အခန်း ၅၃၉
Vol. 54 Ch. 539
အခန်း (၅၃၉) ငါးပေးခြင်းထက် ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးခြင်းက တစ်သက်စာအတွက်ဖြစ်သည်
ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားပျဉ်ပြားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် တားမြစ်နယ်မြေမှ အဘိုးအိုခေါင်းတလား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များအတွင်း၌ အစိမ်းရောင်မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် တောက်လောင်နေကာ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ခြိမ်းခြောက်စကား ဆိုလာသည်။
"ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားတို့လို ပြင်ပက လူတွေက နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲကို ဝင်ရောက်လာကြရမှာပဲ။ အကယ်၍ ကျုပ်တို့ တားမြစ်နယ်မြေ ဆယ့်ရှစ်ခုကသာ သတ်ဖြတ်ရေးအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ပြီး ဒီကမ္ဘာပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ တည်ရှိမှု အားလုံးကို ခင်ဗျားတို့ကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ဖို့ ပူးပေါင်းခေါ်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင်... ခင်ဗျားလူတွေ ဒီနယ်မြေထဲမှာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဆက်ပြီး သွားလာနိုင်ပါဦးမယ်လို့ ထင်နေသလား..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လေထု၏ အပူချိန်ကပင် ဒီဂရီအနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။
သတ်ဖြတ်ရေးအမိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုက်ရွှီဆရာတော်တို့ကဲ့သို့ ခရီးသွားအဖွဲ့များမှာ ဤကျောချမ်းဖွယ် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဘုံရန်သူအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်လက်မပင် ရွေ့လျားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ လူသားကစားသမားများပင်လျှင် သူတို့ကို အမဲလိုက်ချင်လာလောက်သည့် ကြီးမားသော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများကြောင့် ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ မြှူဆွယ်ခြင်းမှနေ၍ ဗြောင်ကျကျ အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။
သို့သော်ငြားလည်း ကျန်းယဲ့က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ကိုင်းမျက်မှန်လေးကိုပင် ခပ်ဖွဖွ ပင့်တင်လိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။
"အို... အလွန်ဆုံးဖြစ်လှ ဒုက္ခလေးနည်းနည်း ရောက်ရုံပေါ့ဗျာ။ သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ.."
တားမြစ်နယ်မြေသခင်များက ကျန်းယဲ့အား စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်နေမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုများ ရှာတွေ့နိုင်မလား ကြိုးစားကြည့်ကြသည်။ သို့သော် သူ၏ တည်ငြိမ်ပြီး တုန်လှုပ်မှုကင်းသော အကြည့်များနှင့် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေသော ဟန်ပန်များက သူတို့ကိုပင် မအေးမချမ်း ဖြစ်သွားစေသည်။
ဤလူက မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ပိတ်ဆို့မှုများကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားနိုင်လောက်သည့် အကြွင်းမဲ့ အားသာချက်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ကျောက်ဝူမြန်က အချိန်ကိုက်ပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသည်။ အကျိုးအပြစ်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြနေသည့် အသွင်ဖြင့် သူ၏ လေသံက ဖြည်းညှင်းကာ သေချာနေ၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... သတ်ဖြတ်ရေးအမိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဒီကျောချမ်းဖွယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ တစ်လှမ်းတောင် ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို အသေအချာ တွေ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါက ဒုက္ခလေးနည်းနည်းဆိုတာထက် အများကြီး ပိုသွားလိမ့်မယ်..."
"ဒီနေ့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်က အကျပ်အတည်းမျိုးက ခင်ဗျားတို့ လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ အကြိမ်တိုင်းအတွက် ပုံမှန်အခြေအနေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားက ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒီအရာတွေကို မကြောက်တာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်က တခြားပြင်ပက ဧည့်သည်တွေမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးတွေ မရှိနိုင်ဘူး မဟုတ်လား..."
သူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင် သတိထားမိရန် ခဲယဉ်းသော အေးစက်စက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေ၏။ "အကယ်၍ ကျုပ်တို့တွေသာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါရိုက်တာကျန်းက အကူအညီပေးဖို့ အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် ခင်ဗျား မရောက်လာခင်မှာတင် ဒီဧည့်သည်တော်တွေကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ်လို့ ကျုပ်တို့ ယုံကြည်တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း..."
ကျောက်ဝူမြန်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ ကျုပ်တို့တွေ ဒီမှာ စုဝေးခဲ့ကြတာ ဒါရိုက်တာကျန်းနဲ့ တကယ် ရန်သူဖြစ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ ဒါရိုက်တာကျန်းကသာ ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ပြင်ပက လာတဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေအားလုံး ဒီကျောချမ်းဖွယ်နယ်မြေထဲမှာ ကျုပ်တို့ ဆယ့်ရှစ်ယောက်ရဲ့ ပူးပေါင်းကာကွယ်မှုအောက်ကနေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလှုပ်ရှားခွင့် ရရှိစေရမယ်လို့ ကျုပ်တို့ သစ္စာဆို ကတိပြုပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေမယ့် အခြေအနေတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား..."
တစ်ဖက်လူက အပျော့နှင့်အမာ၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် မြှူဆွယ်ခြင်း နည်းဗျူဟာများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလာသော်လည်း ကျန်းယဲ့ကမူ ကြီးကြီးမားမား တုံ့ပြန်မှု မရှိလှချေ။
ကျောက်ဝူမြန် စကားပြောပြီးသွားမှသာ ကျန်းယဲ့က သူ့ထံသို့ အကြည့်လွှဲကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မြို့စားကြီးကျောက် ပြောတာကလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်..."
တားမြစ်နယ်မြေသခင်များက သူ့ကို နားချနိုင်ပြီဟု တွေးထင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျန်းယဲ့က ရုတ်တရက် စကားကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါပေမဲ့လည်း... ဒီလောက်နဲ့ မလုံလောက်သေးပါဘူး..."
သူက ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက နေရာတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်သွားကာ အသံကို တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ "ကျုပ်တို့ ပြင်ပက လူတွေက ဒီကို မဖြစ်မနေ လာစရာမှ မလိုတာ။ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ စကြာဝဠာကြီးထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ကျုပ်တို့ သွားနိုင်တဲ့ နေရာတွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကမ္ဘာထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြန့်တယ်။ တခြား နေရာတွေကို သွားလိုက်ရုံနဲ့တင် ရနေတာပဲ..."
စကားဝိုင်းက ထိုနေရာတွင်ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယဲ့၏ ညာဘက်လက်ဝါးပြင်ထက်၌ လိမ္မော်နီရောင်မီးတောက်တစ်ခုက သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။
မီးတောက်လေးက သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်း ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ ယင်စွမ်းအင်များ၊ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအင်များအားလုံးက မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အင်အားတစ်ခု၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မီးတောက်၏ ပတ်လည်ရှိ လေဟာပြင်မှာ သိမ်မွေ့စွာ ပုံပျက်သွားခဲ့သည်။
တားမြစ်နယ်မြေသခင် ဆယ့်ရှစ်ဦးကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ဤကမ္ဘာရှိ မည်သည့် စွမ်းအားစနစ်နှင့်မျှ မတူညီသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ထိုမီးတောက်များထံမှ သူတို့ ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းအထဲတွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပင် တုန်ယင်သွားစေနိုင်လောက်သည့် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အရာတစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းက ဥပဒေသ အငွေ့အသက်ပင်...
"ဒါ... ဒါက ဥပဒေသ စွမ်းအင်ပဲ..." ဝူရှန်းကျောင်းတော်၏ ဆရာတော်သွေးဇင်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အက်ကွဲကွဲ အသံဖြင့် မယုံနိုင်စွာနှင့် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော တုန်လှုပ်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းယဲ့က အနည်းငယ်မျှ အံ့သြမသွားခဲ့ချေ။
လေ့ကျန့်၏ လျှပ်စီးစွမ်းရည်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးချိန်မှစ၍ တတိယအဆင့် ယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ဒုတိယအဆင့်ယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများထက် စွမ်းအင်အဆင့်အတန်းအရ အခြေခံကျကျနှင့် လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သည့် အားသာချက်များ ရှိနေကြောင်းကို သူ နားလည်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သာမန် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများအနေဖြင့် သတိထားမိမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤနယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေကြသည့် တည်ရှိမှုများကမူ ဤမီးတောက်များအတွင်း ပါဝင်နေသော သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သည့် စွမ်းအားကို သဘာဝကျကျပင် ခံစားသိရှိနိုင်ကြသည်။
ဝိညာဉ်သောင်းချီမြို့တော်၏ မြို့စားကြီး လီယိုမင်၏ အကြည့်များက မီးတောက်လုံးလေးထံသို့ စူးစိုက်နေပြီး ၎င်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် သူက ခက်ခဲစွာဖြင့် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်၏။
သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မကြုံဖူးလောက်အောင် လေးနက်တည်ကြည်မှုများနှင့်အတူ ရိုသေကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပြည့်နှက်နေချေသည်။
ကျန်းယဲ့၏ စကားများက စောစောက ပို၍ပင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့က ဤကမ္ဘာသို့ လာရောက်နိုင်ရုံသာမက ဥပဒေသ စွမ်းအင်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားသည့် ပိုမိုမြင့်မားသော ကမ္ဘာများဆီသို့ပါ သွားရောက်နိုင်ကြခြင်းပင်။
ဒါကြောင့် သူက ဒီလောက်အထိ တည်ငြိမ်နေခဲ့တာ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ မြှူဆွယ်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုရဲခဲ့တာပင်။
ဤအသိစိတ်ကြောင့် မူလက သူတို့တွင် အသာစီးရနေပြီဟု တွေးထင်ထားခဲ့သော အရှင်သခင်ကြီး ဆယ့်ရှစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားလှသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့မှုတို့က တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာရသည်။
ခြိမ်းခြောက်မလို့လား... တစ်ဖက်လူက ဒီကို မဖြစ်မနေ လာစရာမှ မလိုတာ....
မြှူဆွယ်မလို့လား... တစ်ဖက်လူက သူတို့ရဲ့ အမှိုက်တွေကို အထင်မှ မကြီးတာ....
ဒီလိုဆိုမှတော့ ညှိနှိုင်းမှုတွေကို ဘယ်လိုများ ဆက်လုပ်ရမည်နည်း။
ကျန်းယဲ့က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ဝါးထဲရှိ မီးတောက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး မီးတောက်များမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ထို့နောက် သူ၏ နူးညံ့သော အပြုံးက ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "လူကြီးမင်းတို့... ခင်ဗျားတို့ ကမ်းလှမ်းတဲ့အရာတွေက ကျွန်တော့်အတွက် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ဝင်ပါပြီး တိုက်ခိုက်ပေးရလောက်တဲ့အထိ မတန်ပါဘူး..."
ထို့နောက် သူက စကားကို ထပ်ပြောင်းလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါပေမဲ့လည်း... မြို့စားကြီးကျောက် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ရက်ရက်ရောရော လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားပြားက ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျုပ်တို့ကို အနည်းငယ် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ကျွန်တော်က မြို့စားကြီးကျောက်ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်သွားတာပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က သူများ ကျေးဇူးတင်ခံရတာကို မကြိုက်တဲ့ လူစားမျိုးဗျ..."
ကျန်းယဲ့၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားသည်။ "ခင်ဗျားတို့ ပေးတဲ့အရာတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုအတွက် မတန်ဘူး ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားပေးတာက ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ..."
သူတို့အားလုံး အစပိုင်းတွင် ကြက်သေသေသွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများနှင့် လွန်ကဲလှသော တောင့်တမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။
ဖြူရော်နေသော အရိုးများနှင့် ပုပ်ဟောင်နေသော ရွှံ့နွံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သွေးစိမ့်မြေမှ အရိုးနက် သခင်မမှာ သူမကိုယ်သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်သွားပြီး အလောတကြီးကြောင့် သူမ၏ အသံက စူးရှသွားခဲ့သည်။
"ဒါရိုက်တာကျန်း... ရှင့်စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး..."
ကျန်းယဲ့က ဆယ့်ရှစ်ဦးသော အရှင်သခင်များ၏ မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည့် အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စောစောက ခင်ဗျားတို့ ခံစားလိုက်ရတဲ့ စွမ်းအားတွေပါဝင်တဲ့ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်တွေကို ကျွန်တော် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်..."
"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လေ့ကျင့်ပြီး ကျင့်ကြံကြပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သံကြိုးခလောက်တွေကို ရုန်းထွက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ စွမ်းအင်အဆင့်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားတဲ့အခါ... ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လွတ်လပ်ခွင့် ရသွားလိမ့်မယ်..."
သူ၏ အကြည့်များက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေကြသော ထူးဆန်းသည့် မျက်နှာများထက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဝေ့ကြည့်သွားလေသည်။ "ဒါပေမဲ့လည်း... ဥပဒေသရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ပါဝင်နေတဲ့ ဒီလိုကျင့်စဉ်မျိုးတွေက တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရနိုင်ဘူးလေ။ အဲ့ဒီအတွက် ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဘာနဲ့ လဲလှယ်ယူနိုင်မလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး တွေးထားသင့်တယ်..."
ကျန်းယဲ့က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားပေးမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ထောက်ပံ့ပေးမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိပ်တန်း အရှင်သခင်ဆယ့်ရှစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ တောင့်တမှုများက လျော့ကျသွားခြင်း မရှိသည့်အပြင် တောမီးလောင်သကဲ့သို့ ပို၍ပင် တောက်လောင်လာရသည်။
လူတစ်ယောက်ကို ငါးတစ်ကောင်ပေးခြင်းက သူ့ကို တစ်ရက်စာ ဝမ်းဝစေနိုင်ပေမယ့် ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးလိုက်ခြင်းကတော့ တစ်သက်စာ ဝမ်းဝစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော...
အခန်း ၅၃၉ပြီး၏။