အခန်း ၈၇

အပိုင်း(၈၇)

နစ်သည် သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မလိုက်သည်။

အလောင်းမှ သွေးနှင့် အညစ်အကြေး အစွန်းအထင်းအချို့ ကျန်ရစ်နေခဲ့၏။ သို့သော် နစ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဝင်တာရှင်းလင်းပေးလိမ့်မည်ဟုသာ သူ မှတ်ယူထားသည်။

ခဏအကြာတွင် နစ်သည် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ရှိရာ ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။ ထို့နောက် အလောင်းနှင့်အတူ ဝင်သွားခဲ့သည်။

အထဲသို့ ရောက်သောအခါ အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို နစ်တွေ့လိုက်ရ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ အစွန်းများမှ အဖြူရောင် ပတ်တီးစ အပိုင်းအစလေးများ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

'သူ ပြန်ကောင်းလာဖို့ စလုပ်နေပြီပဲ...'

နစ်သည် အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား ကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်၏။

နစ်သည် အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွား၏။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ဘေးတွင် အလောင်းကို ပစ်ချလိုက်သည်။

'ကဲ... စောင့်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...'

နစ်သည် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ကို ကြည့်၍ တွေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နစ်သည် အဝေးရှိ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် အလောင်းကို မည်ကဲ့သို့ စားသုံးမည်ကို နစ်မြင်တွေ့ချင်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား အနေဖြင့် အလောင်းကို အစာချေဖျက်ရန်နှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကိုလည်း နစ်သိချင်နေခဲ့၏။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ပတ်တီးစများသည် ဆယ်စင်တီမီတာခန့် ရှည်ထွက်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် ခေါင်းတလား သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းတလားသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်သွားပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန်နှေးကွေးလှသည်။

၎င်းသည် ခြေထောက်များနှင့်တူသော ပတ်တီးစများကို အသုံးပြု၍ လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်၏။

ရေထဲတွင်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လျှောတိုက်သွားနိုင်လောက်ပေသည်။ သို့သော် ကုန်းပေါ်တွင်မူ ဂရုတစိုက် သွားလာနေရ၏။

ခေါင်းတလား ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အရာမှာ ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ ဖန်ခွက်ငယ်လေးတစ်ခုအောက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့်ပင် ဆင်တူနေ၏။ နံရံများ အားလုံးပေါ်သို့ တွယ်တက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မအောင်မြင်ဖြစ်နေသည်။

နစ်ကတော့ စောင့်ကြည့်ရုံသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

သူ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများအပေါ် အခြေခံရလျှင် ခေါင်းတလား ၌ မည်သည့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမျှ ရှိပုံမရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် နံရံများကို တွယ်တက်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တွားသွားလာနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ခေါင်းတလား ၏ ပတ်တီးစသည် နစ်၏ လက်နှင့် ထိမိသွားသောအခါ ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာပင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား အတွက် လျင်မြန်သည်ဆိုသော်လည်း လူသားများ၏ စံနှုန်းများအရမူ သိပ်မမြန်လှပေ။

နောက်ဆုတ်နေစဉ်တွင်လည်း ၎င်းသည် နံရံများကို တွယ်တက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို ပတ်ပြေးရင်း နစ်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းသည် ချက်ချင်း နောက်မဆုတ်သွားခဲ့ချေ။

၎င်း၏ ပတ်တီးစများသည် နစ်၏ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထိတွေ့လာပြီး အပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားကြ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် ၎င်း၏ အဖြူရောင် ပတ်တီးစများကို အသုံးပြု၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အခက်အခဲများစွာဖြင့် ကြိုးပမ်းပြီးနောက် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မတ်တတ်ရပ်နိုင်သွားခဲ့၏။

ထိုအခါမှသာ အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလားသည် တကယ်တော့ အတော်လေး ကြီးမားကြောင်း နစ်သတိပြုမိသွားသည်။

၎င်းသည် အမြင့် နှစ်မီတာကျော်ရှိပြီး အကျယ် ၈၀ စင်တီမီတာကျော် ရှိပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့...

အား...

အဖုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့ ကျကျလာခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိန်စာသင့်နေသူများ၏ အော်ဟစ်သံများသည် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရေအောက်၌ မဟုတ်သောကြောင့် အော်ဟစ်သံများသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကျယ်လောင်နေခဲ့၏။

အလွန်အမင်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများကြောင့် နစ်သည် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖိအားတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းတလားသည် ရှေ့သို့ လဲကျလာခဲ့၏။

ဝုန်း...

မြေပြင်နှင့် ရိုက်မိသွားခဲ့သည်။

နစ်ကတော့ ဘေးဘက်သို့ ရိုးရိုးလေးပင် ရှောင်ထွက်လိုက်၏။

သိသာထင်ရှားစွာပင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် ခုလေးတင် နစ်ကို စားသုံးရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ၎င်း၌ ရှည်လျားသော ပတ်တီးစများ မရှိတော့သဖြင့် ၎င်း၏ ပွင့်ဟနေသော အပေါက်ဝဖြင့် နစ်၏ အပေါ်သို့ ပိကျရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းတလား၏ အပေါက်ဝသည် မြေပြင်နှင့် ထိမိသွားသောအခါ အော်ဟစ်သံများသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ခေါင်းတလား သည် ၎င်း၏ ကျောဘက်ကို မှီ၍ တွန်းတင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ယင်းနောက်တွင် အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အရာမှာ အဖုံးကို ပြန်ပိတ်ရန်အတွက် ၎င်း၏ အဖုံးရှိရာသို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

'စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...'

နစ်တွေးလိုက်၏။

'သူက ဒီထဲမှာ ငါနဲ့ ပထမဆုံး ထိမိပြီး ထွက်ပြေးတုန်းကထက်စာရင် သူ့အဖုံးဆီကို သွားတာက ပိုမြန်နေတယ်... အဖုံးက သူ့အတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ် ထင်ပါရဲ့...'

'သူ့အဖုံး ပွင့်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဇီဖစ်စွမ်းအင် အများကြီးကို အသုံးပြုရလို့များလား...'

နစ်သည် တွေးတောရင်း သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ခေါင်းတလား သည် အဖုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ပိတ်လိုက်၏။ ယင်းနောက်တွင်တော့ ၎င်းသည် သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ပတ်လည်တွင် တစ်ဖန် ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားနေပြန်၏။

ယင်းကို မြင်သောအခါ နစ်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

နစ်သည် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း အလယ်ရှိ အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အလောင်းကို ဆွဲယူလိုက်၏။

ထို့နောက် အလောင်းကို ခေါင်းတလား ၏ သွားရာလမ်းကြောင်းထဲသို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် အလောင်းကို ထိမိသွားခဲ့၏။

၎င်း၏ အဖြူရောင် ပတ်တီးစများသည် အလောင်း၏ နေရာများစွာကို ထိတွေ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ၏ အဖုံးသည် တစ်ဖန် ပွင့်လာခဲ့၏။

'ဒီတစ်ခါတော့ သူ မတ်တတ်မရပ်တော့ဘူးပဲ...'

နစ်တွေးလိုက်သည်။

'ဒီလူက တကယ်သေနေပြီဆိုတာကို သူ သိနိုင်လို့နေမှာပေါ့...'

၎င်း၏ တိုတောင်းသော အဖြူရောင် ပတ်တီးစများသည် အလောင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရစ်ပတ်သွားကြသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် အလောင်းသည် ပွင့်နေသော ခေါင်းတလားထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

အလောင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နစ်က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။

ယင်းမှာ အလောင်းသည် လုံးဝသီးခြားဖြစ်နေသော မှောင်မိုက်သည့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အခြား အံ့သြစရာကောင်းသည့် အချက်မှာ အလောင်း အထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ အော်ဟစ်သံများသည် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား သည် ၎င်း၏ အဖုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့...

ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

၎င်းသည် ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့၏။

ဘာကိုမှ မလုပ်တော့ချေ။

***