ခွဲထွက်သွားသောအဖွဲ့များ

မိုးကြိုးတောင်ရဲ့အစွန်းက တောင်စောင်းတစ်ခုပေါ်တွင်........

အဖွဲ့သုံးဖွဲ့သည် ၎င်းတို့ထွက်ခွာသွားပြီး

နောက် နောက်ဆုံးလှည့်ကြည့်ရာ တောင်တစ်ပြင်လုံးတွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ဆင်းသက်လာကာ သစ်ပင်၏အူတိုင်တွင် အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုဖုံးအုပ်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"အခုချိန်ကစပြီး မိုးကြိုးတောင်တန်းကို ဘယ်သူမှ ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကာအကွယ်အလွှာအား အဆက်မပြတ် စွမ်းအင် ပေးနေသည့် မိုးကြိုးတိမ်များကို မြို့စားအဆင့်များပင်ဖြတ်ကျော်ဖို့မလွယ်ကူပေ။

နောက်ထပ်ကျူးကျော်သူများ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မိုးကြိုးသစ်ပင်က သေချာစွာ ပြုပြင်ထားခြင်းပင်.....

သစ်ပင်သည် ၎င်း၏နယ်မြေအတွင်း အမှောင်စွမ်းအင်တိုက်စားမှု လုံးဝကင်းစင်သွားသည်အထိ သူ့ကိုယ်သူ တံဆိပ်ခတ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

လီလော့လည်း မိုးကြိုးသစ်ပင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ဤအတိုင်းသာဆို ဤသစ်ပင်သည် နောက်ထပ်နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အန္တာရယ်ကင်းစွာဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

သူနောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လာတဲ့အခါ သစ်ပင်က ဘယ်လိုဖြစ်မလဲလို့ တွေးနေမိသည်။

မဟူရာလေပြင်း အင်ပါယာသည် ထိုအချိန်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

"လူကြီးမင်းတို့၊ ငါတို့ဒီမှာ လမ်းခွဲလိုက်ကြတာပေါ့..... မင်းတို့အားလုံးနဲ့ လက်တွဲရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" လို့ မင်းသမီးက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ချင်းစီကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ မစ်ရှင် ပြီးသွားတော့ သုံးဖွဲ့ အတူတူ ခရီးဆက်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်မစ်ရှင်များနှင့် တစ်ဦးချင်း အမှတ်များ ရှိသည်။ ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြင့် အမှတ်ခွဲဝေမှုတွင် ပြဿနာများ ပိုမိုဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင်၊ မင်းသမီးသည် ဤပြိုင်ပွဲတွင်ပထမဆုရရှိရန်ရည်ရွယ်ထားသည်။ သေချာတာကတော့ သူမဟာ ဆုလာဘ်တွေကို တခြားအသင်းတွေနဲ့ ခွဲဝေဖို့ လုံးဝဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ချင်ယွဲ့နှင့်ကျောက်ပိုင်လီတို့က နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးနဲ့ လက်တွဲရတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျောက်သားမြို့တော မှာ ပြန်ဆုံကြရင် ငါတို့ ပြန်ပြီး လက်တွဲနိုင်မယ် ထင်ပါတယ်"

ကျောက်ပိုင်လီက လက်သီးဆုပ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျောက်သားမြို့တော်သည် ရွှံနီပြည်နယ်၏မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ရောနှော

အဆင့်ပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်လည်းဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားသောရန်သူသည် ၎င်းတို့ကို ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြိုနေကြောင်း အားလုံးသိကြပြီး မည်သည့်အဖွဲ့၏ စွမ်းအားထက်မဆို ကျော်လွန်သည့် ခက်ခဲမှုအဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို ၎င်းတို့အားလုံး သိကြသည်။ ထိုအခါကျလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် မဟယမိတ်ဖွဲ့ရပေဉီးမည်။

ထို့အပြင်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကြက်သွေးရောင်သူရဲကောင်း၏ အချက်အလက်များလည်း ရှိသေးသည်။ လီလော့နှင့်လုမင်တို့က အဖွဲ့အားလုံးကိုထိုအကြောင်းပြောပြခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျောက်သားမြို့တော်၏ အန္တရာယ်ရှိမှုကိုပို၍ တိုးမြင့်လာစေခဲ့သည်။

ချင်ယွဲ့ကတော့ ရှေ့ဆက်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူက မင်းသမီးကို အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်ပြီး သူမအပေါ်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို သေချာသတိထားထိန်းသိမ်းနေရသည်။

သို့သော် ဤအချိန်သည် အချစ်ဇာတ်လမ်းခင်းနေရမည့်အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူနားလည်ခဲ့သည်။

"မင်းသမီး...ကျောက်သားမြို့တော်မှာ ပြန်ပြီးလက်တွဲနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...."

မင်းသမီးက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

လီလော့ကက လုမင်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်နေသဖြင့် လုမင် မပွင့်တပွင့်ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ငါတို့ အရင်သွားနှင့်မယ်"

ကျောက်ပိုင်လီက လီလော့ကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါ မျက်ခုံးပင့်ပြပြီး ရှုတ်ချလိုက်သည်။

“ဒီကလေးက ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးပဲ..... သူက ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ရေခဲဘုရင်မကို ဒီလိုအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ အရည်ပျော်စေခဲ့တာလား.... ?"

အကယ်၍ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူ အချိန်ပိုကုန်ခဲ့လျှင် ကလေးငယ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူက မင်းသမီးကို အလျင်စလို နှုတ်ဆက်ပြီး လုမင်နှင့် အခြားအသင်းဖော်များကို အဝေးသို့ အလျင်စလို တွန်းထုတ်လုနီးပါးခေါ်ထုတ်သွားလေတော့သည်။

ချင်ယွဲ့လည်း မသွားချင် သွားချင်နှင့်ထွက်သွားခဲ့လေပြီ.....

"မင်းသမီး ကျက်သရေရှိမှုက တခြားကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုလိုပဲနော်.... မင်းသမီးသာလိုချင်ရင် ချင်ယွဲ့က မင်းသမီးရဲ့နောက်လိုက်ဖြစ်လာပြီး ငါတို့နောက်မှာ မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ကောလိပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ထင်တယ်" ဟု လီလော့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"သခင်လေးကလည်း ကောင်းကင်ငရဲကောလိပ်ရဲ့ရေခဲဘုရင်မလေးကို အရည်ပျော်စေခဲ့တာပဲ....ချီးကျူးလောက်ပါပေတယ်...."

"လုမင်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက လုံးဝကိုအဖြူထည်ပါဗျာ.....!"

"လုမင်က အရည်အချင်းရှိတဲ့ မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး၊ သူမမှာ ပဲ့တင်ထပ်သံနှစ်ခုလည်း ရှိတယ်နော်....သူမရဲ့အနာဂတ်က တောက်ပနေတာမို့ နင် သူ့ကို လော့လန်အိမ်တော်ဆီအပါခေါ်နိုင်ရင် ချင်းအာ စိတ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး..... အဲ့အစားကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်လို့ ချီးတောင်ချီးမွှန်းလိုက်ဉီးမယ်...."

လီလော့ မချိပြုံးပြုံးရင် ကျန်းချင်းအာကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

လီလော့က အလျင်စလို နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး....

"ကျီစားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် မင်းသမီးရယ်....ကျွန်တော်အရှုံးပေးပါတယ်....."

မင်းသမီးက သူ့ကို သာလွန်ကောင်းမွန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေးပြီးနောက် သူမက သူ့ပုခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမယ်ကောင်လေး....မင်း အနှီးထုပ်အရွယ်ကတည်းက ငါကနိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ စကားချင်းစစ်ထ်ိုးလာတာ....နောက်ဆိုအပြောအဆိုဆင်ခြင်....ကြားလား...."

"ငါတို့ရဲ့ အမှတ်တွေက ပထမနေရာမှာ ရှ်နေတုန်းပဲ" ဟု ကျန်းချင်းအာက ၎င်းတို့၏ ပြောဆိုမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စကားစဖြတ်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးတောင်တန်း လေ့လာရေးခရီးတွင် အမှတ် 50,000 ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ စုစုပေါင်း အမှတ် 310,000 ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရမှတ် 300,000 ခန့်ရှိသော လန်လန် ဦးဆောင်သော အသင်းထက် အနည်းငယ်ပိုသာနေသည်။

အမှတ် 10,000 သာကွာခြားသည်။

လီလော့ ဝိညာဉ်မှန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ မြေပုံကို လေ့လာခဲ့သည်။ သန့်စင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသော နောက်ထပ်မြို့များစွာကို မြင်တွေ့နေရပြီး အခြားအဖွဲ့များကလည်း အလုပ်များနေပုံရသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျောက်သားမြို့တော မရောက်ခင် အဆင့်သုံးမြို့ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အဆင့်နှစ်မြို့နဲ့ အဆင့်တစ်မြို့ပေါင်း ငါးမြို့လည်း ရှိမှာပါ..... အဲဒါက အမြင့်ဆုံးဆုလာဘ် လမ်းကြောင်းပဲ... အခက်အခဲကလည်း အမြင့်ဆုံးပဲ”

လီလော့ညွှန်ပြနေသည့် လမ်းကြောင်းကိုကြာ့်ပြီး ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"အင်း..လီလော့ရဲ့ အစီအစဉ်က ငါတို့ကို အမှတ်အများဆုံးရစေမယ် ထင်တယ်" လို့ မင်းသမီးက သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ရအောင်"

ကျန်းချင်းအာက ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ထိုမျှလောက် ခက်ခဲသောအခက်အခဲကို စိတ်မ၀င်စားပေ။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအဆင့်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူသော မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော ပြင်းထန်သောအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။

မင်းသမီးက သူတို့ကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်ဆုံးအမိန့်ပေးသည်။

"ငါတို့သွားကြမယ်....."

"နံပါတ်တစ်ဉီးစားပေးကလုံခြုံဖို့ပဲ!"