← Chapters

အလှပဂေးလေးကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 23

အလှပဂေးလေးကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 23

အခန်း(၂၃) အလှပဂေးလေးကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

"ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်အလွှာ သိုင်းသခင်လား!" ချင်ယွင်သည် ဤပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ချက်ချင်းနိုးထလာပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤမိန်းကလေးသည် သူနှင့်အသက်အရွယ်တူမျှသာရှိသော်လည်း သူမသည် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်အလွှာ သိုင်းသခင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က လျူဖင်းရှန်သည်ပင် နဝမအဆင့် ကောင်းကင်အလွှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရည်အချင်းက လုံးဝကို ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေတာ တွေ့ရပါလိမ့်မည်။

"အယ်!"

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်၏ သူငယ်အိမ်များသည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြ သည်။ ရှည်လျားသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းသည် သူ၏မျက်ခုံးကြားကို တည့်တည့်ချိန် ထားသည်။ ထက်ရှသောဓားချီသည် သူ၏ပါးပြင်ကိုထိုးစိုက်လာပြီး နာကျင်ကိုစူးရှမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယွင်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာပြီး ထက်ရှသော ဓားသွားကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် လေအရိပ်ခြေလှမ်းများကို အသုံးပြုရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ချင်ယွင်သည် ခိုးကြောင်ခိုး၀ှက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သူကို မူလက စိတ်ဆိုးချင် သော်လည်း သူကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းနီရဲသွားသည်။

လက်ထဲတွင် လှပသော ဓားရှည်တစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် အဖြူရောင် ရိုးရိုးစကတ်ကို ၀တ်ထားပြီး သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒီအမျိုးသမီးကတော့ ချောင်းထဲမှာ ရေချိုးဖူးသည့် အမျိုးသမီးကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။

ချင်ယွင်သည် မိန်းကလေး၏ ရင်ဘတ်ကို မသိစိတ်က စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ် သွားမိသည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ ရင်ဘတ်က တကယ်ကြီးထွား လှသည်။ ဝတ်စုံဝတ်ထားရင်တောင် အပြင်ထွက်လုနီးဟု ခံစားရတုန်းပဲ။ ထို့အပြင်၊ သူမ၏ခါးသည် စကတ်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး လေထဲမှာ ဝှေ့ယမ်းနေသလို ခံစားရသည်။

"တဏှာရူးကောင်၊ ငါ နင့်ကို သတ်မယ်!" ချင်ယွင်က သူမရင်ဘတ်ကို ဖောက်ပြန်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လှပသောမိန်းကလေးသည် ချက်ခြင်းဒေါသထွက်ပြီး ချင်ယွင်ကို ဓားဖြင့်ချက်ချင်း ခုတ်လိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည် "ငါ ချောင်းကြည့်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး၊ ငါက ဖြတ်သန်းသွားရုံပါ!"

သို့သော်လည်း လှပသော မိန်းကလေးသည် ချင်ယွင်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားမထောင်ဘဲ ချင်ယွင်ကို ခုတ်ဖြတ်ရန် သူမ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို အသဲအသန်ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

ချင်ယွင်သည် သူမှားမှန်းသိပြီးနောက် ပြန်မတိုက်ဘဲ ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် လေအရိပ် ခြေလှမ်းများကိုသာ ဆက်တိုက် သုံးနေရသည်။

"ငါ တကယ်ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ တချက်လေး ကြည့်မိရုံပဲ လေ..." ချင်ယွင်က ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"နင် ပြောနေတုန်းလား!" လှပသော မိန်းကလေးသည် ဒေါသကြီးလွန်းသည်။ သူမရှေ့ရှိ ဤတဏှာရူးကောင်သည် တကယ်ကို မုန်းစရာကောင်းသည်။ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရုံတင်မကဘူး အခုလည်း ယင်းကိစ္စကို ထပ်ပြောနေသေးသည်။ ဒီနေ့တော့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် လှပသော မိန်းကလေး၏လက်မှ ဓားသည် ပို၍ ထက်မြက်လာသည်။

ချင်ယွင်၏ ခေါင်းကို အနက်ရောင်မျဥ်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူပိုဆွဲလေ ပိုမို နက်မှောင်လေ ဖြစ်လာသည်။

"ရွှပ်!"

ဓားရှည်သည် ချင်ယွင်၏လက်မောင်းကိုဖြတ်ကာ သူ၏ဝတ်ရုံကိုဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းတွင် သွေးထွက်သံယိုအမာရွတ်တစ်ခုကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချင်ယွင်၏အမူအရာက အေးစက်သွားသည်။ ဤအင်္ကျီကို သူ့အစ်မကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားတာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကပင် သူသည် ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး အလွန်သတိထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ၏၀တ်စုံလက်‌မောင်းကို ဓားဖြင့် ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်း လွန်မလာနဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို မယဉ်ကျေးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့!" ချင်ယွင်က ဒေါသတကြီးပြောသည်။

"ဟမ်၊ ဒါက အဋ္ဌမအဆင့် ကောင်းကင်အလွှာ သိုင်းပညာရှင်လေးပဲလေ၊ နင်က ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။" ကောင်မလေးက အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြောရင်း သူမမျက်လုံးများ တွင် စက်ဆုပ် ရွံရှာမှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သူမအမြင်အရတော့ သူမရှေ့က ဒီလူငယ်သည် မုန်းတီးစရာ ကောင်းလွန်း၏။ သူမ ရေချိုးနေတာကို ကောင်းကောင်းကြီး ချောင်းကြည့်‌နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က နိမ့်ကျပေမယ့် ဒီအချိန်မှာတောင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပြောနေသေး ၏။ သူသည် အလွယ်တကူ မသိနားမလည်သူဖြစ်ကာ မောက်မာသော လူဆိုးတ‌ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လား? ငါ တကယ်ပဲ မင်းကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလား" ချင်ယွင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ဟမ့်၊ နင် ငါ့အဝတ်စွန်းကို ဆယ်ကွက်အတွင်း ထိအောင်ကိုင်နိုင်ရင် စောစောလေးက ငါရေချိုးနေချိန် နင် ချောင်းကြည့်နေတဲ့ကိစ္စ ငါ တွယ်ကပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် နင် ကိုယ့်မျက်လုံးကို ဖောက်ပြီး တောင်းပန်နေရမယ်" ကောင်မလေးက အထင်သေးဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကာဆိုသည်။

"ဒီနည်းလမ်းအရဆို၊ ငါ့ဘက်က အရမ်းနစ်နာသွားပြီ မဟုတ်လား။ ငါ့ကျတော့ ဘာမှတောင် ပြန်မရဘူး။ ငါရှုံးရင် ငါ့မျက်လုံးကို ထိုးဖောက်ရဦးမယ်။" ချင်ယွင်က လှောင်ရယ်ရင်း ပြောသည်။

"ဒါဆို နင် ဘာလိုချင်လဲ" မိန်းကလေးက ပြောသည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ အမျိုးသီးအစေခံအဖြစ် လိုချင်​တယ်​!" ချင်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

'ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ခြားနားချက်ကို နင် တကယ်မသိဘူးဘဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ နင် ငါ့ကို ဆယ်ကွက်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်ရင် နင့်ရဲ့အစေခံဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် နင်ရှုံးရင်တော့ နင် ငါ့ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေဖို့ ငါ တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်!"

မိန်းကလေးက အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ ရက်စက်မူ အရိပ်အယောင် တစ်ခုက သူမမျက်နှာမှာ ပေါ်လာသည်။

ဒီကောင်လေးက ငန်းအသားကိုမှ တကယ်စားချင်ခဲ့သည်။ မူလက သူ့ကို မသတ်ချင်ပေမယ့် အခု တကယ်သတ်ဖြတ်ချင်လာပြီ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါက သဘောတူညီချက်တစ်ခုပဲ" ချင်ယွင်၏ ပါးစပ်ထောင့်ရှိ လှောင်ပြောင်လိုဟန်က ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာသည်။

အမှန်တော့၊ ဤမိန်းမလှကလေးကို သူမြင်လိုက်ကတည်းက ချင်ယွင်သည် သူမကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့သည်။

ယခုလိုခံစားချက်မျိုးက အရမ်းအံ့သြစရာ ကောင်းသည်။ ချင်ယွင်ကိုယ်တိုင်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်ပေ။ သူသည် သူမကို လိုချင်နေမိပြီး သူ၏လက်ချောင်း များကို ဘယ်တော့မှ လွဲချော်ခွင့် မပြုနိုင်တော့ပေ။

ချင်ယွင်သည် ဒါက ချစ်ခြင်းမေတ္တာမဟုတ်၊ ပိုင်ဆိုင်လိုမှု သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း သူမကို အပိုင်သိမ်းရန် ရွေးချယ်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူမနှင့် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟမ့်၊ မင်း ငါ့ဓားကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ အရင်ဆုံး စဉ်းစား သင့်တယ်" ကောင်မလေးက အေးစက်စွာ အော်လိုက်ပြီး ဓားတချောင်းကို အညှာအတာမဲ့စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချင်ယွင်ဆီသို့ ဓားဖြင့်ထိုးလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် ကောင်မလေး၏ ထက်ရှသော ဓားကို ရှောင်ရင်း ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

မိန်းကလေးက သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း ဘယ်လိုလုပ် လုပ်‌ဆောင် ခွင့်ပြုမလဲ။ သူမ၏ခြေထောက်များသည် ရေပေါ်တွင် ကခုန်နေသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ သူမ၏ အရှိန်သည် သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်ကလိုက်လာပြီး ချက်ချင်း ဓားဖြင့် ခုတ်သည်။

ချင်ယွင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ဤအမျိုးသမီး၏ နောက်ခံဟာ တကယ့်ကို ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လောက်သည်။ တကယ်တော့ သူမဟာ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ် ပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် အလယ်အလတ်အဆင့် အဆင့်နိမ့် တန်းစား ပညာရပ်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ချင်းယွမ်မြို့ရှိ ရှားပါးရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြီးကျယ်သော မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုပင်လျှင် ၎င်းပညာရပ်ကို ထုတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ချင်ယွင်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို ပို၍ပင် သိချင်လာသည်။

မိန်းကလေးသည် သူမ၏ဓားဖြင့်ခုတ်ပြီး ချင်ယွင်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲ လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ပျော်ရွှင်မှုကို သူမထုတ်ဖော်မပြမီတွင် သူမသည် နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်‌ယောင်ကို ခုတ်ပိုင်းမိကြောင်း သိလိုက်ရတော့ အံ့သြသွားမိသည်။

"ဘယ်လိုရှောင်ရမလဲဆိုတာ နင် သိသားပဲ" ကောင်မလေးက ဒေါသတကြီးအော်ပြီး ပြန်ပေါ်လာသည့် ချင်ယွင်ကို ကြည့်သည်။ သူမက ရယ်မောရင်း " ခြောက်ကွက် ပြီးသွားပါပြီ။ နင်ရှောင်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဆယ်ကွက်မပြည့်ခင် နင် သေမှာပဲ!"

"မင်း ငါ့ကို သတိပေးစရာမလိုပါဘူး!" ချင်ယွင်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကလေး၏မျက်နှာသည် ဒေါသတဖန် ပြန်ထွက်လာပြီး အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမဓားကို ချင်ယွမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။

ချင်ယွင်၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် သရဲတစ္ဆေနှင့်တူသည်၊ မိန်းမပျိုလေး၏ဓားပညာသည် မည်မျှထက်မြက်နေပါစေ၊ ၎င်းသည် သူ၏ အဝတ်အစားစွန်းကိုပင် မထိနိုင်ပေ။

မကြာခင်မှာ သိုင်းကွက် ကိုးခု ပြီးသွားသည်။

"နင့်မှာ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ ငါဝန်ခံရမယ်။ အဋ္ဌမအဆင့် ကောင်းကင်အလွှာ သိုင်းပညာရှင်တယောက်က ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု သိုင်းကိုးကွက် ပြီးသွားပြီ၊ တစ်ကွက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ နင် ငါ့ကို အနိုင်ရဖို့ကလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့ရှေ့မှာ လာတောင်းပန်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် သတ်သေ လိုက်တော့!" ကောင်မလေးက လှောင်ရယ်ရင်း ပြောသည်။

ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး ပြောသည် "နောက်တစ်ကွက်ပဲ ကျန်တော့တာ မဟုတ်လား?"

"ဟမ့်၊ ငါက ပထမ ကိုးကွက်မှာ ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်ကို ပြန်ထိန်းထားလိုက်တာ။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို နင်က ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီဆယ်ကွက်မြောက်မှာ ငါက အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်တော့မှာ ။ ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လား။ မင်း အခု အလောင်းအစားကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေမယ်လို့ ၀န်ခံလိုက်။ နင့်အကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ ငါ ကတိပေးတယ်။ ပြီးတော့ နင့်အသက်ကိုလည်း ချမ်းသာပေးလိုက်မယ် ဟုတ်ပြီလား" ကောင်မလေးက လှောင်ရယ်ရင်း‌ ပြောသည်။

"မင်း ငါ့ကို သနားနေတာလား။ ဒါပေမယ့် ငါ ချင်ယွင်က တခြားသူတွေ ငါ့ကို သနားဖို့ ဘယ်တော့မှ မလိုအပ်ဘူး။ ငါ့စကားကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြင်ဘူး။" ချင်ယွင်က ပခုံးတွန့်ပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။

"မိုက်မဲစွာ ပြုမူနေတာပဲ" မိန်းကလေး၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာ သည်။

အပြာရောင် ၀ိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးသည် မိန်းကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တခဏချင်း လွင့်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေသော အငွေ့အသက် (အော်ရာ) တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"နင် အခု နောင်တရဖို့ အရမ်းနောက်မကျသေးဘူးနော်။ မဟုတ်ရင် နင် ငါ့ဓားအောက်မှာ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်" ကောင်မလေးက ထပ်ပြောသည်။

ချင်ယွင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကောင်မလေးသည် တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းသည်။ သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းပေမယ့် ကြင်နာတတ်သူအဖြစ် ရှိနေတုန်းပင်။ အမှန်တော့ သူမသည် သူ့အား အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ပေါက်ပေး ချင်ခဲ့သည်။ တခြားအမျိုးသမီးများဆိုလျှင် ရေချိုးရာမှာ ချောင်းကြည့် ခံရပါက တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိ သတ်ပစ်မှာ သေချာသည်။

"မလိုပါဘူး!" ချင်ယွင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ကစားဖို့ စိတ်ကူးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး အဝေးကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ ဒီလိုဆိုမှ‌တော့ နင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဓားချက်ကို ခံယူလိုက်။” ဓားမိုးရွာသွန်းခြင်း!" ကောင်မလေးက အေးစက် စက်အော်လိုက် သည်။ သူမစကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် သူမ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိုးရေစက်များ ကျစင်းလာသည်။ သူမသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လေထုထဲမှ

ဓားရှည်လေးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားတစ်ချောင်းစီမှ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ထက်ရှသော ဓားဆန္ဒအရ အလယ်အလတ်အဆင့် အနိမ့်တန်းစား သိုင်းပညာရပ်ထက် မနိမ့်ကျပေ။

ချင်ယွင်၏ မျက်နှာသည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ပျံ့လွင့်သွားကာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်မှာ လေလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားမိုးရွာသည့်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"နင်က သေခြင်းတရားကို တောင်းခံနေတာလား ။" ကောင်မလေးက တအံ့တသြ မေးတယ်။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွား သည်။ သိုင်းသခင်တ‌ယောက်ကိုပင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရစေလောက်သော ဓားတစ်ချောင်းခြင်းစီသည် ချင်ယွင်ဘေးရှိ လေဓားများကြောင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ ရပြီး ချင်ယွင်သည် အတား အဆီးမရှိဘဲ သူမဆီသို့ ပစ်၀င်လာလေသည်။

"မဖြစ်​နိုင်​ဘူး မဟုတ်လား?"

မိန်းမပျိုလေး အံ့သြသွားတယ်။ သူမသည် ချင်ယွင်ကို ဓားဖြင့် အလျင်အမြန် တားဆီးချင်သည်။ သို့သော် ချင်ယွင်၏အရှိန်သည် မြန်လွန်းသည်။ သူမ ဓားကိုတောင် မလွှဲရသေးခင် ချင်ယွင်က သူမရှေ့ကို ရောက်နေပြီ။ သူသည် သူ၏လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ်အသုံးပြုကာ သူမ၏မျက်ခုံးကြားရှိနေရာကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကောင်မလေးသည် နေရာမှာပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ချက်ခြင်းပင်၊ သူမသည် ရေခဲခန်းထဲသို့ ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်ယွင် ၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ ဓားဆန္ဒသည် သူမကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဒီဓားနှင့်သာ ထိုးလိုက်မယ်ဆိုရင် နေရာမှာတင် သေသွားမယ်ဆိုတာ သူမ သံသယ မရှိပါဘူး။

ကောင်မလေးသည် ကြောက်လွန်းလို့ မျက်လုံးပင် မှိတ်ထားလိုက် သည်။ ယုံမှား သံသယမရှိ သေရတော့မည်ဟု သူမတွေးလိုက်သောအခါတွင် နာကျင်မှုလုံးဝ မရှိတော့သည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သော် ထက်ရှသော ဓားချီကို မတွေ့လိုက်ရပေ။

ချင်ယွင်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနှင့်အတူ သူမကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ချောင်းသည် သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို အသာအယာ ထိလိုက်ရာ သူမ၏မျက်ခုံးကြားတွင် အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါချင်ယွင်ရဲ့ လူပဲ!"

ချင်ယွင်၏ မကောင်းဆိုးဝါး ရယ်မောသံက သူမနားထဲမှာ ပျံ့လွင့်နေပြီး သူမကို တွေဝေမိန်းမော နေစေသည်။

All Chapters