အခန်း ၅၃၂

Vol. 54 Ch. 532

အခန်း (၅၃၂) မီးနှင့် ကစားခြင်း

ဝိုင်းရံထားသော ကစားသမားများက ယင်ချင်း၏ စကားကြောင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ယာယီရပ်တန့်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုက်ရွှီဆရာတော်မှာမူ လုံးဝ စိတ်သက်သာရာ မရခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မျက်မှောင်ကို အလွန်အမင်း ကုတ်ချိုးလိုက်ပြီး "ဒါတော့ မဟန်တော့ဘူး" ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ယင်ချင်း၏ စကားများက ချက်ချင်း ကြုံတွေ့နေရသည့် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်သယောင် ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးလိုက်ခြင်းပင်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ကစားသမားတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် ခြိမ်းခြောက်လာတော့၏။ "မင်းတို့ဆီမှာ ပိုနေတဲ့ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်တွေ ရှိသေးတယ်ပေါ့လေ... အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးစမ်း..."

ယင်ချင်းမှာ ရူးသွပ်မှုများ လောင်ကျွမ်းနေသည့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာပြီး မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ဘဲ လမ်းညွှန်မှုရရန် ထိုက်ရွှီဆရာတော်ထံသို့ အားကိုးတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုက်ရွှီဆရာတော်က ယင်ချင်းအား ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ ပါးစပ်ပိတ်ထားရန်၊ ဘာမှထပ်မလုပ်ရန်နှင့် ငြိမ်ငြိမ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အကြည့်များက ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး တည်ငြိမ်မှုနှင့် နိုးကြားမှုကို ပြသခဲ့သည့် ချယ်ဇီထုံ၊ ယွင်ဝမ်လင်းနှင့် ကျုံးရှီဟုန်တို့ အပါအဝင် ခရီးသွားအချို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွား၏။

ထိုလူများအားလုံးက ပါးနပ်သူများဖြစ်ကြရာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။

ထိုက်ရွှီဆရာတော်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ကစားသမားအုပ်စုအား တည်ငြိမ်စွာပင် ထပ်မံပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ် ပြောပြီးပြီလေ... ဘာလက်မှတ်မှ မရှိပါဘူးလို့..."

ဓားပျော့ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကစားသမား၏ မျက်နှာမှာ ရေညှစ်ချလို့ရမတတ် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ယင်ချင်းအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ "ဟေ့ကောင်... မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာလား...." ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူက ဓားပျော့ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်နေပြီး အသေခံ တိုက်ခိုက်တော့မည့် ပုံပေါ်နေချေသည်။

အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဖိအားများအောက်တွင် ယင်ချင်း၏ စိတ်က စဉ်းစားတွေးတောနိုင်စွမ်း လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွား၏။ ဓားက သူ၏ အနီးသို့ ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက အလိုအလျောက်ပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လက်မှတ်မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ဒီကမ္ဘာကလူတွေ မဟုတ်ဘူး...ကျွန်တော်တို့မှာ..."

သူက "ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းရှာပေးလို့ရတယ်" ဟု ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်သည့်စကားများကို ပြောရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က ဒီကမ္ဘာက လူတွေ မဟုတ်ဘူး" ဟု သူ အော်ဟစ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်....

"ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း...."

ပြတ်သားလှသော သေနတ်သံအချို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချယ်ဇီထုံ၊ ယွင်ဝမ်လင်း၊ ကျုံးရှီဟုန်နှင့် အခြားသော အကင်းပါးသည့် ခရီးသွားနှစ်ဦးတို့က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်ကြခြင်းပင်။

အထူးပြုလုပ်ထားသော ပစ္စတိုမှ ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ကျည်ဆန်များက ဓားပျော့ကိုင် ကစားသမား၏ ရင်ဘတ်နှင့် နဖူးတည့်တည့်သို့ တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြမ်းကြုတ်မှုများက ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားကာ မယုံနိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့လေပြီ။

ယင်ချင်း၏ ကမ္ဘာပျက်မတတ် စကားလုံးများက ဤဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုလုံးတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယင်ချင်းသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသော ဓားပျော့ကိုင် ကစားသမားကို တစ်လှည့်၊ အေးစက်သော အမူအရာများနှင့် လက်ထဲတွင် မီးခိုးထွက်နေသော သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည့် ချယ်ဇီထုံနှင့် အခြားသူများကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါမှသာ ထိုက်ရွှီဆရာတော်၏ အကြည့်က ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူ နောက်ကျစွာဖြင့် သဘောပေါက်သွားရသည်။

၎င်းက သူ့ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားရန်နှင့် ဟန့်တားဖို့အတွက် အင်အားသုံးရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုမူကား... အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။

အခြားသော ခရီးသွားများကလည်း ဒေါသနှင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ယင်ချင်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအသုံးမကျသည့်ကောင်က သူတို့ကို ပို၍ပင် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်။

ချယ်ဇီထုံက "ကျစ်... ဒီငတုံးကတော့ကွာ.... တကယ် ဒုက္ခပေးတဲ့ကောင်ပဲ..." ဟု စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ညည်းညူနေရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကလူတွေ မဟုတ်ဘူး" ဟူသော ယင်ချင်း၏ အော်ဟစ်သံက အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းလှရာ အနီးအနားတွင် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် သို့မဟုတ် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြသည့် ကစားသမား အားလုံးနီးပါး ကြားလိုက်ကြရသည်။

အံ့ဩမှုများ၊ လောဘများ၊ စူးစမ်းလိုစိတ်များနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အကြည့်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စုဝေးလာကာ ထိုက်ရွှီဆရာတော်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ကျရောက်လာကြတော့၏။

ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူး...

အဲ့ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

အမည်မသိ ဇစ်မြစ်တစ်ခုက အမည်မသိ ဖြစ်နိုင်ခြေများနှင့် အမြဲလိုလို ယှဉ်တွဲနေတတ်သည်။ ၎င်းက ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နိုင်သလို စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်သော ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေနိုင်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် ဓားပျော့ကိုင် ကစားသမား လဲကျသွားမှုက အကျပ်အတည်းကို အဆုံးသတ် မသွားစေဘဲ ထိုအစား ယမ်းကြိုးအသစ် တစ်ချောင်းကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော အခြားကစားသမားများမှာ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် အသစ်တဖန် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် တောက်ပလာကာ လက်ယားလာကြတော့၏။

"မလှုပ်ကြနဲ့...." ကျုံးရှီဟုန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

သူ၊ ချယ်ဇီထုံ၊ ယွင်ဝမ်လင်းနှင့် အခြားသော ခရီးသွားအချို့၊ ထွက်ပေါက်မရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည့် အခြားသူများအားလုံးက သေနတ်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး မည်းနက်နေသော သေနတ်ပြောင်းဝများကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြိမ်းခြောက်နေသော ကစားသမားများအားလုံးထံ ချိန်ရွယ်ကာ ပျက်စီးလွယ်သော ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လေထုက အလွန်အမင်း တင်းမာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမည်းနက်နေသော သေနတ်ပြောင်းဝ စက်ဝိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများက မည်သည့်အကြောက်တရားကိုမျှ မပြဘဲ လှောင်ပြောင်မှုနှင့် အထင်အမြင်သေးသည့် အမူအရာများကိုသာ ပြသနေကြ၏။

မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ရှိသော ကစားသမားတစ်ယောက်က ထိုက်ရွှီဆရာတော်အား သရော်လိုက်သည်။ "ဒီသတ္တုတုံးတွေက ငါတို့ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ဘူးကွ။ စောစောက သူတို့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေတုန်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လို့ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက် ကျသွားနိုင်ပေမဲ့... အခုတော့..."

သူက စကားကို အဆုံးထိ မပြောခဲ့သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဤလက်နက်များက အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြား အစွန်းတစ်ဖက်တွင် အမြဲတစေ ရပ်တည်နေကြပြီး ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကစားသမားများအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိုက်ရွှီဆရာတော်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က တစ်ဖက်လူပြောသည့်စကားများမှာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်ကြ၏။

ဝိညာဉ်သောင်းချီနယ်မြေတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာနိုင်သည့် ကစားသမားများက အနည်းဆုံး တစ္ဆေထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့်၌ ရှိနေကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သဘာဝလွန် စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ သာမန်သေနတ်များဖြင့် အလွယ်တကူ မရင်ဆိုင်နိုင်သော အမျိုးအစားစုံလင်လှသည့် ထူးဆန်းဆန်းကြယ်သော လက်နက်များကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားကြလိမ့်မည်။

"မင်းတို့က... ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးလား"

ကစားသမားများ၏ အနောက်ဘက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအုပ်ကြီးက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီးနောက် အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာ၏။

သူ၏အဖွဲ့တွင် လူခုနစ်ယောက် သို့မဟုတ် ရှစ်ယောက်ခန့်သာ ပါဝင်သော်လည်း သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သန့်စင်ပြီး အင်အားကြီးမားသည့် အငွေ့အသက်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားကစားသမားများထက် များစွာ သာလွန်နေချေသည်။

ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ သူတို့က ဖုန်တစ်စက်ပင် မတင်လောက်အောင် သန့်ရှင်းနေပြီး သွေးစွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခရောက်နေသည့် လက္ခဏာများ လုံးဝမရှိဘဲ သွေးထွက်သံယိုများနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးထဲတွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေခြင်းပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများက ထိုအဖွဲ့အား အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ စောစောက အလွန်တရာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် တိုက်ပွဲတွင်ပင် သူတို့ကို ရန်စရဲသူ ခပ်ရှားရှားဖြစ်ရာ သူတို့က မည်မျှစွမ်းအားကြီးကြောင်း သိသာလှသည်။

ထိုက်ရွှီဆရာတော်မှာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို ကယ်တင်ရန် နောက်ဆုံးကြိုးစားမှုအဖြစ် "ဒကာတော် နားကြားမှားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် အေးစက်သော မျက်နှာနှင့် လူငယ်က သရော်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှနေ၏။ "ဆရာတော်... အခြေအနေတွေက ဒီလောက်ဖြစ်နေမှတော့ ဘာလို့ ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်နေဖို့ ကြိုးစားနေရဦးမှာလဲ..."

သူ၏ အကြည့်များက ခရီးသွားများ၏ လက်ထဲရှိ သေနတ်များပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော အထင်အမြင်သေးမှုများ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာလေသည်။ "ငါတို့ ကမ္ဘာမှာ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးတွေကို ခွင့်မပြုဘူး..."

ထိုက်ရွှီဆရာတော်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အခြေအနေက ဤအဆင့်ထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက် ငြင်းဆန်နေခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများ၏ အကြည့်များက ပို၍ပင် ရန်လိုလာကြပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်၊ လောဘနှင့် သံသယများ ရောယှက်ကာ သူတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည့် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ပင့်ကူအိမ်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေတော့၏။

ထိုက်ရွှီဆရာတော်ကလည်း ဤအကြောင်းကို ဆက်၍ ဖုံးကွယ်မနေတော့ချေ။

စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ နေရာလွတ်ထဲမှ ဟင်္သာပြဒါး ဆေးသင်္ကေတများ ရေးဆွဲထားသည့် အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အထပ်လိုက်ကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကျုပ်တို့ဆီမှာ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်တွေ မရှိပေမဲ့" သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်တို့လက်ထဲက ဒီနတ်ဆိုးနှင်ထုတ်ရေး အဆောင်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဖယ်ရှားရေးအဆောင်တွေက မြို့ထဲက ထူးဆန်းတဲ့ အရာတချို့ကို ရင်ဆိုင်တဲ့နေရာမှာ ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါတွေကို ကျုပ်တို့ရဲ့ စေတနာအဖြစ် ခင်ဗျားတို့ကို ပေးပါ့မယ်...."

ကစားသမားများက မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြာထွက်နေသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ကြည့်လိုက်ကြရာ ထူးဆန်းသည့် လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ကြရ၏။ သို့သော် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် သူတို့အတွက် ဤအကူအညီလေးက လုံလောက်မှု မရှိသည်မှာ သိသာလှသည်။

အထူးသဖြင့် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်မရှိသော ထိုကစားသမားများအတွက်မူ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ ရူးသွပ်မှုများက အနည်းငယ်မျှပင် လျော့ကျမသွားခဲ့ချေ။

အခန်း ၅၃၂ပြီး၏။