တစ်ဖက်သတ်ခံစားချက်

ကျောက်ရွှမ်ကျင်း မြင်းကို ကြည့်လေ ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးမိလေပင်။

မုန့်ကျိဖန်သည် အိမ်ရှေ့မင်းသားအား ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး စိတ်မပါစွာ လက်ကိုယှက်၍ အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေက ရှဲ့ချောင်စကားကို နားထောင်ကြတယ်။ ကျွန်တော် ပြောရဲတယ်။ အရှင့်သား အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

သူသည် အတော်လေး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ ရှဲ့မိန်းကလေးက အခုပဲ ကျွန်တော်နဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်သွားတာ။ အမြဲ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတဲ့ အရှင့်သားနဲ့ ယှဥ်ရင် ဒီလို အံ့ဩစရာ အရည်အချင်းတွေနဲ့ လူကို အရှင့်သား မတွေ့ဖူး

တာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်”

ရှဲ့ချောင် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ထိုသူ့အား လေးနက်မှုအလုံးစုံဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ “ ကျွန်မတို့တွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တကယ် ကောင်းကောင်းမသိကြသေးပါဘူး”

"....."

မုန့်ကျိဖန်မှာ ပြောစရာစကားမရှိဖြစ်သွားကာ သူ့မျက်နှာထက် ပါးဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောက်ရွှမ်ကျင်း လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၍ “ ကြည့်ရတာ ခံစားချက်က တစ်ဖက်သတ်ပဲ ထင်တယ်”

ထိုသည်မှာ ရှင်းလင်းချက် တစ်ခုပင်။

မုန့်ကျိဖန် သရော်သလိုဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်အား အနည်းငယ်ကာလိုက်၏။ “ ရှဲ့မိန်းကလေး ငါတို့ ဒီမှာ အတူတူ အလုပ်လုပ်နေတာ နေ့တစ်ဝက်ရှိပြီကို ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တကယ် မသိကြဘူးလို့ ပြောနေတယ်ပေါ့? ငါက ပါရမီထူးပြီး ဩဇာတိက္ကမနဲ့ ပြည့်စုံလို့ လူတွေက မင်းကို အထင်လွဲပြီး ပြဿနာရှာနိုင်ကြတာကို သိပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဒီလိုမျိုး ဖြတ်တောက်ပစ်ဖို့တော့ မလိုပါဘူး”

မုန့်ကျိဖန်အား ကြည့်လိုက်ချိန် ရှဲ့ချောင်၏ မျက်ဝန်းများ၌ ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် သစ္စာဖောက်နေလေသည်။

‘ ဒီလူနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားနေတာပဲဖြစ်ရမယ်။ သူက တကယ့်ကို နည်းနည်း စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို

တာအို ဒါမှမဟုတ် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားကျောင်းကို ရက်နည်းနည်းလောက် ဘုရားစာရွတ်ဖို့ ပို့ထားသင့်တယ်’

“ အဲဒါက ယာယီ ပူးပေါင်းမှုတစ်ခုတင်ပါပဲ။ ကျွန်မတို့ အချင်းချင်း သိကြဖို့ ဖိအားပေးလိုက်ကြတာလေ။ ပြီးတော့ အချင်းချင်း သိတာက သက်သက်၊ ရင်းရင်းနှီးနှီးရှိပြီး မိတ်ဆွေဖြစ်တာ မဖြစ်တာက သက်သက်စီလေ” ရှဲ့ချောင်အား ကြည့်ရသည်မှာ ဂါထာရွတ်နေသကဲ့သို့ပင်။ “ ကျွန်မတို့ အတူ အပြစ်ပေးခံရပြီး မတော်တဆတွေ့ခဲ့ကြတာပဲ။ တမင်တကာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မိတ်ဆက်စရာ မလိုအပ်ဘူးလေ”

ကျောက်ရွှမ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွား၏။

သူ အစကတည်းက မုန့်ကျိဖန်အား သဘောမကျ

ပေ။ ရှဲ့ချောင်ပြောလိုက်သည်က သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

သူမ အမှန်ပင် ဤမုန့်သခင်လေးအား မသိချင်ပါ။ ထိုသူ့ထံတွင် သူတစ်ပါး၏အိမ်ထောင်အား ဖျက်ဆီးတတ်သည့် ကံကြမ္မာတစ်ခုရှိပြီး မင်္ဂလာမရှိပေ။

ထိုတင်မက သူသည် စကားအရမ်းများပြီး သူမ၏ အေးချမ်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

မုန့်ကျိဖန်အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ထံမှ ဆိုးဆိုးရွားရွား အငြင်းခံရခြင်းမှာ ပထမဆုံးပင်။ ထို့အပြင် သူသည် သူတို့မှာ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရာမှာ ဤမျှ လက်မခံနိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်လား!?

ယခုအခါ သူ၏ပုံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်လာကာ အနည်းငယ် ရိုင်းပျစွာ ပြုမူလာလေသည်။

ကျောက်ရွှမ်ကျင်း ရှဲ့ချောင်ဘေးမှ မြင်းဆီသို့ ညွှန်ပြကာ မုန့်ကျိဖန်အား ပြောလိုက်သည်။ “ ဒီမြင်းကို ငါ့အတွက် စစ်ဆေးဖို့ ယူလာခဲ့”

မုန့်ကျိဖန်၏ မျက်ခွံများ တွန့်လှုပ်သွားလေသည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် သူ့အား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြဿနာရှာရန် ယနေ့ ဤနေရာအား တမင်လာသည်ကို သူသိသည်!

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသူ့အမိန့်အား သူ နာခံရပေမည်။ သူ့ကိုယ်သူသာ ပြဿနာရှာနိုင်ပြီး မြင်းကို စိတ်မပါစွာ ဆွဲလာခဲ့သည်။ မြင်းသည် ရှဲ့ချောင်

ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်းပင် အမိန့်နာခံနေလေသည်။ မုန့်ကျိဖန် မြင်းဇက်ကြိုးဆွဲလာချိန်တွင်လည်း နာခံမှုရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“ အရှင့်သား ဒီမြင်းကို စီးနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား? သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တွေက သန်မာ၊ ကြမ်းတမ်းပြီး တုတ်ခိုင်တယ်။ သူ့မှာ ခေါင်းကြီးကြီးရှိပြီး နဖူးကျယ်တယ်။ ကျယ်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ရင်ဘတ်ရှိတယ်။ အရမ်းလည်း ကြမ်းကြုတ်တဲ့ကောင်။ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ အရှင့်သား ဒီမြင်းကို ရွေးလိုက်တာ ဖြုန်းတီးမှုတစ်မျိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်” မုန့်ကျိဖန်သည် အမှန်ပင် ရဲတင်းလှသည်။

သူပြောလိုက်သော စကားများသည် သူ့နောက်မှ လူများကို ထိတ်လန့်သွားစေကာ တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

အရှင့်သား၏ ညာလက်မှာ မသန်စွမ်းပေ။ သူသည် မြင်းထက် ဝေါယာဥ်မှာပဲ စီးနေကျ ဖြစ်သည်။

“ မင်း အရင်လိုပဲ အရမ်းကို စကားပြောရဲတင်းနေတုန်းပဲနော်။ မင်းအဖေသာ မင်းလိုမျိုး တည့်တိုးပြောတတ်ရင် ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်မလဲ” ကျောက်ရွှမ်ကျင်းသည် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ “ မင်းအဖေ ဒီမနက် ငါ့ကို နန်းတွင်းတရားရုံးမှာ ချီးကျူးခဲ့တယ်။ သူ့ ချီးကျူးစကားတွေကြောင့် ငါ နည်းနည်းတောင် ရှက်သွားခဲ့တာ”

မုန့်ကျိဖန် အလိုအလျောက် ပြောလိုက်၏။

“ မဖြစ်နိုင်တာ!”

“ အိမ်ပြန်ပြီး မင်းအဖေကို သွားမေးလိုက် ကောင်လေး” ကျောက်ရွှမ်ကျင်း မုန့်ကျိဖန်၏ ပခုံးအား ဝင့်ကြွားစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

မုန့်ကျိဖန် မျက်ခွံများ တွန့်သွားသည်။ သူ့အားကြည့်ရသည်မှာ ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်လေသည်။

လေးယောက်မြောက် အင်ပါယာမင်းသားသည် သူ့ညီအစ်ကို ဝမ်းကွဲဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် မုန့်မိသားစုသည် လေးယောက်မြောက် အင်ပါယာမင်းသားဘက်မှ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်တွင် သားသမီး များများစားစား မရှိပေ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တရားဝင် အမွေဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း မသန်မစွမ်းတစ်ယောက်သည် ထီးနန်းအား မည်ကဲ့သို့ လွှဲပြောင်းယူမည်နည်း!?

သူ၏ ဖခင်မှာ လေးယောက်မြောက် အင်ပါယာ

မင်းသားလက်အောက်၌ ရှိစဥ်မှစ၍ သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသားအား ချီးကျူးသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ!

“ မြင်းကို ငါ့အတွက် ဦးဆောင်လာခဲ့။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်စီးခဲ့ပြီးကတည်းက မြင်းမစီးဖြစ်တာ အတော်ကြာနေပြီပဲ။ ငါ တော်တော်စိတ်အားထက်သန်နေပြီ။ ဒီတစ်ကောင်ကို လေ့ကျင့်ကွင်းမှာ အခေါက် ၁၀၀လောက် ဦးဆောင်ပြီး လမ်းပတ်လျှောက်ပေးလိုက်” ကျောက်ရွှမ်ကျင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ တကယ်လို့သာ ငါ မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျသွားမယ်ဆိုရင် မုန့်မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် မှေးမှိန်သွားမှာ စိုးမိတယ်”

•••••••