အခန်း ၅၄

၈၀ ခုနှစ်သို့ ဇာတ်ပို့လေး၏ မိခင်အဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၅၄

ချန်ကျိုက် ထမင်းပြန်လာစားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့တွင် မိသားစု တစ်ခုလုံး အိမ်ဟောင်းမှာ စုခဲ့ကြသည်။ လူကြီးများအပြင် ငယ်ရွယ်သော ဝမ်းကွဲ ညီမ နှစ်ဦးကိုပင် ညစာစားရန် ပြန်ခေါ်ထားခဲ့သည်။

ရှုယွမ်၏ မင်္ဂလာဆောင်တွင် ရှန်ဖန်းကို သူတို့ တားဆီးခဲ့ကြစဉ်ကတည်းက ရှောင်မန်နှင့် သောပေါင်တို့သည် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ရှက်တတ်သော ကလေး နှစ်ဦးသည် အတူတကွ ဆော့ကစားရန် စုကပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံးအဒေါ် တုခန်းနှင့် တတိယ အဒေါ် ကျန်းလန်ယင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး မီးဖိုချောင်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ ရှုယွမ်သည်လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကာ သူမ ကူညီပေးနိုင်သည့်အရာ ရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ထမင်းချက်နေသော အိမ်အကူ တစ်ဦး ရှိနေပြီး ချွေးမသစ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှုယွမ်သည် ချက်ပြုတ်ရန်ကိုယ်တိုင် အစပြုလုပ်ဆောင်လိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ သို့တိုင်အောင် သူမသည် အထင်အမြင်ကောင်း ရရှိစေရန် ပြုလုပ်ဖို့ လိုအပ်သေးသည်။

သေချာသည်မှာ ကျန်းလန်ယင်းသည် သူမကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ကူညီစရာ မလိုပါဘူး။ အဘိုးက မင်းနဲ့ စကားပြောချင်နေတယ်။ သွားတော့ သွား။"

ကျန်းလန်ယင်းသည်လည်း မီးဖိုချောင်တွင် ကူညီပေးရန် စိတ်အားထက်သန်ပုံ မပေါ်ပေ။ သူမသည် အိမ်မှုကိစ္စများကို ရှောင်ရှားရန် ရှုယွမ်ကို ခြံဝင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်ကာ စကားပြောနေခဲ့သည်။ သူမသည် စကားများပြီး နွေးထွေးကာ အိမ်ထောင်သည်ဘဝ ဘယ်လိုနေလဲဟု မေးမြန်းခဲ့ပြီး ဓာတ်ပုံတိုက်ရှိ ရှုယွမ်၏ အလုပ်အကြောင်းကိုလည်း စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ရှုယွမ်သည် ဆွဲခေါ်ခံနေရသဖြင့် ရှောင်ထွက်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူမ ခဏ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "တတိယ အဒေါ်... ရိုးရာ အဝတ်အစားတွေ ဘယ်မှာ ဝယ်လို့ရမလဲ ဆိုတာ ဒေါ်လေး သိလား။ ကျွန်မ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့အတွက် လိုအပ်လို့ပါ၊ တစ်စုံလောက်ဆို ရပါပြီ။"

ကျန်းလန်ယင်းသည် ယဉ်ကျေးမှု စင်တာတွင် အလုပ်လုပ်သဖြင့် သူမ တစ်ခုခု သိနိုင်လိမ့်မည်။

ကျန်းလန်ယင်းသည် ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "အဝတ်အစားဟောင်းတွေဆိုရင်ရော အဆင်ပြေမလား။ လူငယ် ပြဇာတ်အဖွဲ့မှာ သူတို့ စွန့်ပစ်တော့မယ့် ပြဇာတ် ဝတ်စုံတချို့ ရှိတယ်ဆိုတာ အဒေါ် သိတယ်။ အဲ့ဒါ မင်း ရှာနေတဲ့ဟာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ရှုယွမ်သည် စကားကို လှည့်ပတ်မပြောတော့ဘဲ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဝတ်အစားဟောင်းတွေဆိုရင် အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အရမ်းတော့ ဟောင်းနွမ်းနေလို့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ဓာတ်ပုံထဲမှာ ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

ကျန်းလန်ယင်းက အလွယ်တကူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဝတ်အစား တစ်စုံတည်းပဲ မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ လွယ်ပါတယ်။ အဒေါ် မင်းအတွက် လိုက်မေးပေးပါ့မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တတိယ အဒေါ်" ရှုယွမ်က အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလန်ယင်းမှာ ပွင့်လင်းသူ ဖြစ်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ ကျေးဇူးတင်နေတာလဲ။ ငါတို့က မိသားစုတွေပဲဟာ။"

တုခန်းသည် မီးဖိုချောင်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ 'ကျန်းလန်ယင်းကတော့ အလုပ်ခိုဖို့ တကယ်ကို တတ်တာပဲ။ လူဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာကို၊ အိမ်အကူက ချက်ပြုတ်တာတွေ အကုန်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စီမံနိုင်မှာလဲ။'

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ကြင်နာပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော လူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်စေရန် ကြိုးပမ်းရင်း ချွေးမသစ်ကို စကားပြောရန် တမင်တကာ ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူမဘက်သို့ ပေးပို့လိုက်သော အကြည့်များ အားလုံးရှိနေသည့်တိုင်အောင် ကျန်းလန်ယင်းသည် ဘာကိုမျှ မမြင်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ရှုယွမ်ကို ပင်မ အိမ်ဆောင်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲခေါ်သွားရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သေးသည်။ "အထဲကို မြန်မြန်သွား၊ အဘိုးက မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့ စောင့်နေတယ်။"

ညစာစားပြီးနောက် ချန်ကျိုက်သည် သူ့ဇနီးနှင့် ကလေးတို့နှင့်အတူ ပင်မ လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် စက်ဘီးစီးလာခဲ့သည်။ စက်ဘီးနင်းနေစဉ် သူ ရှုယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အိမ်ဟောင်းကို ပြန်ရတာ မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ကိုယ်တို့ နောက်ပိုင်း သိပ်မသွားဘဲ နေလို့ ရတယ်။"

ရှုယွမ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ကျွန်မက ပြန်မသွားချင်ရမှာလဲ။ ကျွန်မ ထမင်းတောင် ချက်စရာ မလိုဘူး၊ အစားအသောက်တွေက ပေါများတယ် ပြီးတော့ စားစရာ အသားတွေလည်း ရှိတယ်။ အတော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ မင်းရော ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ရှောင်မန်။"

ရှောင်မန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စက်ဘီးလက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာကိုင်ထားပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ဝိုင်းစက်နေသော ဗိုက်လေးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "အဘိုးက သားကို အစားအစာတွေ အမြဲတမ်း ပေးနေတာ။ သား အများကြီး စားလိုက်ရလို့ ဗိုက်တောင် ကွဲတော့မယ်။"

ချန်ကျိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ပြန်သွားရတာ ပျော်နေသရွေ့ပေါ့။"

မိသားစု သုံးဦး ထွက်သွားပြီးနောက် တုခန်းသည် ချန်ဖူမီကို ချက်ချင်း သွားရှာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည့်ပေးနေစဉ် သူမ စတင် စကားပြောသည်။ "အဖေ၊ ကြည့်ပါဦး၊ ရှောင်မန်က ချန်မျိုးရိုးနာမည်ကိုတောင် မယူထားဘူး။ သူက သူ့အမေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူထားတာ။ ကျွန်မတို့ မိသားစုထဲက ကလေးတွေ အားလုံးကို မျိုးဆက်အလိုက် နာမည်တွေ စီစဉ်ပေးထားတာလေ၊ ပြီးတော့ ယောကျ်ားလေးတွေအတွက် ဆိုရင် ဆွေစဉ်မျိုးဆက် စာရင်းအရ 'တျန်' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ဖြစ်သင့်တာ။ ချန်ကျိုက်က အိမ်ပါ သမက်မှ မဟုတ်တာ၊ ဒါဆို ရှောင်မန်က သူ့အမေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လား။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကလေးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ကျေးလက်မှာ မွေးလာခဲ့တာလေ။"

ထောင်လဲ့ရှန်းသည် သူမ၏ ဆွေမျိုးဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်စား စကားပြောပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် ထောင်မိသားစုသည် တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှု ရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ မြန်မြန် ပြေးကြပြီး ၎င်းက အဘိုးအိုအား သူတို့အပေါ် အငြိုးထားရန် အကြောင်းဖန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ရေများကို နောက်ကျိစေရန်နှင့် ထောင်မိသားစုသည် ထိုမျှလောက် ဆိုးရွားခြင်း မရှိကြောင်း ပုံပေါ်စေရန် ကြိုးပမ်းလိုခဲ့သည်။

ချန်ဖူမီက သူမကို ဘယ်လိုများ ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူသည် သူ၏ မျက်ခွံများကိုပင် မပင့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "လူငယ် စုံတွဲတွေ ပျော်ရွှင်နေသရွေ့၊ မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။"

ထိုတိုတောင်းသော အဖြေက တုခန်း ပြောရန် ပြင်ဆင်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်ဆို့သွားစေခဲ့သည်။ အဘိုးအိုသည် အမြဲတမ်း တင်းမာပြီး ရှေးရိုးစွဲဖြစ်ကာ စည်းမျဉ်းများနှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူ ဖြစ်သည်။ မြစ်တစ်ယောက်က သူ့အမေ၏ မျိုးရိုးနာမည် ယူခြင်းကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။ သို့သော် ချန်ကျိုက်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်တော့ သူသည် သူ၏ မူဝါဒများ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် ဤမျှ လွယ်လွယ်ဖြင့် အရှုံးပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သူမ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့လျက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ ချန်ကျိုက်ရဲ့ ဒီအိမ်ထောင်ရေးက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတာပါ။ သူက အဖေ့ဆီကနေ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်၊ တစ်ခွန်းမှတောင် မဟခဲ့ဘူးလေ။ ပြီးတော့ ဒါက လူမှုအဆင့်အတန်း အရလည်း မလိုက်ဖက်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားက ကိစ္စတွေက သိပ်မှန်ကန်ပုံ မရဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ အဖေ့ဆီကနေ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်။"

ချန်ဖူမီသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာနှင့် စနစ်တကျ သောက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်ခွံများကို ပင့်လိုက်သည်။ "မင်း အတိအကျ ဘာပြောချင်နေတာလဲ။"

တုခန်းသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ သူက သူမကို တကယ်ကြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစေချင်တာလား။

ရွာသူလေး တစ်ဦးက ကျရှုံးသွားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ် လူငယ်လေးကို အနိုင်ယူရန် ကြံစည်သည့် ပုံပြင်ဟောင်း တစ်ပုဒ်အလား၊ ရှုယွမ်သည် ကျေးလက်တွင် ရှိနေစဉ် ချန်ကျိုက်ထံသို့ တမင်တကာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မဖြစ် မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်ဝန်ရရန်နှင့် မွေးဖွားရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းကို အသုံးပြုသည်။ ထို့နောက် ရှောင်မန်ကို ခြေကုပ်ကျောက်တုံး တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ ချန်မိသားစုထဲသို့ လက်ထပ်ဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းမာသော စိတ်ရှိသူ မည်သူမဆို ၎င်းကို တွက်နိုင်သည်။ အဘိုးအိုက မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ သူ ထင်နေတာလား။

သူမသည် ပညာတတ်ပြီး အမူအကျင့်ကောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ထိုကဲ့သို့သော စကားများကို အသံထွက်ပြီး ပြောဆိုရန် သူမကိုယ်သူမ အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဘိုးအိုက ၎င်းကို မကြားချင်ကြောင်း ရှင်းနေသည်။

ဒါဆိုလည်း ချန်ကျိုက်ကို ဆက်ပြီး အလိုလိုက်ထားလိုက်ပေါ့။ သူသည် အခြားသူများ အားလုံးအပေါ်တွင် တင်းကျပ်သော်လည်း ဤမြေးဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အဘိုးအိုသည် သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် အထူးသဖြင့် သက်ညှာလွန်းလှသည်။

ချန်ကျိုက် အထင်သေးဆုံးသူမှာ သူ၏ ဖခင်ရင်းဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် သူ့ဖခင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပုန်ကန်တတ်သော သားများ ဖြစ်ကြသည်။

_ _

ကျန်းလန်ယင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်သည်။ အဝတ်အစားဟောင်းများ ဘယ်မှာ ဝယ်ရမည်ကို စုံစမ်းရန် ရှုယွမ်အား သူမ အမြန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ၎င်းကို စီစဉ်ရန် ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်းသို့ပင် ဖုန်းဆက်ခဲ့သေးသည်။ သူမတို့ နှစ်ဦးသည် သောကြာနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပြဇာတ်အဖွဲ့သို့ သွားရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

သောကြာနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရှုယွမ်သည် သူမ၏ အလုပ်ကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ကာ ခွင့်ယူပြီး ရှောင်မန်နှင့်အတူ ချင်းနျန်လမ်းသို့ သွားခဲ့သည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် တတိယ အဒေါ် ရောက်ရှိလာပြီး ရှုယွမ်ကို အကွေ့အကောက်များစွာ ဖြတ်သန်းခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ထပ်တိုက် အဆောက်အအုံတစ်ခုရှိ လူငယ် ပြဇာတ်အဖွဲ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ရှင်းထုတ်ထားသော ပြဇာတ်အသုံးအဆောင်များမှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအပုံထဲမှ ရှုယွမ်သည် အသစ်နီးပါးဖြစ်နေသော ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်စုံတစ်စုံကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် ထောင့်ဖြတ် ကော်လာနှင့် ကြယ်သီးတုများ ပါရှိပြီး ဝတ်ဆင်ရ ချွတ်ရ လွယ်ကူကာ သေသပ်စွာ ချုပ်လုပ်ထားသည်။

ဦးထုပ်ပုံစံ ပြုလုပ်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ဆောင်းနိုင်သော ဆံပင်တု တစ်ခုလည်း ရှိသည့်အပြင် သီးခြား ဆံထုံး အပိုင်းအစများ၊ ဆံပင်တု အပိုင်းအစများ၊ ဆံထိုးများနှင့် ပိုးသား ပန်းပွင့်များလည်း ပါရှိသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် ဆံပင်ပုံစံကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူမသည် ပြဇာတ်အသုံးအဆောင်အဖြစ် အသုံးပြုသော ကြိုးချုပ် စာအုပ် တစ်အုပ်နှင့် ပိုးသား ယပ်တောင် တစ်ချောင်းကိုလည်း ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူမတွင် မူလက ယွမ် ၄၆၀ ရှိခဲ့သည်။ ကင်မရာနှင့် သတ္တုပါး ပန်းပွင့်များ ဝယ်ယူခြင်းက သူမကို ၂၆၀ မှ ၇၀ ခန့် ကုန်ကျစေခဲ့သည်။ ဤဝယ်ယူမှု အသစ်များက နောက်ထပ် ၂၂ ယွမ် ကုန်ကျခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ပြဇာတ်အသုံးအဆောင်အဖြစ် အသုံးပြုသော ပန်းထိုး အဝတ်ဖိနပ် တစ်ရံကို ဝယ်ယူရန် နောက်ထပ် ၃ ယွမ် သုံးစွဲခဲ့သည်။

၎င်းတို့မှာ ရှင်းလင်းရေး ပစ္စည်းများ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် အလွန် ဈေးသက်သာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများသည် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှုယွမ်သည် အရာအားလုံးကို ခရီးဆောင်အိတ် တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ရှောင်မန်၏ လက်ကိုကိုင်ပြီး ကျန်းလန်ယင်းနှင့်အတူ ပြဇာတ်အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"တတိယ အဒေါ်၊ အဒေါ် ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မဆီကို လာခဲ့ပါ။ ကျွန်မ အဒေါ့်ကို ပိုက်ဆံ မယူပါဘူး" ရှုယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကားပြောခဲ့ပြီး လုံးဝ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းလန်ယင်း ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံ မပေးဘဲ နေမှာလဲ။ ဒါပေမယ့် အဒေါ် အချိန်ရတဲ့အခါ သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်။"

သူမသည် ထိုအရာအားလုံးကို ဓာတ်ပုံတိုက်သို့ ပြန်ယူလာခဲ့ပြီး အလုပ်ချိန် ပြီးဆုံးသည်အထိ ဆက်၍အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ရှုယွမ်သည် သူမ ဝယ်ယူလာခဲ့သော အဝတ်အစားများနှင့် အလှဆင် ပြဇာတ်အသုံးအဆောင်များကို ရှောင်မန်အား ပြသခဲ့ရာ ကလေးငယ်လေးမှာ အထူး စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်သို့ မှီကာ ကြည့်ရှုရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကင်မရာနဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေ ရှိရင် အမေက လူတွေအတွက် ဓာတ်ပုံ စရိုက်ပေးလို့ ရပြီပေါ့။"

ရှုယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ အမေ ရိုးရာ အဆောက်အအုံတွေ ရှိတဲ့ ပန်းခြံတစ်ခုကို သွားဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ အမေ အားလပ်ရက် ရတဲ့အခါ သွားမယ်။ ပထမဆုံး အကြိမ်က တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ အဲ့ဒီအခါကျရင် ပန်းခြံထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတွေ ပိုများတယ်လေ။ အမေ မင်းကိုလည်း ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်။"

ရှောင်မန်မှာ လိုက်သွားရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပစ္စည်းတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ သား အမေ့ကို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။"

ချန်ကျိုက်လည်း လာကြည့်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှုယွမ် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဝတ်အစားတွေနဲ့ ပြဇာတ်အသုံးအဆောင်တွေက ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး။ ပြဇာတ်အဖွဲ့ရဲ့ ရှင်းလင်းရေး ရောင်းချမှုကနေ ရလာတာ။ အဲ့ဒါတွေကို ရဖို့ တတိယ အဒေါ်က ကူညီပေးခဲ့တာလေ။"

"ဘယ်တတိယအဒေါ်လဲ" ချန်ကျိုက် မေးလိုက်သည်။

ရှုယွမ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူ ရှိရမှာလဲ။ ရှင့်ရဲ့ တတိယ အဒေါ်ပေါ့။"

ကောင်းပြီလေ။ သူ တတိယ အဒေါ်နှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း ရှုယွမ်သည် သူမနှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ပုံ ရသည်။

သူ ဆက်ကြည့်နေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ရှုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "တတိယ အဒေါ်က တကယ် ကောင်းတယ်၊ အရမ်း ကူညီတတ်တယ်။ သူမက ဒီပစ္စည်းတွေ ရှာဖို့ ကူညီပေးဖို့ကို နှစ်ခါတောင် မစဉ်းစားဘဲ သဘောတူခဲ့တာ။"

ချန်ကျိုက်တွင် အေးစက်သည့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိကြောင်း ရှုယွမ် ရိပ်မိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သူတို့ကဲ့သို့သော မိသားစုများတွင် ရိုးရာနှင့် ရှေးရိုးစွဲဆန်သဖြင့် မိသားစု ချစ်ခင်ကြင်နာမှုမှာ အတော်လေး အေးစက်လေ့ရှိခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့အဘိုးနှင့် ရင်းနှီးသည်မှလွဲ၍ သူသည် အခြား ဆွေမျိုးများနှင့် မရင်းနှီးပေ။

ချန်ကျိုက်သည် ၎င်းကို တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းအစား၊ သူ မေးလိုက်သည်။ "ဒီအရာတွေ အားလုံးကို မင်း ဘယ်လို သယ်သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ မင်းအတွက် ငါ သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံး လုပ်ပေးရမလား။"

သူမ လူတွေအတွက် ရိုးရာ ဝတ်စုံ ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ပေးမယ့် အကြံအစည်ကို ဘယ်လို ရလာလဲဆိုတာ သူ မသိသလို သူမ ဖောက်သည်တွေ ရနိုင်မလား ဆိုတာကိုလည်း သူ မသိခဲ့ပေ။

ရှုယွမ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဒါဆို သူက ရက်ရောရုံတင်မကဘဲ ကူညီဖို့လည်း ဆန္ဒရှိတာပေါ့။ ချန်ကျိုက်အပေါ် သူမ၏ အထင်အမြင်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံး ရှင် လုပ်ပေးလို့ ရမလား။ အဲ့ဒါကို စက်ဘီး အနောက်မှာ ချည်ထားဖို့ လိုတယ်၊ ဒါကြောင့် ပေါ့ပါးပြီး အရမ်း မလေးဖို့ လိုတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မ အလင်းပြန်ပြား တစ်ခုလည်း လိုတယ်။ အဲ့ဒါကိုရော ရှင် လုပ်ပေးလို့ ရမလား။"

ချန်ကျိုက်သည် သူမ ဂျီးများနေခြင်းကို မညည်းညူဘဲ ရိုးရှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "အလင်းပြန်ပြားကို ဘယ်လို လုပ်ရတာလဲ။"

ရှုယွမ် ပြောလိုက်သည်။ "အလူမီနီယမ် သတ္တုပါးကို အထပ်သားပေါ်မှာ ကပ်လိုက်ရုံပဲ။ သတ္တုပါးကို ကျွန်မ ဝယ်ထားပြီးပြီ။"

ရှုယွမ်သည် သူမ၏ လက်များဖြင့် အမူအရာ ပြုလုပ်ပြလိုက်သည်။ "ဒီလောက် အကြီးလောက်ပေါ့။"

ချန်ကျိုက် အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။"

ရှုယွမ်သည် ရွှင်လန်းသော စိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ချန်ကျိုက်က ကူညီရန် အစပြုလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကြားရှိ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ရှုယွမ်သည် သူမ၏ နဖူးကို ရိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ နံရံမှ သူမ၏ လွယ်အိတ်ကို ယူချပြီး ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက် တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ချန်ကျိုက်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အဲ့ဒါကို မသုံးဖြစ်လိုက်ဘူး။ ကျွန်မကို ပိုက်ဆံ ချေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ချန်ကျိုက်သည် ငွေကို ယူပြီး သူ၏ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်။"

ရှုယွမ် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမြန် ပြန်ဆပ်ရင် ချေးရတာ လွယ်ကူတယ်လေ၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား၊ ဒေါက်တာချန်။"

နောက်ရက်များတွင် ချန်ကျိုက်သည် သစ်သားပြားများ၊ အထပ်သားများ၊ သံမှိုများ၊ ကော်များနှင့် လွှများ၊ သံတူများ ကဲ့သို့သော အခြား ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာ အမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဒေါက်တာချန်သည် လက်သမားချန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှုယွမ်အတွက် သစ်သားသေတ္တာနှင့် အလင်းပြန်ပြားကို ပြုလုပ်ရန် သူ၏ ညနေခင်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ရှောင်မန်သည် ဘေးမှ ကူညီပေးခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကို ကိရိယာများ ကမ်းပေးခဲ့သည်။