အခန်း (၁၄၁)

နှင်းလင်းယုန်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းပြီး ညနေဆည်းဆာအချိန်၌ ချန်ထင်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မြို့၏အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ အချိန်အတန်ကြာ ဝဲလည်ပျံသန်းပြီးနောက် ၎င်းသည် လီချန်ချင်း၏ ယန်မိသားစုအိမ်တော်ရှိရာနေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံဆင်းသွားလေ၏။

"ဟမ်....." ဖေးရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံ၌ နှင်းလင်းယုန်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဖေးသည် ငှက်လေးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရန်လိုသည့်အရိပ်အယောင်မတွေ့ရသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုခဲ့ချေ။

သူ့သမီးကို အိမ်စာကူလုပ်ပေးနေသည့် ကျန့်ဖုကွမ်းလည်း တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပြတင်းပေါက်ကို အနည်းငယ်ဖွင့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

"နှင်းလင်းယုန်....အဲ့ဒီဝိညာဉ်သားရဲက ဘယ်သူ့ဟာများပါလိမ့်...."

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုကွမ်းသည် ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်ကာ သမီးဖြစ်သူအား ဆက်လက်၍ အိမ်စာကူလုပ်ပေးခဲ့သည်။နှင်းလင်းယုန်သည် အန္တရာယ်မရှိဘဲ သာမန်စွမ်းအင်တစ်ခုသာ ရှိကြောင်း ကျန်းဖုကွမ်းပြောနိုင်သည်။ ထိုငှက်၏စွမ်းအားဖြင့် လီချန်ချင်းအား ထိခိုက်အောင်မလုပ်နိုင်သဖြင့် ကျောက်ဖုကွမ်လည်း လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

နှင်းလင်းယုန်သည် လီချန်ချင်း၏ခြံဝင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသည်။ လီချန်ချင်းသည် ထိုငှက်ဆင်းသက်လာသည်ကို သတိပြုမိကာ တိရစ္ဆာန်ရုံမှ မည်သို့သော တိရစ္ဆာန်မျိုး လွတ်မြောက်လာသည်ကို ကြည့်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

"ကူး..ကူး..." နှင်းလင်းယုန်သည် နှစ်ကြိမ် တွန်ကြူးပြီးနောက် နှုတ်သီးမှ စာတစ်စောင် ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ငါ့အတွက် စာတစ်စောင်လား....." လီချန်ချင်းသည် စာတိုပေးပို့ရန် ဤကဲ့သို့သော ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို မည်သူမွေးမြူထားသနည်းဟု အတွေးများလျက် စာကိုကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စာကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှယ်ချမ်းပိုင်၏ လက်မှတ်ကို မြင်ပြီး အံ့ဩသွားမိသည်။

"မင်းက ရွှယ်ချမ်းပိုင် မွေးမြူထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲလား။" လီချန်ချင်းသည် နှင်းလင်းယုန်ကို ကြည့်ကာမေးလိုက်သည်။

"ကူး..ကူး....." နှင်းပန်းပုရုပ်သည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လီချန်ချင်းသည် ထိုငှက်မှာ မြောက်ပိုင်းအေးခဲနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်ယံ၌ လည်ပတ်ပျံသန်းခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီချန်ချင်းသည် မြောက်ပိုင်းအေးခဲနိုင်ငံမှာ တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါတွင် ၎င်းသည် ဤငှက်ကြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရပါသည်။

"ဒါဆိုမင်း ငါတို့ မြောက်ပိုင်းအေးခဲနိုင်ငံကို ရောက်ကတည်းက ရွှယ်ချမ်းပိုင်နဲ့ အတူတူနေခဲ့တာလား။" လီချန်ချင်းရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

နှင်းလင်းယုန်က ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

"အဲ့တုန်းက ရွှယ်ချမ်းပိုင်သာ လွတ်မြောက်ချင်ရင် နတ်ဆိုးရှန်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ မျက်စဖျောက်လို့ ရနိင်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက နတ်ဆိုးရှန်းကို လိုက်လို့ရအောင် မျှားခေါ်ခဲ့ပြီး ဓားနဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ။ ဒီကောင် တစ်ကယ်ကြီး ပါးနပ်တာပဲ....."

လီချန်ချင်းက ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လီချန်ချင်းသည် စာကိုဖတ်ရန် အလျင်စလိုမလုပ်ခဲ့ပေ။ ဤမျှလှပသော နှင်းလင်းယုန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် နှစ်ခါလောက် လှည့်ပတ်ကြည့်မိသည်။ အမွေးအတောင်များကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကြည့်ကာ ပြောမိသည်။ "တကယ်ကို အကြီးကြီးပဲ။"

"ကူး...ကူး...." လီချန်ချင်း၏ ချီးမွမ်းသံကိုကြားသောအခါ နှင်းလင်းယုန်သည် ဂုဏ်ယူစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ဖြူစွတ်နေတာပဲ..." လီချန်ချင်း ထပ်မံချီးကျူးမိသည်။

"ကူး...ကူး..." လီချန်ချင်းသည် သူ၏ယခင်ဘဝကပြောခဲ့သော ဆိုရိုးတစ်ခုကို သတိရမိသွားသည်။ 'ကွန်းက အရမ်းကြီးတယ်။ အိုးတစ်လုံးတည်းနဲ့တောင် ပြုတ်လို့မရဘူး။" ကွန်းအား မဆိုထားနှင့်။ ဤနှင်းလင်းယုန်ငှက်သည်ပင် အိုးကြီးတစ်လုံးနဲ့ အံမဝင်နိုင်ပေ။"

"အိုးနဲ့ထည့်ရင်တောင် မဆံ့လောက်ဘူး..."

"ကူး...ကူး..." လီချန်ချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ နှင်းလင်းယုန်ငှက်သည် ချက်ချင်း နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားကာ လီချန်ချင်းအား စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေပေ၏။

ထိုငှက်မှာ လီချန်ချင်း၏ ခွန်အားကို ကောင်းကောင်းကြီး သိလေသည်။

"ဟား..ဟား...စိတ်မပူပါနဲ့ကွာ...ငါမင်းကို မစားပါဘူး။ ငါသာမင်းကို စားလိုက်ရင် ရွှယ်ချမ်းပိုင်က ငါ့နောက်ကနေ လိုက်လာလိမ့်မယ်။"

ထို့နောက် လီချန်ချင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရွှယ်ချမ်းပိုင် သူ့ဆီ အဘယ်ကြောင့်စာရေးကြောင်း သိလို၍ စာကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေနတ်ဆိုးစမ်းသပ်မှု...." စာကိုဖတ်ပြီးနောက် လီချန်ချင်းအတွေးတစ်ခုဝင်လာသည်။ တစ္ဆေနတ်ဆိုးစမ်းသပ်မှုသည် အရှေ့ပိုင်းအထီးကျန်ခြင်းမြေမှ ဂိုဏ်းခွဲအားလုံးနီးပါး တက်ရောက်မည့် မကြုံစဖူးခမ်းနားသည့်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရွှယ်ချမ်းပိုင်၏ မေးမြန်းထားမှုများထဲတွင် လီချန်ချင်းမှာ လီဟမ်ရှမ်းအား စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ခွင့်ပေးမည်လောဟု မေးမြန်းထားသည်။ လီချန်ချင်းသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သတ်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချခဲ့ပြီး သူ့ထင်မြင်ချက်ကို မေးသင့်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လီချန်ချင်းသည် ရွှယ်ချမ်းပိုင်အား ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်ဘဲ စိတ်ထဲတွင် အခြားအစီအစဉ်များကို တွေးနေခဲ့လေ၏။

"ဒီစာကို ရွှယ်ချမ်းပိုင်ဆီ ပြန်ယူသွားပေးပါ။" လီချန်ချင်းက စာတစ်စောင်ကို ရေးပေးပြီး နှင်းလင်းယုန်ကို ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် နှင်းလင်းယုန်သည် နှုတ်သီး၌ စာကိုယူ၍ အတောင်ပံကြီးများကို ခတ်ကာ ချန်ထင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

နှင်းလင်းယုန်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီချန်ချင်းသည် ယန်ပါးထောင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ....ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ပါသလား။" ယန်ပါးထောင်သည် လီချန်ချင်း၏ ခြံဝင်းသို့ ရောက်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်...အားလုံးရောက်မှ ငါတို့ပြောကြတာပေါ့။" လီချန်ချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသကဲ့သို့ လေးလေးနက်နက် တွေးတောကာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ နောက်ထပ် မည်သူတို့ လာဦးမည်နည်း။

ယန်ပါးထောင်သည် စပ်စုချင်သော်လည်း လီချန်ချင်း နက်နက်နဲနဲတွေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆက်မမေးဘဲ ဘေးနားတွင်သာ ရပ်နေလိုက်သည်‌ေ

ခဏအကြာတွင် အပြင်ဘက်၌ နောက်ထပ် ခြေသံနှစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ယန်ပါးထောင်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်အသစ်ရောက်လာသူများမှာ ကျောက်ရိကျိုးနှင့် ပိုင်ကျင်းဖေတို့ ဖြစ်လေသည်။

"မင်္ဂလာပါ သခင်ကြီး လီချန်ချင်း." လီချန်ချင်းသည် ကျောက်မိသားစုနှင့် ပိုင်မိသားစုမှ ၎င်းတို့ကို ခေါ်ရန် လူစေလွှတ်ခဲ့သည်။ သွားရောက်ခေါ်ချိန်၌ သူတို့ ညစာသုံးဆောင်နေကြသော်လည်း တူများကို ချက်ချင်းချကာ ချက်ချင်းရောက်လာကြလေ၏။

"တစ္ဆေနတ်ဆိုးစမ်းသပ်မှု မကြာခင်စတင်တော့မယ်။ မင်းတို့ အဲ့တာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး သိကြလား။" လီချန်ချင်းက သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေနတ်ဆိုးစမ်းသပ်မှု....." ယန်ပါးထောင်နှင့် ကျောက်ရိကျိုးသည် ၎င်းကို ရင်းနှီးပုံမပေါ်သော်လည်း ပိုင်ကျင်းဖေးမူ ရှေ့ကိုတိုးလာသည်။ “ကျွန်တော် သိပါတယ်။ တစ္ဆေနတ်ဆိုးစမ်းသပ်မှုက ထျန်ဟိုင်းမြို့တော်မှာ ပြုလုပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပါ။ လူသားဂိုဏ်းအင်အားစု အမျိုးမျိုးရဲ့ တပည့်တွေအတွက် ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပါတယ်။ မကြာခင် စတင်တော့မှာပါ။ ကျွန်‌တော် မှတ်မိသလောက်ဆို တစ်လအကြာဆို စတော့မယ်ထင်တယ်။"

"မင်းတော်တော်သိပုံပဲ...." ယန်ပါးထောင်သည် ပိုင်ကျင်းဖေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို သူတို့ မိသားစုငယ်လေးများက သာမာန်အားဖြင့် သိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟား..ဟား...." ပိုင်ကျင်းဖေးက ရယ်လေသည်။ "ကျုပ်တို့ ချန်ချင်း ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီက မကြာသေးမီကမှ ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့တာလေ။ မင်းက ယန်မိသားစုအကြီးအကဲ၊ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးတာဝန်ခံ၊ အစ်ကိုကျောက် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတာဝန်ခံဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ပိုင်မိသားစုလည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်မနေနိုင်ဘူးလေ။ ချန်ချင်း ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီရဲ့ ဩဇာကို အသုံးပြုပြီး သေးငယ်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်တစ်ခုကို တည်ထောင်ထားတယ်။"

“ပြောစရာ သိပ်မရှိသေးပေမယ့် မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဓိက အဖြစ်အပျက်တချို့ကို သတင်းယူလို့ရတယ်။” ပိုင်ကျင်းဖေးက ဂုဏ်ယူစွာပြောသည်။

"ဟမ်...." လီချန်ချင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ပိုင်ကျန်းဖေးဟာ ယန်ပါးထောင်နှင့် ကျောက်ရိကျိုးတို့ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသည်ဟု ယခင်က ထင်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်ကျင်းဖေးသည် သတင်းစုဆောင်းရာမှာ ထူးချွန်သူဟု မည်သူ ထင်မိမည်နည်း။

ထောက်လှမ်းရေးသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ပိုင်ကျင်းဖေး၏ အရည်အချင်းမှာ လီချန်ချင်း မထင်မှတ်ထားမိသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။ "ကောင်းပြီ...." လီချန်ချင်းက ပိုင်ကျင်းဖေးအား ပြောသည်။ "မင်း ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်နဲ့ ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့ ချန်ချင်းကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီ ကြီးလာတာနဲ့ အမျှ ငါတို့ သတင်းအချက်အလက်တွေ မပြတ်တောက်နိုင်တော့ဘူး။ အဲဒါကို နောက်ကျ ငါထူထောင်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် မင်းက လုပ်ပြီးသွားပြီပဲ။ မင်းက အရမ်းကောင်းတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တာ။" လီချန်ချင်း၏ ချီးမွမ်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ပိုင်ကျင်းဖေး၏ မျက်နှာသည် ပါးစပ်က နားရွက်ကို တက်ချိတ်လုမတတ် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကျောက်ရိကျိုးနှင့် ယန်ပါးထောင်တို့၏ မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်သွားပေ၏။ 'မြေခွေးအိုကြီး...မင်းက ငါတို့ရှေ့မှာ အပြစ်ကင်းသလိုလိုနဲ့ ငါတို့နောက်ကွယ်မှာကျ အဲဒီလိုတွေ လုပ်နေတာပဲ။ မင်းက ငါတို့ထက်တော်အောင် ကြိုးစားနေတာပေါ့လေ"

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် လီချန်ချင်း၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို တစ်ခါမှ မရရှိခဲ့ကြဖူးချေ။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးတို့ရာ... ကျုပ်တို့ရဲ့ ချန်ချင်းကုန်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီဟာ အနာဂတ်မှာ စိုးရိမ်စရာမရှိစေဖို့အတွက် သတင်းစုဆောင်းရေးအလုပ်မှာ အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်သွားမှာပါ။" ပိုင်ကျင်းဖေးလျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်....အနာဂတ်မှာ ချန်ချင်းကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီဟာ မင်းရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ဖို့ အတွက် အထူးရန်ပုံငွေ ခွဲဝေပေးလိမ့်မယ်။" လီချန်ချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ သတင်းထောက်လှမ်းရေးအလုပ်အတွက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်းနိမ့်နေသေးတယ်။ ရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းကို တိုးတက်အောင် ငါ ကူညီပေးမယ်။ ဒါ့ပြင် ငါတို့ ချန်ချင်းကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်အတွက် မင်း အရည်အချင်းတချို့ စုဆောင်းဖို့ လိုတယ်။ ဒီလိုဆို ငါတို့ ချန်ချင်း ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီဟာ မကြာခင်မှာ ပိုပြီး ကြီးထွားလာမှာပါ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ရိကျိုး၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပိုင်ကျင်းဖေးးက သူ့ထက်သာလွန်နေသည်လော...။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။ ကျွန်တော့်ကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး။" ပိုင်ကျင်းဖေးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး နှလုံးပေါက်ထွက်လုမတတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်လော...။ ပိုင်ကျင်းဖေးမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အမြဲ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရပေသည်။ သူတို့သုံးယောက် အဆင်ပြေကြသော်လည်း ကျောက်ရိကျိုးနှင့် သူက ယန်ပါးထောင်ထက် အမြဲနိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ယန်ပါးထောင်သည် ခွန်အားကြီးသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကြား ကွာဟမှုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ရှိပေ၏။

ယခုမူ ထိုကွာခြားချက်မှာ ကျဉ်းမြောင်းလာပေတော့မည်။ ပိုင်ကျင်းဖေးသည် ယန်းပါးထောင်ကို စိတ်ဖိအား ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးစပ်စပ် လုပ်နေမိသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ရိကျိုးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်ရိကျိုး၏ မျက်နှာမှာ အိုးအောက်ခြေက အိုးမည်းထက်ပင် ပို၍ မည်းမှောင်ကြုံ့နေပြီး သူ့မျက်ဝန်းများတွင် မကျေမချမ်းနိုင် ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူအဘယ်ကြောင့် ရှေ့တိုးလာပါသနည်း။

"အဟမ်း...အဟမ်း...." ပိုင်ကျင်းဖေးက ဆက်ပြောသည်။ "သခင်ကြီး....နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းစုဆောင်းမှုတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။"