အခန်း ၆၂

အပိုင်း(၆၂)

နစ်သည် အခန်းထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး လမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ဟိုဟိုဒီဒီ အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ နစ်သည် စွပ်ပြုတ်ရောင်းသည့် ကောင်းမွန်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ဈေးနှုန်းက အလွန်အမင်း ကြီးမားနေသော်လည်း၊ နစ်သည် ဘာမျှ ညည်းညူမနေခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် ဟိုရူဝါအတွက် ဖြစ်သောကြောင့်၊ ကုန်ကျစရိတ်မှာ အရေးမကြီးတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

နစ်ပြန်ရောက်လာပြီး ဟိုရူဝါကို စွပ်ပြုတ် ဖြည်းညင်းစွာ ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။

စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက်တွင်၊ အခန်းထဲ၌ အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း နစ်သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအနံ့၏ ဇာစ်မြစ်ကို သူ လျင်မြန်စွာပင် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဟိုရူဝါသည် သူ၏ အဝတ်အစားများနှင့် ကုတင်ပေါ်တွင် ဆီးသွားထားမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နစ်သည် သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

'သူ့ဘာသာသူ အိမ်သာ မသွားနိုင်ဘူးလို့ ဆရာဝန်မလေးက ပြောခဲ့သားပဲ'

နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် နစ်သည် ထိုရှုပ်ပွနေမှုများကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ သူ ဟိုရူဝါအတွက် ညအိပ်ဝတ်စုံ အသစ်အချို့ကိုပင် အပြင်ထွက်၍ ဝယ်လာခဲ့သေးသည်။

နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ် ကြာသည်အထိ၊ နစ်သည် ဟိုရူဝါနှင့် စကားပြောရန် အခန်းထဲတွင်သာ ဆက်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နစ်ပင်ပန်းလာခဲ့သည်။ ဟိုရူဝါကို ထားခဲ့ရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း ထွက်လာခဲ့ရလေသည်။

"နောက် လေးနာရီနေရင် မင်းကို လာကြည့်ဖို့ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်နော်..."

အခန်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ နစ်က ပြောလိုက်သည်။ နစ်သည် ဟိုတယ်၏ ဧည့်ကြိုကောင်တာ သို့ သွားခဲ့ပြီး ဟိုရူဝါနှင့် တစ်ထပ်တည်းတွင် အခန်းတစ်ခန်း ငှားလိုက်သည်။

အခန်းက သိပ်ပြီး ထူးခြားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို သန့်ရှင်းသော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အတော်လေး ကြည့်ကောင်းပေသည်။ ဟိုရူဝါ၏ ကုတင်ကဲ့သို့ပင် နစ်၏ ကုတင်မှာလည်း အထူသား အထည်စဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အိပ်ရပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် နစ်အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် နစ်အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ သေချာပေါက် ပင်ပန်းနေခဲ့သော်လည်း၊ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ နစ်သည် ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဟိုရူဝါအဆင်ပြေပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ... သူ့ကို သွားကြည့်ပေးမယ့်သူမှ မရှိတာ...'

'သူ ကုတင်ပေါ်မှာ ဆီးထပ်သွားချပြီး သူ့ဆီးထဲမှာ သူ ပြန်အိပ်နေရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...'

'သူ ရေဆာနေရင်ကော...'

'သူ အသက်ရှူ ရပ်သွားရင်ကော...'

နာရီဝက်ကျော်ခန့် အိပ်ရန် ကြိုးစားကြည့်ပြီးနောက်၊ နစ်သည် သူ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ ဟိုရူဝါ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဟိုရူဝါသည် နစ်ထားခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ ဘာတစ်ခုမျှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

နစ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အခန်းဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အိပ်မပျော်နိုင်သေးဘဲ တစ်ဖန် ပြန်လည် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ပြန်သည်။ တစ်နာရီအကြာတွင် သူသည် ဟိုရူဝါ၏ အခန်းသို့ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဘာတစ်ခုမျှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

နစ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်သွားချင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဟိုရူဝါကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရန် သူ့စိတ်ထဲတွင် မလုံမခြုံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နစ်သည် ဟိုရူဝါ၏ အခန်းထဲတွင်သာ ဆက်နေလိုက်တော့သည်။

သူ ပင်ပန်းနေခဲ့သော်လည်း အိပ်ပျော်အောင် မကြိုးစားတော့ပေ။ သို့သော် ဟိုရူဝါအိပ်ပျော်နေနိုင်သောကြောင့်၊ နစ်သည် သူ့ကို စကားမပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ဘာတစ်ခုမျှ မလုပ်ဘဲ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေနေခဲ့သည်။

အချိန်တွေ ပိုကြာလာလေလေ၊ နစ်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျပ်တည်းလာသလို ခံစားလာရလေလေ ဖြစ်သည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..."

နစ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်လာဖို့ ငါ မဆန္ဒရှိခဲ့ပါဘူး..."

တိတ်ဆိတ်မှုကသာ ကြီးစိုးနေသည်။

နစ်သည် ဟိုရူဝါကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပသည်။ သူနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်အမျိုးမျိုးက နစ်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်..."

နစ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် နစ်၏ မျက်လုံးများ စိုစွတ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ ပါးပြင်ထက်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာလေတော့သည်။

"ဟိုရူဝါ... ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ... ငါ တကယ့် အရူးတစ်ယောက်ပါပဲ..."

"မင်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ပဲ ငါ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"မင်း ငါ့ကို တစ်သက်လုံး မုန်းသွားမယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်..."

"မင်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ပဲ ငါ လိုချင်တာပါ..."

နစ်၏ ငိုရှိုက်သံများ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်…”

…

"ဒါဆိုရင် အခြေအနေဆိုးတွေနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ ခင်ဗျား ဘယ်လို တုံ့ပြန်တတ်သလဲ..."

နစ်သည် သူ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသော သူကို မေးလိုက်သည်။

သူ့ အရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်စအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အညိုရောင် ဆံပင်များ ရှိပြီး ညစ်နွမ်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ထဲမှ လာသူဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ နစ်သည် ဟိုတယ်ရှိ သူ၏ အခန်းထဲ၌ သူမကို အလုပ်အင်တာဗျူး နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ အခန်းထဲ၌ အလုပ်အတွက် လာရောက်တွေ့ဆုံရခြင်းအပေါ် အတော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ နစ်က သူမကို ဒုက္ခပေးရန် မကြိုးစားကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မကတော့ အရမ်းကို တည်ငြိမ်ပြီး သတိရှိရှိနဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

အမျိုးသမီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေလိုက်သည်။

နစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား စပက်တာ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ဖူးလား..."

"ရှင် မေးချင်တာက အဲဒါဆိုရင်တော့၊ ကျွန်မမှာ ဘာစွမ်းရည်မှ မရှိပါဘူး..."

အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အရင်က စပက်တာ နဲ့ တွေ့ဖူးလားလို့ မေးတာပါ..."

နစ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"တွေ့ဖူးတယ်လို့ ထင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မသိဘူး..."

သူမက ဖြေသည်။

"အို... သေချာလေး ရှင်းပြပါဦး..."

နစ်က ဆိုသည်။

"အင်း..."

အမျိုးသမီးက စကားစလိုက်သည်။

"ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်က စပက်တာ တစ်ကောင်ဖြစ်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်လေ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ကျွန်မ အရင်က တွေ့ဖူးတယ်..."

"အို... ဒါက သတင်းအသစ်ပဲ..."

နစ်က ဆိုသည်။

"ဘာကများ သူ့ကို စပက်တာ တစ်ကောင်လို့ ထင်သွားစေတာလဲ..."

"ဒါက ကောလာဟလ တစ်ခုပါပဲ..."

အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

"ရိုက်ကာဟာ စပက်တာ တစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ တွေက ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး အတွက် ကောင်းကျိုးတစ်ခုမှ မပေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဂိုဏ်းဖြစ်နေလို့လေ..."

"အာမခံဂိုဏ်းက အရမ်း တိုက်ရိုက်ဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့၊ သူတို့က လူတွေရဲ့ အခွန်ငွေတွေကိုတော့ အကာအကွယ် ပေးတယ်..."

"ပက်ဒလာဂိုဏ်းက ဈေးနှုန်းတွေ အဆမတန် တောင်းပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ခွင့်မပြုတာ မှန်ပေမဲ့၊ အရေးကြီးတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ထဲ ရောက်လာအောင် သူတို့က လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်... သူတို့သာ မရှိရင် လူတွေ အများကြီး ပိုပြီး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်..."

"ဟပ်ဂိုဏ်းက တာဝန်တစ်ခု လက်ခံတဲ့အခါ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဂရုစိုက်ချင်မှ စိုက်လိမ့်မယ်.... ဒါပေမဲ့ သူတို့က လူအများကြီးကို အလုပ်အကိုင်တွေ ပေးထားတယ်လေ... ပိုအရေးကြီးတာက၊ ဟပ် ကို အခြေခံအားဖြင့် တခြားဂိုဏ်းတွေက ငွေနဲ့ ဝယ်လို့ရတဲ့အတွက်၊ ဂိုဏ်းအသီးသီးကို အချင်းချင်း ထိန်းကျောင်းပေးထားသလို ဖြစ်နေတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ တွေကျတော့ရော..."

အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ တွေက ခိုးယူတယ်၊ ပြီးတော့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တယ်..."

"သူတို့က ဘာအကာအကွယ်မှ မပေးဘဲနဲ့ ငွေကိုပဲ လိုချင်ကြတာ..."

"သူတို့က ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ လူတွေကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ကြတယ်..."

"သူတို့ဆီမှာ ကောင်းတာဆိုလို့ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူး..."

"နည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူး..."

"ဘယ်လိုလူမျိုးက ဒီလိုအရာမျိုးကို ဖန်တီးမှာလဲ... လူတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို နေ့တိုင်း အတင်းအကျပ် လိုက်လုနေမယ့်အစား၊ ဆန္ဒရှိတဲ့ လူတစ်စုကို ဦးဆောင်တာက ပိုမလွယ်ကူဘူးလား..."

"အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါက လူတွေရဲ့ ရှင်းပြချက်ပဲ..."

အမျိုးသမီးက ရှင်းပြသည်။

"တကယ်လို့ ရိုက်ကာသာ စပက်တာ တစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဒီကိစ္စတွေ အကုန်လုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်..."

နစ်သည် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒါက အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အယူအဆပဲ... ကျွန်တော်က ဟပ် အတွက်ပဲ အချိန်အများစု အလုပ်လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ ရိုက်ကာ နဲ့ လူချင်းမတွေ့ဖူးဘူး... ခင်ဗျားက သူ့ကို တွေ့ဖူးတယ်ဆို..."

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အမျိုးသား သုံးယောက် ကျွန်မကို အိမ်အထိ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာတုန်းကပေါ့... သူတို့က ကျွန်မဆီက ငွေကိုပဲ လိုချင်တာလား၊ မဒိန်းကျင့်ချင်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မကိုပါ သတ်ချင်နေတာလား ဆိုတာတော့ သေချာမသိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒါကို ကျွန်မ သိခွင့်မရခဲ့ပါဘူး..."

အမျိုးသမီးသည် အသတ်ခံရနိုင်ချေရှိသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုနေသော်လည်း သူမ၏ ပုံစံမှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်ကာ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးက လူအများစုကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ သူမကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေခဲ့သည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မက ဟပ် အတွက် ရေရှည်တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်နေတာဆိုတော့၊ သက်သေအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ အမှတ်အသားကို သူတို့ကို ပြလိုက်တယ်..."

"သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေအရ အဲဒီသုံးယောက်လုံးက အဲဒါကို သဘောမကျကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်မကို လွှတ်ထားပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရိုက်ကာ ပေါ်မလာခင် အချိန်အထိပါပဲ... သူ အဲဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လူသုံးယောက်ရဲ့ ပြုမူပုံတွေနဲ့ ရိုက်ကာ ကို သူတို့ ဆက်ဆံပုံတွေအရ၊ အဲဒီလူက ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆိုတာကို ကျွန်မ သိလိုက်တယ်..."

"ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို သူ မြင်သွားတဲ့အခါ၊ သူက ရင်းနှီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ တခြားဂိုဏ်းတွေက သူတို့အပေါ် ဘယ်လိုတွေးလဲဆိုတာကို ရိုက်ကာ စထရိုက်ကာ တွေက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဂရုစိုက်ခဲ့ဖူးလို့လဲ ဆိုပြီး မေးလိုက်တယ်..."

"အဲဒီသုံးယောက်က ကျွန်မဘက်ကို ပြန်လှည့်လာပြီး ရှေ့ကို တိုးလာကြတယ်... အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မလည်း လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တော့တာပဲ..."

"ကံကောင်းချင်တော့၊ ဟပ် ရဲ့ စခန်းငယ်တစ်ခုက အရမ်းနီးတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတာနဲ့၊ အဲဒီထဲကို ဝင်ပြီး အကူအညီ တောင်းနိုင်ခဲ့တယ်...

"အဲဒီလူသုံးယောက် ထွက်ပြေးသွားကြတယ်... ဟပ်က လူတစ်စုက သူတို့နောက်ကို ပြေးလိုက်သွားခဲ့တယ်..."

"အဲဒီနောက်ပိုင်း သူတို့ကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူး... ပြီးတော့ ရိုက်ကာ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှလည်း ထပ်မကြားရတော့ဘူး..."

*