အခန်း ၈၉

အပိုင်း(၈၉)

သို့သော် နစ်သည် ထရီဗာကို မထိတွေ့သလို မလှုပ်နှိုးခဲ့ချေ။

အခြားသူများကို ထိတွေ့ရခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ အထိအတွေ့ကို ခံရခြင်းအား သူ မုန်းတီးကြောင်း ထရီဗာက ပြောထားခဲ့ဖူးသည်။

ခဏအကြာတွင် ထရီဗာသည် ညည်းတွားသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

"အချိန်တောင် ရောက်သွားပြီလား..."

သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်ရင်း အသံသြသြကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..."

နစ်က ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ..."

"အရမ်းကို လွယ်ပါတယ် ဘော့စ်ရာ..."

ထရီဗာက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထရီဗာသည် အလျင်စလိုမရှိဘဲ အကြောဆန့်လိုက်ပြီး ဒရီမာ ကို လက်ပြလိုက်၏။

"ဒီနေ့အတွက် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

သူက ၎င်းကို ပြောလိုက်သည်။ ဒရီမာ က မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

"ငါ့ကို တစ်ခါလောက်တော့ ပြန်ဖြေပေးလို့ မရဘူးလား..."

ထရီဗာက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ဒရီမာက ဂရုမစိုက်…။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အိမ်ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ... ပျော်ပျော်ပါးပါးနေခဲ့ပါ ဘော့စ်..."

ထရီဗာသည် နစ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ထရီဗာ... ဝင်တာဆီ သွားပြီး စကားပြောလိုက်ဦး..."

နစ်က ပြောလိုက်၏။

ထရီဗာသည် ရပ်တန့်သွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် နစ်ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ပြဿနာ တစ်ခုခု တက်ထားလို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး..."

နစ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။

"မနေ့က ငါ စပက်တာ အသစ်တစ်ကောင် ဖမ်းမိခဲ့တယ်... ဟိုဘက် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲမှာ နေရာယူသွားပြီ..."

ထရီဗာသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း နောက်ထပ် စပက်တာ တစ်ကောင် ဖမ်းမိခဲ့တာလား..."

နစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"မင်း သိဖို့လိုတဲ့ အရာအားလုံးကို ဝင်တာက ပြောပြလိမ့်မယ်..."

"အိုး... ဝိုး... အေးပါ၊ ငါ အခုချက်ချင်း အဲဒီကို သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ထရီဗာက ပြောလိုက်သည်။ ထရီဗာသည် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲမှ ထွက်သွားစဉ် နစ်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။

ထုံးစံအတိုင်းပင် ဒရီမာ သည် သူ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် တစ်မိနစ်အကြာတွင် နစ်အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နစ်နောက်တစ်ကြိမ် နိုးလာသောအခါ အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား အကြောင်း မေးမြန်းရန် ဝင်တာ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့၏။

ထင်ရှားသည်က… အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလားသည် ယခုတိုင် မလှုပ်ရှားသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ၎င်းသည် ထိုအလောင်းတစ်လောင်းတည်းကိုပင် စားသုံးနေခဲ့သည်မှာ ဆယ့်နှစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။

အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် နစ်သည် ဟိုတယ်သို့ ပြန်သွားကာ ဟိုရူဝါ ၏ အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နစ်အလုပ်လုပ်နေစဉ်အတွင်း ပေတာ က ဟိုရူဝါ ကို စောင့်ရှောက်ပေးထားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စရပ်များမှာ ပို၍ လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာတိုင်း နစ်သည် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ပြန်လာခဲ့၏။

လေးနာရီခန့် အိပ်စက်ပြီးနောက် နစ်သည် ဟိုရူဝါ နှင့် ခေါင်းတလား ကို ထပ်မံစစ်ဆေးခဲ့၏။

မည်သည့်အရာမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

နစ်အလုပ်စဝင်ရမည့် အချိန်ရောက်သောအခါ ခေါင်းတလား ကို ထပ်မံ၍ သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

၎င်းသည် မလှုပ်ရှားသေးချေ။

'အခုဆို ၂၈ နာရီကျော်နေပြီ... သူသာ ဆာလောင်နေမယ်ဆိုရင် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲမှာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီး အစာရှာနေလောက်ပြီ...'

နစ်သည် တွေးလိုက်၏။

'ဒါက အလောင်းတစ်လောင်းကို စားသုံးဖို့အတွက် ၂၄ နာရီထက် ပိုကြာတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား...'

ဒရီမာ နှင့်အတူ နောက်ထပ် အလုပ်ချိန်မစတင်မီ နစ်သည် ခေါင်းတလားကို ထပ်မံစစ်ဆေးပေးရန် ဝင်တာ့ အား ပြောကြားခဲ့သည်။

နစ်အပြင်သို့ ပြန်ထွက်လာသောအခါ သူသည် ဝင်တာ့ ကို မေးမြန်းခဲ့၏။ ထိုအခါ ဝင်တာ့ ထံတွင် သူ့အား ပြောပြစရာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"မင်း အလုပ်ဝင်ပြီး ခြောက်နာရီလောက် အကြာမှာ သူက ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲမှာ စပြီး လှုပ်ရှားလာတယ်..."

ဝင်တာက ပြောလိုက်၏။

"အခုတော့ သူက အစာရှာဖို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်း လမ်းလျှောက်နေတယ်... ကံကောင်းတာက သူက အရမ်း အားနည်းနေတော့ နံရံတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့တောင် မကြိုးစားဘူး... သူက နံရံတွေကြားထဲကနေ ထွက်ပေါက်ရှာဖို့လောက်ပဲ ကြိုးစားနေတာ..."

'ငါ အလုပ်ဝင်ပြီး ခြောက်နာရီ အကြာမှာ...'

နစ်တွေးလိုက်၏။

'ဆိုတော့ ငါ အလောင်းကို ကျွေးပြီးတဲ့နောက် တစ်ရက်ခွဲလောက် ကြာသွားတဲ့ သဘောပဲ...'

နစ်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ... ငါ သွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်..."

ဝင်တာက ခေါင်းပြန်ညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့၏။

ဂျင်နီ ဒရီမာ နှင့် အလုပ်လုပ်နေစဉ် နစ်သည် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ကို သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်မီ ၎င်းထုတ်လုပ်ထားသော ဇီဖစ်စွမ်းအင် ပမာဏကို သူ စစ်ဆေးခဲ့၏။

'၃၀ ဂရမ် တောင်...'

နစ်သည် အံ့သြတကြီးဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

၃၀ ဂရမ် ဆိုသည်မှာ အလွန်များပြားသော ပမာဏပင် ဖြစ်၏။

'ဒါက တစ်နာရီကို တစ်ဂရမ်လောက် ထွက်တဲ့ သဘောလား...'

နစ်က တွေးလိုက်သည်။

၃၀ ဂရမ် ဆိုသည်မှာ ဒရီမာ နေ့စဉ် ထုတ်လုပ်ပေးသော ပမာဏခန့် ရှိပေသည်။

အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား သည် ထိုပမာဏကို ၃၂ နာရီမှ ၃၄ နာရီအတွင်း ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သားပေါက်အဆင့် အစောပိုင်း မျှသာ ရှိသေးကြောင်းကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား သာ သားပေါက် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းသည် ဒရီမာ နီးပါးခန့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် ပို၍ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကောင်းဆုံးအချက်မှာ ၎င်းနှင့် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရန် မည်သူ့ကိုမျှ မလိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

၎င်းသည် အလောင်းတစ်လောင်းသာ လိုအပ်ပေသည်။

အထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ နစ်သည် ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ၏ ဇီဖစ်စွမ်းအင် သိုလှောင်ကန်ကို ထုတ်ယူကာ ဝင်တာ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်ယူသူ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ထုတ်လုပ်သမျှ ဇီဖစ်စွမ်းအင် အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ရန်နှင့် အရောင်းဌာနသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်မှာ နစ်၏ အလုပ်ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရောင်းဌာနဆိုသည်မှာလည်း လောလောဆယ်တွင် ဝင်တာတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိ၏။

ထို့နောက် နစ်သည် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား၏ ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် အဖြူရောင် ခြေတံရှည် ဆယ့်သုံးချောင်းပါသော ပင့်ကူတစ်ကောင်အလား ထိန်းသိမ်းရေးအခန်း ပတ်လည်၌ တွားသွားနေလေသည်။

'တော်တော်လေး ကြက်သီးထစရာ ကောင်းတာပဲ...'

နစ်တွေးလိုက်သည်။

အစာရှာဖွေရန်အတွက် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ၏ စွန့်ပစ်ခံ နေရာများတွင် အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား တိတ်တဆိတ် လမ်းလျှောက်နေမည်ကို နစ်မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နစ်၌ အခြားအတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

ရွေးချယ်စရာများကို အနည်းငယ် ချင့်ချိန်စဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် နစ်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သူသည် အနီးသို့ တိုးသွားခဲ့သည်။ သူ အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား ထံ ရောက်သောအခါ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ရှည်လျားသော အဖြူရောင် ပတ်တီးစများကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ရစ်ပတ်ရန် စတင်လာခဲ့၏။

သို့သော် ၎င်း ထိုသို့ မလုပ်နိုင်မီ နစ်က ၎င်းကို ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

ခေါင်းတလားသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့၏။ သို့ရာတွင် နစ်က သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့် ပျက်စီးသွားခြင်းမူ မရှိခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နစ်၏ ကန်ချက်သည် ၎င်းအနေဖြင့် သူ့ကို စားသုံးရန် စွမ်းအားမရှိကြောင်း ခေါင်းတလားကို သိစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပေသည်။

နစ်သည် ခေါင်းတလား အနီးသို့ ထပ်မံတိုးသွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ဒေါက်...

ပြီးနောက် အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား ၏ အပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။

အော်ဟစ်နေတဲ့ ခေါင်းတလား သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားပြီး ၎င်း၏ ပတ်တီးစများကို အတွင်းသို့ ပြန်ရုတ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် နစ်သည် ခေါင်းတလားပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်၏။

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

"လုပ်ပါဦး..."

နစ်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"နည်းနည်းလောက် လှုပ်ရှားပါဦး... ငါ မင်းကို စီးချင်လို့ပါဆို..."

သို့သော် စပက်တာ သည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နစ်သည် သက်ပြင်းချကာ အော်ဟစ်နေသည့် ခေါင်းတလား အနီးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

***