

"အဲဒီတုန်းက ဘာလို့ သူ့ကို လက်မခံခဲ့တာလဲ"

"မဟုတ်ရင် ဟယ်ဟွိုင်အန်း ဒီလောက်အထိ ရမ်းကားခွင့် ရမလား"