ဖီးနစ်ငှက်မွှေး(ဃ)
Vol. 53 Ch. 811
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးသည် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ကြီးမားသော ခေါင်းတလားအသွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ခေါင်းတလားပေါ်တွင် မျက်လုံးအမြောက်အများ ရှိသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် ပိုပြီးသန်မာလာသည်။ ယင်းက သေခြင်းအငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားလျက် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
ထို့နောက် ၎င်းသည် လှည့်ပတ်နေသော အနက်ရောင်ဝဲကတော့တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရုန်းကန်နေသော အော်ဟစ်သံများသည် ဝဲကတော့ထဲမှ ပဲ့တင်ထွက်လာကြသည်။ အရိပ်လေး၏ တတိယအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် စတင်ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီချင်းသည် အနက်ရောင်ဝဲကတော့ကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အရိပ်လေး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် တချို့အချိန်များတွင် အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်း၏။ သို့ဖြစ်၍ ခရမ်းသလင်းကျောက်ထံမှ ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိနှိပ်စွမ်းအားကို နားလည်သွားပြီးနောက် အရိပ်လေးကို ပိုပြီးသန်မာလာရန် သူမျှော်လင့်လာသည်။
“ တတိယအဆင့်မှာ ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်လာမှာလဲ ”
ရွှီချင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံသည် အနက်ရောင်ဝဲကတော့ထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းသည် ချက်ချင်း ပေတစ်ထောင်မှ ပေတစ်သောင်းသို့ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
၎င်းက တည့်မတ်ခြင်းမရှိပေ။ ယင်းအစား ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြန့်ကြက်သွားသည်။
အနက်ရောင်မိုးရေစက်သည် ဝဲကတော့ထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲဆင်းသက်လာသည်။ အနီးကပ်သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ယင်းတို့က မိုးရေစက်မဟုတ်ဘဲ အရိပ်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ပေတစ်သောင်းဧရိယာသည် အနက်ရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုဧရိယာသည် သီးခြားတည်ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်လာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းက ရွှီချင်းကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
ကောင်းကင်ပေါ်မှ တာအိုပညာရှင်စစ်မာနှင့် ဓားကိုင်များသည်လည်း ထိုဧရိယာသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မိုးခြိမ်းသံသည် ဝဲကတော့ထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာပြီး ဧရာမမျက်နှာကြီးတစ်ခု အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုမျက်နှာသည် မရင်းနှီးပေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်လေရာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ အသံက အဓမ္မလုယူခံထားရပြီး မိုးကြိုး၏ သဘာဝလက္ခဏာကို ပေးအပ်ခံထားရသည့်အလားပင်။
၎င်း၏ တည်ရှိမှုသည် အချိန်သိပ်မကြာပေ။ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဧရာမမျက်နှာကြီးသည် ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါအတတ်အကျသည် ဝဲကတော့ထဲမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်။
၎င်း၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည်လည်း လျှင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဝဲကတော့မဟုတ်တော့ဘဲ ပေတစ်သောင်းကျယ်ဝန်းသော အနက်ရောင်ကန့်လန့်ကာသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ၎င်းက အနက်ရောင်အစက်အပြောက်နှင့် ဆင်တူ၏။
အားကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်လှိုင်းတစ်ခုသည် ကန့်လန့်ကာထဲမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်။
“ ငါ… သန်မာတယ်… ကြီးမြတ်တယ် ”
ရွှီချင်းသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံလိုက်သည်။
လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ထိုစိတ်ခံစားချက်လှိုင်းသည် အကြောက်တရားကို ထုတ်လွှတ်လာပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို ပြန်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ ငါ… အားနည်းငယ်… သေးနုတ်တယ် ”
ထို့နောက် အနက်ရောင်ကန့်လန့်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော အရိပ်လေးသည် ရွှီချင်း၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို မစောင့်တော့ဘဲ ၎င်း၏ စွမ်းရည်အသစ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ကလေးများသည် ပေတစ်သောင်းကျယ်ပြောသော ကန့်လန့်ကာအတွင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ဤသည်မှာ ပေတစ်သောင်းကျယ်ဝန်းသော ထိုဧရိယာသည် အနက်ရောင်အစက်အပြောက်မဟုတ်ဘဲ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ဖြစ်သည့်အလားပင်။
ထိုကြယ်ကလေးများသည် အမှန်တကယ်တော့ မျက်လုံးများဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့က ထွန်းလင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တလက်လက် တောက်ပနေကြသည်။
“ သခင်… ငါဖုံးကွယ်နိုင်တယ်… ထွက်ပြေးနိုင်တယ်… တည်နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်တယ်… ”
အရိပ်လေးက ၎င်း၏ စွမ်းရည်အသစ်များကို ရွှီချင်းဆီသို့ အမြန်အကြောင်းကြားလိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏ စိတ်ခံစားချက်များသည် တအိအိလှုပ်ခတ်သွားသည်။
ရွှီချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်တတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အသွင်သဏ္ဍာန်က အနည်းငယ် ထူးခြားသွားသည်မှလွဲလျှင် အရိပ်လေး၏ စွမ်းရည်များသည် အသုံးမဝင်ဟန် ရသည်။
ရွှီချင်း၏ စိတ်မကျေနပ်မှုကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ ကျယ်ပြောသော ကန့်လန့်ကာသည် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းက စိတ်ခံစားချက်များကို အလျှင်အမြန် ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ မျက်လုံးတွေ… သိမ်းပိုက်ခြင်း… ချိပ်ပိတ်ခြင်း… ”
“ အဲ့ဒါအကုန်ပဲလား ”
ရွှီချင်း၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် အေးစက်လာသည်။
အရိပ်လေးသည် ပိုပြီးတုန်ယင်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။
“ ငါ… နတ်ဘုရားကို… သိမ်းပိုက်နိုင်တယ် ”
ရွှီချင်း၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပေတစ်သောင်းကျယ်ဝန်းသော ကန့်လန့်ကာကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ အနာဂတ်မှာ… ”
ကောင်းကင်ပေါ်မှ မျက်လုံးအားလုံးသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြသည်။
ရွှီချင်းသည် အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ရှိနေပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ ဒီကို ပြန်လာခဲ့ ”
ကျယ်ပြောသော ကန့်လန့်ကာက မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းဆင်းသက်လာပြီး ရွှီချင်း၏ အနောက်သို့ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းအာသည် တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။
“ အကိုရွှီချင်း… အရိပ်လေးက အရမ်းအလုပ်ကြိုးစားပါတယ် ”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းအာသည် ရွှီချင်းကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။
အရိပ်လေးသည် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းသည် လင်းအာ၏ စကားကြောင့် ထိရှသွားသည်။ ထိုသို့ခံစားမှုမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမှ သူမခံစားဖူးပေ။ ၎င်းသည် ရွှီချင်းထံမှ အေးစက်စက်တုံ့ပြန်မှုများကိုသာ ရရှိဖူးသည်။
သို့ဖြစ်၍ ထိုနွေးထွေးသော ခံစားမှုက ၎င်းအား လင်းအာအပေါ် ကျေးဇူးအထူးတင်စေသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို မည်သို့ပြန်ပေးဆပ်ရမှန်း မသိတော့ချေ။ သို့ဖြစ်၍ လင်းအာကို ရယ်မောစေရန် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံပြောင်းလဲပြသည်။
လင်းအာ၏ ရယ်သံက အရိပ်လေးကို ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေသည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရိပ်လေးသည် တုန်ယင်သွားပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြောင်း ထုတ်မပြဝံ့တော့ချေ။
ရွှီချင်းသည် အရိပ်လေးကို အလေးမထားချေ။ သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မဟာအတောင်ပံဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။ မဟာအတောင်ပံပေါ်သို့ သူခြေချလိုက်သည့်အခါ တာအိုပညာရှင်စစ်မာသည် ရွှီချင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များသည်တော့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။
ရွှီချင်းသည် ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး တားမြစ်ဇုန်၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီချင်း၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိသောအခါ တားမြစ်ဇုန်၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ မြူခိုးသည် တလိပ်လိပ်ထကြွလာပြီး ငှက်ကြီးချင်းချင်း၏ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အော်မြည်သံသည် ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ထိုနေရာတွင် ၎င်းက မည်သည့်အရာကိုလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း အပြင်လူများသည် မသိနိုင်ကြပေ။
ရွှီချင်းသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ သူက တားမြစ်ဇုန်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မြူခိုးက အလျှင်အမြန် စုစည်းသွားနေလေရာ မည်သည့်အရာကိုမှ သူမမြင်နိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း ငှက်ကြီးချင်းချင်းက အဆင်ပြေသဖြင့် ရွှီချင်းသည် ဤကိစ္စကို အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ မကြာမီ မဟာအတောင်ပံသည် ခရမ်းမြေဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ထိုနေရာသည် ဤခရီးစဉ်မှာ ရွှီချင်း၏ နောက်ဆုံးရပ်မည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
ရွှီချင်းသည် တားမြစ်ဇုန်ထဲမှ အဖြစ်အပျက်ကို တွေ့ကြုံပြီးနောက် ဆရာသခင်ပိုင်မသေဆုံးမီ ပုံမှန်မဟုတ်သော တခြားကိစ္စများရှိခဲ့သလားဟု စစ်ဆေးချင်သည်။
အတိတ်တွင် သူသည် ခရမ်းမြေသို့သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ဆရာသခင်ပိုင်၏ သေဆုံးမှုအတွက် လက်စားချေရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ဆရာသခင်ပိုင်မသေဆုံးမီက အခြေအနေကို သူမစုံစမ်းခဲ့ပေ။
တားမြစ်ဇုန်အရှင်သခင်၏ စကားများက ထိုကိစ္စတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှိရမည်ဟု ရွှီချင်းအား ခံစားမိစေသည်။